እቲ እምኒ ተንከባሊሉ ተላዕለ

ማርያም እቲ እምኒ ተላዒሉ ረኣየት፥ ስሟ ክሳዕ ዝፅውዓ ኸዓ ኣታኽልታይ መሲልዋ። ናብ ኣቦይን ኣቦኹምን ይድይብ ከም ዘሎ ኽትነግር ለኣኻ። ኣብቶም ኣብ ዕፁው ዝነበሩ ደቀ መዛሙርቱ ድማ መንፈስ ነፍሐ፤ ንቶማስ ከዓ ነቲ ቍስሉ ኽትንክፍ ፈቐደሉ።

ምዕራፍ 20።

ኣብታ ናይ ሰሙን ቀዳመይቲ መዓልቲ ኣንጊሁ፥ ገና ፀልማት እንተሎ፥ ማርያም መግደላዊት ናብቲ መቓብር መፀት፤ እቲ እምኒ ኸዓ ካብቲ መቓብር ተላዒሉ ረአየት። ስለዙይ ጐይያ ናብ ስምኦን ጴጥሮስን ናብቲ ኢየሱስ ዘፍቀሮ ኻልእ ደቀ መዝሙርን መፀት፤ ከምዙይ ኢላ ኸዓ በለቶም፦ “ንጐይታ ኻብቲ መቓብር ወሲዶምዎ፥ ኣበይ ከም ዘንበርዎ ድማ ኣይንፈልጥን ኢና።”

ስለዙይ ጴጥሮስን እቲ ኻልእ ደቀ መዝሙርን ተበጊሶም ናብቲ መቓብር ገፆም ከዱ። ክልቲኦም ብሓደ ጐየዩ፤ እቲ ኻልእ ደቀ መዝሙር ግና ካብ ጴጥሮስ ቀልጢፉ ጐይዩ፥ ቅድም ናብቲ መቓብር በፅሐ። ድንን ኢሉ ኸዓ፥ እቲ መግነዝ ኣብኡ ተነቢሩ ረአየ፤ ግና ኣይኣተወን። ስምኦን ጴጥሮስ ድማ ሰዒቡ መፀ፤ ናብቲ መቓብር ኣትዩ ኸዓ፥ እቲ መግነዝ ኣብኡ ተነቢሩ ረአየ፤ እቲ ኣብ ርእሱ ዝነበረ ጨርቂ ድማ፥ ምስቲ መግነዝ ዘይኮነ፥ በይኑ ተዓፂፉ ኣብ ሓደ ቦታ ተነቢሩ ነበረ። ሽዑ እቲ ቅድም ናብቲ መቓብር ዝበፅሐ ኻልእ ደቀ መዝሙር ድማ ኣተወ፤ ርእዩ ኸዓ ኣመነ። ካብ ምዉታት ክትስእ ከም ዝግብኦ ዝብል ፅሑፍ ገና ኣየስተውዓልዎን ነይሮም እዮም እሞ።

ሽዑ እቶም ደቀ መዛሙርቲ ናብ ኣባይቶም ተመለሱ። ማርያም ግና ኣብ ደገ እቲ መቓብር ደው ኢላ እናበኸየት ነበረት። እናበኸየት ከዓ ናብቲ መቓብር ክትርኢ ድንን በለት።

ኣቦይን ኣቦኹምን

ክልተ መላእኽቲ ጻዕዳ ተኸዲኖም፥ ኣብቲ ስጋ ኢየሱስ ተነቢሩሉ ዝነበረ ቦታ፥ ሓደ ብርእሲ ሓደ ኸዓ ብእግሪ ተቐሚጦም ረአየት። ንሳቶም ከዓ “ኣቲ ሰበይቲ፥ ስለ ምንታይ ኢኺ እትበኽዪ ዘለኺ?” ኢሎም ሓተትዋ። ንሳ ድማ “ንጐይታይ ወሲዶምዎ እዮም፤ ኣበይ ከም ዘቐመጥዎ ድማ ኣይፈልጥን እየ” ኢላ መለሰትሎም።

ከምዙይ ኢላ ኸዓ ዘወር በለት፤ ኢየሱስ ደው ኢሉ ኸሎ ረአየት፤ ኢየሱስ ምዃኑ ግና ኣይፈለጠትን።

ኢየሱስ ድማ “ኣቲ ሰበይቲ፥ ስለ ምንታይ ትበኽዪ ኣለኺ? ንመን ትደልዪ ኣለኺ?” በላ። ንሳ ኸዓ ኣታኽልታይ መሲሉ፥ “ኦ ጐይታይ፥ ንስኻ ወሲድካዮ እንተ ኾይንካ፥ ኣበይ ከም ዘንበርካዮ ንገረኒ፤ ኣነ ኸዓ ክወስዶ እየ” በለቶ።

