ಮುಳ್ಳಿನ ಕಿರೀಟದಿಂದ ಪರಿಹಾಸ್ಯ

ಕೊರಡೆಯಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟು, ಮುಳ್ಳಿನ ಕಿರೀಟ ತೊಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಜನರ ಮುಂದೆ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಯೇಸುವನ್ನು, ಕೈಸರನೇ ಹೊರತು ತಮಗೆ ಬೇರೆ ಅರಸನಿಲ್ಲ ಎಂದು ಯಾಜಕರು ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ ಒಪ್ಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅವರು ತಮ್ಮ ಶಿಲುಬೆಯನ್ನು ತಾವೇ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ, ತಮ್ಮ ತಾಯಿಯನ್ನು ತಾವು ಪ್ರೀತಿಸಿದ ಶಿಷ್ಯನಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ, ‘ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು’ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಪ್ರಾಣಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಯೋಸೇಫನೂ ನಿಕೊದೇಮನೂ ಅವರನ್ನು ಒಂದು ತೋಟದಲ್ಲಿ ಸಮಾಧಿಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಅಧ್ಯಾಯ 19.

ಆಗ ಪಿಲಾತನು ಯೇಸುವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಕೊರಡೆಯಿಂದ ಹೊಡೆಸಿದನು. ಸೈನಿಕರು ಮುಳ್ಳಿನ ಕಿರೀಟವನ್ನು ಹೆಣೆದು ಅವರ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು, ಅವರಿಗೆ ನೇರಳೆ ಬಣ್ಣದ ನಿಲುವಂಗಿಯನ್ನು ತೊಡಿಸಿದರು. ಅವರು ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಪದೇಪದೇ ಬಂದು, “ಯೆಹೂದ್ಯರ ಅರಸನೇ, ನಮಸ್ಕಾರ!” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ಅವರ ಕೆನ್ನೆಗೆ ಹೊಡೆದರು.

ಪಿಲಾತನು ಪುನಃ ಹೊರಗೆ ಬಂದು ಅವರಿಗೆ, “ನೋಡಿ, ಇವರಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಯಾವ ಅಪರಾಧವೂ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದು ನೀವು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ನಾನು ಇವರನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಹೊರಗೆ ತರುತ್ತಿದ್ದೇನೆ” ಎಂದನು. ಆಗ ಯೇಸು ಮುಳ್ಳಿನ ಕಿರೀಟವನ್ನೂ ನೇರಳೆ ನಿಲುವಂಗಿಯನ್ನೂ ಧರಿಸಿಕೊಂಡು ಹೊರಗೆ ಬಂದರು. ಪಿಲಾತನು ಅವರಿಗೆ, “ಇಗೋ, ಈ ಮನುಷ್ಯ!” ಎಂದನು.

ಮುಖ್ಯಯಾಜಕರೂ ಕಾವಲುಗಾರರೂ ಅವರನ್ನು ಕಂಡಾಗ, “ಶಿಲುಬೆಗೆ ಹಾಕಿರಿ! ಶಿಲುಬೆಗೆ ಹಾಕಿರಿ!” ಎಂದು ಕೂಗಿದರು. ಪಿಲಾತನು ಅವರಿಗೆ, “ಇವರಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಯಾವ ಅಪರಾಧವೂ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ನೀವೇ ಇವರನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಶಿಲುಬೆಗೆ ಹಾಕಿರಿ” ಎಂದನು.

ಯೆಹೂದ್ಯರು ಅವನಿಗೆ, “ನಮಗೆ ಒಂದು ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರ ಇದೆ; ಇವರು ತಮ್ಮನ್ನು ದೇವರ ಪುತ್ರನೆಂದು ಮಾಡಿಕೊಂಡದ್ದರಿಂದ ಆ ಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಕಾರ ಇವರು ಸಾಯಬೇಕು” ಎಂದು ಉತ್ತರಕೊಟ್ಟರು.

ಪಿಲಾತನು ಈ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಭಯಪಟ್ಟನು. ಅವನು ಪುನಃ ಅರಮನೆಯೊಳಗೆ ಹೋಗಿ ಯೇಸುವನ್ನು, “ನೀವು ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದವರು?” ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಆದರೆ ಯೇಸು ಅವನಿಗೆ ಉತ್ತರ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಪಿಲಾತನು ಅವರಿಗೆ, “ನೀವು ನನ್ನ ಸಂಗಡ ಮಾತನಾಡುವುದಿಲ್ಲವೋ? ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಲು ನನಗೆ ಅಧಿಕಾರವಿದೆ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಶಿಲುಬೆಗೆ ಹಾಕಲೂ ಅಧಿಕಾರವಿದೆ ಎಂಬುದು ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲವೋ?” ಎಂದನು.

