يوحنا 20 FHB Father's Heart Bible™

20 ¹د هفتې په اوله ورځ، سحر وختى چې لا تياره وه، مريم مګدلينى قبر ته راغله او ويې ليدل چې تيږه د قبر نه لرې شوې ده. ²نو هغه وزغستله او شمعون پطروس او هغه بل مريد ته راغله چې عيسىٰ به ورسره مينه کوله، او هغوئ ته يې ووئيل، ”هغوئ مالِک د قبر نه وړے دے، او مونږ ته نۀ دى معلوم چې چرته يې ايښے دے.“

³نو پطروس او هغه بل مريد روان شول او قبر طرف ته ولاړل. ⁴دواړه په ګډه وزغستل، خو هغه بل مريد د پطروس نه ژر وزغستلو او اول قبر ته ورسېدلو. ⁵او ټيټ شو، نو ويې ليدل چې د کتان ټوټې هلته پرتې دى، خو دننه ورنۀ غلو. ⁶بيا شمعون پطروس چې د هغۀ پسې راتلو، ورسېدلو او قبر ته دننه ننوتلو، او ويې ليدل چې د کتان ټوټې هلته پرتې دى، ⁷او هغه ټوټه چې د هغۀ په سر وه، د کتان د ټوټو سره پرته نۀ وه، بلکې په يو ځائ کښې جلا راټوله کړے شوے وه. ⁸بيا هغه بل مريد چې اول قبر ته رسېدلے وو، هغه هم دننه ننوتلو؛ هغۀ وليدل او ايمان يې راوړو. ⁹ځکه هغوئ لا تر اوسه د پاک کتاب هغه خبره نۀ وه پوهه چې هغه له د مرګ نه بيا راژوندے کېدل په کار دى.

¹⁰بيا مريدان بېرته خپلو کورونو ته ولاړل. ¹¹خو مريم د قبر نه بهر ولاړه وه او ژړل يې. چې ژړل يې، نو ټيټه شوه چې قبر ته دننه وګورى.

زما پلار او ستاسو پلار

¹²هغې دوه فرښتې په سپينو جامو کښې وليدلې چې هلته ناستې وې چرته چې د عيسىٰ لاش پروت وو، يو د سر طرف ته او بل د پښو طرف ته. ¹³هغوئ ترې تپوس وکړو، ”اے ښځې، ولې ژاړې؟“ هغې جواب ورکړو، ”زما مالِک يې وړے دے، او ما ته نۀ دى معلوم چې چرته يې ايښے دے.“

¹⁴دا وئيلو سره هغه راوګرځېده او عيسىٰ يې وليدلو چې هلته ولاړ دے، خو پوهه نۀ شوه چې دا عيسىٰ دے.

¹⁵عيسىٰ هغې ته وفرمائيل، ”اے ښځې، ولې ژاړې؟ د چا په لټون کښې يې؟“ هغې هغه د باغبان ګڼلو، نو ويې وئيل، ”صاحبه، کۀ تا هغه وړے وى، نو ما ته ووايه چې چرته دې ايښے دے، او زۀ به هغه بوزم.“

¹⁶عيسىٰ هغې ته وفرمائيل، ”مريمې.“ هغه راوګرځېده او په ارامى ژبه يې ورته ووئيل، ”ربونى!“ (چې مطلب يې اُستاذ دے).

¹⁷عيسىٰ هغې ته وفرمائيل، ”ما مۀ نيسه، ځکه چې زۀ لا تر اوسه پلار ته نۀ يم ختلے. خو زما وروڼو ته لاړه شه او هغوئ ته ووايه چې، ’زۀ خپل پلار او ستاسو پلار ته ختلو ته يم.‘“ ^a a v17 عيسىٰ په احتياط سره وائى ”زما پلار او ستاسو پلار“ — هيچرې صرف ”زمونږ پلار“ نۀ — ځکه چې د هغۀ زويوالے ابدى دے او زمونږ زويوالے د هغه بيا راژوندى کېدو په وسيله هغه د بحالۍ هغه بخشش دے چې هغه مونږ له پرانيزى.

¹⁸مريم مګدلينى لاړه او مريدانو ته يې ووئيل، ”ما مالِک وليدو،“ او دا چې هغۀ دا خبرې ورته کړې وې.

سلامتى دې درسره وى

¹⁹د هغې ورځې په ماښام، د هفتې په اوله ورځ، چرته چې مريدان وُو هلته دروازې بندې وې، د يهودى مشرانو د وېرې له کبله، نو عيسىٰ راغلو، د هغوئ په مينځ کښې ودرېدلو، او ويې فرمائيل، ”سلامتى دې درسره وى.“

²⁰دا وئيلو نه پس هغۀ خپل لاسونه او اړخ ورته وښودل. مريدان د مالِک په ليدو خوشحاله شول.

²¹عيسىٰ بيا هغوئ ته وفرمائيل، ”سلامتى دې درسره وى. لکه څنګه چې پلار زۀ لېږلے يم، هم هغه شان زۀ تاسو لېږم.“ ²²دا وئيلو نه پس هغۀ په هغوئ باندې پو کړو او هغوئ ته يې وفرمائيل، ”روحُ القُدس ومنئ. ²³کۀ تاسو د چا ګناهونه معاف کړئ، نو هغه معاف شى؛ کۀ تاسو د چا نه معافى ونيسئ، نو هغه ونيولې شى.“

توما د هغوئ سره نۀ وو

²⁴اوس توما، چې يو د دولسو نه وو او تيروونکے بللے کېدو، هغه د هغوئ سره نۀ وو کله چې عيسىٰ راغلو. ²⁵نورو مريدانو هغۀ ته وئيل، ”مونږ مالِک وليدو!“ خو هغۀ ورته ووئيل، ”ترڅو چې زۀ د هغۀ په لاسونو کښې د کوزو نښې ونۀ ګورم، او خپله ګوته هغه ځائ کښې کېږدم چرته چې وې، او خپل لاس د هغۀ په اړخ کښې کېږدم، نو زۀ به هيچرې ايمان رانۀ وړم.“

²⁶اته ورځې وروستو، د هغۀ مريدان بيا دننه وُو، توما ورسره وو. اګر چې دروازې بندې وې، نو عيسىٰ راغلو، د هغوئ په مينځ کښې ودرېدلو، او ويې فرمائيل، ”سلامتى دې درسره وى.“ ²⁷بيا هغۀ توما ته وفرمائيل، ”خپله ګوته دلته کېږده، زما لاسونه وګوره. خپل لاس راوغځوه، زما په اړخ کښې يې کېږده. شک پرېږده — ايمان راوړه.“

²⁸توما هغۀ ته جواب ورکړو، ”اے زما مالِکه او زما خُدايه!“

²⁹عيسىٰ هغۀ ته وفرمائيل، ”تا ايمان راوړو ځکه چې تا زۀ وليدم؟ مبارک دى هغه چې نۀ يې ليدلے، او بيا هم ايمان راوړى.“

دا ولې وليکلے شو

³⁰عيسىٰ د خپلو مريدانو په مخکښې نورې ډېرې نښانې وښودلې، چې په دې کتاب کښې نۀ دى ليکلے شوې. ³¹خو دا ځکه ليکلے شوې دى چې تاسو ايمان راوړئ چې عيسىٰ مسيح دے، د زمونږ پلار زوئ، او په ايمان راوړو سره د هغۀ په نوم ژوندون ومومئ.