യോഹന്നാൻ 19 FHB Father's Heart Bible™

19 ¹അപ്പോൾ പീലാത്തോസ് യേശുവിനെ കൊണ്ടുപോയി ചമ്മട്ടികൊണ്ട് അടിപ്പിച്ചു. ²പടയാളികൾ മുള്ളുകൊണ്ട് ഒരു കിരീടം മെടഞ്ഞ് അവിടുത്തെ തലയിൽ വെച്ച്, ഒരു ധൂമ്രവസ്ത്രം ചുറ്റിച്ചു. ³“യെഹൂദന്മാരുടെ രാജാവേ, ജയജയ!” എന്നു പറഞ്ഞ് അവർ ഇടയ്ക്കിടെ അടുത്തുവന്ന് അവിടുത്തെ മുഖത്ത് അടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

⁴പീലാത്തോസ് വീണ്ടും പുറത്തുവന്ന് അവരോട്, “ഇതാ, ഇവനിൽ ഞാൻ ഒരു കുറ്റവും കാണുന്നില്ല എന്നു നിങ്ങൾ അറിയേണ്ടതിന് ഇവനെ നിങ്ങളുടെ അടുക്കൽ പുറത്തു കൊണ്ടുവരുന്നു” എന്നു പറഞ്ഞു. ⁵അങ്ങനെ യേശു മുൾക്കിരീടവും ധൂമ്രവസ്ത്രവും ധരിച്ച് പുറത്തുവന്നു. പീലാത്തോസ് അവരോട്, “ഇതാ, ആ മനുഷ്യൻ!” എന്നു പറഞ്ഞു.

⁶മുഖ്യപുരോഹിതന്മാരും കാവല്ക്കാരും അവനെ കണ്ടപ്പോൾ, “അവനെ ക്രൂശിക്കുക! അവനെ ക്രൂശിക്കുക!” എന്നു വിളിച്ചുപറഞ്ഞു. പീലാത്തോസ് അവരോട്, “ഇവനിൽ ഞാൻ ഒരു കുറ്റവും കാണാത്തതിനാൽ നിങ്ങൾതന്നെ ഇവനെ കൊണ്ടുപോയി ക്രൂശിക്കുവിൻ” എന്നു പറഞ്ഞു.

⁷യെഹൂദന്മാർ അവനോട്, “ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു നിയമമുണ്ട്; ഇവൻ തന്നെത്താൻ ദൈവപുത്രൻ ആക്കിയതിനാൽ ആ നിയമപ്രകാരം ഇവൻ മരിക്കേണ്ടതാകുന്നു” എന്നു മറുപടി പറഞ്ഞു.

⁸ഈ വാക്കു കേട്ടപ്പോൾ പീലാത്തോസ് കൂടുതൽ ഭയപ്പെട്ടു. ⁹അവൻ വീണ്ടും ആസ്ഥാനത്തേക്കു ചെന്ന് യേശുവിനോട്, “നീ എവിടെനിന്നുള്ളവൻ?” എന്നു ചോദിച്ചു. എന്നാൽ യേശു അവന് ഒരു ഉത്തരവും നല്കിയില്ല. ¹⁰അപ്പോൾ പീലാത്തോസ് അവനോട്, “നീ എന്നോടു സംസാരിക്കുന്നില്ലയോ? നിന്നെ വിട്ടയയ്ക്കുവാൻ എനിക്ക് അധികാരമുണ്ടെന്നും നിന്നെ ക്രൂശിക്കുവാൻ അധികാരമുണ്ടെന്നും നീ അറിയുന്നില്ലയോ?” എന്നു പറഞ്ഞു.

¹¹യേശു അവനോട്, “മീതെനിന്നു നല്കപ്പെട്ടിരുന്നില്ലെങ്കിൽ എന്റെമേൽ നിനക്ക് ഒരധികാരവും ഉണ്ടാകുമായിരുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് എന്നെ നിന്റെ കൈയിൽ ഏല്പിച്ചവന് അധികം പാപമുണ്ട്” എന്നു മറുപടി പറഞ്ഞു.

