Yokanan 20 FHB Father's Heart Bible™

20 ¹Esuk umun-umun ing dina kapisan minggu, nalika isih peteng, Maria Magdalena teka ing kubur lan weruh yen watune wis kajupuk saka kubur. ²Mulane dheweke banjur mlayu nemoni Simon Petrus lan sakabat liyane, yaiku kang dikasihi dening Gusti Yesus, sarta kandha marang wong-wong mau: “Gusti wis dipundhut saka kubur, lan aku kabeh padha ora ngerti ana ing ngendi diselehake.”

³Mulane Petrus lan sakabat liyane mau banjur mangkat menyang kubur. ⁴Wong loro mau padha mlayu bareng, nanging sakabat liyane mlayune luwih banter tinimbang Petrus, mula tekan kubur dhisik. ⁵Bareng ndhingkluk, dheweke weruh ulesan mori gumlethak ana ing kono, nanging ora mlebu. ⁶Simon Petrus kang nututi dheweke, tekan lan banjur mlebu ing kubur, sarta weruh ulesan mori gumlethak ana ing kono, ⁷lan kacu kang maune ana ing mustakane, ora gumlethak bebarengan karo ulesan mori mau, nanging kalempit kapisah ana ing panggonan dhewe. ⁸Sakabat liyane, kang tekan kubur dhisik mau, banjur uga mlebu; dheweke weruh lan banjur pracaya. ⁹Awit wong-wong mau isih padha durung ngerti marang Kitab Suci, yen Panjenengane kudu wungu saka ing antarane wong mati.

¹⁰Para sakabat mau banjur padha bali menyang omahe dhewe-dhewe. ¹¹Nanging Maria ngadeg ana ing sanjabane kubur karo nangis. Nalika nangis, dheweke ndhingkluk ndeleng ing jerone kubur.

RamaKu lan Ramamu

¹²Dheweke weruh malaekat loro kang nganggo sandhangan putih, padha lenggah ana ing panggonan sarirane Gusti Yesus maune kasarekake, siji ana ing sisih sirah, sijine ana ing sisih sikil. ¹³Malaekat mau padha ndangu marang dheweke: “He wong wadon, yagene kowe nangis?” Ature: “Gusti kawula sampun dipundhut, lan kawula boten mangertos Panjenenganipun kaseleh wonten ing pundi.”

¹⁴Sawise kandha mangkono, dheweke noleh lan weruh Gusti Yesus jumeneng ana ing kono, nanging ora ngerti yen iku Gusti Yesus.

¹⁵Gusti Yesus ngandika marang dheweke: “He wong wadon, yagene kowe nangis? Kowe nggoleki sapa?” Maria ngira yen Panjenengane iku tukang kebon, mula kandha: “Bapak, menawi panjenengan ingkang mbekta Panjenenganipun, mugi kula dipunparingi pirsa wonten ing pundi anggen panjenengan nyeleh, supados kula ingkang mendhet.”

¹⁶Gusti Yesus ngandika marang dheweke: “Maria.” Maria banjur noleh lan matur marang Panjenengane nganggo basa Aram: “Rabuni!” (kang tegese: Guru).

¹⁷Gusti Yesus ngandika marang dheweke: “Aja nggondheli Aku, awit Aku durung sumengka marang Sang Rama. Nanging lungaa marang para sadulurKu lan kandhaa marang wong-wong mau, mangkene: ‘Aku sumengka marang RamaKu lan Ramamu.’” ^a a v17 Gusti Yesus kanthi premati ngandika “RamaKu lan Ramamu” — ora tau mung “Rama kita” — amarga anggone jumeneng Putra iku langgeng, dene kaputran kita iku peparing pamulihan kang kabukak tumrap kita lumantar wungune Panjenengane.

¹⁸Maria Magdalena banjur lunga lan ngabari para sakabat: “Aku wis ndeleng Gusti,” sarta nyaritakake yen Panjenengane wis ngandika mangkono marang dheweke.

Tentrem Rahayu Anaa ing Kowe

¹⁹Ing wayah bengi iku, dina kapisan minggu, nalika lawang-lawang ing panggonane para sakabat padha kakancing marga wedi marang para pemimpin Yahudi, Gusti Yesus rawuh, jumeneng ana ing satengahe, lan ngandika: “Tentrem rahayu anaa ing kowe kabeh.”

²⁰Sawise ngandika mangkono, Panjenengane nedahake astane lan lambunge marang wong-wong mau. Para sakabat padha bungah weruh Gusti.

²¹Gusti Yesus ngandika maneh marang wong-wong mau: “Tentrem rahayu anaa ing kowe kabeh. Kayadene Sang Rama wis ngutus Aku, mangkono uga Aku ngutus kowe kabeh.” ²²Sawise ngandika mangkono, Panjenengane banjur ndamoni wong-wong mau sarta ngandika: “Padha tampanana Sang Roh Suci. ²³Sapa kang dosane kokapura, iku kaapura; sapa kang dosane ora kokapura, iku ora kaapura.”

Tomas Ora Ana ing Satengahe

²⁴Anadene Tomas, salah siji saka rolas sakabat, kang karan Kembar, ora melu ana ing kono nalika Gusti Yesus rawuh. ²⁵Para sakabat liyane tansah kandha marang dheweke: “Aku wis padha ndeleng Gusti!” Nanging dheweke mangsuli: “Yen aku ora weruh tilas paku ing astane, lan ndselehake drijiku ing tilas paku mau, sarta ndselehake tanganku ing lambunge, aku babar pisan ora bakal pracaya.”

²⁶Wolung dina sawise iku, para sakabate padha ana ing jero omah maneh, lan Tomas uga melu. Sanajan lawang-lawang padha kakancing, Gusti Yesus rawuh, jumeneng ana ing satengahe, lan ngandika: “Tentrem rahayu anaa ing kowe kabeh.” ²⁷Panjenengane banjur ngandika marang Tomas: “Selehna drijimu ing kene, deleng astaKu. Athungna tanganmu, lebokna ing lambungKu. Aja mangu-mangu maneh—pracayaa.”

²⁸Ature Tomas marang Panjenengane: “Dhuh Gusti kawula lan Allah kawula!”

²⁹Gusti Yesus ngandika marang dheweke: “Apa kowe pracaya marga wis ndeleng Aku? Rahayu wong kang padha ora ndeleng, nanging pracaya.”

Apa Sababe Bab Iki Katulis

³⁰Gusti Yesus isih nindakake pratandha-pratandha liyane akeh ana ing ngarsane para sakabate, kang ora katulis ana ing kitab iki. ³¹Nanging kabeh iki katulis supaya kowe padha pracaya yen Gusti Yesus iku Sang Kristus, Sang Putrane Rama kita, sarta sarana pracaya, kowe padha nduweni urip ing asmane.