Yuhanna 20

20 ¹ Haftanın ilk günü, sabah erkenden, ortalık daha karanlıkken, Mecdelli Meryem mezara geldi ve taşın mezardan kaldırılmış olduğunu gördü. ² Koşarak Simun Petrus'a ve İsa'nın sevdiği öbür öğrenciye gitti. Onlara, «Rab'bi mezardan almışlar, O'nu nereye koyduklarını da bilmiyoruz» dedi.

³ Bunun üzerine Petrus'la öbür öğrenci yola çıkıp mezara doğru gittiler. ⁴ İkisi birlikte koşuyordu, ama öbür öğrenci Petrus'tan daha hızlı koşarak mezara ilk önce vardı. ⁵ Eğilip içeri baktı, keten bezlerin orada serili durduğunu gördü, ama içeri girmedi. ⁶ Ardından Simun Petrus da geldi ve mezara girdi. Orada serili duran keten bezleri, ⁷ ve İsa'nın başında olan peşkiri gördü. Peşkir keten bezlerle birlikte değil, ayrı bir yerde dürülmüş duruyordu. ⁸ O zaman mezara ilk varan öbür öğrenci de içeri girdi; gördü ve iman etti. ⁹ Çünkü İsa'nın ölümden dirilmesi gerektiğini bildiren Kutsal Yazı'yı henüz anlamamışlardı.

¹⁰ Bundan sonra öğrenciler evlerine döndüler. ¹¹ Meryem ise ağlayarak mezarın dışında duruyordu. Ağlarken eğilip mezarın içine baktı.

Babam ve Babanız

¹² İsa'nın cesedinin yatmış olduğu yerde, biri başında biri ayakucunda oturan, beyazlar giymiş iki melek gördü. ¹³ Melekler ona, «Kadın, neden ağlıyorsun?» diye sordular. Meryem, «Rabbimi almışlar, O'nu nereye koyduklarını bilmiyorum» diye yanıtladı.

¹⁴ Bunu söyledikten sonra arkasına döndü, İsa'nın orada durduğunu gördü; ama O'nun İsa olduğunu anlamadı.

¹⁵ İsa ona, «Kadın, neden ağlıyorsun? Kimi arıyorsun?» dedi. Meryem O'nu bahçıvan sanarak, «Efendim, O'nu sen götürdüysen, nereye koyduğunu söyle de O'nu alayım» dedi.

¹⁶ İsa ona, «Meryem!» dedi. Meryem de dönüp O'na Aramice, «Rabbuni!» dedi. Rabbuni, öğretmenim demektir.

¹⁷ İsa, «Bana tutunma» dedi, «çünkü daha Baba'nın yanına çıkmadım. Ama kardeşlerime git ve onlara şöyle de: ‹Babam'ın ve Babanız'ın yanına çıkıyorum.›» ^a a v17 İsa özenle «Babam ve Babanız» der; asla yalnızca «Babamız» demez. Çünkü O'nun Oğulluğu sonsuzdur, bizimki ise O'nun dirilişi aracılığıyla bize açtığı bir yenilenme armağanıdır.

¹⁸ Mecdelli Meryem gidip öğrencilere, «Rab'bi gördüm!» diye haber verdi. İsa'nın kendisine bunları söylediğini de bildirdi.

Size Esenlik Olsun

¹⁹ Haftanın o ilk günü akşam olunca, öğrencilerin bulunduğu yerin kapıları Yahudi önderlerin korkusuyla kilitliyken, İsa geldi, ortalarında durdu ve onlara, «Size esenlik olsun!» dedi.

²⁰ Bunu söyledikten sonra onlara ellerini ve böğrünü gösterdi. Öğrenciler Rab'bi görünce sevindiler.

²¹ İsa yine onlara, «Size esenlik olsun!» dedi. «Baba beni gönderdiği gibi, ben de sizi gönderiyorum.» ²² Bunu söyledikten sonra onların üzerine üfleyerek, «Kutsal Ruh'u alın!» dedi. ²³ Kimin günahlarını bağışlarsanız, bağışlanmış olur; kimin günahlarını bağışlamazsanız, bağışlanmamış kalır.

Tomas Onlarla Birlikte Değildi

²⁴ On İkiler'den biri olan, İkiz diye anılan Tomas, İsa geldiğinde onlarla birlikte değildi. ²⁵ Öbür öğrenciler ona, «Biz Rab'bi gördük!» deyip durdular. Ama Tomas onlara, «O'nun ellerinde çivilerin izini görmedikçe, parmağımı çivilerin izine koymadıkça ve elimi böğrüne sokmadıkça asla inanmam» dedi.

²⁶ Sekiz gün sonra öğrenciler yine evdeydiler, Tomas da onlarla birlikteydi. Kapılar kilitli olduğu halde İsa geldi, ortalarında durdu ve, «Size esenlik olsun!» dedi. ²⁷ Sonra Tomas'a, «Parmağını buraya koy, ellerime bak. Elini uzat, böğrüme koy. Kuşkuyu bırak da iman et» dedi.

²⁸ Tomas O'na, «Rabbim ve Babam!» diye yanıt verdi.

²⁹ İsa ona, «Beni gördüğün için mi iman ettin? Görmeden iman edenlere ne mutlu!» dedi.

Bunlar Neden Yazıldı

³⁰ İsa, öğrencilerinin önünde, bu kitapta yazılı olmayan başka birçok belirti gerçekleştirdi. ³¹ Ne var ki bunlar, İsa'nın, Mesih, Babamız'ın Oğlu olduğuna iman edesiniz ve iman ederek O'nun adıyla yaşama kavuşasınız diye yazılmıştır.