¹²അതുമുതൽ പീലാത്തോസ് അവനെ വിട്ടയയ്ക്കുവാൻ ശ്രമിച്ചു; എന്നാൽ യെഹൂദന്മാർ, “ഇവനെ നീ വിട്ടയച്ചാൽ നീ കൈസരുടെ സ്നേഹിതനല്ല. തന്നെത്താൻ രാജാവാക്കുന്നവനെല്ലാം കൈസരോട് എതിർക്കുന്നു” എന്നു നിലവിളിച്ചു.

¹³ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട് പീലാത്തോസ് യേശുവിനെ പുറത്തു കൊണ്ടുവന്ന്, കല്ത്തളം എന്നും അരാമ്യഭാഷയിൽ ഗബ്ബഥാ എന്നും വിളിക്കുന്ന സ്ഥലത്ത് ന്യായാസനത്തിൽ ഇരുന്നു. ¹⁴അത് പെസഹയുടെ ഒരുക്കനാൾ, ഏകദേശം ഉച്ചസമയം ആയിരുന്നു. അവൻ യെഹൂദന്മാരോട്, “ഇതാ, നിങ്ങളുടെ രാജാവ്!” എന്നു പറഞ്ഞു.

¹⁵അവർ, “ഇവനെ കൊണ്ടുപോകുക! കൊണ്ടുപോകുക! ഇവനെ ക്രൂശിക്കുക!” എന്നു ആർത്തുവിളിച്ചു. പീലാത്തോസ് അവരോട്, “നിങ്ങളുടെ രാജാവിനെ ഞാൻ ക്രൂശിക്കണമോ?” എന്നു ചോദിച്ചു. മുഖ്യപുരോഹിതന്മാർ, “കൈസരല്ലാതെ ഞങ്ങൾക്കു മറ്റൊരു രാജാവില്ല” എന്നു മറുപടി പറഞ്ഞു.

ഏല്പിച്ചുകൊടുക്കുന്നു

¹⁶അപ്പോൾ അവൻ യേശുവിനെ ക്രൂശിക്കേണ്ടതിന് അവരുടെ കൈയിൽ ഏല്പിച്ചുകൊടുത്തു. അങ്ങനെ അവർ യേശുവിനെ കൊണ്ടുപോയി; ¹⁷തന്റെ ക്രൂശു ചുമന്നുകൊണ്ട് അവിടുന്ന് തലയോട്ടിസ്ഥലം എന്നും അരാമ്യഭാഷയിൽ ഗൊല്ഗോഥാ എന്നും വിളിക്കുന്ന സ്ഥലത്തേക്കു പുറപ്പെട്ടുപോയി. ¹⁸അവിടെ അവർ അവിടുത്തെ ക്രൂശിച്ചു; അവിടുത്തോടൊപ്പം വേറെ രണ്ടുപേരെയും, ഒരുവനെ ഒരു വശത്തും മറ്റവനെ മറുവശത്തും, യേശുവിനെ നടുവിലുമായി ക്രൂശിച്ചു. ¹⁹പീലാത്തോസ് ഒരു മേലെഴുത്തും എഴുതി ക്രൂശിന്മേൽ വെച്ചു: നസറായനായ യേശു, യെഹൂദന്മാരുടെ രാജാവ്. ²⁰യേശു ക്രൂശിക്കപ്പെട്ട സ്ഥലം നഗരത്തിനു സമീപമായിരുന്നതിനാൽ അനേകം യെഹൂദന്മാർ ഈ മേലെഴുത്തു വായിച്ചു; അത് അരാമ്യഭാഷയിലും ലത്തീൻഭാഷയിലും ഗ്രീക്കുഭാഷയിലും എഴുതിയിരുന്നു. ²¹അപ്പോൾ യെഹൂദന്മാരുടെ മുഖ്യപുരോഹിതന്മാർ പീലാത്തോസിനോട്, “‘യെഹൂദന്മാരുടെ രാജാവ്’ എന്നല്ല, ‘ഞാൻ യെഹൂദന്മാരുടെ രാജാവാകുന്നു എന്ന് ഇവൻ പറഞ്ഞു’ എന്നത്രേ എഴുതേണ്ടത്” എന്നു പറഞ്ഞു.

