Qidron soyligidan narigi tomondagi bogʻ sari
Bogʻda Iso Oʻzini tanitganda, Uni hibsga olgani kelganlar orqaga chekinadi. U shogirdlarini qoʻyib yuborishlarini soʻraydi. Butrus qilich sugʻuradi. Iso Otasi bergan kosani ichmoqchi. Soʻng Butrus koʻmir olovi yonida Undan uch marta tonadi. Uning Shohligi bu dunyodan emas.
18 1Iso bu soʻzlarni aytgach, shogirdlari bilan birga Qidron soyligining narigi tomoniga oʻtdi. U yerda bir bogʻ bor edi. U shogirdlari bilan oʻsha bogʻga kirdi. 2Isoga xiyonat qilgan Yahudo ham bu joyni bilardi, chunki Iso koʻpincha shogirdlari bilan oʻsha yerda yigʻilardi. 3Shunday qilib, Yahudo bir guruh askarlar hamda oliy ruhoniylar va farziylar yuborgan mirshablar bilan oʻsha yerga keldi. Ularning qoʻlida fonuslar, mashʼalalar va qurollar bor edi.
4Iso Oʻz boshiga tushadigan hamma narsani bilib, oldinga chiqdi-da, ulardan soʻradi: “Kimni qidiryapsizlar?”
5Ular Unga: “Nosiralik Isoni”, — deb javob berishdi. Iso ularga: “MEN OʻShAMAN”, — dedi. Isoga xiyonat qilgan Yahudo ham ular bilan turardi. a a v5 Iso Otamiz yonayotgan butada Musoga bergan ilohiy nomni aytmoqda. Keyingi oyatda askarlarning orqaga tisarilib, yerga yiqilgani Isoning daʼvosini ular aynan qanday eshitganini koʻrsatadi.
6Iso ularga: “MEN OʻShAMAN”, — deganda, ular orqaga tisarilib, yerga yiqilishdi.
7Shunda U ulardan yana soʻradi: “Kimni qidiryapsizlar?” Ular esa: “Nosiralik Isoni”, — deyishdi.
8Iso javob berdi: “Men sizlarga oʻshaman deb aytdim-ku. Shunday ekan, agar Meni qidirayotgan boʻlsangizlar, bu odamlar ketsin.” 9Bu Isoning Oʻz soʻzi bajo boʻlishi uchun shunday boʻldi: “Sen Menga berganlardan birontasini ham yoʻqotmadim.”
10Shunda Simun Butrus qilichini sugʻurib, oliy ruhoniyning xizmatkoriga urdi va uning oʻng qulogʻini kesib tashladi. Xizmatkorning ismi Malx edi.
11Iso esa Butrusga dedi: “Qilichingni qiniga sol. Otam Menga bergan kosani Men ichmaymanmi?”
12Shundan soʻng askarlar, ularning sarkardasi va yahudiylarning mirshablari Isoni ushlab, bogʻlashdi.
13Ular avval Uni Xono oldiga olib borishdi, chunki u oʻsha yili oliy ruhoniy boʻlgan Kayafaning qaynotasi edi. 14Yahudiylarga: “Butun xalq uchun bir kishining oʻlgani yaxshi”, — deb maslahat bergan odam aynan Kayafa edi.
Butrus hovligacha ergashadi
15Simun Butrus va boshqa bir shogird Isoning orqasidan ergashdi. Oʻsha shogird oliy ruhoniyga tanish edi, shuning uchun u Iso bilan birga oliy ruhoniyning hovlisiga kirdi. 16Butrus esa tashqarida, eshik oldida turardi. Shunda oliy ruhoniyga tanish boʻlgan oʻsha shogird tashqariga chiqib, eshikni qoʻriqlayotgan xizmatkor qizga bir narsa dedi va Butrusni ichkariga olib kirdi. 17Eshikni qoʻriqlayotgan xizmatkor qiz Butrusga: “Sen ham shu odamning shogirdlaridan emasmisan?” — dedi. U: “Yoʻq, emasman”, — dedi.
18Xizmatkorlar va mirshablar sovqotganliklari uchun choʻgʻ yoqib, isinib turishardi. Butrus ham ular bilan birga isinib turardi.
