യോഹന്നാൻ 20 FHB Father's Heart Bible™

20 ¹ആഴ്ചയുടെ ഒന്നാം ദിവസം, ഇരുട്ടുള്ളപ്പോൾതന്നെ, മഗ്ദലക്കാരി മറിയ കല്ലറയുടെ അടുക്കൽ വന്ന്, കല്ലറയിൽനിന്ന് കല്ല് മാറ്റിയിരിക്കുന്നതു കണ്ടു. ²അവൾ ഓടി ശിമോൻ പത്രോസിന്റെയും യേശു സ്നേഹിച്ച മറ്റേ ശിഷ്യന്റെയും അടുക്കൽ വന്ന്, “അവർ കർത്താവിനെ കല്ലറയിൽനിന്ന് എടുത്തുകൊണ്ടുപോയി; അവിടുത്തെ എവിടെ വച്ചുവെന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് അറിഞ്ഞുകൂടാ” എന്ന് അവരോടു പറഞ്ഞു.

³അപ്പോൾ പത്രോസും മറ്റേ ശിഷ്യനും പുറപ്പെട്ട് കല്ലറയിലേക്കു പോയി. ⁴ഇരുവരും ഒരുമിച്ച് ഓടി; എന്നാൽ മറ്റേ ശിഷ്യൻ പത്രോസിനെക്കാൾ വേഗത്തിൽ ഓടി ആദ്യം കല്ലറയിൽ എത്തി. ⁵കുനിഞ്ഞുനോക്കി, ചണവസ്ത്രങ്ങൾ അവിടെ കിടക്കുന്നതു കണ്ടു; എങ്കിലും അകത്തു കടന്നില്ല. ⁶അവന്റെ പിന്നാലെ വന്ന ശിമോൻ പത്രോസ് എത്തി കല്ലറയ്ക്കുള്ളിൽ കടന്ന്, അവിടെ കിടക്കുന്ന ചണവസ്ത്രങ്ങൾ കണ്ടു; ⁷അവിടുത്തെ തലയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന തൂവാല ചണവസ്ത്രങ്ങളോടൊപ്പം കിടക്കാതെ, വേറിട്ട് ഒരിടത്ത് മടക്കിവച്ചിരിക്കുന്നതും കണ്ടു. ⁸ആദ്യം കല്ലറയിൽ എത്തിയ മറ്റേ ശിഷ്യനും അപ്പോൾ അകത്തു കടന്നു; അവൻ കണ്ട് വിശ്വസിച്ചു. ⁹മരിച്ചവരിൽനിന്ന് അവിടുന്ന് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കേണ്ടതാകുന്നു എന്ന തിരുവെഴുത്ത് അവർ അതുവരെ ഗ്രഹിച്ചിരുന്നില്ല.

¹⁰പിന്നീട് ശിഷ്യന്മാർ തങ്ങളുടെ വീടുകളിലേക്കു മടങ്ങിപ്പോയി. ¹¹എന്നാൽ മറിയ കല്ലറയ്ക്കു പുറത്ത് കരഞ്ഞുകൊണ്ടു നിന്നു. കരയുമ്പോൾ കുനിഞ്ഞ് കല്ലറയ്ക്കുള്ളിൽ നോക്കി.

എന്റെ പിതാവും നിങ്ങളുടെ പിതാവും

¹²യേശുവിന്റെ ശരീരം കിടന്നിരുന്ന സ്ഥലത്ത്, ഒരുവൻ തലയ്ക്കലും ഒരുവൻ കാൽക്കലും, വെള്ളവസ്ത്രം ധരിച്ച രണ്ടു ദൂതന്മാർ ഇരിക്കുന്നതു കണ്ടു. ¹³അവർ അവളോട്, “സ്ത്രീയേ, നീ എന്തിനു കരയുന്നു?” എന്നു ചോദിച്ചു. അവൾ, “അവർ എന്റെ കർത്താവിനെ എടുത്തുകൊണ്ടുപോയി; അവിടുത്തെ എവിടെ വച്ചുവെന്ന് എനിക്ക് അറിഞ്ഞുകൂടാ” എന്ന് ഉത്തരം പറഞ്ഞു.

