योहान 19

19 ¹ मग पिलाताने येशूला घेऊन त्याला फटके मारवले. ² शिपायांनी काट्यांचा मुकुट विणून त्याच्या डोक्यावर ठेवला आणि त्याच्याभोवती जांभळा झगा गुंडाळला. ³ ते त्याच्याजवळ येत राहिले आणि म्हणत, “यहूद्यांचा राजा चिरायू होवो!” आणि त्याच्या तोंडावर चापटा मारत.

⁴ पिलात पुन्हा बाहेर आला आणि त्यांना म्हणाला, “पाहा, मी त्याला तुमच्याकडे बाहेर आणतो, म्हणजे मला त्याच्यात काही दोष आढळत नाही हे तुम्हांला कळावे.” ⁵ मग येशू काट्यांचा मुकुट आणि जांभळा झगा घालून बाहेर आला. पिलात त्यांना म्हणाला, “हा पाहा तो माणूस!”

⁶ मुख्य याजक आणि पहारेकरी त्याला पाहताच ओरडले, “त्याला वधस्तंभावर खिळा! त्याला वधस्तंभावर खिळा!” पिलात त्यांना म्हणाला, “तुम्हीच त्याला घेऊन जा आणि वधस्तंभावर खिळा, कारण मला त्याच्यात काही अपराध आढळत नाही.”

⁷ यहूद्यांनी त्याला उत्तर दिले, ‘आमच्याजवळ एक नियम आहे; त्या नियमाप्रमाणे त्याने मरायला हवे, कारण त्याने स्वतःला देवाचा पुत्र म्हणवले.’

⁸ पिलाताने हे ऐकले तेव्हा तो अधिकच घाबरला. ⁹ तो पुन्हा राजवाड्यात गेला आणि येशूला विचारले, “तू कुठला आहेस?” पण येशूने त्याला काहीच उत्तर दिले नाही. ¹⁰ तेव्हा पिलात त्याला म्हणाला, “तू माझ्याशी बोलत नाहीस? तुला सोडून देण्याचा अधिकार आणि वधस्तंभावर खिळण्याचा अधिकार मला आहे, हे तुला ठाऊक नाही काय?”

¹¹ येशूने त्याला उत्तर दिले, “वरून तुला दिले नसते तर माझ्यावर तुला मुळीच अधिकार नसता. म्हणूनच ज्याने मला तुझ्या हाती दिले, त्याचे पाप अधिक मोठे आहे.”

¹² तेव्हापासून पिलात त्याला सोडून देण्याचा प्रयत्न करू लागला, पण यहूदी ओरडले, “तू याला सोडून दिलेस तर तू कैसराचा मित्र नाहीस. जो कोणी स्वतःला राजा म्हणवतो तो कैसराच्या विरुद्ध आहे.”

¹³ हे शब्द ऐकून पिलाताने येशूला बाहेर आणले आणि पाषाणसडक — अरामी भाषेत गब्बाथा — नावाच्या ठिकाणी न्यायासनावर बसला. ¹⁴ तो वल्हांडणाच्या तयारीचा दिवस होता, सुमारे दुपार. तो यहूद्यांना म्हणाला, “हा पाहा तुमचा राजा!”

¹⁵ ते ओरडले, “त्याला घेऊन जा! त्याला घेऊन जा! त्याला वधस्तंभावर खिळा!” पिलाताने त्यांना विचारले, “तुमच्या राजाला वधस्तंभावर खिळू?” मुख्य याजकांनी उत्तर दिले, “कैसराशिवाय आम्हांला दुसरा राजा नाही.”

स्वाधीन केले

¹⁶ मग त्याने त्याला वधस्तंभावर खिळण्यासाठी त्यांच्या स्वाधीन केले. तेव्हा त्यांनी येशूला घेतले, ¹⁷ आणि स्वतःचा वधस्तंभ वाहत तो कवटीचे ठिकाण — अरामी भाषेत गुलगुथा — नावाच्या ठिकाणी बाहेर गेला. ¹⁸ तेथे त्यांनी त्याला वधस्तंभावर खिळले, आणि त्याच्याबरोबर आणखी दोघांना — एकेकाला एकेका बाजूला, आणि येशूला मध्ये. ¹⁹ पिलाताने एक फलकही लिहून तो वधस्तंभावर लावला: नासरेथकर येशू, यहूद्यांचा राजा. ²⁰ पुष्कळ यहूद्यांनी हा फलक वाचला, कारण येशूला वधस्तंभावर खिळले ते ठिकाण नगराजवळ होते; तो अरामी, लॅटिन आणि ग्रीक भाषेत लिहिला होता. ²¹ तेव्हा यहूद्यांचे मुख्य याजक पिलाताला म्हणाले, “‘यहूद्यांचा राजा’ असे लिहू नका, तर ‘या माणसाने म्हटले, मी यहूद्यांचा राजा आहे’ असे लिहा.”

²² पिलाताने उत्तर दिले, “जे मी लिहिले ते लिहिले.”

