ਯੂਹੰਨਾ 19

19 ¹ਤਦ ਪਿਲਾਤੁਸ ਨੇ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਕੋਰੜੇ ਮਰਵਾਏ। ²ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੇ ਕੰਡਿਆਂ ਦਾ ਤਾਜ ਗੁੰਦ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੈਂਗਣੀ ਚੋਗਾ ਪਹਿਨਾਇਆ। ³ਅਤੇ ਓਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਉਸ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਆਖਦੇ, “ਹੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਨਮਸਕਾਰ!” ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਚਪੇੜਾਂ ਮਾਰਦੇ ਸਨ।

⁴ਪਿਲਾਤੁਸ ਫੇਰ ਬਾਹਰ ਆਇਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਬਾਹਰ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣ ਲਵੋ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਲੱਭਦਾ।” ⁵ਸੋ ਯਿਸੂ ਕੰਡਿਆਂ ਦਾ ਤਾਜ ਅਤੇ ਬੈਂਗਣੀ ਚੋਗਾ ਪਹਿਨੇ ਬਾਹਰ ਆਇਆ। ਪਿਲਾਤੁਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਲਓ, ਇਹ ਹੈ ਉਹ ਮਨੁੱਖ!”

⁶ਜਦ ਪ੍ਰਧਾਨ ਜਾਜਕਾਂ ਅਤੇ ਪਹਿਰੇਦਾਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਓਹ ਚਿੱਲਾ ਕੇ ਬੋਲੇ, “ਇਸ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾ! ਇਸ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾ!” ਪਿਲਾਤੁਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਹੀ ਇਸ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾ ਕੇ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਲੱਭਦਾ।”

⁷ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਸ਼ਰਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਸ਼ਰਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ ਨੂੰ ਮਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣਾਇਆ।”

⁸ਜਦ ਪਿਲਾਤੁਸ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਡਰ ਗਿਆ, ⁹ਅਤੇ ਫੇਰ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, “ਤੂੰ ਕਿੱਥੋਂ ਦਾ ਹੈਂ?” ਪਰ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਉੱਤਰ ਨਾ ਦਿੱਤਾ। ¹⁰ਸੋ ਪਿਲਾਤੁਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦਾ? ਕੀ ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਤੈਨੂੰ ਛੱਡਣ ਦਾ ਵੀ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ ਅਤੇ ਤੈਨੂੰ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦਾ ਵੀ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ?”

¹¹ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਉੱਪਰੋਂ ਨਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਤੇਰਾ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਅਧਿਕਾਰ ਨਾ ਹੁੰਦਾ। ਇਸੇ ਲਈ ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਹੱਥ ਸੌਂਪਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਪਾਪ ਵਧੇਰੇ ਵੱਡਾ ਹੈ।”

¹²ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਿਲਾਤੁਸ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਦਾ ਜਤਨ ਕਰਨ ਲੱਗਾ, ਪਰ ਯਹੂਦੀ ਚਿੱਲਾ ਕੇ ਬੋਲੇ, “ਜੇ ਤੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਵੇਂ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਕੈਸਰ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਨਹੀਂ। ਹਰ ਕੋਈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੈਸਰ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦਾ ਹੈ।”

¹³ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਪਿਲਾਤੁਸ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਲਿਆਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਆਂ-ਗੱਦੀ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੱਥਰ ਦਾ ਚੌਂਤਰਾ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਰਾਮੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਗੱਬਥਾ। ¹⁴ਉਹ ਪਸਾਹ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਦਾ ਦਿਨ ਸੀ, ਲਗਭਗ ਦੁਪਹਿਰ ਦਾ ਵੇਲਾ। ਉਸ ਨੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਲਓ, ਇਹ ਹੈ ਤੁਹਾਡਾ ਰਾਜਾ!”

¹⁵ਓਹ ਚਿੱਲਾਏ, “ਇਸ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾ! ਇਸ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾ! ਇਸ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾ!” ਪਿਲਾਤੁਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, “ਕੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਵਾਂ?” ਪ੍ਰਧਾਨ ਜਾਜਕਾਂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਕੈਸਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸਾਡਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਨਹੀਂ।”

ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ

¹⁶ਸੋ ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ। ਸੋ ਓਹ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਲੈ ਗਏ, ¹⁷ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਲੀਬ ਆਪ ਚੁੱਕ ਕੇ ਉਸ ਥਾਂ ਵੱਲ ਗਿਆ ਜਿਸ ਨੂੰ ਖੋਪਰੀ ਦਾ ਥਾਂ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਰਾਮੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਗੁਲਗੁਥਾ। ¹⁸ਉੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਦੋ ਹੋਰ, ਦੋਹੀਂ ਪਾਸੀਂ ਇੱਕ-ਇੱਕ, ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਵਿਚਾਲੇ। ¹⁹ਪਿਲਾਤੁਸ ਨੇ ਇੱਕ ਫੱਟੀ ਵੀ ਲਿਖ ਕੇ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਲਾਈ: ਨਾਸਰਤ ਦਾ ਯਿਸੂ, ਯਹੂਦੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ। ²⁰ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ ਇਹ ਫੱਟੀ ਪੜ੍ਹੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਸ ਥਾਂ ਯਿਸੂ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸੀ; ਅਤੇ ਇਹ ਅਰਾਮੀ, ਲਾਤੀਨੀ ਅਤੇ ਯੂਨਾਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਲਿਖੀ ਹੋਈ ਸੀ। ²¹ਸੋ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਜਾਜਕਾਂ ਨੇ ਪਿਲਾਤੁਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “‘ਯਹੂਦੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ’ ਨਾ ਲਿਖ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਕਿ ‘ਇਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਮੈਂ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹਾਂ।’”

²²ਪਿਲਾਤੁਸ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਜੋ ਮੈਂ ਲਿਖ ਦਿੱਤਾ, ਸੋ ਲਿਖ ਦਿੱਤਾ।”

²³ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਲੈ ਕੇ ਚਾਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਲਏ, ਹਰ ਸਿਪਾਹੀ ਲਈ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ, ਅਤੇ ਕੁੜਤਾ ਵੀ ਲੈ ਲਿਆ। ਉਹ ਕੁੜਤਾ ਬਿਨਾਂ ਸੀਓਂ ਦਾ ਸੀ, ਉੱਪਰੋਂ ਲੈ ਕੇ ਹੇਠਾਂ ਤੱਕ ਇੱਕੋ ਹੀ ਬੁਣਿਆ ਹੋਇਆ। ²⁴ਸੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਆਓ ਇਸ ਨੂੰ ਨਾ ਪਾੜੀਏ, ਸਗੋਂ ਇਸ ਉੱਤੇ ਗੁਣੇ ਪਾਈਏ ਕਿ ਇਹ ਕਿਸ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।” ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਜੋ ਧਰਮ-ਪੁਸਤਕ ਦਾ ਉਹ ਬਚਨ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇ ਜੋ ਆਖਦਾ ਹੈ, “ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਕੱਪੜੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਲਏ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪਹਿਰਾਵੇ ਉੱਤੇ ਗੁਣੇ ਪਾਏ।” ਸੋ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੇ ਇਉਂ ਹੀ ਕੀਤਾ।

²⁵ਯਿਸੂ ਦੀ ਸਲੀਬ ਦੇ ਕੋਲ ਉਸ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਮਾਤਾ ਦੀ ਭੈਣ, ਕਲੋਪਾਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਮਰਿਯਮ ਅਤੇ ਮਰਿਯਮ ਮਗਦਲੀਨੀ ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਸਨ।

²⁶ਯਿਸੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਅਤੇ ਉਸ ਚੇਲੇ ਨੂੰ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਸੀ ਕੋਲ ਖੜ੍ਹੇ ਵੇਖ ਕੇ ਆਪਣੀ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਬੀਬੀ, ਵੇਖ, ਇਹ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ।” ²⁷ਫੇਰ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਚੇਲੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਵੇਖ, ਇਹ ਤੇਰੀ ਮਾਤਾ ਹੈ।” ਅਤੇ ਉਸ ਘੜੀ ਤੋਂ ਉਹ ਚੇਲਾ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਲੈ ਗਿਆ।

ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ

²⁸ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਯਿਸੂ ਨੇ, ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ ਕਿ ਹੁਣ ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਰਾ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਧਰਮ-ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਪੂਰੇ ਹੋਣ ਲਈ ਆਖਿਆ, “ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਸ ਲੱਗੀ ਹੈ।”

²⁹ਉੱਥੇ ਸਿਰਕੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਇੱਕ ਭਾਂਡਾ ਪਿਆ ਸੀ; ਸੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਸਪੰਜ ਉਸ ਵਿੱਚ ਭਿਉਂ ਕੇ ਜ਼ੂਫੇ ਦੀ ਟਹਿਣੀ ਉੱਤੇ ਲਾ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਲਾਇਆ।

