یوحنا 18

باب 18.

18 ¹عیسی پس از گفتن این سخنان، با شاگردانش بیرون رفت و از وادی قِدرون گذشت، جایی که باغی بود؛ و او و شاگردانش به آن درآمدند. ²یهودا، همان که او را تسلیم کرد، نیز آن مکان را می‌شناخت، زیرا عیسی بارها با شاگردانش در آنجا گرد می‌آمد. ³پس یهودا گروهی از سربازان و مأمورانی را که از سوی سران کاهنان و فَریسیان بودند، به آنجا آورد، در حالی که فانوس‌ها و مشعل‌ها و سلاح‌ها با خود داشتند.

⁴پس عیسی که از هرآنچه بر او می‌آمد آگاه بود، پیش رفت و به آنان گفت: «در پی که می‌گردید؟»

⁵به او پاسخ دادند: «عیسای ناصری.» عیسی گفت: «من هستم.» و یهودا، همان که او را تسلیم کرد، نیز با آنان ایستاده بود. ^a a v5 عیسی همان نام الهی را بر زبان می‌آورد که پدر ما در بوتهٔ سوزان به موسی داد. واکنش سربازان در آیهٔ بعد ــ که به عقب افتاده، بر زمین می‌افتند ــ نشان می‌دهد آنان دقیقاً شنیدند که او چه ادعایی کرد.

⁶چون عیسی به آنان گفت: «من هستم»، به عقب کشیده شدند و بر زمین افتادند.

⁷پس بار دیگر از آنان پرسید: «در پی که می‌گردید؟» گفتند: «عیسای ناصری.»

⁸عیسی پاسخ داد: «به شما گفتم که من هستم. پس اگر در پی من می‌گردید، بگذارید این مردان بروند.» ⁹این سخن را که خود عیسی گفته بود، به کمال رسانید: «از آنان که به من دادی، حتی یکی را هم از دست ندادم.»

¹⁰آنگاه شمعون پطرس شمشیر خود را کشید و به خادم کاهن اعظم زد و گوش راست او را برید ــ نام آن خادم مَلخوس بود.

¹¹پس عیسی به پطرس گفت: «شمشیرت را در نیام کن. آیا نباید جامی را که پدرم به من داده است بنوشم؟»

¹²آنگاه سربازان و فرماندهٔ ایشان و مأموران یهود، عیسی را گرفتند و بستند.

¹³و او را نخست نزد حَنّا بردند، زیرا او پدرزنِ قیافا بود که در آن سال کاهن اعظم بود. ¹⁴و قیافا همان بود که به یهودیان اندرز داده بود: بهتر است یک تن به جای قوم بمیرد.

پطرس تا حیاط از پی او می‌رود

¹⁵شمعون پطرس و شاگردی دیگر از پی عیسی می‌رفتند. آن شاگرد نزد کاهن اعظم شناخته بود، پس همراه عیسی به حیاط کاهن اعظم درآمد، ¹⁶اما پطرس بیرون کنار در ایستاد. پس آن شاگرد دیگر که نزد کاهن اعظم شناخته بود، بیرون رفت و با کنیزی که در را نگاه می‌داشت سخن گفت و پطرس را به درون آورد. ¹⁷آن کنیزِ درِبان به پطرس گفت: «آیا تو نیز از شاگردان این مرد نیستی؟» گفت: «نیستم.»

¹⁸خادمان و مأموران که از سرما رنج می‌بردند، آتشی از زغال افروخته بودند و ایستاده خود را گرم می‌کردند؛ پطرس نیز با آنان ایستاده، خود را گرم می‌کرد.

بازپرسی در دل شب

¹⁹آنگاه کاهن اعظم دربارهٔ شاگردان و تعلیم عیسی از او بازپرسی کرد.

