Dumalatib olib tashlangan tosh
Maryam tosh olib tashlanganini koʻradi va Isoni bogʻbon deb oʻylaydi, toki U uning ismini aytmaguncha. Iso uni “Otamning va Otangizning oldiga koʻtarilyapman” degan xabar bilan yuboradi. Eshiklarni qulflab oʻtirgan shogirdlarga Ruhni puflaydi va Toʻmaga yaralarini ushlab koʻrishga ruxsat beradi.
20 1Haftaning birinchi kunida, tong saharda, hali qorongʻi ekan, magdalalik Maryam qabrga keldi va qabrdan tosh olib tashlanganini koʻrdi. 2Shunda u yugurib, Simun Butrus va Iso suygan boshqa shogird oldiga keldi-da, ularga dedi: “Rabbimizni qabrdan olib ketishibdi, Uni qayerga qoʻyganlarini bilmaymiz.”
3Shunda Butrus bilan boshqa shogird yoʻlga chiqib, qabr tomon yoʻl olishdi. 4Ikkovi birga yugurishdi, lekin boshqa shogird Butrusdan tezroq yugurib, qabrga birinchi boʻlib yetib keldi. 5U egilib qarab, u yerda yotgan kafan matolarini koʻrdi, lekin ichkariga kirmadi. 6Uning ortidan kelayotgan Simun Butrus ham yetib kelib, qabrga kirdi va u yerda yotgan kafan matolarini koʻrdi, 7Uning boshida boʻlgan roʻmolni ham koʻrdi; u kafan matolari bilan birga emas, balki alohida bir joyda taxlanib turardi. 8Shunda qabrga birinchi boʻlib yetib kelgan boshqa shogird ham ichkariga kirdi; u koʻrdi va ishondi. 9Chunki ular hali Uning oʻlimdan tirilishi kerakligi haqidagi Muqaddas Bitikni tushunmagan edilar.
10Soʻngra shogirdlar oʻz uylariga qaytib ketishdi. 11Lekin Maryam qabr tashqarisida yigʻlab turardi. Yigʻlar ekan, qabr ichiga qaramoq uchun egildi.
Mening Otam va sizning Otangiz
12U oq kiyingan ikki farishtani koʻrdi; ular Isoning jasadi yotgan joyda, biri bosh tomonda, biri oyoq tomonda oʻtirardi. 13Ular undan soʻrashdi: “Ey ayol, nega yigʻlayapsan?” U javob berdi: “Rabbimni olib ketishibdi, Uni qayerga qoʻyganlarini bilmayman.”
14Buni aytib, u orqasiga oʻgirildi va u yerda turgan Isoni koʻrdi, biroq Uning Iso ekanini bilmadi.
15Iso unga dedi: “Ey ayol, nega yigʻlayapsan? Kimni izlayapsan?” Uni bogʻbon deb oʻylab, ayol dedi: “Janob, agar Uni Siz olib ketgan boʻlsangiz, qayerga qoʻyganingizni menga ayting, men Uni olib ketaman.”
16Iso unga dedi: “Maryam.” U oʻgirilib, Unga oromiy tilida dedi: “Rabbuniy!” (bu “Ustoz” degani).
17Iso unga dedi: “Menga yopishib olma, chunki Men hali Ota oldiga koʻtarilganim yoʻq. Lekin birodarlarim oldiga borib, ularga ayt: «Men Otam va sizning Otangiz oldiga koʻtarilyapman.»” a a v17 Iso ehtiyotkorlik bilan “Otam va sizning Otangiz” deydi — hech qachon oddiygina “Otamiz” demaydi — chunki Uning Oʻgʻilligi abadiydir, bizning oʻgʻilligimiz esa U Oʻz tirilishi orqali bizga ochib bergan tiklanish inʼomidir.
18Magdalalik Maryam borib, shogirdlarga: “Men Rabbimizni koʻrdim,” deb aytdi va Uning oʻziga shu narsalarni aytganini bildirdi.
Sizlarga tinchlik boʻlsin
19Oʻsha kuni kechqurun, haftaning birinchi kunida, shogirdlar yahudiy yetakchilaridan qoʻrqib, eshiklarni berkitib turgan joyda, Iso kelib, ularning orasida turdi va dedi: “Sizlarga tinchlik boʻlsin.”
20Buni aytgach, U ularga qoʻllarini va biqinini koʻrsatdi. Shogirdlar Rabbimizni koʻrib quvonishdi.
21Iso ularga yana dedi: “Sizlarga tinchlik boʻlsin. Ota Meni yuborgani kabi, Men ham sizlarni yuboraman.” 22Buni aytib, U ularning ustiga nafas purkadi va ularga dedi: “Muqaddas Ruhni qabul qilib olinglar. 23Agar kimningdir gunohlarini kechirsangiz, ular kechiriladi; agar kimdandir kechirimni tutib qolsangiz, u tutib qolinadi.”
Tomas ular bilan boʻlmagan edi
24Oʻn ikki shogirddan biri boʻlgan, Egizak deb atalgan Tomas Iso kelganda ular bilan birga emas edi. 25Boshqa shogirdlar unga: “Biz Rabbimizni koʻrdik!” deyaverishdi. Lekin u ularga dedi: “Uning qoʻllaridagi mix izlarini koʻrmagunimcha, barmogʻimni mix izlari oʻrniga qoʻymagunimcha va qoʻlimni Uning biqiniga tegizmagunimcha, aslo ishonmayman.”
26Sakkiz kundan keyin, Uning shogirdlari yana uy ichida edilar, Tomas ham ular bilan birga edi. Eshiklar berk boʻlsa-da, Iso kelib, ularning orasida turdi va dedi: “Sizlarga tinchlik boʻlsin.” 27Soʻngra U Tomasga dedi: “Barmogʻingni mana bu yerga qoʻy, qoʻllarimni koʻr. Qoʻlingni uzatib, uni Mening biqinimga tegiz. Shubhani tashla — ishon.”
28Tomas Unga javob berdi: “Ey Rabbim, ey Xudoyim!”
29Iso unga dedi: “Meni koʻrganing uchun ishondingmi? Koʻrmay turib ishonganlar baxtlidir.”
Bu nima uchun yozilgan
30Iso Oʻz shogirdlari oldida bu kitobda yozilmagan boshqa koʻplab alomatlarni koʻrsatdi. 31Lekin bular Isoning Masih — Otamizning Oʻgʻli ekaniga ishonishingiz uchun va ishonib, Uning nomi orqali hayotga ega boʻlishingiz uchun yozilgan.