Yuhanna 19

19 ¹Bunun üzerine Pilatus İsa'yı alıp kamçılattı. ²Askerler dikenlerden bir taç örüp başına geçirdiler ve O'na mor bir kaftan giydirdiler. ³Durmadan yanına gelip, «Selam, ey Yahudiler'in Kralı!» diyor ve yüzüne tokat atıyorlardı.

⁴Pilatus yine dışarı çıkıp onlara, «Bakın, O'nu dışarıya, size getiriyorum; böylece O'nda hiçbir suç görmediğimi anlayacaksınız» dedi. ⁵Böylece İsa, başında dikenli taç ve üzerinde mor kaftanla dışarı çıktı. Pilatus onlara, «İşte o adam!» dedi.

⁶Başkâhinler ve görevliler O'nu görünce, «Çarmıha ger! Çarmıha ger!» diye bağrıştılar. Pilatus onlara, «O'nu siz alıp çarmıha gerin, çünkü ben O'nda bir suç görmüyorum» dedi.

⁷Yahudiler ona şu karşılığı verdiler: «Bizim bir yasamız var; bu yasaya göre O'nun ölmesi gerekir, çünkü kendini Tanrı'nın Oğlu yaptı.»

⁸Pilatus bunu duyunca daha da korktu. ⁹Yine hükümet konağına girip İsa'ya, «Sen nereden geliyorsun?» diye sordu. Ama İsa ona hiçbir yanıt vermedi. ¹⁰Bunun üzerine Pilatus O'na, «Benimle konuşmayacak mısın? Seni salıvermeye de çarmıha germeye de yetkim olduğunu bilmiyor musun?» dedi.

¹¹İsa ona, «Sana yukarıdan verilmemiş olsaydı, benim üzerimde hiçbir yetkin olmazdı. Bunun için beni sana teslim edenin günahı daha büyüktür» diye yanıt verdi.

¹²Bunun üzerine Pilatus O'nu salıvermeye çalıştı. Ama Yahudiler, «Bu adamı salıverirsen, Sezar'ın dostu değilsin. Kendini kral yapan herkes Sezar'a karşı gelmiş olur» diye bağrıştılar.

¹³Pilatus bu sözleri duyunca İsa'yı dışarı çıkardı ve Taş Döşeme —Aramice'de Gabbata— denilen yerde yargı kürsüsüne oturdu. ¹⁴Fısıh Bayramı'nın Hazırlık Günü, öğlen sularıydı. Pilatus Yahudiler'e, «İşte Kralınız!» dedi.

¹⁵Onlar ise, «Yok et O'nu! Yok et O'nu! Çarmıha ger!» diye bağrıştılar. Pilatus onlara, «Kralınızı mı çarmıha gereyim?» diye sordu. Başkâhinler, «Sezar'dan başka kralımız yok» diye yanıt verdiler.

Teslim Edilişi

¹⁶İşte o zaman Pilatus, çarmıha gerilmek üzere İsa'yı onlara teslim etti. Onlar da İsa'yı alıp götürdüler. ¹⁷İsa çarmıhını kendisi taşıyarak Kafatası Yeri —Aramice'de Golgota— denilen yere çıktı. ¹⁸O'nu orada çarmıha gerdiler; biri bir yanında, biri öbür yanında, İsa da ortada olmak üzere iki kişiyle birlikte. ¹⁹Pilatus bir de yazı yazıp çarmıhın üzerine astırdı. Yazıda şöyle deniyordu: Nasıralı İsa, Yahudiler'in Kralı. ²⁰İsa'nın çarmıha gerildiği yer kente yakın olduğundan birçok Yahudi bu yazıyı okudu; yazı Aramice, Latince ve Grekçe yazılmıştı. ²¹Bunun üzerine Yahudiler'in başkâhinleri Pilatus'a, «‹Yahudiler'in Kralı› diye yazma; ‹Bu adam, Ben Yahudiler'in Kralı'yım dedi› diye yaz» dediler.

