یوحنا 18

Chapter 18.

18 ¹ عیسی پس از گفتنِ این سخنان، با شاگردان خود بیرون رفت و از وادی قِدرون گذشت، جایی که باغی بود؛ او و شاگردانش وارد آن شدند. ² یهودای خائن نیز آن مکان را می‌شناخت، زیرا عیسی بارها با شاگردانش در آنجا گرد می‌آمد. ³ پس یهودا با گروهی از سربازان و مأمورانِ سران کاهنان و فَریسیان به آنجا آمد، در حالی که فانوس‌ها و مشعل‌ها و سلاح‌ها به همراه داشتند.

⁴ پس عیسی که از هر آنچه بر او می‌آمد آگاه بود، پیش رفت و به آنان گفت: «که را می‌جویید؟»

⁵ به او پاسخ دادند: «عیسای ناصری را.» عیسی گفت: «من هستم.» و یهودا، آن که او را تسلیم کرد، با ایشان ایستاده بود. ^a a v5 عیسی همان نامِ الهی را بر زبان می‌آورد که پدر ما به موسی در بوتهٔ سوزان داد. واکنش سربازان در آیهٔ بعد ــ که به عقب افتادند و بر زمین در غلتیدند ــ نشان می‌دهد که آنان دقیقاً آنچه را او ادعا می‌کرد شنیدند.

⁶ چون عیسی به آنان گفت: «من هستم»، به عقب رفتند و بر زمین افتادند.

⁷ پس بار دیگر از آنان پرسید: «که را می‌جویید؟» گفتند: «عیسای ناصری را.»

⁸ عیسی پاسخ داد: «به شما گفتم که من هستم. پس اگر مرا می‌جویید، بگذارید این مردان بروند.» ⁹ این سخن برای تحقّقِ آنچه عیسی خود گفته بود روی داد: «از آنان که به من دادی، حتی یک تن را نیز از دست نداده‌ام.»

¹⁰ پس شمعونِ پطرس شمشیرِ خود را کشید و به خادمِ کاهنِ اعظم زد و گوشِ راستش را برید ــ آن خادم که مِلخوس نام داشت.

¹¹ پس عیسی به پطرس گفت: «شمشیرت را در نیام کن. آیا نباید جامی را که پدرم به من داده است بنوشم؟»

¹² آنگاه سربازان و فرماندهٔ ایشان و مأمورانِ یهود، عیسی را گرفتند و او را بستند.

¹³ و او را نخست نزد حَنّا بردند، زیرا او پدرزنِ قیافا بود که در آن سال کاهنِ اعظم بود. ¹⁴ قیافا همان کسی بود که به یهودیان توصیه کرده بود: بهتر است یک تن به جای قوم بمیرد.

پطرس تا صحن حیاط از پی او می‌رود

¹⁵ شمعونِ پطرس و شاگردی دیگر از پیِ عیسی می‌رفتند. آن شاگرد نزد کاهنِ اعظم شناخته‌شده بود، پس همراهِ عیسی وارد صحنِ حیاطِ کاهنِ اعظم شد، ¹⁶ امّا پطرس بیرون، کنارِ در، ایستاده بود. پس آن شاگردِ دیگر که نزد کاهنِ اعظم شناخته‌شده بود، بیرون رفت و با دخترِ درِبان سخن گفت و پطرس را به درون آورد. ¹⁷ آن کنیزِ درِبان به پطرس گفت: «آیا تو نیز از شاگردانِ این مرد نیستی؟» گفت: «نیستم.»

¹⁸ خادمان و مأموران، از آنجا که هوا سرد بود، بر گِردِ آتشی از زغال ایستاده بودند و خود را گرم می‌کردند؛ پطرس نیز با ایشان ایستاده بود و خود را گرم می‌کرد.

بازپرسی در شب

¹⁹ آنگاه کاهنِ اعظم دربارهٔ شاگردان و تعلیمِ عیسی از او بازپرسی کرد.

