କିଦ୍ରୋଣ ପାର ହୋଇ ଉଦ୍ୟାନକୁ

ବଗିଚାରେ ଯୀଶୁ ନିଜ ପରିଚୟ ଦେବା ମାତ୍ରେ ତାହାଙ୍କୁ ଧରିବାକୁ ଆସିଥିବା ଦଳ ପଛକୁ ହଟିଯାଆନ୍ତି, ଏବଂ ସେ ନିଜ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଦେବାକୁ କହନ୍ତି। ପିତର ଖଡ୍ଗ କାଢ଼ନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ଯୀଶୁ ତାହାଙ୍କ ପିତା ଦେଇଥିବା ପାନପାତ୍ର ପାନ କରିବେ। ତାʼପରେ ପିତର ଅଙ୍ଗାର ନିଆଁ ପାଖରେ ତିନିଥର ତାହାଙ୍କୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି। ତାହାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଏଠାରୁ ନୁହେଁ।

ଅଧ୍ୟାୟ 18।

ଏହିସବୁ କଥା କହିସାରି ଯୀଶୁ ଆପଣା ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ କିଦ୍ରୋଣ ଉପତ୍ୟକା ପାର ହୋଇ ବାହାରିଗଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଗୋଟିଏ ଉଦ୍ୟାନ ଥିଲା; ସେ ଓ ତାହାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ ସେଥିରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ବିଶ୍ଵାସଘାତକ ଯିହୂଦା ମଧ୍ୟ ସେହି ସ୍ଥାନ ଜାଣିଥିଲା, କାରଣ ଯୀଶୁ ଆପଣା ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ସେଠାରେ ଥରକୁଥର ଏକତ୍ର ହେଉଥିଲେ। ଅତଏବ ଯିହୂଦା ପ୍ରଧାନ ଯାଜକ ଓ ଫାରୂଶୀମାନଙ୍କ ନିକଟରୁ ଏକ ସୈନ୍ୟଦଳ ଓ ପଦାତିକମାନଙ୍କୁ ସାଙ୍ଗରେ ନେଇ ଦୀପ, ମଶାଲ ଓ ଅସ୍ତ୍ରଶସ୍ତ୍ର ଧରି ସେଠାକୁ ଆସିଲା।

ସେଥିରେ ଯୀଶୁ ଆପଣା ଉପରେ ଘଟିବାକୁ ଯାଉଥିବା ସମସ୍ତ ବିଷୟ ଜାଣି ବାହାରିଯାଇ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେମାନେ କାହାକୁ ଖୋଜୁଅଛ?”

ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ନାଜରିତୀୟ ଯୀଶୁଙ୍କୁ।” ଯୀଶୁ କହିଲେ, “ମୁଁ ସେହି।” ତାହାଙ୍କର ବିଶ୍ଵାସଘାତକ ଯିହୂଦା ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଠିଆ ହୋଇଥିଲା। ^a

ଯେତେବେଳେ ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୁଁ ସେହି,” ସେତେବେଳେ ସେମାନେ ପଛକୁ ହଟିଯାଇ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ।

ତେଣୁ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ପୁନର୍ବାର ପଚାରିଲେ, “ତୁମ୍ଭେମାନେ କାହାକୁ ଖୋଜୁଅଛ?” ଆଉ ସେମାନେ କହିଲେ, “ନାଜରିତୀୟ ଯୀଶୁଙ୍କୁ।”

ଯୀଶୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ମୁଁ ତ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହିଲି, ମୁଁ ସେହି। ଅତଏବ ଯଦି ତୁମ୍ଭେମାନେ ମୋତେ ଖୋଜୁଅଛ, ତେବେ ଏମାନଙ୍କୁ ଯିବାକୁ ଦିଅ।” ଏଥିରେ ଯୀଶୁଙ୍କ ନିଜ ବାକ୍ୟ ସଫଳ ହେଲା, “ତୁମ୍ଭେ ମୋତେ ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ଦେଇଅଛ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣକୁ ହେଲେ ମୁଁ ହଜାଇ ନାହିଁ।”