²⁰عیسی به او پاسخ داد: «من آشکارا با جهان سخن گفتم؛ همواره در کنیسه‌ها و در معبد، جایی که همهٔ یهودیان گرد می‌آیند، تعلیم دادم و چیزی در نهان نگفتم. ²¹چرا از من می‌پرسی؟ از کسانی بپرس که شنیدند چه به آنان گفتم؛ ایشان می‌دانند من چه گفتم.»

²²چون این را گفت، یکی از نگهبانانی که نزدیک ایستاده بود، سیلی به عیسی زد و گفت: «آیا کاهن اعظم را این‌گونه پاسخ می‌دهی؟»

²³عیسی به او پاسخ داد: «اگر نادرست گفتم، بر آن نادرستی گواهی ده؛ اما اگر درست گفتم، چرا مرا می‌زنی؟»

²⁴آنگاه حَنّا او را همچنان بسته، نزد قیافای کاهن اعظم فرستاد.

پطرس بار دیگر انکار می‌کند

²⁵در همان حال، شمعون پطرس ایستاده، خود را گرم می‌کرد. به او گفتند: «آیا تو نیز از شاگردان او نیستی؟» او انکار کرد و گفت: «نیستم.»

²⁶یکی از خادمان کاهن اعظم که خویشاوند همان مردی بود که پطرس گوشش را بریده بود، پرسید: «مگر تو را در باغ با او ندیدم؟»

²⁷پطرس بار دیگر انکار کرد و در همان دم خروس بانگ زد.

تسلیم شدن به پیلاتُس

²⁸آنگاه عیسی را از نزد قیافا به کاخ فرماندار بردند. سپیده‌دم بود. خودشان به درون نرفتند، مبادا نجس شوند و نتوانند فِصَح را بخورند. ²⁹پس پیلاتُس نزد آنان بیرون آمد و گفت: «چه اتهامی بر این مرد می‌آورید؟»

³⁰به او پاسخ دادند: «اگر این مرد بدکار نبود، او را به تو تسلیم نمی‌کردیم.»

³¹پیلاتُس گفت: «شما خود او را ببرید و بر طبق شریعت خویش داوری کنید.» یهودیان گفتند: «ما را روا نیست که کسی را بکشیم.»

³²این سخنی را که عیسی گفته بود به کمال رسانید، تا نشان دهد به چه‌گونه مرگی خواهد مرد.

³³پس پیلاتُس بار دیگر به کاخ درآمد و عیسی را فراخواند و از او پرسید: «آیا تو پادشاه یهودیان هستی؟»

³⁴عیسی پاسخ داد: «آیا این را از خود می‌گویی، یا دیگران دربارهٔ من به تو گفته‌اند؟»

³⁵پیلاتُس پاسخ داد: «مگر من یهودی‌ام؟ قوم خودت و سران کاهنان تو را به من تسلیم کردند. چه کرده‌ای؟»

³⁶عیسی پاسخ داد: «پادشاهی من از این جهان نیست. اگر می‌بود، خادمانم می‌جنگیدند تا به یهودیان تسلیم نشوم. اما پادشاهی من از اینجا نیست.»

³⁷پس پیلاتُس به او گفت: «پس تو پادشاهی؟» عیسی پاسخ داد: «تو می‌گویی که من پادشاهم. من برای همین زاده شدم و برای همین به جهان آمدم ــ تا بر حقیقت گواهی دهم. هر که از آنِ حقیقت است، صدای مرا می‌شنود.»

³⁸پیلاتُس پرسید: «حقیقت چیست؟» آنگاه بار دیگر نزد یهودیان بیرون رفت و به آنان گفت: «من در او هیچ تقصیری نمی‌یابم.

³⁹اما شما را رسمی است که به هنگام فِصَح یک تن را برایتان آزاد کنم. پس آیا می‌خواهید پادشاه یهودیان را برایتان آزاد کنم؟»

⁴⁰بار دیگر فریاد برآوردند: «این مرد را نه، بلکه باراَبّا را!» و باراَبّا راهزن بود.