ਯੂਹੰਨਾ 20

20 ¹ ਹਫ਼ਤੇ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਸਵੇਰੇ, ਜਦੋਂ ਹਾਲੇ ਹਨੇਰਾ ਹੀ ਸੀ, ਮਰਿਯਮ ਮਗਦਲੀਨੀ ਕਬਰ ਕੋਲ ਆਈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਪੱਥਰ ਕਬਰ ਤੋਂ ਹਟਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ² ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਦੌੜ ਕੇ ਸ਼ਮਊਨ ਪਤਰਸ ਅਤੇ ਉਸ ਦੂਜੇ ਚੇਲੇ ਕੋਲ ਆਈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਯਿਸੂ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਕਬਰ ਵਿੱਚੋਂ ਲੈ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿੱਥੇ ਰੱਖਿਆ ਹੈ।”

³ ਇਸ ਲਈ ਪਤਰਸ ਅਤੇ ਉਹ ਦੂਜਾ ਚੇਲਾ ਨਿਕਲੇ ਅਤੇ ਕਬਰ ਵੱਲ ਗਏ। ⁴ ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਦੌੜੇ, ਪਰ ਉਹ ਦੂਜਾ ਚੇਲਾ ਪਤਰਸ ਨਾਲੋਂ ਤੇਜ਼ ਦੌੜਿਆ ਅਤੇ ਕਬਰ ਕੋਲ ਪਹਿਲਾਂ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ⁵ ਅਤੇ ਝੁਕ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਕਤਾਨ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਉੱਥੇ ਪਏ ਵੇਖੇ, ਪਰ ਉਹ ਅੰਦਰ ਨਾ ਗਿਆ। ⁶ ਸ਼ਮਊਨ ਪਤਰਸ, ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆਉਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਪਹੁੰਚਿਆ ਅਤੇ ਕਬਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਤਾਨ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਉੱਥੇ ਪਏ ਵੇਖੇ, ⁷ ਅਤੇ ਉਹ ਕੱਪੜਾ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਸੀ, ਉਹ ਕਤਾਨ ਦੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਪਿਆ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਵੱਖਰਾ ਤਹਿ ਕਰ ਕੇ ਇੱਕ ਥਾਂ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ⁸ ਫਿਰ ਉਹ ਦੂਜਾ ਚੇਲਾ ਵੀ, ਜੋ ਕਬਰ ਕੋਲ ਪਹਿਲਾਂ ਪਹੁੰਚਿਆ ਸੀ, ਅੰਦਰ ਗਿਆ; ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ। ⁹ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਹਾਲੇ ਤੱਕ ਉਸ ਲਿਖਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝੇ ਸਨ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਮੁਰਦਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੀ ਉੱਠਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸੀ।

¹⁰ ਫਿਰ ਚੇਲੇ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ। ¹¹ ਪਰ ਮਰਿਯਮ ਕਬਰ ਦੇ ਬਾਹਰ ਖੜ੍ਹੀ ਰੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਰੋਂਦੀ ਹੋਈ ਉਹ ਝੁਕ ਕੇ ਕਬਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੇਖਣ ਲੱਗੀ।

ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਪਿਤਾ

¹² ਉਸ ਨੇ ਦੋ ਦੂਤ ਚਿੱਟੇ ਬਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖੇ, ਜੋ ਉੱਥੇ ਬੈਠੇ ਸਨ ਜਿੱਥੇ ਯਿਸੂ ਦੀ ਦੇਹ ਪਈ ਸੀ, ਇੱਕ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ। ¹³ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, “ਹੇ ਔਰਤ, ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਰੋ ਰਹੀ ਹੈਂ?” ਉਸ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, “ਉਹ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਲੈ ਗਏ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿੱਥੇ ਰੱਖਿਆ ਹੈ।”

¹⁴ ਇਹ ਆਖ ਕੇ ਉਹ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਖੜ੍ਹੇ ਵੇਖਿਆ, ਪਰ ਉਹ ਨਾ ਜਾਣ ਸਕੀ ਕਿ ਇਹ ਯਿਸੂ ਹੈ।

¹⁵ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਔਰਤ, ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਰੋ ਰਹੀ ਹੈਂ? ਤੂੰ ਕਿਸ ਨੂੰ ਲੱਭ ਰਹੀ ਹੈਂ?” ਉਸ ਨੂੰ ਬਾਗ਼ਬਾਨ ਸਮਝ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਜੀ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਗਏ ਹੋ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿੱਥੇ ਰੱਖਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਵਾਂਗੀ।”