³⁰ਯਿਸੂ ਨੇ ਸਿਰਕਾ ਲੈ ਕੇ ਆਖਿਆ, “ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ।” ਅਤੇ ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ ਆਪਣਾ ਆਤਮਾ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ।

³¹ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਤਿਆਰੀ ਦਾ ਦਿਨ ਸੀ, ਅਤੇ ਓਹ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਸਬਤ ਦੇ ਦਿਨ ਲੋਥਾਂ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਰਹਿਣ—ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਬਤ ਇੱਕ ਖ਼ਾਸ ਦਿਨ ਸੀ—ਸੋ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ ਪਿਲਾਤੁਸ ਤੋਂ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਭੰਨੀਆਂ ਜਾਣ ਅਤੇ ਲੋਥਾਂ ਲਾਹ ਲਈਆਂ ਜਾਣ। ³²ਸੋ ਸਿਪਾਹੀ ਆਏ ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਭੰਨ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਫੇਰ ਦੂਜੇ ਦੀਆਂ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ³³ਪਰ ਜਦ ਓਹ ਯਿਸੂ ਕੋਲ ਆਏ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਨਾ ਭੰਨੀਆਂ। ³⁴ਪਰ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨੇ ਬਰਛੇ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਵੱਖੀ ਵਿੰਨ੍ਹੀ, ਅਤੇ ਝੱਟ ਲਹੂ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲ ਆਇਆ। ^a a v34 ਯੂਹੰਨਾ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਆਪ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦੇ ਸਬੂਤ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਯਿਸੂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਮਰ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ³⁵ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਵੇਖਿਆ ਉਸ ਨੇ ਗਵਾਹੀ ਦਿੱਤੀ ਹੈ—ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਸੱਚੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸੱਚ ਬੋਲਦਾ ਹੈ—ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰੋ। ³⁶ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਇਸ ਲਈ ਹੋਈਆਂ ਤਾਂ ਜੋ ਧਰਮ-ਪੁਸਤਕ ਦਾ ਇਹ ਬਚਨ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇ: “ਉਸ ਦੀ ਇੱਕ ਵੀ ਹੱਡੀ ਨਾ ਭੰਨੀ ਜਾਵੇਗੀ।” ³⁷ਅਤੇ ਫੇਰ ਧਰਮ-ਪੁਸਤਕ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਬਚਨ ਆਖਦਾ ਹੈ, “ਓਹ ਉਸ ਵੱਲ ਵੇਖਣਗੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਿੰਨ੍ਹਿਆ।”

ਯੂਸੁਫ਼ ਅਤੇ ਨਿਕੁਦੇਮੁਸ

³⁸ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਰਿਮਥੇਆ ਦੇ ਯੂਸੁਫ਼ ਨੇ, ਜੋ ਯਿਸੂ ਦਾ ਚੇਲਾ ਸੀ ਪਰ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੇ ਡਰ ਕਾਰਨ ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਪਿਲਾਤੁਸ ਤੋਂ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਯਿਸੂ ਦੀ ਲੋਥ ਲਾਹ ਲਵੇ। ਪਿਲਾਤੁਸ ਨੇ ਪਰਵਾਨਗੀ ਦਿੱਤੀ, ਸੋ ਉਹ ਆਇਆ ਅਤੇ ਲੋਥ ਲਾਹ ਲਈ। ³⁹ਨਿਕੁਦੇਮੁਸ ਵੀ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਯਿਸੂ ਕੋਲ ਆਇਆ ਸੀ, ਆਇਆ ਅਤੇ ਗੰਧਰਸ ਤੇ ਊਦ ਦਾ ਰਲਿਆ ਹੋਇਆ ਲਗਭਗ ਪੌਣਾ ਸੌ ਸੇਰ ਮਿਸ਼ਰਣ ਲੈ ਆਇਆ। ⁴⁰ਸੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯਿਸੂ ਦੀ ਲੋਥ ਲੈ ਕੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੇ ਦਫ਼ਨਾਉਣ ਦੇ ਰਿਵਾਜ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧਾਂ ਸਮੇਤ ਮਲਮਲ ਦੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਲ੍ਹੇਟਿਆ। ⁴¹ਜਿਸ ਥਾਂ ਉਹ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਬਾਗ਼ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਬਾਗ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਕਬਰ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਜੇ ਤੱਕ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸੀ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ⁴²ਸੋ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਦੇ ਦਿਨ ਕਾਰਨ, ਅਤੇ ਕਬਰ ਨੇੜੇ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।