یوحنا 19

19 ¹ آنگاه پیلاتُس عیسی را گرفت و او را تازیانه زد. ² سربازان تاجی از خار بافتند و بر سرش نهادند و ردایی ارغوانی بر او پوشاندند. ³ و پیوسته نزد او می‌آمدند و می‌گفتند: «درود بر پادشاه یهود!» و به صورتش سیلی می‌زدند.

⁴ پیلاتُس بار دیگر بیرون آمد و به آنان گفت: «بنگرید، او را نزد شما بیرون می‌آورم تا بدانید که هیچ تقصیری در او نمی‌یابم.» ⁵ پس عیسی در حالی که تاج خار و ردای ارغوانی بر تن داشت، بیرون آمد. پیلاتُس به آنان گفت: «اینک آن مرد!»

⁶ چون سران کاهنان و نگهبانان او را دیدند، فریاد برآوردند: «مصلوبش کن! مصلوبش کن!» پیلاتُس به آنان گفت: «شما خود او را ببرید و مصلوب کنید، زیرا من هیچ تقصیری در او نمی‌یابم.»

⁷ یهودیان پاسخش دادند: «ما شریعتی داریم، و بنا بر آن شریعت باید بمیرد، زیرا خود را پسرِ خدا ساخت.»

⁸ چون پیلاتُس این را شنید، بیش از پیش ترسان شد. ⁹ و بار دیگر به کاخ فرمانروایی درآمد و از عیسی پرسید: «تو از کجایی؟» اما عیسی هیچ پاسخی به او نداد. ¹⁰ پس پیلاتُس به او گفت: «با من سخن نمی‌گویی؟ آیا نمی‌دانی که اختیار دارم تو را آزاد کنم و اختیار دارم تو را مصلوب کنم؟»

¹¹ عیسی پاسخ داد: «تو هیچ اختیاری بر من نمی‌داشتی، اگر از بالا به تو داده نمی‌شد. از این رو، آن که مرا به تو تسلیم کرد، گناهی بزرگ‌تر دارد.»

¹² از آن پس، پیلاتُس در پی آن بود که او را آزاد کند، اما یهودیان فریاد برآوردند: «اگر او را آزاد کنی، دوستِ قیصر نیستی. هر که خود را پادشاه سازد، بر ضد قیصر است.»

¹³ پیلاتُس چون این سخنان را شنید، عیسی را بیرون آورد و بر مسند داوری نشست، در جایی که «سنگ‌فرش» خوانده می‌شد و به زبان آرامی «جَبّاتا» نام داشت. ¹⁴ روزِ تهیهٔ عید پِسَح بود، نزدیک ظهر. پیلاتُس به یهودیان گفت: «اینک پادشاه شما!»

¹⁵ آنان فریاد برآوردند: «او را ببر! او را ببر! مصلوبش کن!» پیلاتُس از آنان پرسید: «پادشاه شما را مصلوب کنم؟» سران کاهنان پاسخ دادند: «ما را جز قیصر پادشاهی نیست.»

تسلیم شده

¹⁶ پس آنگاه او را به آنان تسلیم کرد تا مصلوب شود. پس عیسی را گرفتند، ¹⁷ و او صلیب خود را برداشته، بیرون رفت به سوی جایی که «جمجمه» خوانده می‌شد و به زبان آرامی «جُلجُتا» نام داشت. ¹⁸ در آنجا او را مصلوب کردند، و دو تن دیگر را نیز، یکی در این سو و دیگری در آن سو، و عیسی را در میان. ¹⁹ پیلاتُس همچنین لوحی نوشت و بر صلیب نهاد: «عیسای ناصری، پادشاه یهود.» ²⁰ بسیاری از یهودیان این لوح را خواندند، زیرا جایی که عیسی مصلوب شد نزدیک شهر بود؛ و آن به زبان‌های آرامی، لاتین و یونانی نوشته شده بود. ²¹ پس سران کاهنانِ یهود به پیلاتُس گفتند: «منویس ‹پادشاه یهود›، بلکه بنویس ‹این مرد گفت: من پادشاه یهودم.›»

²² پیلاتُس پاسخ داد: «آنچه نوشتم، نوشتم.»