²²പീലാത്തോസ്, “ഞാൻ എഴുതിയത് എഴുതി” എന്നു മറുപടി പറഞ്ഞു.

²³യേശുവിനെ ക്രൂശിച്ചശേഷം പടയാളികൾ അവിടുത്തെ വസ്ത്രങ്ങൾ എടുത്ത് ഓരോ പടയാളിക്കും ഒന്നുവീതം നാലു പങ്കാക്കി; അങ്കിയും എടുത്തു. ആ അങ്കി തുന്നലില്ലാത്തതും മേല്ഭാഗംമുതൽ അടിഭാഗംവരെ ഒറ്റനെയ്ത്തുള്ളതും ആയിരുന്നു. ²⁴അതുകൊണ്ട് അവർ തമ്മിൽ, “ഇതു കീറേണ്ട, ആർക്കു കിട്ടുമെന്ന് ഇതിനായി ചീട്ടിടാം” എന്നു പറഞ്ഞു. “അവർ എന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ തമ്മിൽ പങ്കിട്ടു, എന്റെ അങ്കിക്കായി ചീട്ടിട്ടു” എന്നു പറയുന്ന തിരുവെഴുത്തു നിവൃത്തിയാകേണ്ടതിന് ഇതു സംഭവിച്ചു. അങ്ങനെ പടയാളികൾ ചെയ്തു.

²⁵അവിടുത്തെ അമ്മയും അമ്മയുടെ സഹോദരിയും ക്ലോപ്പാവിന്റെ ഭാര്യ മറിയയും മഗ്ദലക്കാരി മറിയയും യേശുവിന്റെ ക്രൂശിനരികെ നിന്നിരുന്നു.

²⁶തന്റെ അമ്മയും താൻ സ്നേഹിച്ച ശിഷ്യനും അരികെ നില്ക്കുന്നതു കണ്ടിട്ട് യേശു അമ്മയോട്, “സ്ത്രീയേ, ഇതാ, നിന്റെ മകൻ” എന്നു പറഞ്ഞു. ²⁷പിന്നെ ആ ശിഷ്യനോട്, “ഇതാ, നിന്റെ അമ്മ” എന്നു പറഞ്ഞു. ആ നാഴികമുതൽ ആ ശിഷ്യൻ അവരെ തന്റെ വീട്ടിലേക്കു കൈക്കൊണ്ടു.

നിവൃത്തിയായി

²⁸ഇതിനുശേഷം എല്ലാം ഇപ്പോൾ നിവൃത്തിയായി എന്നറിഞ്ഞ്, തിരുവെഴുത്തു നിവൃത്തിയാകേണ്ടതിന് യേശു, “എനിക്കു ദാഹിക്കുന്നു” എന്നു പറഞ്ഞു.

²⁹പുളിച്ച വീഞ്ഞു നിറച്ച ഒരു പാത്രം അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവർ ഒരു സ്പോഞ്ച് അതിൽ മുക്കി ഈസോപ്പുതണ്ടിന്മേൽ കോർത്ത് അവിടുത്തെ വായോടു അടുപ്പിച്ചു.

³⁰യേശു പുളിച്ച വീഞ്ഞു സ്വീകരിച്ചശേഷം, “നിവൃത്തിയായി” എന്നു പറഞ്ഞു. പിന്നെ തല ചായിച്ച് തന്റെ ആത്മാവിനെ ഏല്പിച്ചുകൊടുത്തു.

