Η πέτρα κυλισμένη από τον τάφο

Η Μαρία βρίσκει την πέτρα βγαλμένη και τον περνά για τον κηπουρό, ώσπου εκείνος λέει το όνομά της. Τη στέλνει με το μήνυμα ότι ανεβαίνει προς τον Πατέρα μου και Πατέρα σας. Φυσά το Πνεύμα στους κλειδωμένους μαθητές και αφήνει τον Θωμά να αγγίξει τις πληγές.

Κεφάλαιο 20.

Νωρίς την πρώτη μέρα της εβδομάδας, ενώ ήταν ακόμα σκοτάδι, η Μαρία η Μαγδαληνή ήρθε στον τάφο και είδε την πέτρα μετακινημένη από αυτόν. Έτρεξε λοιπόν και ήρθε στον Σίμωνα Πέτρο και στον άλλο μαθητή, αυτόν που αγαπούσε ο Ιησούς, και τους είπε: «Πήραν τον Κύριο από τον τάφο, και δεν ξέρουμε πού τον έβαλαν».

Βγήκαν τότε ο Πέτρος και ο άλλος μαθητής και πήγαν προς τον τάφο. Έτρεχαν και οι δύο μαζί, αλλά ο άλλος μαθητής έτρεξε πιο γρήγορα από τον Πέτρο και έφτασε πρώτος στον τάφο. Έσκυψε και είδε τα λινά υφάσματα να βρίσκονται εκεί, αλλά δεν μπήκε μέσα. Έφτασε και ο Σίμων Πέτρος, που τον ακολουθούσε, και μπήκε στον τάφο. Είδε τα λινά υφάσματα να βρίσκονται εκεί, και το μαντίλι που ήταν στο κεφάλι του, να μην βρίσκεται μαζί με τα λινά υφάσματα, αλλά διπλωμένο χωριστά σε ένα μέρος. Τότε μπήκε και ο άλλος μαθητής, που είχε φτάσει πρώτος στον τάφο· είδε και πίστεψε. Γιατί ακόμα δεν είχαν καταλάβει τη Γραφή, ότι έπρεπε αυτός να αναστηθεί από τους νεκρούς.

Έπειτα οι μαθητές γύρισαν πίσω στα σπίτια τους. Η Μαρία όμως στεκόταν έξω από τον τάφο και έκλαιγε. Καθώς έκλαιγε, έσκυψε να κοιτάξει μέσα στον τάφο.

Ο Πατέρας μου και ο Πατέρας σας

Είδε δύο αγγέλους ντυμένους στα λευκά, να κάθονται εκεί που ήταν τοποθετημένο το σώμα του Ιησού, έναν στο κεφάλι και έναν στα πόδια. Εκείνοι τη ρώτησαν: «Γυναίκα, γιατί κλαις;» Τους απάντησε: «Πήραν τον Κύριό μου, και δεν ξέρω πού τον έβαλαν».

Μόλις το είπε αυτό, γύρισε πίσω και είδε τον Ιησού να στέκεται εκεί, χωρίς να ξέρει ότι ήταν ο Ιησούς.

Της είπε ο Ιησούς: «Γυναίκα, γιατί κλαις; Ποιον ζητάς;» Εκείνη, νομίζοντας ότι ήταν ο κηπουρός, του είπε: «Κύριε, αν τον πήρες εσύ, πες μου πού τον έβαλες, και εγώ θα τον πάρω».

Της είπε ο Ιησούς: «Μαρία». Εκείνη γύρισε και του είπε στα αραμαϊκά: «Ραββουνί!» (που σημαίνει Δάσκαλε).

Της είπε ο Ιησούς: «Μη με κρατάς, γιατί δεν έχω ακόμα ανέβει στον Πατέρα. Πήγαινε όμως στους αδελφούς μου και πες τους: “Ανεβαίνω στον Πατέρα μου και Πατέρα σας”». ^a

Η Μαρία η Μαγδαληνή πήγε και ανάγγειλε στους μαθητές: «Είδα τον Κύριο», και ότι της τα είχε πει αυτά.

Ειρήνη σ’ εσάς

Το βράδυ εκείνο, την πρώτη μέρα της εβδομάδας, ενώ οι πόρτες ήταν κλειδωμένες εκεί που ήταν οι μαθητές, από φόβο για τους Ιουδαίους άρχοντες, ήρθε ο Ιησούς, στάθηκε ανάμεσά τους και είπε: «Ειρήνη σ’ εσάς».

Μόλις το είπε αυτό, τους έδειξε τα χέρια του και την πλευρά του. Και οι μαθητές χάρηκαν που είδαν τον Κύριο.

Τους είπε πάλι ο Ιησούς: «Ειρήνη σ’ εσάς. Όπως ο Πατέρας έστειλε εμένα, έτσι κι εγώ στέλνω εσάς». Μόλις το είπε αυτό, φύσηξε πάνω τους και τους είπε: «Λάβετε το Άγιο Πνεύμα. Σε όποιον συγχωρείτε τις αμαρτίες, του είναι συγχωρεμένες· σε όποιον αρνείστε τη συγχώρηση, του μένει ασυγχώρητη».

Ο Θωμάς δεν ήταν μαζί τους

Ο Θωμάς όμως, ένας από τους δώδεκα, που τον έλεγαν Δίδυμο, δεν ήταν μαζί τους όταν ήρθε ο Ιησούς. Οι άλλοι μαθητές του έλεγαν: «Είδαμε τον Κύριο!» Εκείνος όμως τους είπε: «Αν δεν δω στα χέρια του τα σημάδια από τα καρφιά, και δεν βάλω το δάχτυλό μου εκεί που ήταν τα καρφιά, και δεν βάλω το χέρι μου στην πλευρά του, δεν πρόκειται να πιστέψω».

Ύστερα από οχτώ μέρες, οι μαθητές του ήταν πάλι μέσα στο σπίτι, και ο Θωμάς μαζί τους. Αν και οι πόρτες ήταν κλειδωμένες, ήρθε ο Ιησούς, στάθηκε ανάμεσά τους και είπε: «Ειρήνη σ’ εσάς». Έπειτα είπε στον Θωμά: «Βάλε το δάχτυλό σου εδώ και δες τα χέρια μου. Άπλωσε το χέρι σου και βάλ’ το στην πλευρά μου. Άφησε την αμφιβολία και πίστεψε».

Του απάντησε ο Θωμάς: «Κύριέ μου και Θεέ μου!»

Του είπε ο Ιησούς: «Επειδή με είδες, πίστεψες; Μακάριοι εκείνοι που δεν είδαν κι όμως πίστεψαν».

Γιατί γράφτηκαν αυτά

Ο Ιησούς έκανε μπροστά στους μαθητές του και πολλά άλλα θαυματουργικά σημεία, που δεν είναι γραμμένα σ’ αυτό το βιβλίο. Αυτά όμως γράφτηκαν για να πιστέψετε ότι ο Ιησούς είναι ο Χριστός, ο Υιός του Πατέρα μας, και πιστεύοντας να έχετε ζωή στο όνομά του.