ಯೇಸು ಅವನಿಗೆ, “ಮೇಲಿನಿಂದ ನಿಮಗೆ ಕೊಡಲ್ಪಡದಿದ್ದರೆ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ನಿಮಗೆ ಯಾವ ಅಧಿಕಾರವೂ ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ನನ್ನನ್ನು ನಿಮಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದವನಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪಾಪವಿದೆ” ಎಂದು ಉತ್ತರಕೊಟ್ಟರು.

ಅಂದಿನಿಂದ ಪಿಲಾತನು ಅವರನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದನು. ಆದರೆ ಯೆಹೂದ್ಯರು, “ನೀನು ಇವರನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದರೆ ಕೈಸರನ ಮಿತ್ರನಲ್ಲ. ತನ್ನನ್ನು ಅರಸನೆಂದು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನೂ ಕೈಸರನಿಗೆ ವಿರೋಧವಾಗಿ ಎದ್ದಿದ್ದಾನೆ” ಎಂದು ಕೂಗಿದರು.

ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಪಿಲಾತನು ಯೇಸುವನ್ನು ಹೊರಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದು, ಕಲ್ಲುಹಾಸಿ ಎಂಬ—ಅರಾಮಿಕ್ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಗಬ್ಬಥಾ ಎಂಬ—ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯಾಸನದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತನು. ಅದು ಪಸ್ಕದ ಸಿದ್ಧತೆಯ ದಿನವಾಗಿತ್ತು, ಸುಮಾರು ಮಧ್ಯಾಹ್ನವಾಗಿತ್ತು. ಅವನು ಯೆಹೂದ್ಯರಿಗೆ, “ಇಗೋ, ನಿಮ್ಮ ಅರಸನು!” ಎಂದನು.

ಅದಕ್ಕೆ ಅವರು, “ತೆಗೆದುಹಾಕು! ತೆಗೆದುಹಾಕು! ಶಿಲುಬೆಗೆ ಹಾಕು!” ಎಂದು ಕೂಗಿದರು. ಪಿಲಾತನು ಅವರನ್ನು, “ನಿಮ್ಮ ಅರಸನನ್ನು ಶಿಲುಬೆಗೆ ಹಾಕಲೋ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಮುಖ್ಯಯಾಜಕರು, “ಕೈಸರನ ಹೊರತು ನಮಗೆ ಬೇರೆ ಅರಸನಿಲ್ಲ” ಎಂದು ಉತ್ತರಕೊಟ್ಟರು.

ಒಪ್ಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು

ಆಗ ಪಿಲಾತನು ಯೇಸುವನ್ನು ಶಿಲುಬೆಗೆ ಹಾಕುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದನು. ಆಗ ಅವರು ಯೇಸುವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು. ಅವರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಶಿಲುಬೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು, ಕಪಾಲಸ್ಥಳ ಎಂಬ—ಅರಾಮಿಕ್ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಗೊಲ್ಗೊಥಾ ಎಂಬ—ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೊರಟುಹೋದರು. ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಅವರನ್ನೂ ಇನ್ನಿಬ್ಬರನ್ನೂ—ಇಕ್ಕೆಲಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರನ್ನೂ, ನಡುವೆ ಯೇಸುವನ್ನೂ—ಶಿಲುಬೆಗೆ ಹಾಕಿದರು. ಪಿಲಾತನು ಒಂದು ಫಲಕವನ್ನೂ ಬರೆದು ಶಿಲುಬೆಯ ಮೇಲೆ ಹಾಕಿಸಿದನು: ನಜರೇತಿನ ಯೇಸು, ಯೆಹೂದ್ಯರ ಅರಸ. ಯೇಸುವನ್ನು ಶಿಲುಬೆಗೆ ಹಾಕಿದ ಸ್ಥಳವು ನಗರಕ್ಕೆ ಸಮೀಪವಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣ ಅನೇಕ ಯೆಹೂದ್ಯರು ಈ ಫಲಕವನ್ನು ಓದಿದರು; ಅದು ಅರಾಮಿಕ್, ಲ್ಯಾಟಿನ್ ಮತ್ತು ಗ್ರೀಕ್ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಆದ್ದರಿಂದ ಯೆಹೂದ್ಯರ ಮುಖ್ಯಯಾಜಕರು ಪಿಲಾತನಿಗೆ, “‘ಯೆಹೂದ್ಯರ ಅರಸ’ ಎಂದು ಬರೆಯಬೇಡ, ‘ಯೆಹೂದ್ಯರ ಅರಸ ನಾನೇ ಎಂದು ಇವರು ಹೇಳಿದರು’ ಎಂದು ಬರೆ” ಎಂದರು.