Tunda soʻroq qilinishi
19Shundan keyin oliy ruhoniy Isoni shogirdlari va taʼlimoti haqida soʻroq qildi.
20Iso unga javob berdi: “Men dunyoga ochiq gapirdim. Doimo yahudiylarning hammasi yigʻiladigan sinagogalarda va maʼbadda taʼlim berdim. Yashirincha hech narsa demadim. 21Nega Mendan soʻrayapsan? Men ularga nima deganimni eshitganlardan soʻra. Men nima deganimni ular bilishadi.”
22Iso shuni aytganda, yonginasida turgan mirshablardan biri Uning yuziga tarsaki tortib: “Oliy ruhoniyga shundaymi javob berasan?” — dedi.
23Iso unga javob berdi: “Agar notoʻgʻri gapirgan boʻlsam, notoʻgʻriligiga guvohlik ber. Ammo toʻgʻri gapirgan boʻlsam, nega Meni urasan?”
24Shundan soʻng Xono Uni bogʻlangan holida oliy ruhoniy Kayafaning oldiga joʻnatdi.
Butrus yana tonadi
25Shu orada Simun Butrus isinib turardi. Ular undan: “Sen ham Uning shogirdlaridan emasmisan?” — deb soʻrashdi. U: “Yoʻq, emasman”, — deb tonib ketdi.
26Oliy ruhoniyning xizmatkorlaridan biri — Butrus qulogʻini kesib tashlagan odamning qarindoshi: “Men seni bogʻda U bilan birga koʻrmaganmidim?” — deb soʻradi.
27Butrus yana tonib ketdi. Shu zahoti xoʻroz qichqirdi.
Pilatning qoʻliga topshirilishi
28Shundan keyin ular Isoni Kayafaning oldidan hokimning saroyiga olib borishdi. Tong endi otayotgan edi. Oʻzlari esa harom boʻlib qolmaslik, balki Fisih taomini yeyish uchun saroyga kirishmadi. 29Shunda Pilat ularning oldiga chiqib: “Bu odamni nimada ayblayapsizlar?” — dedi.
30Ular unga javob berishdi: “Agar bu odam yomonlik qilmaganida, Uni senga topshirmagan boʻlardik.”
31Pilat ularga: “Uni oʻzlaringiz olib, oʻz qonuningizga koʻra hukm qilinglar”, — dedi. Yahudiylar: “Bizga hech kimni oʻldirishga ruxsat yoʻq”, — deyishdi.
32Bu Isoning qanday oʻlim bilan oʻlishini bildirib aytgan soʻzi bajo boʻlishi uchun shunday boʻldi.
33Shunda Pilat saroyga qaytib kirdi-da, Isoni chaqirtirib, Undan: “Sen yahudiylarning Podshohimisan?” — deb soʻradi.
34Iso javob berdi: “Buni oʻzingdan aytyapsanmi yoki boshqalar senga Men haqimda aytishdimi?”
35Pilat javob berdi: “Men yahudimidim? Oʻz xalqing va oliy ruhoniylar Seni menga topshirishdi. Sen nima qilding?”
36Iso javob berdi: “Mening Shohligim bu dunyoga tegishli emas. Agar shunday boʻlganida, Men yahudiylarga topshirilmasligim uchun xizmatkorlarim kurashgan boʻlardi. Lekin Mening Shohligim bu yerdan emas.”
37Shunda Pilat Unga: “Demak, Sen podshohmisan?” — dedi. Iso javob berdi: “Mening podshoh ekanligimni oʻzing aytyapsan. Men haqiqatga guvohlik berish uchun tugʻilganman va shuning uchun dunyoga kelganman. Haqiqatga tegishli boʻlgan har bir kishi Mening ovozimni eshitadi.”
38Pilat: “Haqiqat nima oʻzi?” — deb soʻradi. Soʻngra u yana yahudiylarning oldiga chiqib, dedi: “Men Undan hech qanday ayb topmayapman.
39“Lekin sizlarda bir odat bor: Fisih bayramida men sizlarga bir kishini ozod qilaman. Xoʻsh, sizlarga yahudiylarning Podshohini ozod qilishimni istaysizlarmi?”
40Ular yana: “Bu odamni emas, Barabboni ozod qil!” — deb baqirishdi. Barabbo esa qaroqchi edi.