ကျောက်တုံးကိုလှိမ့်ဖယ်ထားခြင်း
မာရိသည် ကျောက်ဖယ်ရှားလျက်ရှိသည်ကို တွေ့ပြီး၊ ကိုယ်တော်က သူမ၏နာမည်ကို ခေါ်တော်မူသည်အထိ ဥယျာဉ်စောင့်ဟု ထင်မှတ်၏။ ငါ၏ခမည်းတော်၊ သင်တို့၏ခမည်းတော်ထံသို့ ငါတက်သွားမည်ဟူသော သတင်းစကားနှင့် ကိုယ်တော်သည် သူမကို စေလွှတ်တော်မူ၏။ တံခါးပိတ်၍ နေကြသော တပည့်တော်တို့အပေါ် ဝိညာဉ်တော်ကို မှုတ်သွင်းတော်မူပြီး၊ သောမကို ဒဏ်ရာများကို စမ်းကိုင်ခွင့်ပေးတော်မူ၏။
20 1ရက်သတ္တပတ်၏ပထမနေ့တွင် မိုးမလင်းမီ မှောင်မိုက်နေသေးသောအခါ မာဂဒလမာရိသည် သင်္ချိုင်းဂူသို့လာ၍ ဂူဝမှကျောက်တုံးကိုဖယ်ရှားထားသည်ကိုတွေ့မြင်လေ၏။ 2ထို့ကြောင့်သူသည်ပြေး၍ ရှိမုန်ပေတရုနှင့် ယေရှုချစ်တော်မူသောအခြားတပည့်တော်ထံသို့လာပြီးလျှင် သူတို့အား “သခင့်ကိုဂူထဲမှယူဆောင်သွားကြပြီ၊ အဘယ်နေရာ၌ထားကြသည်ကို အကျွန်ုပ်တို့မသိကြပါ” ဟုပြောကြား၏။
3ထို့ကြောင့်ပေတရုနှင့်အခြားတပည့်တော်သည် ထွက်လာ၍ သင်္ချိုင်းဂူသို့သွားကြ၏။ 4နှစ်ဦးစလုံးအတူတကွပြေးကြသော်လည်း အခြားတပည့်တော်သည်ပေတရုထက်ပို၍မြန်စွာပြေးသဖြင့် သင်္ချိုင်းဂူသို့ဦးစွာရောက်လေ၏။ 5ကိုယ်ကိုညွှတ်၍ကြည့်လိုက်သောအခါ ပိတ်ချောထည်များရှိနေသည်ကိုမြင်သော်လည်း အထဲသို့မဝင်ဘဲနေ၏။ 6သူ့နောက်မှလိုက်လာသောရှိမုန်ပေတရုသည် ရောက်လာ၍ သင်္ချိုင်းဂူထဲသို့ဝင်ပြီးလျှင် ပိတ်ချောထည်များရှိနေသည်ကိုလည်းကောင်း၊ 7ကိုယ်တော်၏ဦးခေါင်းကိုအုပ်ထားသောပဝါသည် ပိတ်ချောထည်များနှင့်အတူမရှိဘဲ သီးခြားတစ်နေရာ၌လိပ်ထားလျက်ရှိသည်ကိုလည်းကောင်းမြင်၏။ 8သင်္ချိုင်းဂူသို့ဦးစွာရောက်သောအခြားတပည့်တော်သည်လည်း ထိုအခါအထဲသို့ဝင်၍ မြင်ပြီးလျှင်ယုံကြည်လေ၏။ 9အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်သည်သေခြင်းမှ ရှင်ပြန်ထမြောက်ရမည်ဟူသော ကျမ်းစာကို သူတို့သည်ထိုစဉ်ကမနားလည်ကြသေးသောကြောင့်တည်း။
10ထို့နောက်တပည့်တော်တို့သည် မိမိတို့အိမ်သို့ပြန်သွားကြ၏။ 11သို့ရာတွင်မာရိသည် သင်္ချိုင်းဂူအပြင်၌ရပ်လျက်ငိုကြွေးနေ၏။ ငိုကြွေးရင်း ကိုယ်ကိုညွှတ်၍ ဂူထဲသို့ကြည့်လိုက်ရာ
ငါ့ခမည်းတော်နှင့်သင်တို့၏ခမည်းတော်
