Juan 17

17 ¹Human niini nga pagsulti, mihangad si Jesus sa langit ug miingon: “Amahan, miabot na ang takna. Himayaa ang imong Anak, aron ang Anak makahimaya kanimo, ^a a v1 Ang Juan 17 mao ang labing taas nga narekord nga pag-ampo ni Jesus ngadto sa Amahan—gilitok sa gabii sa wala pa ang krus, nga nagbukas sa iyang kasingkasing ngadto sa Usa nga iyang gitawag nga Amahan, Balaang Amahan, ug matarong nga Amahan. ²kay gihatagan mo siya ug katungod ibabaw sa tanang katawhan, aron hatagan niya ug kinabuhing dayon ang tanan nga imong gihatag kaniya. ³Mao kini ang kinabuhing dayon: nga ilang mailhan ikaw, ang bugtong matuod nga Amahan, ug si Jesu-Cristo nga imong gipadala. ⁴Gihimaya ko ikaw dinhi sa yuta, kay natapos ko na ang buluhaton nga imong gihatag kanako nga buhaton. ⁵Amahan, himayaa ako karon uban kanimo, pinaagi sa himaya nga akong nabatonan uban kanimo sa wala pa molungtad ang kalibotan.

⁶Gipadayag ko ang imong ngalan ngadto sa mga tawo nga imong gihatag kanako gikan sa kalibotan. Imo sila; gihatag mo sila kanako, ug gituman nila ang imong pulong. ⁷Karon nahibalo na sila nga ang tanan nga imong gihatag kanako naggikan kanimo, ⁸kay gihatag ko kanila ang mga pulong nga imong gihatag kanako; gidawat nila kini, tinuod nga nahibalo sila nga ako naggikan kanimo, ug mituo sila nga ikaw ang nagpadala kanako. ⁹Nag-ampo ako alang kanila, dili alang sa kalibotan, kondili alang sa mga gihatag mo kanako, kay sila imo. ¹⁰Ang tanan nga ako imo, ug ang imo ako, ug ako gihimaya diha kanila. ¹¹Wala na ako sa kalibotan, apan sila anaa sa kalibotan, ug moanha ako kanimo. Balaang Amahan, bantayi sila pinaagi sa imong ngalan, ang ngalan nga imong gihatag kanako, aron sila mahimong usa sama kanato. ¹²Samtang uban ako kanila, gibantayan ko sila pinaagi sa imong ngalan nga imong gihatag kanako. Gipanalipdan ko sila—walay nawala kanila gawas sa anak sa kalaglagan, aron matuman ang Kasulatan. ^b b v12 Ang “anak sa kalaglagan” maoy titulo alang kang Judas Iscariote, ang usa nga nagluib kang Jesus. ¹³Karon moanha ako kanimo, ug gisulti ko kining mga butanga samtang ania pa sa kalibotan aron ang akong kalipay mahingpit diha kanila. ¹⁴Gihatag ko kanila ang imong pulong; gidumtan sila sa kalibotan, kay dili sila iya sa kalibotan, maingon nga ako dili iya sa kalibotan. ¹⁵Wala ako mangayo kanimo nga kuhaon mo sila gikan sa kalibotan, kondili nga panalipdan mo sila gikan sa dautan. ¹⁶Dili sila iya sa kalibotan, maingon nga ako dili iya sa kalibotan. ¹⁷Balaana sila pinaagi sa kamatuoran; ang imong pulong mao ang kamatuoran. ¹⁸Maingon nga gipadala mo ako sa kalibotan, gipadala ko usab sila sa kalibotan. ¹⁹Alang kanila gibalaan ko ang akong kaugalingon, aron sila usab mabalaan diha sa kamatuoran.

²⁰Nag-ampo ako dili lamang alang niini, kondili alang usab sa mga motuo kanako pinaagi sa ilang pulong. ²¹Amahan, itugot nga silang tanan mahimong usa, maingon nga ikaw ania kanako ug ako anaa kanimo, aron sila usab maanaa kanato, ug motuo ang kalibotan nga ikaw ang nagpadala kanako. ²²Ang himaya nga imong gihatag kanako, gihatag ko kanila, aron sila mahimong usa maingon nga kita usa. ²³Ako anaa kanila ug ikaw ania kanako, aron sila mahimong hingpit nga usa, aron mahibalo ang kalibotan nga ikaw ang nagpadala kanako ug nahigugma kanila maingon nga nahigugma ka kanako. ²⁴Amahan, buot ko nga ang mga gihatag mo kanako makauban kanako diin ako atua, aron makita nila ang akong himaya, nga imong gihatag kanako kay nahigugma ka kanako sa wala pa buhata ang kalibotan. ²⁵Matarong nga Amahan—ang kalibotan wala makaila kanimo, apan ako nakaila kanimo, ug kini sila nahibalo nga ikaw ang nagpadala kanako. ²⁶Gipaila ko kanila ang imong ngalan, ug magpadayon ako sa pagpaila niini, aron ang gugma nga imong gihigugma kanako maanaa diha kanila, ug ako diha kanila.”