يوحنا 18 FHB Father's Heart Bible™

18 ¹عيسىٰ دا خبرې وفرمائيلے، نو د خپلو مريدانو سره د قدرون د دَرې نه پورې لاړو، چرته چې يو باغ وو؛ هغه او د هغۀ مريدان دې باغ ته ننوتل. ²يهوداه چې دوکه ورکوونکے وو، هغۀ هم دا ځائ پېژندلو، ځکه چې عيسىٰ به اکثر خپلو مريدانو سره هلته راجمع کېدو. ³نو يهوداه د سپاهيانو يوه ټولۍ او د مشرانو کاهنانو او فريسيانو د طرف نه ملازمان اخستل هلته راغلو، چې فانوسونه، مشعلونه او وسلې يې راوړې وې.

⁴نو عيسىٰ چې په دې پوهېدو چې څۀ به پرې راځى، مخکښې راغلو او هغوئ ته يې وفرمائيل چې، ”تاسو څوک لټوئ؟“

⁵هغوئ جواب ورکړو، ”د ناصرت عيسىٰ.“ عيسىٰ وفرمائيل، ”زۀ يم.“ يهوداه چې دوکه ورکوونکے يې وو، هغه هم د هغوئ سره ولاړ وو. ^a a v5 عيسىٰ هغه پاک نوم فرمائى چې زمونږ پلار موسىٰ ته د سوزېدونکى بوټى په وخت ورکړے وو. په راتلونکى آيت کښې د سپاهيانو ردِ عمل — په شا زمکې ته غورزېدل — ښائى چې هغوئ هم هغه څۀ واورېدل چې هغۀ يې دعوىٰ کوله.

⁶کله چې عيسىٰ هغوئ ته وفرمائيل، ”زۀ يم،“ نو هغوئ په شا شول او زمکې ته ولوېدل.

⁷نو هغۀ بيا هغوئ نه پوښتنه وکړه، ”تاسو څوک لټوئ؟“ هغوئ ووئيل، ”د ناصرت عيسىٰ.“

⁸عيسىٰ جواب ورکړو، ”ما خو تاسو ته ووئيل چې زۀ يم. نو کۀ تاسو ما لټوئ، دغه کسان دې لاړ شى.“ ⁹دا د عيسىٰ هغه خبره پوره شوه چې، ”چا چې تا ما ته راکړى وُو، په هغوئ کښې مې يو هم نۀ دے ضائع کړے.“

¹⁰نو شمعون پطروس خپله تُوره راوېستله، د مشر کاهن په نوکر يې ګُذار وکړو او د هغۀ ښى غوږ يې پرې کړو — د هغه نوکر نوم ملخُس وو.

¹¹نو عيسىٰ پطروس ته وفرمائيل، ”خپله تُوره په تيغدان کښې کېږده. هغه پياله چې زما پلار راکړې ده، آيا زۀ به يې نۀ څښم؟“

¹²بيا سپاهيانو، د هغوئ کپتان او د يهوديانو ملازمانو عيسىٰ ونيولو او وتړلو.

¹³هغوئ هغه اول حنا ته بوتلو، ځکه چې هغه د کائفا سخر وو، کوم چې په هغه کال مشر کاهن وو. ¹⁴کائفا هم هغه وو چې يهوديانو ته يې مشوره ورکړې وه چې د قوم دپاره د يو سړى مرګ بهتر دے.

پطروس انګنې ته ورپسې ننوځى

¹⁵شمعون پطروس او يو بل مريد عيسىٰ پسې روان وُو. هغه مريد د مشر کاهن پېژندګلو وو، نو هغه د عيسىٰ سره د مشر کاهن انګنې ته ننوتو، ¹⁶خو پطروس بهر د دروازې خوا ته ولاړ وو. نو هغه بل مريد چې د مشر کاهن پېژندګلو وو، بهر راغلو، د دروازې نګران وينځې سره يې خبرې وکړې او پطروس يې دننه راوستو. ¹⁷د دروازې نګران وينځې پطروس ته ووئيل، ”آيا تۀ هم د دې سړى د مريدانو نه نۀ يې؟“ هغۀ ووئيل، ”زۀ نۀ يم.“

¹⁸نوکرانو او ملازمانو چې يخنى احساسوله، د سکرو اور يې بل کړے وو او ولاړ ځانونه يې تودول؛ پطروس هم د هغوئ سره ولاړ وو او ځان يې تودولو.

د شپې پوښتنه

¹⁹بيا مشر کاهن د عيسىٰ نه د هغۀ د مريدانو او د هغۀ د تعليم په حقله پوښتنه وکړه.