³¹അത് ഒരുക്കനാൾ ആയിരുന്നതിനാലും ശബ്ബത്തിൽ ശരീരങ്ങൾ ക്രൂശിന്മേൽ ഇരിക്കരുത് എന്ന് അവർ ആഗ്രഹിച്ചതിനാലും—ആ ശബ്ബത്ത് ഒരു വിശേഷദിവസമായിരുന്നു—അവരുടെ കാലുകൾ ഒടിച്ച് ശരീരങ്ങൾ നീക്കിക്കളയണമെന്ന് യെഹൂദന്മാർ പീലാത്തോസിനോട് അപേക്ഷിച്ചു. ³²അങ്ങനെ പടയാളികൾ വന്ന് ഒന്നാമത്തവന്റെയും പിന്നെ അവനോടുകൂടെ ക്രൂശിക്കപ്പെട്ട മറ്റവന്റെയും കാലുകൾ ഒടിച്ചു. ³³എന്നാൽ യേശുവിന്റെ അടുക്കൽ വന്നപ്പോൾ അവിടുന്ന് മരിച്ചുകഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നതു കണ്ടിട്ട് അവർ അവിടുത്തെ കാലുകൾ ഒടിച്ചില്ല. ³⁴എങ്കിലും പടയാളികളിൽ ഒരുവൻ കുന്തംകൊണ്ട് അവിടുത്തെ വിലാപ്പുറത്തു കുത്തി, ഉടനെ രക്തവും വെള്ളവും പുറത്തുവന്നു. ^a a v34 താൻ ഇതു സ്വന്തകണ്ണാൽ കണ്ടുവെന്നു യോഹന്നാൻ നമ്മോടു പറയുന്നു; യേശു യഥാർഥത്തിൽ മരിച്ചിരുന്നു എന്നതിന് ഇത് തെളിവായി അദ്ദേഹം നല്കുന്നു. ³⁵ഇതു കണ്ടവൻ സാക്ഷ്യം പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു—അവന്റെ സാക്ഷ്യം സത്യമാകുന്നു, താൻ സത്യം പറയുന്നുവെന്ന് അവൻ അറിയുന്നു—നിങ്ങളും വിശ്വസിക്കേണ്ടതിനത്രേ. ³⁶“അവന്റെ ഒരു അസ്ഥിയും ഒടിക്കപ്പെടുകയില്ല” എന്ന തിരുവെഴുത്തു നിവൃത്തിയാകേണ്ടതിന് ഇതെല്ലാം സംഭവിച്ചു. ³⁷“തങ്ങൾ കുത്തിയവനെ അവർ നോക്കും” എന്നു മറ്റൊരു തിരുവെഴുത്തും വീണ്ടും പറയുന്നു.

യോസഫും നിക്കോദേമോസും

³⁸അതിനുശേഷം, യെഹൂദന്മാരെ ഭയന്ന് രഹസ്യമായി യേശുവിന്റെ ശിഷ്യനായിരുന്ന അരിമത്ഥ്യക്കാരൻ യോസഫ്, യേശുവിന്റെ ശരീരം നീക്കിക്കൊണ്ടുപോകുവാൻ അനുവാദം ചോദിച്ച് പീലാത്തോസിനോട് അപേക്ഷിച്ചു. പീലാത്തോസ് സമ്മതിച്ചു; അങ്ങനെ അദ്ദേഹം വന്ന് അതു നീക്കിക്കൊണ്ടുപോയി. ³⁹ആദ്യം രാത്രിയിൽ യേശുവിന്റെ അടുക്കൽ വന്നിരുന്ന നിക്കോദേമോസും ഏകദേശം എഴുപത്തഞ്ചു റാത്തൽ മീറയും ചന്ദനവും കലർത്തിയ മിശ്രിതവും കൊണ്ടുവന്നു. ⁴⁰അവർ യേശുവിന്റെ ശരീരം എടുത്ത് യെഹൂദരുടെ ശവസംസ്കാര ആചാരപ്രകാരം സുഗന്ധവർഗങ്ങളോടുകൂടെ ശീലകൾകൊണ്ടു പൊതിഞ്ഞു. ⁴¹അവിടുന്ന് ക്രൂശിക്കപ്പെട്ട സ്ഥലത്ത് ഒരു തോട്ടമുണ്ടായിരുന്നു; ആ തോട്ടത്തിൽ ആരെയും ഇതുവരെ വെച്ചിട്ടില്ലാത്ത ഒരു പുതിയ കല്ലറയും ഉണ്ടായിരുന്നു. ⁴²അത് യെഹൂദരുടെ ഒരുക്കനാൾ ആയിരുന്നതിനാലും ആ കല്ലറ സമീപമായിരുന്നതിനാലും അവർ യേശുവിനെ അവിടെ വെച്ചു.