²⁰ عیسی به او پاسخ داد: «من آشکارا با جهان سخن گفتم؛ همواره در کنیسه‌ها و در معبد، جایی که همهٔ یهودیان گرد می‌آیند، تعلیم دادم و در نهان چیزی نگفتم. ²¹ چرا از من می‌پرسی؟ از کسانی بپرس که سخنانم را شنیدند؛ آنان می‌دانند که چه گفتم.»

²² با این سخن، یکی از نگهبانانِ نزدیک، سیلی به عیسی زد و گفت: «آیا این‌گونه به کاهنِ اعظم پاسخ می‌دهی؟»

²³ عیسی به او پاسخ داد: «اگر ناروا گفتم، بر آن ناروا شهادت ده؛ امّا اگر درست گفتم، چرا مرا می‌زنی؟»

²⁴ آنگاه حَنّا او را همچنان بسته، نزد قیافا کاهنِ اعظم فرستاد.

پطرس بار دیگر انکار می‌کند

²⁵ پطرس ایستاده بود و خود را گرم می‌کرد. به او گفتند: «آیا تو نیز از شاگردانِ او نیستی؟» او انکار کرد و گفت: «نیستم.»

²⁶ یکی از خادمانِ کاهنِ اعظم، که خویشاوندِ آن مردی بود که پطرس گوشش را بریده بود، پرسید: «آیا تو را با او در باغ ندیدم؟»

²⁷ پطرس بار دیگر انکار کرد و در همان دم خروسی بانگ زد.

تسلیم به پیلاطُس

²⁸ آنگاه عیسی را از نزدِ قیافا به کاخِ فرماندار بردند. سحرگاه بود. خودشان به درون نرفتند، تا نجس نشوند و بتوانند پِسَح را بخورند. ²⁹ پس پیلاطُس نزدِ آنان بیرون آمد و گفت: «چه اتهامی بر این مرد وارد می‌کنید؟»

³⁰ به او پاسخ دادند: «اگر این مرد بدکار نبود، او را به تو تسلیم نمی‌کردیم.»

³¹ پیلاطُس گفت: «شما خود او را ببرید و بر پایهٔ شریعتِ خویش داوری‌اش کنید.» یهودیان گفتند: «ما را اجازه نیست کسی را اعدام کنیم.»

³² این برای تحقّقِ آن سخنی بود که عیسی گفته بود و نشان می‌داد به چه‌گونه مرگی خواهد مرد.

³³ پس پیلاطُس بار دیگر به درونِ کاخ رفت و عیسی را فراخواند و از او پرسید: «آیا تو پادشاهِ یهودیانی؟»

³⁴ عیسی پاسخ داد: «آیا این را از جانبِ خود می‌گویی، یا دیگران دربارهٔ من به تو گفته‌اند؟»

³⁵ پیلاطُس پاسخ داد: «مگر من یهودی‌ام؟ قومِ خودت و سران کاهنان تو را به من تسلیم کردند. چه کرده‌ای؟»

³⁶ عیسی پاسخ داد: «پادشاهیِ من از این جهان نیست. اگر می‌بود، خادمانم می‌جنگیدند تا به یهودیان تسلیم نشوم. امّا پادشاهیِ من از اینجا نیست.»

³⁷ آنگاه پیلاطُس به او گفت: «پس تو پادشاهی؟» عیسی پاسخ داد: «تو می‌گویی که من پادشاهم. من برای همین زاده شدم و برای همین به جهان آمدم ــ تا بر حقیقت شهادت دهم. هر که از آنِ حقیقت است، صدای مرا می‌شنود.»

³⁸ پیلاطُس پرسید: «حقیقت چیست؟» آنگاه بار دیگر نزدِ یهودیان بیرون رفت و گفت: «من هیچ تقصیری در او نمی‌یابم.

³⁹ امّا شما رسمی دارید: در پِسَح یک تن را برایتان آزاد می‌کنم. پس آیا می‌خواهید پادشاهِ یهودیان را برایتان آزاد کنم؟»

⁴⁰ بار دیگر فریاد برآوردند: «او را نه، بلکه باراَبّا را!» و باراَبّا راهزن بود.