ସେଥିରେ ଶିମୋନ ପିତର ଆପଣା ଖଡ଼୍ଗ ବାହାର କରି ମହାଯାଜକଙ୍କ ଦାସକୁ ଆଘାତ କରି ତାହାର ଡାହାଣ କାନ କାଟିପକାଇଲେ — ସେହି ଦାସର ନାମ ମଲ୍‌ଖ।

ତେଣୁ ଯୀଶୁ ପିତରଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭ ଖଡ଼୍ଗ କୋଷରେ ରଖ। ମୋହର ପିତା ମୋତେ ଯେଉଁ ପାନପାତ୍ର ଦେଇଅଛନ୍ତି, ତାହା କି ମୁଁ ପାନ କରିବି ନାହିଁ?”

ତାʼପରେ ସୈନ୍ୟଦଳ, ସେମାନଙ୍କ ସେନାପତି ଓ ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ପଦାତିକମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଧରି ବାନ୍ଧିଲେ।

ସେମାନେ ପ୍ରଥମେ ତାହାଙ୍କୁ ହାନାନ ନିକଟକୁ ଘେନିଗଲେ, କାରଣ ସେ ସେହି ବର୍ଷର ମହାଯାଜକ କୟାଫାଙ୍କ ଶ୍ଵଶୁର ଥିଲେ। ଏହି କୟାଫା ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କୁ ଏହି ପରାମର୍ଶ ଦେଇଥିଲେ ଯେ, ଲୋକମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଜଣେ ମନୁଷ୍ୟର ମରିବା ଭଲ।

ପିତର ପ୍ରାଙ୍ଗଣ ଭିତରକୁ ଅନୁଗମନ କଲେ

ଶିମୋନ ପିତର ଓ ଆଉ ଜଣେ ଶିଷ୍ୟ ଯୀଶୁଙ୍କ ପଛେ ପଛେ ଗଲେ। ସେହି ଶିଷ୍ୟ ମହାଯାଜକଙ୍କ ପରିଚିତ ଥିଲେ, ତେଣୁ ସେ ଯୀଶୁଙ୍କ ସହିତ ମହାଯାଜକଙ୍କ ପ୍ରାଙ୍ଗଣରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ, କିନ୍ତୁ ପିତର ବାହାରେ ଦ୍ଵାର ନିକଟରେ ଠିଆ ହୋଇ ରହିଲେ। ସେଥିରେ ମହାଯାଜକଙ୍କ ପରିଚିତ ସେହି ଅନ୍ୟ ଶିଷ୍ୟ ବାହାରିଯାଇ ଦ୍ଵାର ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ଦାସୀକୁ କହି ପିତରଙ୍କୁ ଭିତରକୁ ଆଣିଲେ। ଦ୍ଵାର ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ସେହି ଦାସୀ ପିତରଙ୍କୁ କହିଲା, “ତୁମ୍ଭେ ମଧ୍ୟ କି ଏହି ଲୋକର ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ନୁହଁ?” ସେ କହିଲେ, “ମୁଁ ନୁହେଁ।”

ଦାସ ଓ ପଦାତିକମାନେ ଶୀତ ଲାଗିବାରୁ ଅଙ୍ଗାର ନିଆଁ ଜାଳି ଠିଆ ହୋଇ ନିଜକୁ ଉଷ୍ମ କରୁଥିଲେ; ପିତର ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଠିଆ ହୋଇ ନିଜକୁ ଉଷ୍ମ କରୁଥିଲେ।

ରାତ୍ରିରେ ପ୍ରଶ୍ନ

ତତ୍ପରେ ମହାଯାଜକ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ତାହାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଓ ତାହାଙ୍କ ଶିକ୍ଷା ବିଷୟରେ ପଚାରିଲେ।