¹⁴ഇതു പറഞ്ഞ് തിരിഞ്ഞുനോക്കിയപ്പോൾ യേശു അവിടെ നിൽക്കുന്നതു കണ്ടു; എന്നാൽ അത് യേശുവാണെന്ന് അവൾ അറിഞ്ഞില്ല.

¹⁵യേശു അവളോട്, “സ്ത്രീയേ, നീ എന്തിനു കരയുന്നു? നീ ആരെ അന്വേഷിക്കുന്നു?” എന്നു ചോദിച്ചു. അവനെ തോട്ടക്കാരനെന്നു കരുതി അവൾ, “യജമാനനേ, താങ്കൾ അവിടുത്തെ എടുത്തുകൊണ്ടുപോയെങ്കിൽ, എവിടെ വച്ചുവെന്ന് എന്നോടു പറയുക; ഞാൻ അവിടുത്തെ കൊണ്ടുപോകാം” എന്നു പറഞ്ഞു.

¹⁶യേശു അവളോട്, “മറിയേ” എന്നു പറഞ്ഞു. അവൾ തിരിഞ്ഞ് അരമായഭാഷയിൽ, “റബ്ബൂനി!” എന്ന് അവിടുത്തോടു പറഞ്ഞു (അതിന്റെ അർഥം ‘ഗുരു’ എന്നാകുന്നു).

¹⁷യേശു അവളോട്, “എന്നെ മുറുകെ പിടിക്കരുത്; ഞാൻ ഇതുവരെ പിതാവിന്റെ അടുക്കലേക്കു കയറിപ്പോയിട്ടില്ല. എന്നാൽ എന്റെ സഹോദരന്മാരുടെ അടുക്കൽ ചെന്ന്, ‘എന്റെ പിതാവിന്റെയും നിങ്ങളുടെ പിതാവിന്റെയും അടുക്കലേക്കു ഞാൻ കയറിപ്പോകുന്നു’ എന്ന് അവരോടു പറയുക” എന്നു പറഞ്ഞു. ^a a v17 യേശു ശ്രദ്ധാപൂർവം ‘എന്റെ പിതാവും നിങ്ങളുടെ പിതാവും’ എന്നു പറയുന്നു — ഒരിക്കലും കേവലം ‘നമ്മുടെ പിതാവ്’ എന്നല്ല — കാരണം അവിടുത്തെ പുത്രത്വം ശാശ്വതമാകുന്നു; നമ്മുടേതോ, അവിടുത്തെ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിലൂടെ അവിടുന്ന് നമുക്കു തുറന്നുതരുന്ന പുനഃസ്ഥാപനത്തിന്റെ ദാനവുമാകുന്നു.

¹⁸മഗ്ദലക്കാരി മറിയ ചെന്ന് ശിഷ്യന്മാരോട്, “ഞാൻ കർത്താവിനെ കണ്ടു” എന്നും അവിടുന്ന് ഇക്കാര്യങ്ങൾ തന്നോടു പറഞ്ഞുവെന്നും അറിയിച്ചു.

നിങ്ങൾക്കു സമാധാനം

¹⁹ആഴ്ചയുടെ ഒന്നാം ദിവസമായ ആ സന്ധ്യയ്ക്ക്, യഹൂദനേതാക്കളെ ഭയന്ന് ശിഷ്യന്മാർ ഇരുന്ന സ്ഥലത്തെ വാതിലുകൾ അടച്ചുപൂട്ടിയിരിക്കെ, യേശു വന്ന് അവരുടെ നടുവിൽ നിന്ന്, “നിങ്ങൾക്കു സമാധാനം” എന്നു പറഞ്ഞു.

²⁰ഇതു പറഞ്ഞശേഷം അവിടുന്ന് തന്റെ കൈകളും വിലാവും അവരെ കാണിച്ചു. കർത്താവിനെ കണ്ട് ശിഷ്യന്മാർ സന്തോഷിച്ചു.