12အဖြူဝတ်ဆင်ထားသောကောင်းကင်တမန်နှစ်ပါးသည် ယေရှု၏အလောင်းတော်ကိုတင်ထားခဲ့သည့်နေရာ၌ ဦးခေါင်းရင်းတွင်တစ်ပါး၊ ခြေရင်းတွင်တစ်ပါး ထိုင်နေကြသည်ကိုတွေ့မြင်၏။ 13ထိုသူတို့က “အချင်းအမျိုးသမီး၊ အဘယ်ကြောင့်ငိုနေသနည်း” ဟုမေးကြ၏။ သူက “အကျွန်ုပ်၏သခင်ကိုယူဆောင်သွားကြပြီ၊ အဘယ်နေရာ၌ထားကြသည်ကိုလည်း အကျွန်ုပ်မသိပါ” ဟုဖြေ၏။
14ဤသို့ဆိုပြီးလျှင် နောက်သို့လှည့်ကြည့်သောအခါ ယေရှုရပ်နေတော်မူသည်ကိုမြင်သော်လည်း ယေရှုဖြစ်တော်မူကြောင်းကိုမသိချေ။
15ယေရှုက “အချင်းအမျိုးသမီး၊ အဘယ်ကြောင့်ငိုနေသနည်း၊ မည်သူ့ကိုရှာနေသနည်း” ဟုမေးမြန်းတော်မူ၏။ သူသည်ကိုယ်တော်ကိုဥယျာဉ်မှူးဟုထင်မှတ်၍ “အရှင်၊ အရှင်သည်အလောင်းတော်ကိုယူဆောင်သွားခဲ့ပါလျှင် အဘယ်နေရာ၌ထားသည်ကိုအကျွန်ုပ်အားပြောပြပါ၊ အကျွန်ုပ်ယူသွားပါမည်” ဟုဆို၏။
16ယေရှုက “မာရိ” ဟုမိန့်တော်မူ၏။ သူသည်လှည့်၍ အာရမိတ်ဘာသာဖြင့် “ရဗ္ဗုနိ” ဟုလျှောက်၏။ (ရဗ္ဗုနိ၏အနက်ကား ဆရာသခင်ဟူသတည်း။)
17ယေရှုက “ငါ့ကိုမဖက်တွယ်ထားနှင့်၊ အကြောင်းမူကား ငါသည်ခမည်းတော်ထံသို့ မတက်ကြွသေး။ သို့ရာတွင် ငါ၏ညီအစ်ကိုတို့ထံသို့သွား၍ ‘ငါသည်ငါ့ခမည်းတော်နှင့်သင်တို့၏ခမည်းတော်ထံသို့ တက်ကြွတော့မည်’ ဟုသူတို့အားပြောလော့” ဟုမိန့်တော်မူ၏။ a a v17 ယေရှုသည် “ငါ့ခမည်းတော်နှင့်သင်တို့၏ခမည်းတော်” ဟုအထူးဂရုပြု၍မိန့်တော်မူ၏။ “ငါတို့၏ခမည်းတော်” ဟုရိုးရိုးမိန့်တော်မမူချေ။ အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်၏သားတော်ဖြစ်တော်မူခြင်းသည်ထာဝရဖြစ်၍ ငါတို့သားဖြစ်ခြင်းမူကား ကိုယ်တော်၏ရှင်ပြန်ထမြောက်တော်မူခြင်းအားဖြင့် ငါတို့အားဖွင့်ပေးတော်မူသောပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်း၏ဆုကျေးဇူးဖြစ်သောကြောင့်တည်း။
18မာဂဒလမာရိသည်သွား၍ တပည့်တော်တို့အား “အကျွန်ုပ်သည်သခင်ကိုတွေ့မြင်ခဲ့ပါပြီ” ဟူ၍လည်းကောင်း၊ ကိုယ်တော်သည်ဤအကြောင်းအရာတို့ကိုမိန့်တော်မူကြောင်းကိုလည်းကောင်း ပြောကြား၏။
သင်တို့၌ငြိမ်သက်ခြင်းရှိစေသတည်း
19ထိုနေ့ကား ရက်သတ္တပတ်၏ပထမနေ့ဖြစ်၏။ ထိုနေ့ည၌ တပည့်တော်တို့သည် ယုဒအကြီးအကဲတို့ကိုကြောက်ရွံ့ကြသောကြောင့် မိမိတို့ရှိရာအခန်းတံခါးများကိုပိတ်ထားကြ၏။ ထိုအခါ ယေရှုကြွလာ၍ သူတို့အလယ်တွင်ရပ်တော်မူလျက် “သင်တို့၌ငြိမ်သက်ခြင်းရှိစေသတည်း” ဟုမိန့်တော်မူ၏။
20ဤသို့မိန့်တော်မူပြီးလျှင် မိမိ၏လက်တော်နှင့်နံဖေးတော်ကိုသူတို့အားပြတော်မူ၏။ တပည့်တော်တို့သည်သခင်ကိုဖူးမြင်ရသဖြင့်ဝမ်းမြောက်ကြ၏။