¹⁶ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਮਰਿਯਮ।” ਉਹ ਮੁੜੀ ਅਤੇ ਅਰਾਮੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਰੱਬੂਨੀ!” (ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਗੁਰੂ)।

¹⁷ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਫੜ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਹਾਲੇ ਤੱਕ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਉੱਪਰ ਨਹੀਂ ਗਿਆ। ਪਰ ਮੇਰੇ ਭਰਾਵਾਂ ਕੋਲ ਜਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖ, ‘ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਉੱਪਰ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।’” ^a a v17 ਯਿਸੂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ “ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਪਿਤਾ” ਆਖਦਾ ਹੈ — ਕਦੇ ਸਿਰਫ਼ “ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ” ਨਹੀਂ — ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰਪੁਣਾ ਸਦੀਪਕ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਡਾ ਉਸ ਬਹਾਲੀ ਦੀ ਦਾਤ ਹੈ ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੇ ਜੀ ਉੱਠਣ ਦੁਆਰਾ ਸਾਡੇ ਲਈ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ।

¹⁸ ਮਰਿਯਮ ਮਗਦਲੀਨੀ ਨੇ ਜਾ ਕੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, “ਮੈਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ,” ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖੀਆਂ ਸਨ।

ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲੇ

¹⁹ ਉਸ ਸ਼ਾਮ, ਹਫ਼ਤੇ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ, ਜਦੋਂ ਚੇਲੇ ਜਿੱਥੇ ਸਨ ਉੱਥੇ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਯਹੂਦੀ ਆਗੂਆਂ ਦੇ ਡਰ ਕਾਰਨ ਬੰਦ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਯਿਸੂ ਆਇਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਆਖਿਆ, “ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲੇ।”

²⁰ ਇਹ ਆਖ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਅਤੇ ਵੱਖੀ ਵਿਖਾਈ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਚੇਲੇ ਖ਼ੁਸ਼ ਹੋਏ।

²¹ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫਿਰ ਆਖਿਆ, “ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲੇ। ਜਿਵੇਂ ਪਿਤਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਹੈ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭੇਜਦਾ ਹਾਂ।” ²² ਇਹ ਆਖ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਫੂਕ ਮਾਰੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋ।” ²³ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਦੇ ਪਾਪ ਮਾਫ਼ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਾਫ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਮਾਫ਼ੀ ਰੋਕ ਲਓ, ਤਾਂ ਉਹ ਰੋਕੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਥੋਮਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਸੀ

²⁴ ਹੁਣ ਥੋਮਾ, ਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਜੌੜਾ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਆਇਆ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਸੀ। ²⁵ ਬਾਕੀ ਚੇਲੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਖਦੇ ਰਹੇ, “ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ!” ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਜਦ ਤੱਕ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿੱਲਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਾ ਵੇਖਾਂ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਉਂਗਲ ਉੱਥੇ ਨਾ ਰੱਖਾਂ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਸਨ, ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਉਸ ਦੀ ਵੱਖੀ ਵਿੱਚ ਨਾ ਪਾਵਾਂ, ਮੈਂ ਕਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ।”

²⁶ ਅੱਠ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਦੇ ਚੇਲੇ ਫਿਰ ਅੰਦਰ ਸਨ, ਅਤੇ ਥੋਮਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ। ਭਾਵੇਂ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਬੰਦ ਸਨ, ਯਿਸੂ ਆਇਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਆਖਿਆ, “ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲੇ।” ²⁷ ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਥੋਮਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਆਪਣੀ ਉਂਗਲ ਇੱਥੇ ਰੱਖ, ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਵੇਖ। ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਵਧਾ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਵੱਖੀ ਵਿੱਚ ਪਾ। ਸ਼ੱਕ ਛੱਡ ਦੇ—ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰ।”

²⁸ ਥੋਮਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, “ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੂ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ!”

²⁹ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਕੀ ਤੂੰ ਇਸ ਲਈ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ? ਧੰਨ ਹਨ ਉਹ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ, ਫਿਰ ਵੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।”

ਇਹ ਕਿਉਂ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ

³⁰ ਯਿਸੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਿਖਾਏ, ਜੋ ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਲਿਖੇ ਗਏ। ³¹ ਪਰ ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਲਿਖੇ ਗਏ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰੋ ਕਿ ਯਿਸੂ ਹੀ ਮਸੀਹ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਪਾਓ।