يوحنا 19 FHB Father's Heart Bible™

19 ¹بيا پيلاطوس عيسىٰ ونيولو او کوړې يې ورباندې ووهلې. ²سپاهيانو د اغزو تاج وبللو، د هغۀ په سر يې کښېښودو او يو ارغوانى جامه يې ورته واغوستله. ³هغوئ به بيا بيا د هغۀ طرف ته راتلل او وئيل به يې، ”اے د يهوديانو بادشاه، سلام!“ او د هغۀ مخ ته به يې چپېړې ورکولې.

⁴پيلاطوس بيا دباندې ووتلو او هغوئ ته يې ووئيل، ”وګورئ، زۀ هغه تاسو ته دباندې راوُلم ترڅو چې تاسو پوهه شئ چې زۀ په هغۀ کښې هيڅ قصور نۀ مومم.“ ⁵نو عيسىٰ دباندې راووتلو په داسې حال کښې چې د اغزو تاج يې په سر او ارغوانى جامه يې اغوستې وه. پيلاطوس هغوئ ته ووئيل، ”دا دے دغه سړے!“

⁶کله چې مشرانو کاهنانو او پهره دارانو هغه وليدو، نو چغې يې کړې، ”په سولۍ يې کړه! په سولۍ يې کړه!“ پيلاطوس هغوئ ته ووئيل، ”تاسو په خپله يې بوځئ او په سولۍ يې کړئ، ځکه چې زۀ په هغۀ کښې هيڅ قصور نۀ مومم.“

⁷يهوديانو هغۀ ته جواب ورکړو، ”زمونږ يو شريعت شته، او د هغه شريعت مطابق دا په کار دى چې هغه مړ شى، ځکه چې هغۀ ځان د خُدائ پاک زوئ جوړ کړو.“

⁸کله چې پيلاطوس دا خبره واورېده، نو نور هم ووېرېدو. ⁹هغه بيا کِلا ته دننه لاړو او عيسىٰ ته يې ووئيل، ”تۀ د کومه يې؟“ خو عيسىٰ هغۀ ته هيڅ جواب ور نۀ کړو. ¹⁰نو پيلاطوس هغۀ ته ووئيل، ”تۀ ما سره نۀ ږغيږې؟ آيا تۀ نۀ پوهېږې چې زۀ اختيار لرم چې تا آزاد کړم، او اختيار لرم چې تا په سولۍ کړم؟“

¹¹عيسىٰ هغۀ ته جواب ورکړو، ”کۀ تا له د پاسه نۀ وَى درکړے شوے، نو تۀ به په ما باندې هيڅ اختيار نۀ درلودو. ځکه نو هغه چا چې زۀ تا ته تسليم کړم، د هغۀ ګناه زياته ده.“

¹²د دې نه پس پيلاطوس کوشش وکړو چې هغه آزاد کړى، خو يهوديانو چغې کړې، ”کۀ تۀ دا آزاد کړې، نو تۀ د قيصر دوست نۀ يې. هر څوک چې ځان بادشاه جوړ کړى، هغه د قيصر مخالفت کوى.“

¹³کله چې پيلاطوس دا خبرې واورېدلې، نو هغۀ عيسىٰ دباندې راوستلو او د انصاف په تخت کښېناستو، په هغه ځائ کښې چې د تيګو فرش ورته وئيلے شى، او په ارامى ژبه کښې ورته ګبتا وائى. ¹⁴د فسح د تيارۍ ورځ وه، او نژدې غرمه وه. هغۀ يهوديانو ته ووئيل، ”دا دے ستاسو بادشاه!“

¹⁵هغوئ چغې کړې، ”وړه يې! وړه يې! په سولۍ يې کړه!“ پيلاطوس هغوئ ته ووئيل، ”آيا زۀ ستاسو بادشاه په سولۍ کړم؟“ مشرانو کاهنانو جواب ورکړو، ”د قيصر نه بغير زمونږ بل هيڅ بادشاه نشته.“

تسليم کړے شو

¹⁶نو بيا هغۀ عيسىٰ هغوئ ته تسليم کړو ترڅو چې په سولۍ کړے شى. نو هغوئ عيسىٰ بوتلو، ¹⁷او هغه په خپله خپله سولۍ پورته کوله او هغه ځائ ته ووتلو چې د کوپړۍ ځائ ورته وائى، او په ارامى ژبه کښې ورته ګلګتا وئيلے شى. ¹⁸هلته هغوئ هغه په سولۍ کړو، او د هغۀ سره دوه نور هم، يو له دې خوا او بل له هغه خوا، او عيسىٰ په مينځ کښې وو. ¹⁹پيلاطوس يو کتبه هم وليکله او د سولۍ په سر يې کښېښوده: عيسىٰ ناصرى، د يهوديانو بادشاه. ²⁰ډېرو يهوديانو دا کتبه ولوستله، ځکه چې هغه ځائ چې عيسىٰ هلته په سولۍ شوے وو د ښار نه نژدې وو، او دا په ارامى، لاطينى او يونانى ژبو کښې ليکلے شوے وو. ²¹نو د يهوديانو مشرانو کاهنانو پيلاطوس ته ووئيل، ”’د يهوديانو بادشاه‘ مۀ ليکه، بلکې دا وليکه چې ’دې سړى وئيل چې زۀ د يهوديانو بادشاه يم.‘“