²³ سربازان چون عیسی را مصلوب کردند، جامه‌هایش را گرفتند و به چهار سهم تقسیم کردند، سهمی برای هر سرباز، و پیراهن را نیز برداشتند. اما آن پیراهن بی‌درز بود، از بالا تا پایین یکپارچه بافته شده بود. ²⁴ پس به یکدیگر گفتند: «آن را پاره نکنیم، بلکه بر آن قرعه اندازیم تا از آنِ که شود» — تا آن نوشته تحقق یابد که: «جامه‌هایم را میان خود تقسیم کردند و بر لباسم قرعه انداختند.» پس سربازان چنین کردند.

²⁵ مادرش، و خواهرِ مادرش، و مریم زنِ کْلوپاس، و مریم مَجدَلیه، نزدیک صلیبِ عیسی ایستاده بودند.

²⁶ عیسی چون مادرش و آن شاگردی را که دوستش می‌داشت، ایستاده در آنجا دید، به مادرش گفت: «ای زن، اینک پسرِ تو.» ²⁷ سپس به آن شاگرد گفت: «اینک مادرِ تو.» و از همان ساعت، آن شاگرد او را به خانهٔ خود برد.

تمام شد

²⁸ پس از آن، عیسی که می‌دانست همه چیز اکنون به انجام رسیده است، برای آنکه نوشته تحقق یابد، گفت: «تشنه‌ام.»

²⁹ کوزه‌ای پر از شرابِ ترش در آنجا بود؛ اسفنجی را در آن فرو بردند و بر شاخهٔ زوفا نهادند و به دهانش نزدیک کردند.

³⁰ عیسی شرابِ ترش را گرفت و گفت: «تمام شد.» آنگاه سر فرود آورد و روح خود را تسلیم کرد.

³¹ چون روزِ تهیه بود و نمی‌خواستند که بدن‌ها در روز شَبّات بر صلیب بمانند — زیرا آن شَبّات روزی ویژه بود — یهودیان از پیلاتُس خواستند که ساق‌های پاهایشان را بشکنند و بدن‌ها را بردارند. ³² پس سربازان آمدند و ساق‌های پای مردِ نخست را شکستند، و سپس آن دیگری را که با او مصلوب شده بود. ³³ اما چون نزد عیسی آمدند و دیدند که پیش‌تر مرده است، ساق‌های پایش را نشکستند. ³⁴ اما یکی از سربازان پهلویش را با نیزه شکافت، و در دم خون و آب بیرون آمد. ³⁵ آن که به چشم خود دید، شهادت داده است — و شهادتش راست است، و او می‌داند که حقیقت را می‌گوید — تا شما نیز ایمان آورید. ³⁶ زیرا این چیزها روی داد تا آن نوشته تحقق یابد که: «هیچ‌یک از استخوان‌هایش شکسته نخواهد شد.» ³⁷ و باز نوشته‌ای دیگر می‌گوید: «بر او که نیزه زده‌اند، خواهند نگریست.»

یوسف و نیقودیموس

³⁸ پس از آن، یوسفِ اَرِمَتیه — که شاگردِ عیسی بود، اما در نهان، از ترسِ یهودیان — از پیلاتُس خواست که بگذارد بدنِ عیسی را بردارد. پیلاتُس رخصت داد؛ پس آمد و آن را برداشت. ³⁹ نیقودیموس نیز که نخستین بار شبانه نزد عیسی آمده بود، آمد و آمیزه‌ای از مُرّ و عود، نزدیک به هفتاد و پنج رطل، با خود آورد. ⁴⁰ آنان بدنِ عیسی را برداشتند و آن را با حنوط در پارچه‌های کتانی پیچیدند، چنان‌که رسمِ تدفینِ یهودیان است. ⁴¹ در جایی که او مصلوب شد، باغی بود، و در آن باغ، مقبره‌ای نو که هرگز کسی در آن نهاده نشده بود. ⁴² و چون روزِ تهیهٔ یهودیان بود و آن مقبره نزدیک بود، عیسی را در آنجا نهادند.