ਯੂਹੰਨਾ 20

20 ¹ਹਫ਼ਤੇ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਸਵੇਰੇ, ਜਦੋਂ ਹਾਲੇ ਹਨੇਰਾ ਹੀ ਸੀ, ਮਰਿਯਮ ਮਗਦਲੀਨੀ ਕਬਰ ਕੋਲ ਆਈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਪੱਥਰ ਕਬਰ ਤੋਂ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ²ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਦੌੜ ਕੇ ਸ਼ਮਊਨ ਪਤਰਸ ਅਤੇ ਉਸ ਦੂਜੇ ਚੇਲੇ ਕੋਲ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਯਿਸੂ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਆਈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਕਬਰ ਵਿੱਚੋਂ ਲੈ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿੱਥੇ ਰੱਖਿਆ ਹੈ।”

³ਇਸ ਲਈ ਪਤਰਸ ਅਤੇ ਉਹ ਦੂਜਾ ਚੇਲਾ ਨਿਕਲੇ ਅਤੇ ਕਬਰ ਵੱਲ ਗਏ। ⁴ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਦੌੜੇ, ਪਰ ਉਹ ਦੂਜਾ ਚੇਲਾ ਪਤਰਸ ਨਾਲੋਂ ਤੇਜ਼ ਦੌੜਿਆ ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕਬਰ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ⁵ਅਤੇ ਝੁਕ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਕਤਾਨ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਓਥੇ ਪਏ ਵੇਖੇ, ਪਰ ਉਹ ਅੰਦਰ ਨਾ ਗਿਆ। ⁶ਸ਼ਮਊਨ ਪਤਰਸ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਹੁੰਚਿਆ ਅਤੇ ਕਬਰ ਵਿੱਚ ਵੜ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਤਾਨ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਓਥੇ ਪਏ ਵੇਖੇ, ⁷ਅਤੇ ਉਹ ਕੱਪੜਾ ਜਿਹੜਾ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਸੀ, ਕਤਾਨ ਦੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਪਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ ਸਗੋਂ ਵੱਖਰਾ ਇੱਕ ਥਾਂ ਲਪੇਟ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ⁸ਫਿਰ ਉਹ ਦੂਜਾ ਚੇਲਾ, ਜਿਹੜਾ ਪਹਿਲਾਂ ਕਬਰ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਿਆ ਸੀ, ਵੀ ਅੰਦਰ ਗਿਆ; ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ। ⁹ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਹਾਲੇ ਤੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿਖਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝੇ ਸਨ, ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁਰਦਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੀ ਉੱਠਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।

¹⁰ਫਿਰ ਚੇਲੇ ਵਾਪਸ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ। ¹¹ਪਰ ਮਰਿਯਮ ਕਬਰ ਦੇ ਬਾਹਰ ਖੜ੍ਹੀ ਰੋਂਦੀ ਰਹੀ। ਰੋਂਦੀ ਹੋਈ ਉਸ ਨੇ ਝੁਕ ਕੇ ਕਬਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੇਖਿਆ,

ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਪਿਤਾ

¹²ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਦੋ ਦੂਤ ਚਿੱਟੇ ਬਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਓਥੇ ਬੈਠੇ ਵੇਖੇ, ਜਿੱਥੇ ਯਿਸੂ ਦੀ ਦੇਹ ਪਈ ਸੀ, ਇੱਕ ਸਿਰਹਾਣੇ ਵੱਲ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪੈਰਾਂ ਵੱਲ। ¹³ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, “ਹੇ ਔਰਤ, ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਰੋਂਦੀ ਹੈਂ?” ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਉਹ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਲੈ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿੱਥੇ ਰੱਖਿਆ ਹੈ।”

¹⁴ਇਹ ਆਖ ਕੇ ਉਹ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਓਥੇ ਖੜ੍ਹਾ ਵੇਖਿਆ, ਪਰ ਉਹ ਨਾ ਜਾਣ ਸਕੀ ਕਿ ਇਹ ਯਿਸੂ ਹੈ।

¹⁵ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਔਰਤ, ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਰੋਂਦੀ ਹੈਂ? ਤੂੰ ਕਿਸ ਨੂੰ ਲੱਭ ਰਹੀ ਹੈਂ?” ਉਸ ਨੂੰ ਬਾਗ਼ਬਾਨ ਸਮਝ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ, ਜੇ ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ ਕਿ ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿੱਥੇ ਰੱਖਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਵਾਂਗੀ।”

