யோவான் 20

20 ¹ வாரத்தின் முதல் நாளில், இன்னும் இருட்டாயிருக்கையில், மகதலேனா மரியாள் அதிகாலையில் கல்லறையினிடத்தில் வந்து, கல்லறையிலிருந்து கல் அகற்றப்பட்டிருப்பதைக் கண்டாள். ² அப்பொழுது அவள் ஓடி, சீமோன் பேதுருவினிடத்திற்கும், இயேசுவின் அன்புக்குப் பாத்திரனாயிருந்த மற்ற சீஷனிடத்திற்கும் வந்து, “கர்த்தரைக் கல்லறையிலிருந்து எடுத்துக்கொண்டு போய்விட்டார்கள், அவரை எங்கே வைத்தார்கள் என்று எங்களுக்குத் தெரியவில்லை” என்றாள்.

³ அப்பொழுது பேதுருவும் மற்ற சீஷனும் புறப்பட்டு, கல்லறையினிடத்திற்குப் போனார்கள். ⁴ இருவரும் ஒன்றாய் ஓடினார்கள்; ஆனாலும் மற்ற சீஷன் பேதுருவைவிட வேகமாய் முந்தி ஓடி, முதலில் கல்லறையினிடத்தில் வந்து சேர்ந்தான். ⁵ அவன் குனிந்து பார்த்து, மெல்லிய துணிகள் கிடக்கிறதைக் கண்டான்; ஆனாலும் உள்ளே போகவில்லை. ⁶ பின்பு அவனைப் பின்தொடர்ந்து சீமோன் பேதுரு வந்து, கல்லறைக்குள் போய், மெல்லிய துணிகள் கிடக்கிறதையும், ⁷ அவருடைய தலையில் சுற்றியிருந்த சீலை மெல்லிய துணிகளோடே கிடவாமல், தனியே ஒரு இடத்தில் சுருட்டி வைக்கப்பட்டிருக்கிறதையும் கண்டான். ⁸ அப்பொழுது முதலில் கல்லறையினிடத்தில் வந்திருந்த மற்ற சீஷனும் உள்ளே போய், கண்டு விசுவாசித்தான். ⁹ அவர் மரித்தோரிலிருந்து எழுந்திருக்கவேண்டும் என்கிற வேதவாக்கியத்தை அவர்கள் அப்பொழுதும் அறியாதிருந்தார்கள்.

¹⁰ பின்பு அந்தச் சீஷர்கள் தங்கள் வீடுகளுக்குத் திரும்பிப் போனார்கள். ¹¹ மரியாளோ கல்லறையினருகே வெளியே நின்று அழுதுகொண்டிருந்தாள்; அப்படி அழுதுகொண்டே குனிந்து கல்லறைக்குள்ளே பார்த்தாள்.

என் பிதாவும் உங்கள் பிதாவும்

¹² இயேசுவின் சரீரம் வைக்கப்பட்டிருந்த இடத்தில், தலைமாட்டில் ஒருவரும் கால்மாட்டில் ஒருவருமாக, வெள்ளுடை தரித்த இரண்டு தூதர்கள் உட்கார்ந்திருக்கிறதைக் கண்டாள். ¹³ அவர்கள் அவளை நோக்கி, “ஸ்திரீயே, ஏன் அழுகிறாய்?” என்றார்கள். அதற்கு அவள், “என் கர்த்தரை எடுத்துக்கொண்டு போய்விட்டார்கள், அவரை எங்கே வைத்தார்கள் என்று எனக்குத் தெரியவில்லை” என்றாள்.

¹⁴ இப்படிச் சொல்லித் திரும்பிப் பார்க்கையில், இயேசு நிற்கிறதைக் கண்டாள்; ஆனாலும் அவர் இயேசு என்று அறியாதிருந்தாள்.

¹⁵ இயேசு அவளை நோக்கி, “ஸ்திரீயே, ஏன் அழுகிறாய்? யாரைத் தேடுகிறாய்?” என்றார். அவள் அவரைத் தோட்டக்காரன் என்று எண்ணி, “ஐயா, நீர் அவரை எடுத்துக்கொண்டு போயிருந்தால், அவரை எங்கே வைத்தீர் என்று எனக்குச் சொல்லும், நான் அவரை எடுத்துக்கொண்டு போவேன்” என்றாள்.

¹⁶ இயேசு அவளை நோக்கி, “மரியாளே” என்றார். அவள் திரும்பி, அரமேய மொழியில் “ரபூனி!” என்று அவரிடம் சொன்னாள்; (இதற்குப் போதகர் என்று அர்த்தம்.)

¹⁷ இயேசு அவளை நோக்கி, “என்னைத் தொடாதே, நான் இன்னும் பிதாவானவரிடத்திற்கு ஏறிப்போகவில்லை; ஆனாலும் நீ என் சகோதரரிடத்திற்குப் போய், ‘நான் என் பிதாவினிடத்திற்கும் உங்கள் பிதாவினிடத்திற்கும் ஏறிப்போகிறேன்’ என்று அவர்களுக்குச் சொல்” என்றார். ^a a v17 இயேசு எச்சரிக்கையாய் “என் பிதாவும் உங்கள் பிதாவும்” என்று சொல்கிறார் — ஒருபோதும் வெறுமனே “எங்கள் பிதா” என்று சொல்வதில்லை — ஏனெனில் அவருடைய குமாரத்துவம் நித்தியமானது, நம்முடையதோ அவர் தமது உயிர்த்தெழுதலின் மூலம் நமக்குத் திறந்துதரும் மறுசீர்ப்பாட்டின் ஈவாயிருக்கிறது.

