Ewangelia Jana 19

19 ¹Wtedy Piłat wziął Jezusa i kazał go ubiczować. ²Żołnierze upletli koronę z cierni, włożyli mu ją na głowę i okryli go purpurowym płaszczem. ³Podchodzili do niego, mówiąc: „Witaj, królu żydowski!”, i bili go po twarzy.

⁴Piłat znowu wyszedł i powiedział do nich: „Oto wyprowadzam go do was, abyście wiedzieli, że nie znajduję w nim żadnej winy.” ⁵Wyszedł więc Jezus w koronie cierniowej i purpurowym płaszczu. Piłat powiedział do nich: „Oto człowiek!”

⁶Gdy arcykapłani i strażnicy go zobaczyli, zawołali: „Ukrzyżuj go! Ukrzyżuj go!” Piłat powiedział do nich: „Weźcie go sami i ukrzyżujcie, bo ja nie znajduję w nim żadnej winy.”

⁷Żydzi mu odpowiedzieli: „My mamy prawo, a według tego prawa powinien umrzeć, bo uczynił siebie Synem Bożym.”

⁸Gdy Piłat usłyszał te słowa, jeszcze bardziej się przestraszył. ⁹Wszedł znowu do pretorium i zapytał Jezusa: „Skąd jesteś?” Lecz Jezus nie dał mu odpowiedzi. ¹⁰Wtedy Piłat powiedział do niego: „Nie chcesz ze mną rozmawiać? Czy nie wiesz, że mam władzę, aby cię uwolnić, i władzę, aby cię ukrzyżować?”

¹¹Jezus mu odpowiedział: „Nie miałbyś nade mną żadnej władzy, gdyby ci nie była dana z góry. Dlatego ten, który mnie tobie wydał, ponosi większy grzech.”

¹²Od tej chwili Piłat starał się go uwolnić, lecz Żydzi wołali: „Jeśli go uwolnisz, nie jesteś przyjacielem cesarza. Każdy, kto czyni siebie królem, sprzeciwia się cesarzowi.”

¹³Gdy Piłat usłyszał te słowa, wyprowadził Jezusa i zasiadł na krześle sędziowskim, na miejscu zwanym Kamienny Bruk, po aramejsku Gabbata. ¹⁴Był to Dzień Przygotowania Paschy, około południa. Powiedział do Żydów: „Oto wasz król!”

¹⁵Oni krzyczeli: „Precz z nim! Precz z nim! Ukrzyżuj go!” Piłat zapytał ich: „Waszego króla mam ukrzyżować?” Arcykapłani odpowiedzieli: „Nie mamy króla oprócz cesarza.”

Wydany

¹⁶Wtedy wydał im go, aby został ukrzyżowany. Wzięli więc Jezusa, ¹⁷a on, niosąc swój krzyż, wyszedł na miejsce zwane Miejscem Czaszki, po aramejsku Golgota. ¹⁸Tam go ukrzyżowali, a wraz z nim dwóch innych, z jednej i z drugiej strony, a Jezusa pośrodku. ¹⁹Piłat napisał też napis i umieścił go na krzyżu: Jezus Nazareński, Król Żydowski. ²⁰Wielu Żydów czytało ten napis, bo miejsce, gdzie ukrzyżowano Jezusa, było blisko miasta; a było napisane po aramejsku, po łacinie i po grecku. ²¹Wtedy arcykapłani żydowscy powiedzieli do Piłata: „Nie pisz: «Król Żydowski», ale: «Ten człowiek powiedział: Jestem królem żydowskim»”.

²²Piłat odpowiedział: „Co napisałem, napisałem.”

²³Gdy żołnierze ukrzyżowali Jezusa, wzięli jego szaty i podzielili je na cztery części, po jednej dla każdego żołnierza, a także wzięli tunikę. Tunika była bez szwu, utkana w całości od góry do dołu. ²⁴Powiedzieli więc jeden do drugiego: „Nie rozdzierajmy jej, ale rzućmy o nią losy, do kogo ma należeć.” Stało się tak, aby wypełniło się Pismo, które mówi: „Podzielili między siebie moje szaty, a o moją odzież rzucali losy.” To właśnie uczynili żołnierze.

²⁵A przy krzyżu Jezusa stały jego matka, siostra jego matki, Maria, żona Kleofasa, i Maria Magdalena.

²⁶Gdy Jezus zobaczył swoją matkę i stojącego obok ucznia, którego miłował, powiedział do matki: „Kobieto, oto twój syn.” ²⁷Potem powiedział do ucznia: „Oto twoja matka.” I od tej godziny uczeń wziął ją do siebie.

Wykonało się

²⁸Potem Jezus, wiedząc, że już wszystko się wykonało, aby wypełniło się Pismo, powiedział: „Pragnę.”

²⁹Stało tam naczynie pełne kwaśnego wina; nasączyli nim gąbkę, nałożyli ją na gałązkę hizopu i podnieśli do jego ust.

³⁰Gdy Jezus przyjął kwaśne wino, powiedział: „Wykonało się.” I skłoniwszy głowę, oddał ducha.

³¹Ponieważ był Dzień Przygotowania, a Żydzi nie chcieli, aby ciała pozostały na krzyżu w szabat — bo ten szabat był dniem szczególnym — poprosili Piłata, aby połamano im golenie i zdjęto ciała. ³²Przyszli więc żołnierze i połamali golenie pierwszemu, a potem drugiemu, który był z nim ukrzyżowany. ³³Lecz gdy podeszli do Jezusa i zobaczyli, że już umarł, nie łamali mu goleni. ³⁴Lecz jeden z żołnierzy przebił włócznią jego bok i natychmiast wypłynęła krew i woda. ^a a v34 Jan mówi nam, że sam to widział, i podaje to jako dowód, że Jezus naprawdę umarł. ³⁵A ten, który to widział, dał świadectwo — a jego świadectwo jest prawdziwe, i on wie, że mówi prawdę — abyście i wy uwierzyli. ³⁶A stało się to, aby wypełniło się Pismo: „Żadna jego kość nie będzie złamana.” ³⁷I znowu inne Pismo mówi: „Będą patrzeć na tego, którego przebili.”

Józef i Nikodem

³⁸Potem Józef z Arymatei — uczeń Jezusa, lecz ukryty z obawy przed Żydami — poprosił Piłata, aby mógł zabrać ciało Jezusa. Piłat się zgodził, więc przyszedł i zabrał je. ³⁹Przyszedł też Nikodem, który wcześniej przyszedł do Jezusa nocą, niosąc mieszaninę mirry i aloesu, około siedemdziesięciu pięciu funtów. ⁴⁰Wzięli więc ciało Jezusa i owinęli je w lniane płótna z wonnościami, zgodnie z żydowskim zwyczajem pogrzebowym. ⁴¹A na miejscu, gdzie został ukrzyżowany, był ogród, a w ogrodzie nowy grób, w którym jeszcze nikogo nie złożono. ⁴²Tam więc, ze względu na żydowski Dzień Przygotowania, a także dlatego, że grób był blisko, złożyli Jezusa.