ଯୋହନ 19 FHB Father's Heart Bible™

19 ¹ସେତେବେଳେ ପୀଲାତ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ନେଇ କୋରଡ଼ା ମାରିବାକୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ। ²ସୈନ୍ୟମାନେ କଣ୍ଟା ବୁଣି ଗୋଟିଏ ମୁକୁଟ ତିଆରି କରି ତାହାଙ୍କ ମସ୍ତକରେ ପିନ୍ଧାଇ ଦେଲେ, ପୁଣି ତାହାଙ୍କ ଦେହରେ ବାଇଗଣୀ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧାଇଲେ। ³ଆଉ ସେମାନେ ତାହାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି, “ହେ ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ରାଜା, ନମସ୍କାର!” ବୋଲି କହି ତାହାଙ୍କ ଗାଲରେ ଚାପୁଡ଼ା ମାରିବାକୁ ଲାଗିଲେ।

⁴ପୀଲାତ ପୁନର୍ବାର ବାହାରକୁ ଯାଇ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଦେଖ, ମୁଁ ଏହାଙ୍କଠାରେ କୌଣସି ଦୋଷ ପାଉ ନାହିଁ, ଏହା ଯେପରି ତୁମ୍ଭେମାନେ ଜାଣିପାର, ଏଥିପାଇଁ ମୁଁ ଏହାଙ୍କୁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ବାହାର କରି ଆଣୁଅଛି।” ⁵ତହିଁରେ ଯୀଶୁ କଣ୍ଟାମୁକୁଟ ଓ ବାଇଗଣୀ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି ବାହାରକୁ ଆସିଲେ। ପୀଲାତ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଏହି ଦେଖ, ସେହି ମନୁଷ୍ୟ!”

⁶ଯେତେବେଳେ ପ୍ରଧାନ ଯାଜକମାନେ ଓ ପ୍ରହରୀମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ସେତେବେଳେ ସେମାନେ ଚିତ୍କାର କରି କହିଲେ, “ତାହାଙ୍କୁ କ୍ରୁଶରେ ବଧ କର! କ୍ରୁଶରେ ବଧ କର!” ପୀଲାତ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେମାନେ ନିଜେ ଏହାଙ୍କୁ ନେଇ କ୍ରୁଶରେ ବଧ କର, କାରଣ ମୁଁ ଏହାଙ୍କଠାରେ କୌଣସି ଦୋଷ ପାଉ ନାହିଁ।”

⁷ଯିହୂଦୀମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ଗୋଟିଏ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଅଛି, ଆଉ ସେହି ବ୍ୟବସ୍ଥା ଅନୁସାରେ ଏ ମରିବା ଉଚିତ, କାରଣ ଏ ଆପଣାକୁ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ପୁତ୍ର ବୋଲି କହିଅଛି।”

⁸ପୀଲାତ ଏ କଥା ଶୁଣି ଆହୁରି ଅଧିକ ଭୀତ ହେଲେ। ⁹ଆଉ ସେ ପୁନର୍ବାର ପ୍ରାସାଦ ମଧ୍ୟକୁ ଯାଇ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ତୁମ୍ଭେ କେଉଁଠାରୁ ଆସିଅଛ?” କିନ୍ତୁ ଯୀଶୁ ତାହାଙ୍କୁ କୌଣସି ଉତ୍ତର ଦେଲେ ନାହିଁ। ¹⁰ସେଥିରେ ପୀଲାତ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେ ମୋʼ ସହିତ କଥା କହିବ ନାହିଁ? ତୁମ୍ଭକୁ ମୁକ୍ତ କରିବାକୁ ମୋହର ଅଧିକାର ଅଛି ଓ ତୁମ୍ଭକୁ କ୍ରୁଶରେ ବଧ କରିବାକୁ ମଧ୍ୟ ମୋହର ଅଧିକାର ଅଛି, ଏହା କି ତୁମ୍ଭେ ଜାଣ ନାହିଁ?”

¹¹ଯୀଶୁ ତାହାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଉପରୁ ତୁମ୍ଭକୁ ନ ଦିଆଯାଇଥିଲେ ମୋʼ ଉପରେ ତୁମ୍ଭର କିଛି ହେଲେ ଅଧିକାର ନ ଥାʼନ୍ତା। ଏଥିପାଇଁ ଯେ ମୋତେ ତୁମ୍ଭ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପଣ କରିଅଛି, ତାହାର ପାପ ଅଧିକ।”

¹²ଏହା ଦ୍ଵାରା ପୀଲାତ ତାହାଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ, କିନ୍ତୁ ଯିହୂଦୀମାନେ ଚିତ୍କାର କରି କହିଲେ, “ଯଦି ଆପଣ ଏହାକୁ ମୁକ୍ତ କରିବେ, ତେବେ ଆପଣ କାଇସରଙ୍କ ବନ୍ଧୁ ନୁହନ୍ତି। ଯେକେହି ଆପଣାକୁ ରାଜା କରେ, ସେ କାଇସରଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ କଥା କହେ।”

¹³ପୀଲାତ ଏସବୁ କଥା ଶୁଣି ଯୀଶୁଙ୍କୁ ବାହାର କରି ଆଣି, ପ୍ରସ୍ତରମଣ୍ଡିତ ସ୍ଥାନ — ଯାହାକୁ ଆରାମୀୟ ଭାଷାରେ ଗବ୍ବଥା କୁହାଯାଏ — ସେହି ସ୍ଥାନରେ ବିଚାରାସନ ଉପରେ ବସିଲେ। ¹⁴ସେହି ଦିନ ନିସ୍ତାର ପର୍ବର ଆୟୋଜନ ଦିନ ଥିଲା, ପ୍ରାୟ ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସମୟ। ସେ ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଏହି ଦେଖ, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ରାଜା!”

¹⁵ସେମାନେ ଚିତ୍କାର କରି କହିଲେ, “ଏହାକୁ ଦୂର କର! ଦୂର କର! ଏହାକୁ କ୍ରୁଶରେ ବଧ କର!” ପୀଲାତ ସେମାନଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ରାଜାଙ୍କୁ କି ମୁଁ କ୍ରୁଶରେ ବଧ କରିବି?” ପ୍ରଧାନ ଯାଜକମାନେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “କାଇସର ଛଡ଼ା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ଅନ୍ୟ ରାଜା ନାହାନ୍ତି।”

ସମର୍ପିତ ହେଲେ

¹⁶ସେତେବେଳେ ସେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ କ୍ରୁଶରେ ବଧ କରିବା ନିମନ୍ତେ ସେମାନଙ୍କ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପଣ କଲେ। ତହିଁରେ ସେମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ନେଲେ, ¹⁷ଆଉ ସେ ଆପଣା କ୍ରୁଶ ବହି, ଯେଉଁ ସ୍ଥାନକୁ କପାଳସ୍ଥାନ — ଆରାମୀୟ ଭାଷାରେ ଗଲ୍‌ଗଥା — କୁହାଯାଏ, ସେହି ସ୍ଥାନକୁ ବାହାରିଗଲେ। ¹⁸ସେଠାରେ ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ଓ ତାହାଙ୍କ ସହିତ ଅନ୍ୟ ଦୁଇ ଜଣଙ୍କୁ ଉଭୟ ପାର୍ଶ୍ଵରେ ଓ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ମଧ୍ୟସ୍ଥଳରେ କ୍ରୁଶରେ ବଧ କଲେ। ¹⁹ପୀଲାତ ମଧ୍ୟ ଗୋଟିଏ ଫଳକ ଲେଖି କ୍ରୁଶ ଉପରେ ଲଗାଇଲେ; ତାହା ଏହି — ନାଜରିତୀୟ ଯୀଶୁ, ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ରାଜା। ²⁰ଯୀଶୁ ଯେଉଁ ସ୍ଥାନରେ କ୍ରୁଶରେ ବଧ ହୋଇଥିଲେ, ତାହା ନଗର ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ଥିବାରୁ ଅନେକ ଯିହୂଦୀ ଏହି ଫଳକ ପାଠ କଲେ; ଆଉ ତାହା ଆରାମୀୟ, ଲାଟୀୟ ଓ ଗ୍ରୀକ୍ ଭାଷାରେ ଲେଖାଯାଇଥିଲା। ²¹ସେଥିରେ ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ପ୍ରଧାନ ଯାଜକମାନେ ପୀଲାତଙ୍କୁ କହିଲେ, “‘ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ରାଜା’ ବୋଲି ଲେଖନ୍ତୁ ନାହିଁ, ମାତ୍ର ‘ଏ କହିଲା, ମୁଁ ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ରାଜା’ ବୋଲି ଲେଖନ୍ତୁ।”

²²ପୀଲାତ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ମୁଁ ଯାହା ଲେଖିଅଛି, ତାହା ଲେଖିଅଛି।”

²³ଯୀଶୁଙ୍କୁ କ୍ରୁଶରେ ବଧ କଲା ଉତ୍ତାରେ ସୈନ୍ୟମାନେ ତାହାଙ୍କ ବସ୍ତ୍ର ନେଇ ପ୍ରତ୍ୟେକ ସୈନ୍ୟ ପାଇଁ ଗୋଟିଏ ଗୋଟିଏ ଅଂଶ ଅନୁସାରେ ଚାରି ଅଂଶରେ ବିଭାଗ କଲେ, ପୁଣି ଅଙ୍ଗରଖା ମଧ୍ୟ ନେଲେ। ସେହି ଅଙ୍ଗରଖାରେ କୌଣସି ସିଲାଇ ନ ଥିଲା, ତାହା ଉପରୁ ତଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବୁଣାଯାଇଥିଲା। ²⁴ସେଥିରେ ସେମାନେ ପରସ୍ପର କହିଲେ, “ଆସ, ଏହାକୁ ନ ଚିରି ଏହା କାହାର ହେବ, ତାହା ପାଇଁ ଗୁଲିବାଣ୍ଟ କରୁ।” ଏହା ହେଲା, ଯେପରି ଶାସ୍ତ୍ରର ଏହି ବଚନ ସଫଳ ହୁଏ, “ସେମାନେ ପରସ୍ପର ମଧ୍ୟରେ ମୋହର ବସ୍ତ୍ର ବିଭାଗ କଲେ, ପୁଣି ମୋହର ବସ୍ତ୍ର ପାଇଁ ଗୁଲିବାଣ୍ଟ କଲେ।” ଅତଏବ ସୈନ୍ୟମାନେ ଏହା କଲେ।

²⁵ଯୀଶୁଙ୍କ କ୍ରୁଶ ନିକଟରେ ତାହାଙ୍କ ମାତା, ତାହାଙ୍କ ମାତାଙ୍କ ଭଗିନୀ, କ୍ଲେୟାପାଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟା ମରିୟମ ଓ ମଗ୍‌ଦଲୀନୀ ମରିୟମ ଠିଆ ହୋଇଥିଲେ।

²⁶ଯୀଶୁ ଆପଣା ମାତା ଓ ଆପଣାର ଯେଉଁ ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କରୁଥିଲେ, ତାହାଙ୍କୁ ନିକଟରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଦେଖି ଆପଣା ମାତାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ହେ ନାରୀ, ଏହି ଦେଖ, ତୁମ୍ଭର ପୁତ୍ର।” ²⁷ତାହା ପରେ ସେ ସେହି ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଏହି ଦେଖ, ତୁମ୍ଭର ମାତା।” ଆଉ ସେହି ଦଣ୍ଡ ଅବଧି ସେହି ଶିଷ୍ୟ ତାହାଙ୍କୁ ଆପଣା ଗୃହକୁ ନେଇଗଲେ।

ସମାପ୍ତ ହେଲା

²⁸ଏହା ଉତ୍ତାରେ, ଏବେ ସମସ୍ତ ବିଷୟ ସମାପ୍ତ ହେଲାଣି ବୋଲି ଜାଣି, ଶାସ୍ତ୍ର ଯେପରି ସଫଳ ହୁଏ, ଏଥିପାଇଁ ଯୀଶୁ କହିଲେ, “ମୋତେ ତୃଷା ହୋଇଅଛି।”

²⁹ସେଠାରେ ଅମ୍ଳ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଗୋଟିଏ ପାତ୍ର ରଖାଯାଇଥିଲା; ତେଣୁ ସେମାନେ ସେଥିରେ ଗୋଟିଏ ସ୍ପଞ୍ଜ ବୁଡ଼ାଇ ଏଜୋବ ବୃନ୍ତରେ ବାନ୍ଧି ତାହାଙ୍କ ମୁଖ ନିକଟକୁ ଉଠାଇଦେଲେ।

³⁰ଯୀଶୁ ସେହି ଅମ୍ଳ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ଗ୍ରହଣ କରି କହିଲେ, “ସମାପ୍ତ ହେଲା।” ପୁଣି ସେ ମସ୍ତକ ନତ କରି ଆପଣା ଆତ୍ମା ସମର୍ପଣ କଲେ।

³¹ସେହି ଦିନ ଆୟୋଜନ ଦିନ ଥିଲା, ଆଉ ବିଶ୍ରାମବାର ସମୟରେ ଶରୀରଗୁଡ଼ିକ କ୍ରୁଶ ଉପରେ ରହିବା ସେମାନେ ଚାହୁଁ ନ ଥିଲେ — କାରଣ ସେହି ବିଶ୍ରାମବାର ଗୋଟିଏ ବିଶେଷ ଦିନ ଥିଲା — ଏଥିପାଇଁ ଯିହୂଦୀମାନେ ସେମାନଙ୍କ ଗୋଡ଼ ଭାଙ୍ଗି ଶରୀରଗୁଡ଼ିକ କାଢ଼ି ନେବା ନିମନ୍ତେ ପୀଲାତଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ। ³²ତେଣୁ ସୈନ୍ୟମାନେ ଆସି ପ୍ରଥମ ଜଣର, ପୁଣି ତାହାଙ୍କ ସହିତ କ୍ରୁଶରେ ବଧ ହୋଇଥିବା ଅନ୍ୟ ଜଣର ଗୋଡ଼ ଭାଙ୍ଗିଲେ। ³³କିନ୍ତୁ ଯୀଶୁଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି ସେ ଏଥିମଧ୍ୟରେ ମରିଯାଇଅଛନ୍ତି ବୋଲି ଦେଖି ସେମାନେ ତାହାଙ୍କ ଗୋଡ଼ ଭାଙ୍ଗିଲେ ନାହିଁ। ³⁴ମାତ୍ର ସୈନ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ବର୍ଚ୍ଛା ଦ୍ଵାରା ତାହାଙ୍କ କକ୍ଷଦେଶ ବିଦ୍ଧ କଲା, ଆଉ ସେହିକ୍ଷଣି ରକ୍ତ ଓ ଜଳ ବାହାରିଆସିଲା। ^a a v34 ଯୋହନ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛନ୍ତି ଯେ ସେ ନିଜେ ଏହା ଦେଖିଲେ, ପୁଣି ଯୀଶୁ ସତ୍ୟରେ ମରିଯାଇଥିଲେ ବୋଲି ସେ ଏହାକୁ ପ୍ରମାଣ ସ୍ଵରୂପ ଉପସ୍ଥାପନ କରୁଅଛନ୍ତି। ³⁵ଯେ ସ୍ଵଚକ୍ଷୁରେ ଦେଖିଅଛନ୍ତି, ସେ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଇଅଛନ୍ତି — ଆଉ ତାହାଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟ ସତ୍ୟ, ପୁଣି ସେ ସତ୍ୟ କହୁଅଛନ୍ତି ବୋଲି ଜାଣନ୍ତି — ଯେପରି ତୁମ୍ଭେମାନେ ମଧ୍ୟ ବିଶ୍ଵାସ କର। ³⁶କାରଣ ଶାସ୍ତ୍ରର ଏହି ବଚନ ଯେପରି ସଫଳ ହୁଏ, ଏଥିପାଇଁ ଏସବୁ ଘଟିଲା, “ତାହାଙ୍କ ଗୋଟିଏ ହେଲେ ଅସ୍ଥି ଭଙ୍ଗା ଯିବ ନାହିଁ।” ³⁷ଆଉ ଶାସ୍ତ୍ରର ଅନ୍ୟ ଏକ ବଚନ ପୁନର୍ବାର କହେ, “ସେମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କରିଅଛନ୍ତି, ତାହାଙ୍କ ପ୍ରତି ଦୃଷ୍ଟିପାତ କରିବେ।”

ଯୋଷେଫ ଓ ନୀକଦୀମ

³⁸ଏ ସମସ୍ତ ଉତ୍ତାରେ ହାରାମାଥୀୟାର ଯୋଷେଫ — ଯେ ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ଭୟ ହେତୁ ଗୋପନରେ ଯୀଶୁଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ ଥିଲେ — ସେ ଯୀଶୁଙ୍କ ଶରୀର କାଢ଼ି ନେବା ନିମନ୍ତେ ପୀଲାତଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ। ପୀଲାତ ଅନୁମତି ଦେଲେ, ତେଣୁ ସେ ଆସି ତାହା କାଢ଼ି ନେଲେ। ³⁹ପୂର୍ବେ ଯେ ରାତ୍ରିରେ ଯୀଶୁଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଥିଲେ, ସେହି ନୀକଦୀମ ମଧ୍ୟ ପ୍ରାୟ ପଞ୍ଚସ୍ତରି ସେର ଗନ୍ଧରସ ଓ ଅଗରୁ ମିଶ୍ରିତ ଦ୍ରବ୍ୟ ଘେନି ଆସିଲେ। ⁴⁰ସେମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କ ଶରୀର ନେଇ ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ସମାଧି ରୀତି ଅନୁସାରେ ସୁଗନ୍ଧି ଦ୍ରବ୍ୟ ସହିତ ସରୁ ବସ୍ତ୍ରରେ ଗୁଡ଼ାଇଲେ। ⁴¹ସେ ଯେଉଁ ସ୍ଥାନରେ କ୍ରୁଶରେ ବଧ ହୋଇଥିଲେ, ସେଠାରେ ଗୋଟିଏ ଉଦ୍ୟାନ ଥିଲା, ଆଉ ସେହି ଉଦ୍ୟାନରେ ଗୋଟିଏ ନୂତନ ସମାଧି ଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ପୂର୍ବରୁ କେହି କେବେ ଶୟନ କରାଯାଇ ନ ଥିଲା। ⁴²ସେହି ଦିନ ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ଆୟୋଜନ ଦିନ ଥିବାରୁ ଓ ସମାଧି ନିକଟରେ ଥିବାରୁ ସେମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ସେଠାରେ ଶୟନ କରାଇଲେ।