ಪಿಲಾತನು, “ನಾನು ಬರೆದದ್ದನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದೇನೆ” ಎಂದು ಉತ್ತರಕೊಟ್ಟನು.

ಸೈನಿಕರು ಯೇಸುವನ್ನು ಶಿಲುಬೆಗೆ ಹಾಕಿದ ಮೇಲೆ ಅವರ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಒಬ್ಬೊಬ್ಬ ಸೈನಿಕನಿಗೆ ಒಂದೊಂದು ಪಾಲಾಗುವಂತೆ ನಾಲ್ಕು ಪಾಲು ಮಾಡಿದರು; ಒಳಂಗಿಯನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು. ಆ ಒಳಂಗಿಯು ಹೊಲಿಗೆಯಿಲ್ಲದ್ದಾಗಿ, ಮೇಲಿನಿಂದ ಕೆಳಗಿನವರೆಗೆ ಒಂದೇ ನೆಯ್ಗೆಯಾಗಿ ನೆಯ್ಯಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರು ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು, “ಇದನ್ನು ಹರಿಯಬೇಡ, ಇದು ಯಾರಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆಂದು ಚೀಟುಹಾಕೋಣ” ಎಂದು ಮಾತನಾಡಿಕೊಂಡರು. “ಅವರು ನನ್ನ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ತಮ್ಮೊಳಗೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡರು, ನನ್ನ ಅಂಗಿಗೋಸ್ಕರ ಚೀಟುಹಾಕಿದರು” ಎಂಬ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಮಾತು ನೆರವೇರುವಂತೆ ಹೀಗಾಯಿತು. ಆದ್ದರಿಂದ ಸೈನಿಕರು ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರು.

ಯೇಸುವಿನ ಶಿಲುಬೆಯ ಬಳಿ ಅವರ ತಾಯಿಯೂ, ಅವರ ತಾಯಿಯ ಸಹೋದರಿಯೂ, ಕ್ಲೋಪನ ಹೆಂಡತಿ ಮರಿಯಳೂ, ಮಗ್ದಲದ ಮರಿಯಳೂ ನಿಂತಿದ್ದರು.

ಯೇಸು ತಮ್ಮ ತಾಯಿಯನ್ನೂ ತಾವು ಪ್ರೀತಿಸಿದ ಶಿಷ್ಯನನ್ನೂ ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ತಮ್ಮ ತಾಯಿಗೆ, “ಅಮ್ಮಾ, ಇಗೋ ನಿನ್ನ ಮಗನು” ಎಂದರು. ಅನಂತರ ಅವರು ಆ ಶಿಷ್ಯನಿಗೆ, “ಇಗೋ ನಿನ್ನ ತಾಯಿ” ಎಂದರು. ಆ ಗಳಿಗೆಯಿಂದ ಆ ಶಿಷ್ಯನು ಆಕೆಯನ್ನು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡನು.

ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು

ಇದಾದ ಮೇಲೆ, ಈಗ ಎಲ್ಲವೂ ಮುಗಿಯಿತೆಂದು ತಿಳಿದ ಯೇಸು, ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವು ನೆರವೇರುವಂತೆ, “ನನಗೆ ಬಾಯಾರಿಕೆಯಾಗಿದೆ” ಎಂದರು.

ಅಲ್ಲಿ ಹುಳಿ ದ್ರಾಕ್ಷಾರಸ ತುಂಬಿದ ಒಂದು ಪಾತ್ರೆ ಇತ್ತು; ಅವರು ಅದರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸ್ಪಂಜನ್ನು ಅದ್ದಿ, ಹಿಸ್ಸೋಪ್ ಕಡ್ಡಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿಸಿ, ಅವರ ಬಾಯಿಗೆ ಎತ್ತಿದರು.

ಯೇಸು ಆ ಹುಳಿ ದ್ರಾಕ್ಷಾರಸವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, “ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು” ಎಂದರು. ತಮ್ಮ ತಲೆಯನ್ನು ಬಾಗಿಸಿ ತಮ್ಮ ಆತ್ಮವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿದರು.