¹⁶ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਮਰਿਯਮ।” ਉਹ ਮੁੜੀ ਅਤੇ ਅਰਾਮੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਰੱਬੋਨੀ!” (ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਗੁਰੂ)।

¹⁷ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਫੜ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਹਾਲੇ ਤੱਕ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਉੱਪਰ ਨਹੀਂ ਗਿਆ। ਪਰ ਮੇਰੇ ਭਰਾਵਾਂ ਕੋਲ ਜਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖ, ‘ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਉੱਪਰ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।’” ^a a v17 ਯਿਸੂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਆਖਦਾ ਹੈ “ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਪਿਤਾ” — ਕਦੇ ਕੇਵਲ “ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ” ਨਹੀਂ — ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰਪੁਣਾ ਸਦੀਪਕ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਡਾ ਉਹ ਬਹਾਲੀ ਦੀ ਦਾਤ ਹੈ ਜਿਹੜੀ ਉਹ ਆਪਣੇ ਜੀ ਉੱਠਣ ਦੁਆਰਾ ਸਾਡੇ ਲਈ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ।

¹⁸ਮਰਿਯਮ ਮਗਦਲੀਨੀ ਨੇ ਜਾ ਕੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਮੈਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ,” ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਆਖੀਆਂ ਸਨ।

ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲੇ

¹⁹ਉਸੇ ਦਿਨ ਦੀ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ, ਜੋ ਹਫ਼ਤੇ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਦਿਨ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਯਹੂਦੀ ਆਗੂਆਂ ਦੇ ਡਰ ਕਾਰਨ ਉਹ ਥਾਂ ਜਿੱਥੇ ਚੇਲੇ ਸਨ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਬੰਦ ਸਨ, ਯਿਸੂ ਆਇਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, “ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲੇ।”

²⁰ਇਹ ਆਖ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਅਤੇ ਪਾਸਾ ਵਿਖਾਏ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਚੇਲੇ ਖ਼ੁਸ਼ ਹੋਏ।

²¹ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫਿਰ ਆਖਿਆ, “ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲੇ। ਜਿਵੇਂ ਪਿਤਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭੇਜਦਾ ਹਾਂ।” ²²ਇਹ ਆਖ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਫੂਕ ਮਾਰੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਕਬੂਲ ਕਰੋ। ²³ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਦੇ ਪਾਪ ਮਾਫ਼ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਾਫ਼ ਹੋ ਗਏ; ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਮਾਫ਼ੀ ਰੋਕ ਲਵੋ, ਤਾਂ ਉਹ ਰੋਕੀ ਗਈ।”

ਥੋਮਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਸੀ

²⁴ਹੁਣ ਥੋਮਾ, ਜੋ ਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਜੌੜਾ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਆਇਆ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਸੀ। ²⁵ਦੂਜੇ ਚੇਲੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਦੇ ਰਹੇ, “ਅਸਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ!” ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿੱਲਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਾ ਵੇਖਾਂ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਉਂਗਲ ਓਥੇ ਨਾ ਰੱਖਾਂ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਸਨ, ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਉਸ ਦੇ ਪਾਸੇ ਵਿੱਚ ਨਾ ਪਾਵਾਂ, ਮੈਂ ਕਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ।”

²⁶ਅੱਠ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਦੇ ਚੇਲੇ ਫਿਰ ਅੰਦਰ ਸਨ, ਅਤੇ ਥੋਮਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ। ਭਾਵੇਂ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਬੰਦ ਸਨ, ਯਿਸੂ ਆਇਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, “ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲੇ।” ²⁷ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਥੋਮਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਆਪਣੀ ਉਂਗਲ ਇੱਥੇ ਰੱਖ, ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਵੇਖ। ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਵਧਾ, ਇਸ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਪਾਸੇ ਵਿੱਚ ਪਾ। ਸ਼ੱਕ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਦੇ—ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰ।”

²⁸ਥੋਮਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭੂ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ!”

²⁹ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਕੀ ਤੂੰ ਇਸ ਲਈ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ ਕਿ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ? ਧੰਨ ਹਨ ਉਹ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ, ਫਿਰ ਵੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।”

ਇਹ ਕਿਉਂ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ

³⁰ਯਿਸੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਿਖਾਏ, ਜਿਹੜੇ ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਲਿਖੇ ਗਏ। ³¹ਪਰ ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਲਿਖੇ ਗਏ ਹਨ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰੋ ਕਿ ਯਿਸੂ ਹੀ ਮਸੀਹ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਪਾਓ।