योहान 17

17 ¹ हे बोलल्यानंतर येशूने स्वर्गाकडे नजर लावली आणि म्हणाला: “पित्या, वेळ आली आहे. तुझ्या पुत्राचे गौरव कर, म्हणजे पुत्र तुझे गौरव करील,” ^a a v1 योहान १७ ही येशूने पित्याला केलेली नोंदलेली सर्वांत दीर्घ प्रार्थना आहे — वधस्तंभाच्या आदल्या रात्री बोललेली, ज्याला तो पिता, पवित्र पिता आणि नीतिमान पिता म्हणतो त्याच्यापुढे आपले हृदय उघडणारी. ² कारण तू त्याला सर्व माणसांवर अधिकार दिलास, यासाठी की तू त्याला दिलेल्या सर्वांना त्याने सार्वकालिक जीवन द्यावे. ³ सार्वकालिक जीवन हेच आहे: की त्यांनी तुला, एकमेव खऱ्या पित्याला, आणि तू पाठवलेल्या येशू ख्रिस्ताला ओळखावे. ⁴ तू मला करावयास दिलेले काम पूर्ण करून मी पृथ्वीवर तुझे गौरव केले. ⁵ पित्या, जग अस्तित्वात येण्यापूर्वी जे गौरव मला तुझ्याजवळ होते, त्या गौरवाने आता तू स्वतःजवळ माझे गौरव कर.

⁶ जगातून तू मला दिलेल्या लोकांना मी तुझे नाव प्रकट केले. ते तुझे होते; तू ते मला दिलेस, आणि त्यांनी तुझे वचन पाळले आहे. ⁷ तू मला दिलेले सर्वकाही तुझ्यापासून आहे, हे आता ते जाणतात, ⁸ कारण तू मला दिलेले शब्द मी त्यांना दिले; त्यांनी ते स्वीकारले, मी तुझ्यापासून आलो हे त्यांनी खरोखर जाणले, आणि तू मला पाठवलेस यावर विश्वास ठेवला. ⁹ मी त्यांच्यासाठी प्रार्थना करतो; जगासाठी नव्हे, तर तू मला दिलेल्या लोकांसाठी, कारण ते तुझे आहेत. ¹⁰ माझे सर्वकाही तुझे आहे, आणि तुझे ते माझे आहे, आणि त्यांच्यामध्ये माझे गौरव झाले आहे. ¹¹ मी यापुढे जगात नाही, पण ते जगात आहेत, आणि मी तुझ्याकडे येत आहे. पवित्र पित्या, तू मला दिलेल्या तुझ्या नावात त्यांना राख, म्हणजे जसे आपण एक आहोत तसे तेही एक व्हावेत. ¹² मी त्यांच्याबरोबर असताना, तू मला दिलेल्या तुझ्या नावात मी त्यांना राखले. मी त्यांचे रक्षण केले—नाशाच्या पुत्रावाचून कोणीही हरवला नाही, यासाठी की शास्त्रलेख पूर्ण व्हावा. ^b b v12 “नाशाचा पुत्र” ही येशूचा विश्वासघात करणाऱ्या यहूदा इस्कर्योताला उद्देशून वापरलेली पदवी आहे. ¹³ आता मी तुझ्याकडे येतो, आणि जगात या गोष्टी बोलतो, यासाठी की माझा आनंद त्यांच्यामध्ये पूर्ण व्हावा. ¹⁴ मी त्यांना तुझे वचन दिले आहे; जगाने त्यांचा द्वेष केला, कारण जसा मी जगाचा नाही तसे तेही जगाचे नाहीत. ¹⁵ मी तुला अशी विनंती करत नाही की तू त्यांना जगातून काढून घ्यावेस, तर हे की तू त्यांना त्या दुष्टापासून राखावेस. ¹⁶ जसा मी जगाचा नाही, तसे तेही जगाचे नाहीत. ¹⁷ सत्याने त्यांना पवित्र कर; तुझे वचन सत्य आहे. ¹⁸ जसे तू मला जगात पाठवलेस, तसे मीही त्यांना जगात पाठवले आहे. ¹⁹ त्यांच्यासाठी मी स्वतःला पवित्र करतो, यासाठी की तेही सत्यात पवित्र केले जावेत.

²⁰ मी केवळ यांच्यासाठीच नव्हे, तर त्यांच्या वचनाद्वारे माझ्यावर विश्वास ठेवणाऱ्यांसाठीही प्रार्थना करतो, ²¹ पित्या, जसा तू माझ्यामध्ये आणि मी तुझ्यामध्ये आहे, तसे ते सर्व एक व्हावेत, म्हणजे तेही आपल्यामध्ये असावेत, आणि तू मला पाठवलेस यावर जगाने विश्वास ठेवावा. ²² तू मला दिलेले गौरव मी त्यांना दिले आहे, यासाठी की जसे आपण एक आहोत तसे तेही एक व्हावेत. ²³ मी त्यांच्यामध्ये आणि तू माझ्यामध्ये, यासाठी की ते पूर्णपणे एक केले जावेत, म्हणजे तू मला पाठवलेस आणि जसे तू माझ्यावर प्रीती केलीस तशी त्यांच्यावरही प्रीती केलीस, हे जगाने जाणावे. ²⁴ पित्या, तू मला दिलेल्यांनी, मी जिथे आहे तिथे माझ्याबरोबर असावे, आणि तू मला दिलेले माझे गौरव त्यांनी पाहावे अशी माझी इच्छा आहे; कारण जग निर्माण होण्यापूर्वी तू माझ्यावर प्रीती केलीस. ²⁵ नीतिमान पित्या—जग तुला ओळखत नाही, पण मी तुला ओळखतो, आणि तू मला पाठवलेस हे यांनी जाणले आहे. ²⁶ मी त्यांना तुझे नाव कळवले आहे, आणि कळवीत राहीन, यासाठी की तू ज्या प्रीतीने माझ्यावर प्रीती केलीस ती त्यांच्यामध्ये असावी, आणि मी त्यांच्यामध्ये असावे.