یوحنا 19

19 ¹آنگاه پیلاتُس عیسی را گرفت و او را تازیانه زد. ²سربازان تاجی از خار بافتند و بر سرش نهادند و ردایی ارغوانی بر او پوشاندند. ³و پیوسته نزد او می‌آمدند و می‌گفتند: «درود بر تو، ای پادشاه یهود!» و به صورتش سیلی می‌زدند.

⁴پیلاتُس بار دیگر بیرون آمد و به آنان گفت: «بنگرید، او را نزد شما بیرون می‌آورم تا بدانید که هیچ تقصیری در او نمی‌یابم.» ⁵پس عیسی، در حالی که تاج خار و ردای ارغوانی بر تن داشت، بیرون آمد. پیلاتُس به آنان گفت: «اینک آن مرد!»

⁶چون سران کاهنان و نگهبانان او را دیدند، فریاد برآوردند: «مصلوبش کن! مصلوبش کن!» پیلاتُس به آنان گفت: «شما خودتان او را ببرید و مصلوب کنید، زیرا من هیچ تقصیری در او نمی‌یابم.»

⁷یهودیان به او پاسخ دادند: «ما شریعتی داریم و بنا بر آن شریعت او باید بمیرد، زیرا خود را پسرِ خدا ساخت.»

⁸چون پیلاتُس این را شنید، بیش از پیش ترسید. ⁹و بار دیگر به کاخ فرمانروایی بازگشت و از عیسی پرسید: «تو از کجایی؟» اما عیسی هیچ پاسخی به او نداد. ¹⁰پس پیلاتُس به او گفت: «با من سخن نمی‌گویی؟ آیا نمی‌دانی که اختیار دارم آزادت کنم و اختیار دارم مصلوبت کنم؟»

¹¹عیسی پاسخ داد: «هیچ اختیاری بر من نمی‌داشتی، اگر از بالا به تو داده نمی‌شد. از این رو، آن که مرا به تو تسلیم کرد، گناهی بزرگ‌تر دارد.»

¹²از آن پس، پیلاتُس در پی آزاد کردن او بود، اما یهودیان فریاد برآوردند: «اگر او را آزاد کنی، دوستِ قیصر نیستی. هر که خود را پادشاه سازد، بر ضد قیصر برمی‌خیزد.»

¹³چون پیلاتُس این سخنان را شنید، عیسی را بیرون آورد و بر مسند داوری نشست، در جایی که آن را سنگ‌فرش می‌خواندند و به زبان آرامی جَبّاتا نام داشت. ¹⁴روز تدارکِ پِسَح بود، نزدیک ظهر. او به یهودیان گفت: «اینک پادشاه شما!»

¹⁵آنان فریاد زدند: «او را ببر! او را ببر! مصلوبش کن!» پیلاتُس از آنان پرسید: «پادشاهتان را مصلوب کنم؟» سران کاهنان پاسخ دادند: «ما پادشاهی جز قیصر نداریم.»

تسلیم‌شده

¹⁶پس او را به آنان سپرد تا مصلوب شود. آنگاه عیسی را گرفتند، ¹⁷و او صلیب خود را برداشته، بیرون رفت به جایی که آن را «جای کاسهٔ سر» می‌خواندند و به زبان آرامی جُلجُتا نام داشت. ¹⁸در آنجا او را مصلوب کردند، و دو تن دیگر را نیز، یکی از این سو و یکی از آن سو، و عیسی را در میان. ¹⁹پیلاتُس همچنین تابلویی نوشت و بر صلیب نهاد: عیسای ناصری، پادشاه یهود. ²⁰بسیاری از یهودیان این تابلو را خواندند، زیرا جایی که عیسی مصلوب شد نزدیک شهر بود؛ و به زبان‌های آرامی، لاتین و یونانی نوشته شده بود. ²¹پس سران کاهنانِ یهود به پیلاتُس گفتند: «منویس ‹پادشاه یهود›، بلکه بنویس ‹این مرد گفت: من پادشاه یهودم.›»

²²پیلاتُس پاسخ داد: «آنچه نوشتم، نوشتم.»