¹⁸ மகதலேனா மரியாள் போய், “நான் கர்த்தரைக் கண்டேன்” என்றும், அவர் இவைகளைத் தன்னிடத்தில் சொன்னார் என்றும் சீஷர்களுக்கு அறிவித்தாள்.

உங்களுக்குச் சமாதானம்

¹⁹ அந்த வாரத்தின் முதல் நாளாகிய அன்று சாயங்காலத்தில், சீஷர்கள் யூதத் தலைவர்களுக்குப் பயந்திருந்ததால், அவர்கள் கூடியிருந்த இடத்தின் கதவுகள் பூட்டப்பட்டிருந்தன; அப்பொழுது இயேசு வந்து அவர்கள் நடுவே நின்று, “உங்களுக்குச் சமாதானம்” என்று அவர்களுக்குச் சொன்னார். ²⁰ இப்படிச் சொல்லி, அவர் தம்முடைய கைகளையும் விலாவையும் அவர்களுக்குக் காண்பித்தார். சீஷர்கள் கர்த்தரைக் கண்டு சந்தோஷப்பட்டார்கள். ²¹ இயேசு மறுபடியும் அவர்களை நோக்கி, “உங்களுக்குச் சமாதானம்; பிதாவானவர் என்னை அனுப்பினதுபோல, நானும் உங்களை அனுப்புகிறேன்” என்றார். ²² இப்படிச் சொல்லி, அவர் அவர்கள்மேல் ஊதி, “பரிசுத்த ஆவியானவரைப் பெற்றுக்கொள்ளுங்கள்” என்றார். ²³ “எவர்களுடைய பாவங்களை நீங்கள் மன்னிக்கிறீர்களோ அவர்களுக்கு அவைகள் மன்னிக்கப்படும்; எவர்களுடைய பாவங்களை நீங்கள் மன்னியாதிருக்கிறீர்களோ அவர்களுக்கு அவைகள் மன்னிக்கப்படாதிருக்கும்.”

தோமா அவர்களோடு இருக்கவில்லை

²⁴ இயேசு வந்திருந்தபோது, பன்னிருவரில் ஒருவனாகிய, இரட்டையர் எனப்பட்ட தோமா அவர்களோடு இருக்கவில்லை. ²⁵ மற்றச் சீஷர்கள் அவனை நோக்கி, “கர்த்தரைக் கண்டோம்” என்றார்கள். அதற்கு அவன், “அவருடைய கைகளில் ஆணிகளினால் உண்டான காயத்தை நான் கண்டு, ஆணிகளினால் உண்டான அந்தக் காயத்தில் என் விரலையிட்டு, அவருடைய விலாவில் என் கையையிட்டாலொழிய நான் விசுவாசிக்கவேமாட்டேன்” என்றான்.

²⁶ எட்டு நாளைக்குப் பின்பு அவருடைய சீஷர்கள் மறுபடியும் உள்ளே இருந்தார்கள், தோமாவும் அவர்களோடிருந்தான். கதவுகள் பூட்டப்பட்டிருந்தும், இயேசு வந்து அவர்கள் நடுவே நின்று, “உங்களுக்குச் சமாதானம்” என்றார். ²⁷ பின்பு அவர் தோமாவை நோக்கி, “உன் விரலை இங்கே நீட்டி, என் கைகளைப் பார்; உன் கையை நீட்டி, என் விலாவில் இடு; அவிசுவாசியாயிராமல் விசுவாசியாயிரு” என்றார்.

²⁸ தோமா அவருக்குப் பிரதியுத்தரமாக, “என் கர்த்தரே, என் பிதாவே!” என்றான். ^b b v28 தோமா உயிர்த்தெழுந்த இயேசுவை “என் தேவன்” என்று அழைக்கிறான் — குமாரன் பிதாவின் சொந்த தெய்வீக அடையாளத்தில் பங்குகொள்கிறார் என்பதற்கு இந்தச் சுவிசேஷத்தின் மிகத் தெளிவான அறிக்கை இதுவே.

²⁹ இயேசு அவனை நோக்கி, “நீ என்னைக் கண்டதினால் விசுவாசித்தாய்; காணாமல் விசுவாசிக்கிறவர்கள் பாக்கியவான்கள்” என்றார்.

இது எழுதப்பட்ட காரணம்

³⁰ இயேசு தம்முடைய சீஷர்களுக்கு முன்பாக, இந்தப் புஸ்தகத்தில் எழுதியிராத வேறே அநேக அற்புத அடையாளங்களையும் செய்தார். ³¹ இயேசுவே எங்கள் பிதாவின் குமாரனாகிய கிறிஸ்து என்று நீங்கள் விசுவாசிக்கும்படிக்கும், விசுவாசித்து அவருடைய நாமத்தினாலே ஜீவனை அடையும்படிக்கும், இவைகள் எழுதப்பட்டிருக்கிறது.