ଯୀଶୁ ତାହାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ମୁଁ ଜଗତ ନିକଟରେ ପ୍ରକାଶ୍ୟରେ କହିଅଛି; ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତ ଯିହୂଦୀ ଏକତ୍ର ହୁଅନ୍ତି, ସେହି ସମାଜଗୃହ ଓ ମନ୍ଦିରରେ ମୁଁ ସର୍ବଦା ଶିକ୍ଷା ଦେଇଅଛି। ମୁଁ ଗୋପନରେ କିଛି କହି ନାହିଁ। ତୁମ୍ଭେ ମୋତେ କାହିଁକି ପଚାରୁଅଛ? ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଯାହା କହିଅଛି, ତାହା ଯେଉଁମାନେ ଶୁଣିଅଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ପଚାର; ମୁଁ ଯାହା କହିଅଛି, ତାହା ସେମାନେ ଜାଣନ୍ତି।”

ଏହା କହିବାରୁ ନିକଟରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ପ୍ରହରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଚାପୁଡ଼ା ମାରି କହିଲା, “ତୁମ୍ଭେ କି ଏପରି ଭାବରେ ମହାଯାଜକଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଉଅଛ?”

ଯୀଶୁ ତାହାକୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଯଦି ମୁଁ ଭୁଲ କହିଅଛି, ତେବେ ସେହି ଭୁଲ ବିଷୟରେ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦିଅ; କିନ୍ତୁ ଯଦି ଠିକ୍ କହିଅଛି, ତେବେ ମୋତେ କାହିଁକି ମାରୁଅଛ?”

ତାʼପରେ ହାନାନ ତାହାଙ୍କୁ ବନ୍ଧା ଅବସ୍ଥାରେ ହିଁ ମହାଯାଜକ କୟାଫାଙ୍କ ନିକଟକୁ ପଠାଇଦେଲେ।

ପିତର ପୁନର୍ବାର ଅସ୍ଵୀକାର କଲେ

ଏହି ସମୟରେ ଶିମୋନ ପିତର ଠିଆ ହୋଇ ନିଜକୁ ଉଷ୍ମ କରୁଥିଲେ। ସେମାନେ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେ ମଧ୍ୟ କି ତାହାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ନୁହଁ?” ସେ ଅସ୍ଵୀକାର କରି କହିଲେ, “ମୁଁ ନୁହେଁ।”

ପିତର ଯାହାର କାନ କାଟିଥିଲେ, ତାହାର କୁଟୁମ୍ବ, ମହାଯାଜକଙ୍କ ଦାସମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ପଚାରିଲା, “ମୁଁ କି ତୁମ୍ଭକୁ ଉଦ୍ୟାନରେ ତାହାଙ୍କ ସହିତ ଦେଖି ନ ଥିଲି?”

ପିତର ପୁନର୍ବାର ଅସ୍ଵୀକାର କଲେ, ଆଉ ସେହିକ୍ଷଣି କୁକୁଡ଼ା ଡାକିଲା।

ପୀଲାତଙ୍କ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପିତ

ତାʼପରେ ସେମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ କୟାଫାଙ୍କ ନିକଟରୁ ଶାସନକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ପ୍ରାସାଦକୁ ଘେନିଗଲେ। ସେତେବେଳେ ଭୋର ହୋଇଥିଲା। ସେମାନେ ଯେପରି ଅଶୁଚି ନ ହୁଅନ୍ତି ବରଂ ନିସ୍ତାରପର୍ବର ଭୋଜନ କରିପାରନ୍ତି, ଏଥିପାଇଁ ସେମାନେ ନିଜେ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ ନାହିଁ। ତେଣୁ ପୀଲାତ ସେମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ବାହାରିଆସି କହିଲେ, “ଏହି ଲୋକ ବିରୁଦ୍ଧରେ ତୁମ୍ଭେମାନେ କି ଅଭିଯୋଗ ଆଣୁଅଛ?”

ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଯଦି ଏହି ଲୋକ ମନ୍ଦ କର୍ମ ନ କରିଥାଆନ୍ତା, ତେବେ ଆମ୍ଭେମାନେ ତାହାକୁ ଆପଣଙ୍କ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପଣ କରି ନ ଥାଆନ୍ତୁ।”

ପୀଲାତ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେମାନେ ନିଜେ ତାହାକୁ ନେଇ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥାନୁସାରେ ତାହାର ବିଚାର କର।” ଯିହୂଦୀମାନେ କହିଲେ, “କାହାକୁ ବଧ କରିବାର ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ଅଧିକାର ନାହିଁ।”

ଯୀଶୁ କିପ୍ରକାର ମୃତ୍ୟୁଭୋଗ କରିବାକୁ ଯାଉଅଛନ୍ତି, ତାହା ସୂଚାଇ ସେ ଯେଉଁ ବାକ୍ୟ କହିଥିଲେ, ଏଥିରେ ତାହା ସଫଳ ହେଲା।

ତେଣୁ ପୀଲାତ ପୁନର୍ବାର ପ୍ରାସାଦ ଭିତରକୁ ଯାଇ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଡାକି ପଚାରିଲେ, “ତୁମ୍ଭେ କି ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ରାଜା?”

ଯୀଶୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଆପଣ କି ଏହା ନିଜଠାରୁ କହୁଅଛନ୍ତି, ନା ଅନ୍ୟମାନେ ମୋʼ ବିଷୟରେ ଆପଣଙ୍କୁ କହିଲେ?”

ପୀଲାତ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ମୁଁ କି ଜଣେ ଯିହୂଦୀ? ତୁମ୍ଭ ନିଜ ଜାତି ଓ ପ୍ରଧାନ ଯାଜକମାନେ ତୁମ୍ଭକୁ ମୋʼ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପଣ କରିଅଛନ୍ତି। ତୁମ୍ଭେ କଅଣ କରିଅଛ?”

ଯୀଶୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ମୋହର ରାଜ୍ୟ ଏହି ଜଗତରୁ ନୁହେଁ। ଯଦି ଥାଆନ୍ତା, ତେବେ ମୁଁ ଯେପରି ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପିତ ନ ହୁଏ, ଏଥିପାଇଁ ମୋହର ଦାସମାନେ ଯୁଦ୍ଧ କରନ୍ତେ। କିନ୍ତୁ ମୋହର ରାଜ୍ୟ ଏଠାରୁ ନୁହେଁ।”

ସେଥିରେ ପୀଲାତ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତେବେ ତୁମ୍ଭେ ଜଣେ ରାଜା?” ଯୀଶୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ମୁଁ ଯେ ରାଜା, ତାହା ଆପଣ କହୁଅଛନ୍ତି। ମୁଁ ଏଥିନିମନ୍ତେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଅଛି, ଆଉ ଏଥିନିମନ୍ତେ ଜଗତକୁ ଆସିଅଛି — ଯେପରି ମୁଁ ସତ୍ୟ ବିଷୟରେ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେବି। ଯେକେହି ସତ୍ୟର ଅଟେ, ସେ ମୋହର ସ୍ଵର ଶୁଣେ।”

ପୀଲାତ ପଚାରିଲେ, “ସତ୍ୟ କଅଣ?” ଏହା କହି ସେ ପୁନର୍ବାର ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ବାହାରିଯାଇ କହିଲେ, “ମୁଁ ତାହାଠାରେ କୌଣସି ଦୋଷ ପାଉ ନାହିଁ।

କିନ୍ତୁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ଗୋଟିଏ ରୀତି ଅଛି: ନିସ୍ତାରପର୍ବ ସମୟରେ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଜଣେ ଲୋକକୁ ମୁକ୍ତ କରିଥାଏ। ଅତଏବ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ରାଜାଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରିବା ବୋଲି କି ତୁମ୍ଭେମାନେ ଇଚ୍ଛା କରୁଅଛ?”

ସେମାନେ ପୁନର୍ବାର ଚିତ୍କାର କରି କହିଲେ, “ଏହି ଲୋକକୁ ନୁହେଁ, ବରଂ ବାରବ୍ବାକୁ!” ଏହି ବାରବ୍ବା ଜଣେ ଡକାଇତ ଥିଲା।