²³سربازان چون عیسی را مصلوب کردند، جامه‌هایش را گرفتند و به چهار سهم تقسیم کردند، برای هر سرباز یک سهم؛ و پیراهنش را نیز برداشتند. پیراهن بی‌درز بود و از بالا تا پایین یکپارچه بافته شده بود. ²⁴پس به یکدیگر گفتند: «آن را پاره نکنیم، بلکه بر سرش قرعه بیندازیم تا از آنِ که شود.» این برای آن بود که آن نوشته تحقق یابد که می‌گوید: «جامه‌هایم را میان خود تقسیم کردند و بر لباسم قرعه انداختند.» پس سربازان چنین کردند.

²⁵مادرش، و خواهرِ مادرش، و مریمِ همسرِ کْلوپاس، و مریم مَجدَلیه نزدیک صلیب عیسی ایستاده بودند.

²⁶چون عیسی مادرش را و آن شاگردی را که دوست می‌داشت، ایستاده در آنجا دید، به مادرش گفت: «ای زن، اینک پسرت.» ²⁷سپس به آن شاگرد گفت: «اینک مادرت.» و از آن ساعت، آن شاگرد او را به خانهٔ خود برد.

تمام شد

²⁸پس از این، عیسی که می‌دانست دیگر همه چیز به انجام رسیده است، تا نوشته تحقق یابد، گفت: «تشنه‌ام.»

²⁹کوزه‌ای پر از شرابِ ترش آنجا بود؛ اسفنجی را در آن فرو بردند و بر شاخهٔ زوفا نهادند و به دهانش نزدیک کردند.

³⁰عیسی شرابِ ترش را چشید و گفت: «تمام شد.» آنگاه سر فرود آورد و روح خود را تسلیم کرد.

³¹از آنجا که روز تدارک بود و نمی‌خواستند بدن‌ها در روز شَبّات بر صلیب بماند — زیرا آن شَبّات روزی ویژه بود — یهودیان از پیلاتُس خواستند که ساق‌های آنان را بشکنند و بدن‌ها را بردارند. ³²پس سربازان آمدند و ساق‌های آن مردِ نخست را شکستند، سپس ساق‌های آن دیگری را که با او مصلوب شده بود. ³³اما چون نزد عیسی آمدند و دیدند که همان دم مرده است، ساق‌هایش را نشکستند. ³⁴اما یکی از سربازان با نیزه به پهلویش زد و بی‌درنگ خون و آب بیرون آمد. ^a a v34 یوحنا به ما می‌گوید که خود این را دید و آن را همچون گواهی می‌آورد بر اینکه عیسی به‌راستی مرده بود. ³⁵آن که به چشم خود دید، شهادت داده است — و شهادتش راست است، و او می‌داند که راست می‌گوید — تا شما نیز ایمان آورید. ³⁶زیرا این چیزها رخ داد تا آن نوشته تحقق یابد: «هیچ‌یک از استخوان‌هایش شکسته نخواهد شد.» ³⁷و باز نوشتهٔ دیگری می‌گوید: «بر او که نیزه زدند، خواهند نگریست.»

یوسف و نیقودیموس

³⁸پس از آن، یوسفِ اهل رامه — که شاگرد عیسی بود، اما در نهان، از ترس یهودیان — از پیلاتُس خواست که اجازه دهد بدن عیسی را بردارد. پیلاتُس موافقت کرد؛ پس آمد و آن را برداشت. ³⁹نیقودیموس نیز، که نخستین‌بار شبانه نزد عیسی آمده بود، آمد و آمیزه‌ای از مُرّ و عود، نزدیک به هفتاد و پنج رطل، با خود آورد. ⁴⁰پس بدن عیسی را گرفتند و آن را با عطریات در کفن‌های کتان پیچیدند، چنان‌که رسمِ خاک‌سپاری یهودیان است. ⁴¹در جایی که او مصلوب شد باغی بود، و در آن باغ مقبره‌ای نو که هنوز کسی در آن نهاده نشده بود. ⁴²و چون روز تدارکِ یهودیان بود و آن مقبره نزدیک بود، عیسی را در آنجا نهادند.