ಅದು ಸಿದ್ಧತೆಯ ದಿನವಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ಮತ್ತು ಸಬ್ಬತ್ ದಿನದಲ್ಲಿ ದೇಹಗಳು ಶಿಲುಬೆಯ ಮೇಲೆ ಉಳಿಯುವುದು ಅವರಿಗೆ ಬೇಡವಾಗಿದ್ದರಿಂದ—ಆ ಸಬ್ಬತ್ ವಿಶೇಷವಾದ ದಿನವಾಗಿತ್ತು—ಯೆಹೂದ್ಯರು ಅವರ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಮುರಿದು ದೇಹಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಬೇಕೆಂದು ಪಿಲಾತನನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಂಡರು. ಆದ್ದರಿಂದ ಸೈನಿಕರು ಬಂದು ಮೊದಲನೆಯವನ ಕಾಲುಗಳನ್ನು, ಆಮೇಲೆ ಅವನ ಸಂಗಡ ಶಿಲುಬೆಗೆ ಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟ ಇನ್ನೊಬ್ಬನ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಮುರಿದರು. ಆದರೆ ಯೇಸುವಿನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ಅವರು ಆಗಲೇ ಸತ್ತಿದ್ದಾರೆಂದು ಕಂಡು, ಅವರ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಮುರಿಯಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸೈನಿಕರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ಈಟಿಯಿಂದ ಅವರ ಪಕ್ಕೆಯನ್ನು ತಿವಿದನು, ಕೂಡಲೇ ರಕ್ತವೂ ನೀರೂ ಹೊರಗೆ ಬಂದವು. ^a ಕಣ್ಣಾರೆ ಕಂಡವನು ಸಾಕ್ಷಿ ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ—ಅವನ ಸಾಕ್ಷಿ ಸತ್ಯವಾದದ್ದು, ಮತ್ತು ತಾನು ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತೇನೆಂದು ಅವನಿಗೆ ಗೊತ್ತಿದೆ—ನೀವೂ ನಂಬುವುದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಇದನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ. “ಅವರ ಎಲುಬುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾದರೂ ಮುರಿಯಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ” ಎಂಬ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಮಾತು ನೆರವೇರುವಂತೆ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಸಂಭವಿಸಿದವು. ಮತ್ತೆ ಇನ್ನೊಂದು ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವು, “ತಾವು ತಿವಿದಾತನನ್ನು ಅವರು ದೃಷ್ಟಿಸುವರು” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ.

ಯೋಸೇಫನೂ ನಿಕೊದೇಮನೂ

ಇದಾದ ಮೇಲೆ ಅರಿಮಥಾಯದ ಯೋಸೇಫನು—ಇವನು ಯೇಸುವಿನ ಶಿಷ್ಯನಾಗಿದ್ದನು, ಆದರೆ ಯೆಹೂದ್ಯರ ಭಯದ ನಿಮಿತ್ತ ಗುಪ್ತವಾಗಿದ್ದನು—ಯೇಸುವಿನ ದೇಹವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದಕ್ಕೆ ಅಪ್ಪಣೆಕೊಡಬೇಕೆಂದು ಪಿಲಾತನನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಂಡನು. ಪಿಲಾತನು ಒಪ್ಪಿದನು, ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಬಂದು ಅದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು. ಮೊದಲು ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಯೇಸುವಿನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದ ನಿಕೊದೇಮನೂ ಸುಮಾರು ಎಪ್ಪತ್ತೈದು ಪೌಂಡ್ ರಕ್ತಬೋಳ ಮತ್ತು ಅಗರು ಮಿಶ್ರಣವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬಂದನು. ಯೆಹೂದ್ಯರ ಶವಸಂಸ್ಕಾರದ ಪದ್ಧತಿಯ ಪ್ರಕಾರ ಅವರು ಯೇಸುವಿನ ದೇಹವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಸುಗಂಧದ್ರವ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ನಾರುಬಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಿದರು. ಅವರನ್ನು ಶಿಲುಬೆಗೆ ಹಾಕಿದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಒಂದು ತೋಟವಿತ್ತು, ಆ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಇದುವರೆಗೆ ಯಾರನ್ನೂ ಇಡದಿದ್ದ ಒಂದು ಹೊಸ ಸಮಾಧಿ ಇತ್ತು. ಅದು ಯೆಹೂದ್ಯರ ಸಿದ್ಧತೆಯ ದಿನವಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ಮತ್ತು ಆ ಸಮಾಧಿ ಸಮೀಪವಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣ, ಅವರು ಯೇಸುವನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟರು.