ਯੂਹੰਨਾ 19

19 ¹ ਫੇਰ ਪਿਲਾਤੁਸ ਨੇ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਰੜੇ ਮਰਵਾਏ। ² ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੇ ਕੰਡਿਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਤਾਜ ਗੁੰਦਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੈਂਗਣੀ ਚੋਗਾ ਪਹਿਨਾ ਦਿੱਤਾ। ³ ਓਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਉਸ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਆਖਦੇ ਰਹੇ, “ਹੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਤੇਰੀ ਜੈ ਹੋਵੇ!” ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਚਪੇੜਾਂ ਮਾਰੀਆਂ।

⁴ ਪਿਲਾਤੁਸ ਫੇਰ ਬਾਹਰ ਆਇਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਬਾਹਰ ਲਿਆ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣ ਲਓ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਲੱਭਦਾ।” ⁵ ਸੋ ਯਿਸੂ ਕੰਡਿਆਂ ਦਾ ਤਾਜ ਅਤੇ ਬੈਂਗਣੀ ਚੋਗਾ ਪਹਿਨੇ ਬਾਹਰ ਆਇਆ। ਪਿਲਾਤੁਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਵੇਖੋ, ਇਹ ਹੈ ਉਹ ਮਨੁੱਖ!”

⁶ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਧਾਨ ਜਾਜਕਾਂ ਅਤੇ ਪਹਿਰੇਦਾਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਓਹ ਚਿੱਲਾਏ, “ਇਸ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਦਿਓ! ਇਸ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਦਿਓ!” ਪਿਲਾਤੁਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਇਸ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਓ ਅਤੇ ਸਲੀਬ ਦਿਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਲੱਭਦਾ।”

⁷ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ‘ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਸ਼ਰਾ ਹੈ; ਉਸ ਸ਼ਰਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ ਨੂੰ ਮਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣਾਇਆ।’

⁸ ਜਦੋਂ ਪਿਲਾਤੁਸ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਹੋਰ ਵੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਡਰ ਗਿਆ। ⁹ ਉਹ ਫੇਰ ਕਚਹਿਰੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, “ਤੂੰ ਕਿੱਥੋਂ ਦਾ ਹੈਂ?” ਪਰ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਉੱਤਰ ਨਾ ਦਿੱਤਾ। ¹⁰ ਸੋ ਪਿਲਾਤੁਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਬੋਲੇਂਗਾ? ਕੀ ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਕਿ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਤੈਨੂੰ ਛੱਡਣ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੈਨੂੰ ਸਲੀਬ ਦੇਣ ਦਾ ਵੀ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ?”

¹¹ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਅਧਿਕਾਰ ਨਾ ਹੁੰਦਾ, ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਉੱਪਰੋਂ ਨਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੁੰਦਾ। ਇਸੇ ਕਾਰਨ ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਹਵਾਲੇ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਦਾ ਪਾਪ ਵੱਡਾ ਹੈ।”

¹² ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ ਪਿਲਾਤੁਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਯਹੂਦੀ ਚਿੱਲਾਏ, “ਜੇ ਤੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਵੇਂਗਾ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਕੈਸਰ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੈਸਰ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦਾ ਹੈ।”

¹³ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਪਿਲਾਤੁਸ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਲਿਆਇਆ ਅਤੇ ਨਿਆਂ ਦੀ ਗੱਦੀ ਉੱਤੇ ਉਸ ਥਾਂ ਬੈਠਾ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੱਥਰ ਦਾ ਫ਼ਰਸ਼ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ — ਅਰਾਮੀ ਵਿੱਚ ਗੱਬਥਾ। ¹⁴ ਇਹ ਪਸਾਹ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਦਾ ਦਿਨ ਸੀ, ਲਗਭਗ ਦੁਪਹਿਰ ਦਾ ਵੇਲਾ। ਉਸ ਨੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਵੇਖੋ, ਇਹ ਹੈ ਤੁਹਾਡਾ ਰਾਜਾ!”

¹⁵ ਓਹ ਚਿੱਲਾਏ, “ਲੈ ਜਾਓ ਇਸ ਨੂੰ! ਲੈ ਜਾਓ ਇਸ ਨੂੰ! ਸਲੀਬ ਦਿਓ ਇਸ ਨੂੰ!” ਪਿਲਾਤੁਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, “ਕੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਦੇਵਾਂ?” ਪ੍ਰਧਾਨ ਜਾਜਕਾਂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਕੈਸਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸਾਡਾ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਨਹੀਂ।”

ਹਵਾਲੇ ਕੀਤਾ ਗਿਆ

¹⁶ ਸੋ ਫੇਰ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਦੇਣ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਸੋ ਓਹ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਲੈ ਗਏ, ¹⁷ ਉਹ ਆਪਣੀ ਹੀ ਸਲੀਬ ਚੁੱਕੀ ਉਸ ਥਾਂ ਵੱਲ ਬਾਹਰ ਗਿਆ ਜਿਸ ਨੂੰ ਖੋਪਰੀ ਦਾ ਥਾਂ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਰਾਮੀ ਵਿੱਚ ਗਲਗਥਾ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ¹⁸ ਉੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਦੋ ਹੋਰ ਵੀ, ਇੱਕ ਇੱਕ ਪਾਸੇ, ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਵਿਚਕਾਰ। ¹⁹ ਪਿਲਾਤੁਸ ਨੇ ਇੱਕ ਲਿਖਤ ਵੀ ਲਿਖ ਕੇ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਲਾ ਦਿੱਤੀ: ਨਾਸਰਤ ਦਾ ਯਿਸੂ, ਯਹੂਦੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ। ²⁰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ ਇਹ ਲਿਖਤ ਪੜ੍ਹੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਸ ਥਾਂ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸੀ; ਅਤੇ ਇਹ ਅਰਾਮੀ, ਲਾਤੀਨੀ ਅਤੇ ਯੂਨਾਨੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖੀ ਹੋਈ ਸੀ। ²¹ ਸੋ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਜਾਜਕਾਂ ਨੇ ਪਿਲਾਤੁਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “‘ਯਹੂਦੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ’ ਨਾ ਲਿਖ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਕਿ ‘ਇਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਮੈਂ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹਾਂ।’”

²² ਪਿਲਾਤੁਸ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਜੋ ਮੈਂ ਲਿਖ ਦਿੱਤਾ, ਸੋ ਲਿਖ ਦਿੱਤਾ।”

²³ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਦੇਣ ਮਗਰੋਂ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਲੈ ਕੇ ਚਾਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਲਏ, ਹਰੇਕ ਸਿਪਾਹੀ ਲਈ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ, ਅਤੇ ਕੁੜਤਾ ਵੀ ਲੈ ਲਿਆ। ਕੁੜਤਾ ਬਿਨਾਂ ਸੀਵਣ ਦਾ ਸੀ, ਉੱਪਰੋਂ ਹੇਠਾਂ ਤੱਕ ਇੱਕੋ ਟੁਕੜੇ ਵਿੱਚ ਬੁਣਿਆ ਹੋਇਆ। ²⁴ ਸੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਆਓ ਇਸ ਨੂੰ ਨਾ ਪਾੜੀਏ, ਸਗੋਂ ਇਸ ਲਈ ਗੁਣਾ ਪਾਈਏ ਕਿ ਇਹ ਕਿਸ ਨੂੰ ਮਿਲੇਗਾ” — ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਲਿਖਤ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇ: “ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਕੱਪੜੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਲਏ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਬਸਤਰ ਲਈ ਗੁਣਾ ਪਾਇਆ।” ਸੋ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੇ ਇਹੀ ਕੀਤਾ।

²⁵ ਯਿਸੂ ਦੀ ਸਲੀਬ ਦੇ ਨੇੜੇ ਉਸ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਮਾਤਾ ਦੀ ਭੈਣ, ਕਲੋਪਾਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਮਰੀਅਮ, ਅਤੇ ਮਰੀਅਮ ਮਗਦਲੀਨੀ ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਸਨ।

²⁶ ਯਿਸੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਚੇਲੇ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਉੱਥੇ ਖੜ੍ਹੇ ਵੇਖ ਕੇ ਆਪਣੀ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਬੀਬੀ, ਵੇਖ, ਇਹ ਹੈ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ।” ²⁷ ਫੇਰ ਉਸ ਨੇ ਚੇਲੇ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਵੇਖ, ਇਹ ਹੈ ਤੇਰੀ ਮਾਤਾ।” ਅਤੇ ਉਸ ਘੜੀ ਤੋਂ ਉਹ ਚੇਲਾ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਲੈ ਗਿਆ।

ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ

²⁸ ਇਸ ਮਗਰੋਂ, ਇਹ ਜਾਣਦਿਆਂ ਕਿ ਹੁਣ ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਰਾ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਯਿਸੂ ਨੇ ਲਿਖਤ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ, “ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਸ ਲੱਗੀ ਹੈ।”

²⁹ ਉੱਥੇ ਸਿਰਕੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਇੱਕ ਭਾਂਡਾ ਪਿਆ ਸੀ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਸਪੰਜ ਉਸ ਵਿੱਚ ਭਿਉਂ ਕੇ ਜ਼ੂਫ਼ੇ ਦੀ ਡੰਡੀ ਉੱਤੇ ਲਾ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੱਕ ਚੁੱਕਿਆ।

³⁰ ਯਿਸੂ ਨੇ ਸਿਰਕਾ ਚੱਖ ਕੇ ਕਿਹਾ, “ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ।” ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ ਆਪਣਾ ਆਤਮਾ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ।

³¹ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਤਿਆਰੀ ਦਾ ਦਿਨ ਸੀ, ਅਤੇ ਓਹ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਸਬਤ ਦੇ ਦਿਨ ਲੋਥਾਂ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਰਹਿਣ—ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਬਤ ਇੱਕ ਖ਼ਾਸ ਦਿਨ ਸੀ—ਇਸ ਲਈ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ ਪਿਲਾਤੁਸ ਤੋਂ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਤੋੜ ਕੇ ਲੋਥਾਂ ਉਤਾਰ ਲਈਆਂ ਜਾਣ। ³² ਸੋ ਸਿਪਾਹੀ ਆਏ ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਤੋੜੀਆਂ, ਫੇਰ ਦੂਜੇ ਦੀਆਂ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਸਲੀਬ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ³³ ਪਰ ਯਿਸੂ ਕੋਲ ਆ ਕੇ, ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਨਾ ਤੋੜੀਆਂ। ³⁴ ਪਰ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨੇ ਬਰਛੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਵੱਖੀ ਵਿੰਨ੍ਹੀ, ਅਤੇ ਝੱਟ ਲਹੂ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਵਗ ਨਿਕਲਿਆ। ³⁵ ਅੱਖੀਂ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਗਵਾਹੀ ਦਿੱਤੀ ਹੈ—ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਸੱਚੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸੱਚ ਬੋਲਦਾ ਹੈ—ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰੋ। ³⁶ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਇਸ ਲਈ ਹੋਈਆਂ ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਲਿਖਤ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇ: “ਉਸ ਦੀ ਇੱਕ ਵੀ ਹੱਡੀ ਨਹੀਂ ਤੋੜੀ ਜਾਵੇਗੀ।” ³⁷ ਅਤੇ ਫੇਰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਲਿਖਤ ਆਖਦੀ ਹੈ, “ਓਹ ਉਸ ਵੱਲ ਵੇਖਣਗੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਿੰਨ੍ਹਿਆ।”

ਯੂਸੁਫ਼ ਅਤੇ ਨਿਕੁਦੇਮੁਸ

³⁸ ਇਸ ਮਗਰੋਂ ਅਰਿਮਥੇਆ ਦੇ ਯੂਸੁਫ਼ ਨੇ—ਜੋ ਯਿਸੂ ਦਾ ਚੇਲਾ ਸੀ, ਪਰ ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੇ ਡਰ ਕਾਰਨ—ਪਿਲਾਤੁਸ ਤੋਂ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਯਿਸੂ ਦੀ ਦੇਹ ਉਤਾਰ ਲਵੇ। ਪਿਲਾਤੁਸ ਨੇ ਹਾਂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਸੋ ਉਹ ਆਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਤਾਰ ਲਿਆ। ³⁹ ਨਿਕੁਦੇਮੁਸ ਵੀ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਯਿਸੂ ਕੋਲ ਆਇਆ ਸੀ, ਗੰਧਰਸ ਅਤੇ ਊਦ ਦਾ ਮਿਸ਼ਰਣ, ਲਗਭਗ ਪੰਝੱਤਰ ਪੌਂਡ, ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ। ⁴⁰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯਿਸੂ ਦੀ ਦੇਹ ਲੈ ਕੇ, ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੇ ਦਫ਼ਨਾਉਣ ਦੇ ਰਿਵਾਜ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧੀਆਂ ਸਮੇਤ ਮਲਮਲ ਦੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟਿਆ। ⁴¹ ਜਿਸ ਥਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਬਾਗ਼ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਬਾਗ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਕਬਰ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਾਲੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ⁴² ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਦਾ ਦਿਨ ਸੀ, ਅਤੇ ਕਬਰ ਨੇੜੇ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।