²²پيلاطوس جواب ورکړو، ”څۀ چې ما ليکلى دى، هغه مې ليکلى دى.“

²³کله چې سپاهيانو عيسىٰ په سولۍ کړو، نو هغوئ د هغۀ جامې واخستلې او څلور برخې يې ترې جوړې کړې، د هر سپاهى دپاره يوه برخه، او کُرته يې هم واخسته. کُرته بې درزه وه، د پاسه نه تر لاندې پورې يوه بافته وه. ²⁴نو هغوئ يو بل ته ووئيل، ”راځئ چې دا څيرې نۀ کړو، بلکې پرې قُرعه واچوو چې د چا په حصه کښې راځى.“ دا ځکه وشو چې هغه نوشته پوره شى چې وائى، ”هغوئ زما جامې خپلو کښې ووېشلې، او زما پوښاک باندې يې قُرعه واچوله.“ نو سپاهيانو همدا وکړل.

²⁵د عيسىٰ د سولۍ سره نژدې د هغۀ مور، د هغۀ د مور خور، د کلوپاس ښځه مريم او مريم مجدلينى ولاړې وې.

²⁶کله چې عيسىٰ خپله مور او هغه مريد چې هغۀ سره يې مينه وه هلته ولاړ وليدل، نو خپلې مور ته يې وفرمائيل، ”اے ښځې، دا دے ستا زوئ.“ ²⁷بيا يې هغه مريد ته وفرمائيل، ”دا ده ستا مور.“ د هغه ساعت نه پس هغه مريد هغه خپل کور ته بوتلله.

پوره شو

²⁸د دې نه پس، کله چې عيسىٰ وپوهېدو چې اوس هر څۀ پوره شول، نو د دې دپاره چې نوشته پوره شى، هغۀ وفرمائيل، ”زۀ تږے يم.“

²⁹هلته د تروو شرابو نه ډک يو لوښے پروت وو. هغوئ يو سپنج په هغو کښې ووهلو، د زوفا په څانګه يې کښېښودو او د هغۀ خولې ته يې پورته کړو.

³⁰کله چې عيسىٰ تروه شراب وڅکل، نو هغۀ وفرمائيل، ”پوره شو.“ بيا يې سر ټيټ کړو او روح يې تسليم کړو.

³¹ځکه چې د تيارۍ ورځ وه، او هغوئ نۀ غوښتل چې د سبت په ورځ لاشونه په سولۍ پاتې شى، ځکه چې هغه سبت يوه خاص ورځ وه، نو يهوديانو پيلاطوس ته ووئيل چې د هغوئ پنډۍ ماتې کړى او لاشونه لرې کړى. ³²نو سپاهيان راغلل او د هغه اول سړى پنډۍ يې ماتې کړې، او بيا د هغه بل چې د هغۀ سره په سولۍ شوے وو. ³³خو کله چې هغوئ عيسىٰ ته راغلل او وليدل چې هغه خو لا د مخکښې مړ شوے دے، نو د هغۀ پنډۍ يې مات نۀ کړې. ³⁴خو د سپاهيانو يو تن د هغۀ اړخ په نيزه وويشتلو، او سمدستى ترې وينه او اوبۀ راووتلې. ^a a v34 يوحنا مونږ ته وائى چې هغۀ دا په خپله وليدل، او دا د دې ثبوت په توګه پېش کوى چې عيسىٰ په حقيقت کښې مړ شوے وو. ³⁵هغه چا چې په خپلو سترګو ليدلى دى هغۀ ګواهى ورکړې ده، او د هغۀ ګواهى سچه ده، او هغه پوهيږى چې هغه رښتيا وائى، ترڅو چې تاسو هم ايمان راوړئ. ³⁶ځکه چې دا شيان ځکه وشول چې هغه نوشته پوره شى، ”د هغۀ به يوه هډوکے هم مات نۀ شى.“ ³⁷او بيا يوه بله نوشته وائى، ”هغوئ به هغه چا ته وګورى چې هغوئ ويشتلے دے.“

يوسف او نيکوديمُس

³⁸د دې نه پس، د ارمتيا يوسف چې د عيسىٰ مريد وو، خو د يهوديانو د وېرې نه پټ وو، پيلاطوس ته ووئيل چې هغۀ ته اجازت ورکړى چې د عيسىٰ لاش لرې کړى. پيلاطوس اجازت ورکړو، نو هغه راغلو او لاش يې لرې کړو. ³⁹نيکوديمُس چې اول هغه د شپې عيسىٰ ته راغلے وو، هغه هم راغلو او د مُر او عود ګډوله يې راوړله چې نژدې پينځه اويا پونډه وه. ⁴⁰هغوئ د عيسىٰ لاش واخستو او د يهوديانو د ښخولو د رواج مطابق يې د خوشبودارو شيانو سره په کتان جامو کښې ونغاړلو. ⁴¹چرته چې هغه په سولۍ شوے وو هلته يو باغ وو، او په باغ کښې يوه نوے قبر وو چرته چې لا تر اوسه هيڅوک نۀ وو ايښودے شوے. ⁴²ځکه چې د يهوديانو د تيارۍ ورځ وه، او هغه قبر نژدې وو، نو هغوئ عيسىٰ هلته کښېښودو.