²³ येशूला वधस्तंभावर खिळल्यावर शिपायांनी त्याचे कपडे घेतले आणि त्यांचे चार वाटे केले, प्रत्येक शिपायाला एक वाटा, आणि अंगरखाही घेतला. तो अंगरखा शिवण नसलेला, वरपासून खालपर्यंत एकसंध विणलेला होता. ²⁴ म्हणून ते एकमेकांना म्हणाले, “हा फाडू नका, तर तो कोणाला मिळावा यासाठी चिठ्ठ्या टाकू” — हे यासाठी की शास्त्रलेख पूर्ण व्हावा: “त्यांनी माझे कपडे आपसात वाटून घेतले, आणि माझ्या वस्त्रावर चिठ्ठ्या टाकल्या.” तेव्हा शिपायांनी असेच केले.

²⁵ येशूच्या वधस्तंभाजवळ त्याची आई, त्याच्या आईची बहीण, क्लोपाची पत्नी मरिया, आणि मरिया मग्दालीया उभ्या होत्या.

²⁶ आपली आई आणि आपल्या प्रिय शिष्याला तेथे उभे असलेले पाहून येशू आपल्या आईला म्हणाला, “बाई, हा पाहा तुझा मुलगा.” ²⁷ मग तो त्या शिष्याला म्हणाला, “ही पाहा तुझी आई.” त्या घटकेपासून त्या शिष्याने तिला आपल्या घरी नेले.

पूर्ण झाले

²⁸ यानंतर, आता सर्व काही पूर्ण झाले आहे हे जाणून, शास्त्रलेख पूर्ण व्हावा म्हणून येशू म्हणाला, “मला तहान लागली आहे.”

²⁹ तेथे आंबट द्राक्षारसाने भरलेले एक भांडे होते; त्यांनी त्यात एक बोळा भिजवला, एजोबाच्या काडीवर लावला आणि त्याच्या तोंडाकडे उंचावला.

³⁰ येशूने आंबट द्राक्षारस घेतला आणि म्हणाला, “पूर्ण झाले.” मग त्याने मान लववून आपला आत्मा सोडून दिला.

³¹ तो तयारीचा दिवस होता, आणि शब्बाथाच्या दिवशी वधस्तंभावर देह राहू नयेत अशी त्यांची इच्छा होती — कारण तो शब्बाथ विशेष दिवस होता — म्हणून यहूद्यांनी पिलाताला विनंती केली की त्यांचे पाय मोडावेत आणि देह काढून टाकावेत. ³² तेव्हा शिपाई आले आणि त्यांनी पहिल्या माणसाचे पाय मोडले, मग त्याच्याबरोबर वधस्तंभावर खिळलेल्या दुसऱ्याचेही. ³³ पण येशूजवळ येऊन तो आधीच मेला आहे हे पाहून त्यांनी त्याचे पाय मोडले नाहीत. ³⁴ पण एका शिपायाने भाल्याने त्याची कूस भोसकली, आणि लगेच रक्त व पाणी बाहेर आले. ³⁵ ज्याने हे प्रत्यक्ष पाहिले त्याने साक्ष दिली आहे — त्याची साक्ष खरी आहे, आणि आपण खरे बोलतो हे त्याला ठाऊक आहे — म्हणजे तुम्हीही विश्वास ठेवावा. ³⁶ कारण हे यासाठी घडले की शास्त्रलेख पूर्ण व्हावा: “त्याचे एकही हाड मोडले जाणार नाही.” ³⁷ आणि पुन्हा दुसरा शास्त्रलेख म्हणतो, “ज्याला त्यांनी भोसकले त्याच्याकडे ते पाहतील.”

योसेफ आणि निकदेम

³⁸ यानंतर, अरिमथाईकर योसेफ — जो येशूचा शिष्य होता, पण यहूद्यांच्या भीतीमुळे गुप्तपणे — याने पिलाताला विनंती केली की येशूचा देह काढून नेण्यास त्याला परवानगी द्यावी. पिलाताने संमती दिली, म्हणून त्याने येऊन तो काढून नेला. ³⁹ जो निकदेम पहिल्यांदा रात्री येशूकडे आला होता, तोही आला, आणि त्याने बोळ व अगरू यांचे मिश्रण, सुमारे पंच्याहत्तर पौंड, आणले. ⁴⁰ त्यांनी येशूचा देह घेतला आणि यहूद्यांच्या दफनविधीच्या रीतीप्रमाणे तो सुगंधी द्रव्यांसह तागाच्या वस्त्रांत गुंडाळला. ⁴¹ जेथे त्याला वधस्तंभावर खिळले तेथे एक बाग होती, आणि त्या बागेत एक नवी कबर होती, जिच्यात अद्याप कोणालाही ठेवले नव्हते. ⁴² तो यहूद्यांच्या तयारीचा दिवस असल्यामुळे, आणि ती कबर जवळ असल्यामुळे, त्यांनी येशूला तेथे ठेवले.