21ယေရှုက “သင်တို့၌ငြိမ်သက်ခြင်းရှိစေသတည်း၊ ခမည်းတော်သည်ငါ့ကိုစေလွှတ်တော်မူသည့်နည်းတူ ငါသည်သင်တို့ကိုစေလွှတ်၏” ဟုတစ်ဖန်မိန့်တော်မူ၏။ 22ဤသို့မိန့်တော်မူပြီးလျှင် သူတို့အပေါ်သို့မှုတ်တော်မူ၍ သူတို့အား “သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ကိုခံယူကြလော့။ 23သင်တို့သည်မည်သူ၏အပြစ်ကိုမဆိုလွှတ်လျှင် ထိုအပြစ်သည်လွတ်၏၊ မည်သူ့အားမဆိုအပြစ်လွှတ်ခြင်းကိုချုပ်ထားလျှင် ထိုအပြစ်သည်ချုပ်ထားလျက်ရှိ၏” ဟုမိန့်တော်မူ၏။
သောမသည်သူတို့နှင့်အတူမရှိခဲ့ချေ
24တပည့်တော်တစ်ဆယ့်နှစ်ပါးအနက် အမြွှာဟုခေါ်သောသောမသည် ယေရှုကြွလာတော်မူသောအခါ သူတို့နှင့်အတူမရှိချေ။ 25အခြားတပည့်တော်တို့က “ငါတို့သည်သခင်ကိုတွေ့မြင်ခဲ့ကြပြီ” ဟုသူ့အားအဖန်တလဲလဲပြောကြသော်လည်း သူက “ကိုယ်တော်၏လက်တော်များ၌ သံရိုက်ရာများကိုငါမမြင်ရ၊ ထိုသံရိုက်ရာများ၌ငါ့လက်ချောင်းကိုမထည့်ရ၊ ကိုယ်တော်၏နံဖေးတော်၌ငါ့လက်ကိုမသွင်းရလျှင် ငါအလျှင်းမယုံကြည်” ဟုပြန်ပြော၏။
26ရှစ်ရက်ကြာပြီးနောက် တပည့်တော်တို့သည်တစ်ဖန်အိမ်တွင်းသို့ရောက်ကြ၍ သောမသည်လည်းသူတို့နှင့်အတူရှိ၏။ တံခါးများကိုပိတ်ထားသော်လည်း ယေရှုကြွလာ၍ သူတို့အလယ်တွင်ရပ်တော်မူလျက် “သင်တို့၌ငြိမ်သက်ခြင်းရှိစေသတည်း” ဟုမိန့်တော်မူ၏။ 27ထို့နောက် သောမအား “သင်၏လက်ချောင်းကိုဤနေရာ၌ထည့်၍ ငါ့လက်များကိုကြည့်လော့၊ သင်၏လက်ကိုဆန့်ထုတ်၍ ငါ၏နံဖေး၌သွင်းလော့၊ ယုံမှားခြင်းကိုစွန့်၍ယုံကြည်လော့” ဟုမိန့်တော်မူ၏။
28သောမက “အကျွန်ုပ်၏သခင်၊ အကျွန်ုပ်၏ဘုရားသခင်ပါတည်း” ဟုကိုယ်တော်အားလျှောက်၏။
29ယေရှုက “သင်သည်ငါ့ကိုမြင်ရသောကြောင့်ယုံကြည်သလော။ မမြင်ဘဲယုံကြည်သောသူတို့သည်မင်္ဂလာရှိကြ၏” ဟုမိန့်တော်မူ၏။
ဤအကြောင်းအရာကိုအဘယ်ကြောင့်ရေးသားခဲ့သနည်း
30ဤကျမ်း၌မရေးထားသော အခြားနိမိတ်လက္ခဏာများစွာကို ယေရှုသည်တပည့်တော်တို့ရှေ့၌ပြုတော်မူ၏။ 31သို့ရာတွင် ယေရှုသည်ခရစ်တော်တည်းဟူသော ငါတို့၏ခမည်းတော်၏သားတော်ဖြစ်တော်မူကြောင်းကို သင်တို့ယုံကြည်စေရန်၊ ထိုသို့ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ကိုယ်တော်၏နာမတော်၌အသက်ကိုရစေရန် ဤအရာတို့ကိုရေးထားခြင်းဖြစ်၏။