²⁰عيسىٰ هغۀ ته جواب ورکړو، ”ما دُنيا ته ښکاره خبرې کړې دى؛ ما تل په عبادت خانو او په هيکل کښې تعليم ورکړے دے، چرته چې ټول يهوديان راجمع کيږى. ما په پټه هيڅ هم نۀ دى وئيلى. ²¹ما نه ولې پوښتنه کوې؟ د هغه چا نه پوښتنه وکړه چې زما خبرې يې اورېدلې دى؛ هغوئ ته معلومه ده چې ما څۀ وئيلى دى.“

²²په دې خبره، نزدې ولاړ يو ساتونکى عيسىٰ ته څپېړه ورکړه او ووئيل، ”آيا تۀ مشر کاهن ته په دې طريقه جواب ورکوې؟“

²³عيسىٰ هغۀ ته جواب ورکړو، ”کۀ ما غلط وئيلى وى، نو د غلطۍ ګواهى ورکړه؛ خو کۀ صحيح وى، نو ما ولې وهې؟“

²⁴بيا حنا هغه، چې لا تړلے وو، مشر کاهن کائفا ته ولېږلو.

پطروس بيا اِنکار کوى

²⁵په دې دوران کښې، شمعون پطروس ولاړ ځان تودولو. هغوئ ووئيل، ”آيا تۀ هم د هغۀ د مريدانو نه نۀ يې؟“ هغۀ اِنکار وکړو، ”زۀ نۀ يم.“

²⁶د مشر کاهن د نوکرانو نه يو، چې د هغه سړى خپلوان وو چې غوږ يې پطروس پرې کړے وو، پوښتنه يې وکړه، ”آيا ما تۀ د هغۀ سره په باغ کښې نۀ وې ليدلے؟“

²⁷پطروس بيا اِنکار وکړو، او سمدستى چرګ بانګ کړو.

پيلاطوس ته حواله کول

²⁸بيا هغوئ عيسىٰ د کائفا نه د حاکم دربار ته بوتلو. سحر وختى وخت وو. هغوئ پخپله دننه ونۀ ننوتل، دې دپاره چې ناپاکه نۀ شى بلکې د فسح ډوډۍ وخوړې شى. ²⁹نو پيلاطوس هغوئ ته بهر راغلو او ووئيل، ”تاسو د دې سړى په خلاف څۀ اِلزام راوړئ؟“

³⁰هغوئ هغۀ ته جواب ورکړو، ”کۀ دا سړے بدکار نۀ وَى کوى، نو مونږ به هغه تا ته نۀ وو حواله کړے.“

³¹پيلاطوس ووئيل، ”تاسو پخپله هغه بوځئ او د خپل شريعت مطابق د هغۀ فيصله وکړئ.“ يهوديانو ووئيل، ”مونږ ته اِجازت نشته چې څوک قتل کړو.“

³²دا د عيسىٰ هغه خبره پوره شوه چې هغۀ کړې وه، چې دا يې ښودله چې هغه به په کوم قسم مرګ مرى.

³³نو پيلاطوس بيرته دربار ته لاړو، عيسىٰ يې راوغوښتو او پوښتنه يې وکړه، ”آيا تۀ د يهوديانو بادشاه يې؟“

³⁴عيسىٰ جواب ورکړو، ”آيا تۀ دا په خپله وايې، کۀ نورو تا ته زما په حقله وئيلى دى؟“

³⁵پيلاطوس جواب ورکړو، ”آيا زۀ يهودى يم؟ ستا خپل قوم او مشرانو کاهنانو تۀ ما ته حواله کړې يې. تا څۀ کړى دى؟“

³⁶عيسىٰ جواب ورکړو، ”زما بادشاهى د دې دُنيا نه نۀ ده. کۀ داسې وَى، نو زما نوکران به جنګ کولو چې زۀ يهوديانو ته حواله نۀ شم. خو زما بادشاهى د دې ځائ نه نۀ ده.“

³⁷بيا پيلاطوس هغۀ ته ووئيل، ”نو تۀ بادشاه يې؟“ عيسىٰ جواب ورکړو، ”تۀ وايې چې زۀ بادشاه يم. زۀ د دې دپاره پېدا شوے يم، او د دې دپاره دُنيا ته راغلے يم — چې د حق ګواهى ورکړم. هر هغه څوک چې د حق دے، هغه زما آواز اورى.“

³⁸پيلاطوس پوښتنه وکړه، ”حق څۀ شے دے؟“ بيا هغه دوباره يهوديانو ته بهر راغلو او ووئيل، ”زۀ په هغۀ کښې هيڅ غلطى نۀ مومم.

³⁹خو ستاسو يو دستور دے: زۀ د فسح عيد په وخت تاسو ته يو سړے خوشې کوم. نو آيا تاسو غواړئ چې زۀ تاسو ته د يهوديانو بادشاه خوشې کړم؟“

⁴⁰هغوئ بيا چغې کړې، ”دا سړے نه، بلکې برابا!“ برابا يو ډاکو وو.