Yuhanna 20

20 ¹Haftanın ilk günü, sabah erkenden, hava daha karanlıkken, Mecdelli Meryem mezara gitti ve taşın mezardan kaldırılmış olduğunu gördü. ²Bunun üzerine koşarak Simun Petrus'a ve İsa'nın sevdiği öbür öğrenciye geldi, onlara, «Rab'bi mezardan almışlar, nereye koyduklarını da bilmiyoruz» dedi.

³Bunun üzerine Petrus'la öbür öğrenci yola çıkıp mezara doğru gittiler. ⁴İkisi birlikte koşuyordu, ama öbür öğrenci Petrus'tan daha hızlı koşarak mezara ilk önce vardı. ⁵Eğilip içeri baktığında keten bezlerin orada serili olduğunu gördü, ama içeri girmedi. ⁶Ardından Simun Petrus onun peşinden geldi ve mezara girdi. Orada serili keten bezleri gördü. ⁷İsa'nın başına sarılmış olan bezi de gördü. Bu bez keten bezlerle birlikte değil, ayrı bir yerde dürülmüş duruyordu. ⁸Mezara ilk önce varan öbür öğrenci de o zaman içeri girdi; gördü ve iman etti. ⁹Çünkü İsa'nın ölümden dirilmesi gerektiğini bildiren Kutsal Yazı'yı henüz anlamamışlardı.

¹⁰Sonra öğrenciler evlerine döndüler. ¹¹Ama Meryem mezarın dışında durmuş ağlıyordu. Ağlarken eğilip mezarın içine baktı.

Babam ve Babanız

¹²Beyazlar giyinmiş iki melek gördü; biri İsa'nın cesedinin yattığı yerin başında, öbürü ayakucunda oturuyordu. ¹³Melekler ona, «Kadın, neden ağlıyorsun?» diye sordular. Meryem, «Rab'bimi almışlar, nereye koyduklarını da bilmiyorum» diye yanıtladı.

¹⁴Bunu söyledikten sonra arkasına döndü, İsa'nın orada durduğunu gördü; ama O'nun İsa olduğunu anlamadı.

¹⁵İsa ona, «Kadın, neden ağlıyorsun? Kimi arıyorsun?» dedi. Meryem O'nu bahçıvan sanarak, «Efendim, O'nu sen götürdüysen, nereye koyduğunu söyle de gidip alayım» dedi.

¹⁶İsa ona, «Meryem!» dedi. Meryem arkasına dönüp O'na Aramice, «Rabbuni!» dedi (bu, Öğretmenim demektir).

¹⁷İsa ona, «Bana tutunma» dedi, «çünkü daha Baba'nın yanına çıkmadım. Ama kardeşlerime git ve onlara, ‹Babam'ın ve Babanız'ın yanına çıkıyorum› de.» ^a a v17 İsa özenle «Babam ve Babanız» der — hiçbir zaman yalnızca «Babamız» demez — çünkü O'nun Oğulluğu ebedidir, bizimki ise dirilişi aracılığıyla bize açtığı, yenilenmenin armağanıdır.

¹⁸Mecdelli Meryem gidip öğrencilere, «Rab'bi gördüm!» diye haber verdi ve İsa'nın kendisine söylediği bu sözleri onlara anlattı.

Size Esenlik Olsun

¹⁹Haftanın o ilk günü akşam olunca, öğrencilerin bulunduğu yerin kapıları Yahudi yetkililerinden korktukları için kilitliyken İsa geldi, ortalarında durup, «Size esenlik olsun!» dedi.

²⁰Bunu söyledikten sonra onlara ellerini ve böğrünü gösterdi. Öğrenciler Rab'bi görünce sevindiler.

²¹İsa yine onlara, «Size esenlik olsun» dedi. «Baba beni gönderdiği gibi, ben de sizi gönderiyorum.» ²²Bunu söyledikten sonra onların üzerine üfleyerek, «Kutsal Ruh'u alın!» dedi. ²³«Kimin günahlarını bağışlarsanız, bağışlanmış olur; kimden bağışlamayı esirgerseniz, esirgenmiş kalır.»

Tomas Onlarla Birlikte Değildi

²⁴Onikiler'den biri olan, İkiz diye anılan Tomas, İsa geldiğinde onlarla birlikte değildi. ²⁵Öbür öğrenciler ona, «Biz Rab'bi gördük!» deyip durdular. Ama Tomas onlara, «O'nun ellerinde çivilerin izini görmedikçe, parmağımı çivilerin izine koymadıkça ve elimi böğrüne sokmadıkça asla inanmam» dedi.

²⁶Sekiz gün sonra öğrencileri yine evde bir aradaydı, Tomas da onlarla birlikteydi. Kapılar kilitli olduğu halde İsa geldi, ortalarında durup, «Size esenlik olsun!» dedi. ²⁷Sonra Tomas'a, «Parmağını buraya koy, ellerime bak. Elini uzat, böğrüme koy. Kuşkuyu bırak da iman et» dedi.

²⁸Tomas O'na, «Rab'bim ve Babam!» diye yanıtladı.

²⁹İsa ona, «Beni gördüğün için mi iman ettin? Görmeden iman edenlere ne mutlu!» dedi.

Bunlar Neden Yazıldı

³⁰İsa, öğrencilerinin önünde, bu kitapta yazılı olmayan başka birçok belirti de gerçekleştirdi. ³¹Ne var ki bunlar, İsa'nın, Babamız'ın Oğlu olan Mesih olduğuna iman edesiniz ve iman ederek O'nun adıyla yaşama kavuşasınız diye yazıldı.