ኢየሱስ ድማ “ማርያም” በላ። ንሳ ኸዓ ዘወር ኢላ ብኣራማይስጢ “ረቡኒ!” በለቶ፤ ትርጕሙ ኸዓ “መምህር” ማለት እዩ።

ኢየሱስ ድማ ከምዙይ በላ፦ “ኣይትሓዝኒ፥ ናብ ኣቦ ገና ኣይደየብኩን እየ እሞ። ናብ ኣሕዋተይ ግና ኪዲ፤ ‘ናብ ኣቦይን ኣቦኹምን ይድይብ ኣለኹ’ ኢልኪ ንገርዮም።” ^a

ማርያም መግደላዊት ድማ ከይዳ ንደቀ መዛሙርቲ “ንጐይታ ርእየዮ” ኢላ፥ እዝ ነገር እዙይ ድማ ከም ዝበላ ነገረቶም።

ሰላም ንኣኻትኩም ይኹን

ኣብታ ቀዳመይቲ መዓልቲ ሰሙን፥ ምሸት ምስ ኮነ፥ እቶም ደቀ መዛሙርቲ ኣብ ዝነበሩሉ ቦታ፥ ካብ ፍርሓት መራሕቲ ኣይሁድ ዝተላዕለ፥ መዓፁ ተዓፅዩ እንተሎ፥ ኢየሱስ መፂኡ ኣብ ማእኸሎም ደው በለ፤ “ሰላም ንኣኻትኩም ይኹን” ከዓ በሎም።

ከምዙይ ኢሉ ኸዓ ኣእዳዉን ጎኑን ኣርኣዮም። እቶም ደቀ መዛሙርቲ ድማ ንጐይታ ርእዮም ተሓጐሱ።

ኢየሱስ ድማ ከም ብሓድሽ “ሰላም ንኣኻትኩም ይኹን። ከምቲ ኣቦ ዝለኣኸኒ፥ ኣነ ኸዓ ንኣኻትኩም እሰደኩም ኣለኹ” በሎም። ከምዙይ ኢሉ ኸዓ ኣብ ልዕሊኦም ነፈሰ፤ ከምዙይ ድማ በሎም፦ “መንፈስ ቅዱስ ተቐበሉ። ሓጢኣት ዝኾነ ሰብ እንተ ሓደግኩምሉ፥ ይቕረ ይበሃለሉ፤ ካብ ዝኾነ ሰብ ሕድገት እንተ ኸላእኩም ከዓ፥ ይኽልከል።”

ቶማስ ምሳታቶም ኣይነበረን

ቶማስ ግና፥ እቲ ማንታ ዝበሃል፥ ካብቶም ዓሰርተ ኽልተ ሓደ፥ ኢየሱስ ምስ መፀ ምሳታቶም ኣይነበረን። እቶም ካልኦት ደቀ መዛሙርቲ ድማ “ንጐይታ ርኢናዮ!” እናበሉ ነገርዎ። ንሱ ግና “ኣብ ኣእዳዉ ምልክት ምስማር እንተ ዘይረኣኹ፥ ኣፃብዕተይ ኣብቲ ምልክት ምስማር እንተ ዘየንበርኩ፥ ኢደይ ድማ ኣብ ጎኑ እንተ ዘየንበርኩ፥ ከቶ ኣይኣምንን እየ” በሎም።

ድሕሪ ሸሞንተ መዓልቲ ኸዓ፥ እቶም ደቀ መዛሙርቱ ኸም ብሓድሽ ኣብ ውሽጢ ነበሩ፤ ቶማስውን ምሳታቶም ነበረ። መዓፁ ተዓፅዩ እንተሎ ኸዓ፥ ኢየሱስ መፂኡ ኣብ ማእኸሎም ደው በለ፤ “ሰላም ንኣኻትኩም ይኹን” ከዓ በሎም። ሽዑ ንቶማስ ከምዙይ በሎ፦ “ኣፃብዕትኻ ናብዙይ ኣምፅእ እሞ ኣእዳወይ ረአ፤ ኢድካ ዘርጊሕካ ኸዓ ኣብ ጎነይ ኣንብራ። ዘይምእማን ሓዲግካ እመን እምበር።”

ቶማስ ድማ “ጐይታይን ኣምላኸይን!” ኢሉ መለሰሉ።

ኢየሱስ ድማ “ስለ ዝረኣኻኒዶ ኣሚንካ? እቶም ዘይረኣዩ ኽነሶም ዝኣምኑ ብፁኣን እዮም” በሎ።

እዙይ ስለ ምንታይ ተፃሕፈ

ኢየሱስ ድማ ካልእ ብዙሕ ምልክት ኣብ ቅድሚ ደቀ መዛሙርቱ ገበረ፤ እዙይ ኸዓ ኣብዚ መፅሓፍ እዙይ ኣይተፃሕፈን። እዝ ግና ኢየሱስ ክርስቶስ ወዲ ኣቦና ምዃኑ ምእንቲ ኽትኣምኑ፥ ኣሚንኩም ድማ ብስሙ ህይወት ምእንቲ ኽትረኽቡ ተፃሕፈ።