²¹യേശു വീണ്ടും അവരോട്, “നിങ്ങൾക്കു സമാധാനം. പിതാവ് എന്നെ അയച്ചതുപോലെ, ഞാനും നിങ്ങളെ അയയ്ക്കുന്നു” എന്നു പറഞ്ഞു. ²²ഇതു പറഞ്ഞശേഷം അവിടുന്ന് അവരുടെമേൽ ഊതി, അവരോടു പറഞ്ഞു: “പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ സ്വീകരിക്കുവിൻ. ²³നിങ്ങൾ ആരുടെയെങ്കിലും പാപങ്ങൾ ക്ഷമിച്ചാൽ, അവ ക്ഷമിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ആരോടെങ്കിലും ക്ഷമ നിഷേധിച്ചാൽ, അതു നിഷേധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.”

തോമസ് അവരോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല

²⁴യേശു വന്നപ്പോൾ, ഇരട്ട എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന, പന്ത്രണ്ടുപേരിൽ ഒരുവനായ തോമസ് അവരോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ²⁵മറ്റേ ശിഷ്യന്മാർ അവനോട്, “ഞങ്ങൾ കർത്താവിനെ കണ്ടു!” എന്ന് ആവർത്തിച്ചു പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. എന്നാൽ അവൻ അവരോട്, “അവിടുത്തെ കൈകളിലെ ആണിപ്പഴുതുകൾ കാണുകയും, അവ ഉണ്ടായിരുന്ന സ്ഥലത്ത് എന്റെ വിരൽ വയ്ക്കുകയും, അവിടുത്തെ വിലാവിൽ എന്റെ കൈ വയ്ക്കുകയും ചെയ്തല്ലാതെ, ഞാൻ ഒരിക്കലും വിശ്വസിക്കുകയില്ല” എന്നു പറഞ്ഞു.

²⁶എട്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞ്, അവിടുത്തെ ശിഷ്യന്മാർ വീണ്ടും അകത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നു; തോമസും അവരോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു. വാതിലുകൾ അടച്ചുപൂട്ടിയിരുന്നെങ്കിലും, യേശു വന്ന് അവരുടെ നടുവിൽ നിന്ന്, “നിങ്ങൾക്കു സമാധാനം” എന്നു പറഞ്ഞു. ²⁷പിന്നെ അവിടുന്ന് തോമസിനോട്, “നിന്റെ വിരൽ ഇവിടെ വയ്ക്കുക; എന്റെ കൈകൾ നോക്കുക. നിന്റെ കൈ നീട്ടി എന്റെ വിലാവിൽ വയ്ക്കുക. സംശയം വെടിഞ്ഞ് വിശ്വസിക്കുക” എന്നു പറഞ്ഞു.

²⁸തോമസ് അവിടുത്തോട്, “എന്റെ കർത്താവേ, എന്റെ ദൈവമേ!” എന്നു മറുപടി പറഞ്ഞു.

²⁹യേശു അവനോട്, “നീ എന്നെ കണ്ടതുകൊണ്ടാണോ വിശ്വസിച്ചത്? കാണാതെ വിശ്വസിക്കുന്നവർ അനുഗൃഹീതർ” എന്നു പറഞ്ഞു.

ഇത് എഴുതിയതിന്റെ കാരണം

³⁰ഈ പുസ്തകത്തിൽ എഴുതിയിട്ടില്ലാത്ത മറ്റനേകം അടയാളങ്ങൾ യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരുടെ മുമ്പാകെ ചെയ്തു. ³¹എന്നാൽ യേശു ക്രിസ്തുവും നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ പുത്രനും ആകുന്നു എന്നു നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കേണ്ടതിനും, വിശ്വസിച്ച് അവിടുത്തെ നാമത്തിൽ ജീവൻ പ്രാപിക്കേണ്ടതിനുമായി ഇവ എഴുതിയിരിക്കുന്നു.