پلاره، وخت راغلے دے
عيسىٰ د هغوی په وړاندې په لوړ غږ دعا کوي. خپل پلار ته وايي چې کار بشپړ شو، غواړي چې دا سړي د هغه د پلار په نوم وساتل شي او له شرير څخه خوندي پاتې شي، او د ټولو هغو لپاره دعا کوي چې وروسته به ايمان راوړي، چې هغوی يو شي.
17 1دا وئيلو نه پس، عيسىٰ آسمان ته پورته وکتل او وې فرمائيل، ”اے پلاره، وخت راغلے دے. خپل زوئ ته لوئى ورکړه، چې ستا زوئ تا ته لوئى درکړى، a a v1 د يوحنا ۱۷ باب د عيسىٰ تر ټولو اوږده ثبت شوې دُعا ده چې پلار ته يې کړې ده — د سولۍ نه مخکښې شپه وئيلے شوې، چې هغۀ خپل زړۀ هغه ذات ته پرانستلو چې هغه يې پلار، پاک پلار او صادق پلار بولى. 2ځکه چې تا هغۀ ته د ټولو انسانانو باندې اِختيار ورکړے دے، چې هغه هر هغه چا ته د تل ژوندون ورکړى څوک چې تا هغۀ ته ورکړى دى. 3د تل ژوندون دا دے چې هغوئ تا، يوازينے حقيقى پلار، او عيسىٰ مسيح چې تا رالېږلے دے، وپېژنى. 4ما په زمکه تا ته لوئى درکړه، او هغه کار مې پوره کړو چې تا ما ته د کولو دپاره راکړے وو. 5اے پلاره، اوس ما ته د ځان سره لوئى راکړه، په هغه لوئۍ سره چې زما د دُنيا د پېدا کېدو نه مخکښې ستا سره وه.
6ما ستا نوم هغه خلقو ته څرګند کړو چې تا د دُنيا نه ما ته راکړل. هغوئ ستا وُو؛ تا هغوئ ما ته راکړل، او هغوئ ستا کلام ساتلے دے. 7اوس هغوئ پوهيږى چې هر څۀ چې تا ما ته راکړى دى هغه ستا له طرف نه دى، 8ځکه چې هغه خبرې مې هغوئ ته ورکړې چې تا ما ته راکړې وې؛ هغوئ هغه قبول کړې، په رښتيا پوه شول چې زۀ ستا له طرف نه راغلم، او ايمان يې راووړو چې تا زۀ رالېږلے يم. 9زۀ د هغوئ دپاره دُعا کوم، د دُنيا دپاره نه، بلکې د هغه کسانو دپاره چې تا ما ته راکړل، ځکه چې هغوئ ستا دى. 10زما هر څۀ ستا دى، او ستا هر څۀ زما دى، او زۀ په هغوئ کښې لوئى شوے يم. 11زۀ نور په دُنيا کښې نۀ يم، خو هغوئ په دُنيا کښې دى، او زۀ تا ته راځم. اے پاک پلاره، هغوئ په خپل نوم کښې وساته، هغه نوم چې تا ما ته راکړو، چې هغوئ يو شى لکه څنګه چې مونږ يُو. 12کله چې زۀ د هغوئ سره وم، ما هغوئ ستا په هغه نوم کښې وساتل چې تا ما ته راکړو. ما د هغوئ حفاظت وکړو — د هلاکت د زوئ نه علاوه هيڅوک ضائع نۀ شو، چې کلامِ مُقدس پوره شى. b b v12 ”د هلاکت زوئ“ د يهوداه اِسکريوتى دپاره يو لقب دے، هغه کس چې عيسىٰ يې دوکه کړو. 13اوس زۀ تا ته راځم، او دا خبرې په دُنيا کښې وايم چې هغوئ زما خوشحالى په خپل ځان کښې پوره ولرى. 14ما هغوئ ته ستا کلام ورکړے دے؛ دُنيا د هغوئ سره نفرت وکړو، ځکه چې هغوئ د دُنيا نه نۀ دى، لکه څنګه چې زۀ د دُنيا نه نۀ يم. 15زۀ تا نه دا نۀ غواړم چې هغوئ د دُنيا نه بوځې، بلکې دا چې هغوئ د شيطان نه وساتې. 16هغوئ د دُنيا نه نۀ دى، لکه څنګه چې زۀ د دُنيا نه نۀ يم. 17هغوئ په حقيقت سره پاک کړه؛ ستا کلام حقيقت دے. 18لکه څنګه چې تا زۀ دُنيا ته ولېږلم، هم هغه شان ما هغوئ دُنيا ته ولېږل. 19د هغوئ دپاره زۀ خپل ځان پاک کوم، چې هغوئ هم په حقيقت کښې پاک شى.
20زۀ صرف د دې کسانو دپاره دُعا نۀ کوم، بلکې د هغه کسانو دپاره هم چې د دوئ د کلام په وسيله به په ما ايمان راوړى. 21اے پلاره، دې ټول يو شى، لکه څنګه چې تۀ په ما کښې يې او زۀ په تا کښې، چې هغوئ هم په مونږ کښې وى، او دُنيا ايمان راوړى چې تا زۀ رالېږلے يم. 22هغه لوئى چې تا ما ته راکړې ده، ما هغوئ ته ورکړې ده، چې هغوئ يو شى لکه څنګه چې مونږ يو يُو. 23زۀ په هغوئ کښې او تۀ په ما کښې، چې هغوئ پوره يو شى، چې دُنيا پوه شى چې تا زۀ رالېږلے يم او د هغوئ سره دې مينه کړې ده لکه څنګه چې تا زما سره مينه کړې ده. 24اے پلاره، زۀ غواړم چې هغه کسان چې تا ما ته راکړل زما سره هلته وى چرته چې زۀ يم، چې زما لوئى وينى، هغه چې تا ما ته راکړې ده ځکه چې تا زما سره د دُنيا د پېدا کېدو نه مخکښې مينه کړې وه. 25اے صادق پلاره — دُنيا تا نۀ پېژنى، خو زۀ تا پېژنم، او دې کسان پوهيږى چې تا زۀ رالېږلے يم. 26ما ستا نوم هغوئ ته وپېژندلو، او بيا به يې هم ورپېژنم، چې هغه مينه چې تا زما سره کړې وه په هغوئ کښې وى، او زۀ په هغوئ کښې يم.“