²²Pilatus, «Ne yazdımsa yazdım» diye karşılık verdi.

²³Askerler İsa'yı çarmıha gerdikten sonra giysilerini alıp her askere bir pay düşecek biçimde dört parçaya böldüler; mintanını da aldılar. Ne var ki mintan dikişsizdi, yukarıdan aşağıya tek parça dokunmuştu. ²⁴Bunun için birbirlerine, «Bunu yırtmayalım; kime düşeceğini kurayla belirleyelim» dediler. Bu, şöyle diyen Kutsal Yazı yerine gelsin diye oldu: «Giysilerimi aralarında paylaştılar, üzerine kura çektiler.» Askerler de böyle yaptılar.

²⁵İsa'nın çarmıhının yanında ise annesi, teyzesi, Klopas'ın karısı Meryem ve Mecdelli Meryem duruyordu.

²⁶İsa, annesini ve sevdiği öğrenciyi yanında dururken görünce annesine, «Kadın, işte oğlun!» dedi. ²⁷Sonra öğrenciye, «İşte annen!» dedi. O andan itibaren bu öğrenci İsa'nın annesini kendi evine aldı.

Tamamlandı

²⁸Bundan sonra İsa, artık her şeyin tamamlandığını bilerek, Kutsal Yazı yerine gelsin diye, «Susadım» dedi.

²⁹Orada ekşi şarapla dolu bir kap duruyordu. Bir süngeri ekşi şaraba batırıp bir mercanköşk dalının ucuna geçirdiler ve İsa'nın ağzına uzattılar.

³⁰İsa ekşi şarabı tadınca, «Tamamlandı!» dedi ve başını eğerek ruhunu teslim etti.

³¹O gün Hazırlık Günü'ydü ve ertesi gün özel bir Şabat Günü olduğundan, Yahudiler cesetlerin Şabat Günü çarmıhta kalmasını istemediler; bacaklarının kırılıp cesetlerin kaldırılması için Pilatus'tan izin istediler. ³²Bunun üzerine askerler gelip önce birinci adamın, sonra da İsa'yla birlikte çarmıha gerilen öbür adamın bacaklarını kırdılar. ³³Ama İsa'ya geldiklerinde, O'nun çoktan ölmüş olduğunu görünce bacaklarını kırmadılar. ³⁴Ne var ki askerlerden biri O'nun böğrünü mızrakla deldi ve hemen oradan kan ve su aktı. ^a a v34 Yuhanna bize bunu kendisinin gördüğünü anlatıyor ve bunu İsa'nın gerçekten öldüğüne kanıt olarak sunuyor. ³⁵Bunu gören adam tanıklık etti; onun tanıklığı gerçektir. O, doğruyu söylediğini biliyor; siz de inanasınız diye tanıklık ediyor. ³⁶Bütün bunlar, «O'nun bir tek kemiği bile kırılmayacak» diyen Kutsal Yazı yerine gelsin diye oldu. ³⁷Başka bir Kutsal Yazı ise, «Bedenini deştiklerine bakacaklar» diyor.

Yusuf ve Nikodim

³⁸Bundan sonra Aramatyalı Yusuf —Yahudiler'den korktuğu için gizlice İsa'nın öğrencisi olmuştu— Pilatus'tan İsa'nın cesedini kaldırmak için izin istedi. Pilatus izin verince, Yusuf gelip cesedi kaldırdı. ³⁹Daha önce geceleyin İsa'ya gelmiş olan Nikodim de yaklaşık otuz beş kiloluk karışık mür ve sarısabır getirerek geldi. ⁴⁰İsa'nın cesedini alıp Yahudiler'in gömme geleneğine uygun olarak baharatla birlikte keten bezlere sardılar. ⁴¹İsa'nın çarmıha gerildiği yerde bir bahçe, bahçenin içinde de henüz hiç kimsenin konulmadığı yeni bir mezar vardı. ⁴²O gün Yahudiler'in Hazırlık Günü olduğundan ve mezar da yakın olduğundan, İsa'yı oraya koydular.