Ing Sagara Tiberias
Bali mancing lan ora oleh apa-apa, dheweke padha ngentas iwak satus sèket telu marga saka pangandikane wong kang ora ditepungi, lan nemokake sarapan wis lagi diolah. Ana ing sacedhake geni areng liyane, Gusti Yesus ndangu Petrus kaping telu apa dheweke tresna marang Panjenengane, masrahi wedhus-wedhus supaya diangon, lan ngandika cetha: tutna Aku.
21 1Sawuse iku Gusti Yesus ngatingal maneh marang para sakabat ing sagara Tiberias; mangkene anggone ngatingal. 2Simon Petrus, Tomas kang karan Kembar, Natanael saka Kana ing tanah Galilea, anak-anake Zebedeus, lan sakabat loro liyane padha nunggal dadi siji. 3Simon Petrus kandha marang kanca-kancane: “Aku arep golek iwak.” Wangsulane wong-wong mau: “Aku padha melu kowe.” Banjur padha mangkat lan munggah ing prau, nanging ing wayah bengi iku ora oleh apa-apa.
4Bareng wis esuk, Gusti Yesus jumeneng ing gegisik, nanging para sakabat padha ora ngreti yen iku Gusti Yesus.
5Gusti Yesus ngandika marang wong-wong mau: “He, anak-anakKu, apa kowe padha duwe iwak?” Wangsulane: “Boten.”
6Panjenengane ngandika marang wong-wong mau: “Jalamu uncalna menyang sisih tengene prau, mesthi kowe bakal oleh iwak.” Banjur padha nguncalake jala mau, lan padha ora bisa narik munggah maneh marga saka akehe iwak.
7Sakabat kang dikasihi dening Gusti Yesus banjur kandha marang Petrus: “Iku Gusti!” Bareng krungu yen iku Gusti, Simon Petrus banjur nganggo jubahe, awit maune wis diuculi nalika nyambut gawe, nuli nyemplung ing sagara. 8Dene para sakabat liyane padha teka numpak prau karo nggered jala kang kebak iwak, awit adohe saka gegisik mung watara satus meter. 9Bareng wis padha munggah ing dharatan, padha weruh ana mawa areng kang ana iwake ing ndhuwure, lan uga ana roti.
10Gusti Yesus ngandika marang wong-wong mau: “Gawaa mrene sawetara iwak kang lagi wae kokoleh.”
11Simon Petrus banjur munggah ing prau lan nggered jala mau menyang dharatan, kebak iwak gedhe cacahe satus seket telu; sanadyan samono akehe, jalane ora nganti suwek.
12Gusti Yesus ngandika marang wong-wong mau: “Mrenea, padha sarapana.” Ora ana sakabat siji-sijia kang wani matur pitakon: “Panjenengan sinten?”—awit padha ngreti yen iku Gusti.
13Gusti Yesus banjur rawuh, mundhut roti lan maringake marang wong-wong mau, mangkono uga iwake. 14Iki wis kaping telune Gusti Yesus ngatingal marang para sakabat sawuse wungu saka ing antarane wong mati.
15Sawuse padha sarapan, Gusti Yesus ndangu marang Simon Petrus: “Simon, anake Yokanan, apa kowe nresnani Aku kanthi gumolonging atimu, ngluwihi kanca-kancamu iki?” Wangsulane Petrus: “Inggih Gusti, Paduka pirsa bilih kawula tresna dhateng Paduka kados mitra.” Gusti Yesus banjur ngandika: “Pakanana cempe-cempeKu.”
16Kaping pindhone Gusti Yesus ndangu maneh: “Simon, anake Yokanan, apa kowe nresnani Aku kanthi gumolonging atimu?” Wangsulane Petrus: “Inggih Gusti, Paduka pirsa bilih kawula tresna dhateng Paduka kados mitra.” Gusti Yesus ngandika: “Ngengonana wedhus-wedhusKu.”
17Kaping telune Gusti Yesus ngandika marang Petrus: “Simon, anake Yokanan, apa kowe tresna marang Aku kaya mitra?” Petrus dadi sedhih amarga Gusti Yesus ndangu kaping telu: “Apa kowe tresna marang Aku kaya mitra?” banjur matur: “Gusti, Paduka pirsa samubarang kabeh; Paduka ugi pirsa bilih kawula tresna dhateng Paduka kados mitra.” Gusti Yesus banjur ngandika: “Pakanana wedhus-wedhusKu.”
18“Satemen-temene Aku pitutur marang kowe: nalika kowe isih enom, kowe nganggoni awakmu dhewe lan lunga menyang ngendi kang kokkarepake; nanging besuk yen kowe wis tuwa, kowe bakal njeberake tanganmu, lan wong liya kang bakal nganggoni kowe sarta nggawa kowe menyang panggonan kang ora kokkarepake.” 19Gusti Yesus ngandika mangkono iku kanggo nedahake kanthi pati kang kaya apa Petrus bakal ngluhurake Rama kita. Banjur Panjenengane ngandika marang Petrus: “Melua Aku.”
20Petrus noleh lan weruh sakabat kang dikasihi dening Gusti Yesus mau melu ing mburi—yaiku kang nalika bujana sumendhe cedhak Gusti Yesus lan matur: “Gusti, sinten ingkang badhe ngiyanati Paduka?” 21Bareng Petrus weruh wong iku, banjur matur marang Gusti Yesus: “Gusti, kadospundi mungguh tiyang punika?”
22Gusti Yesus ngandika marang Petrus: “Saupama Aku ngarsakake dheweke tetep urip nganti Aku rawuh, iku apa prelune tumrap kowe? Kowe melua Aku!” 23Mulane banjur sumebar pawarta ing antarane para sadulur, yen sakabat iku ora bakal mati. Nanging Gusti Yesus ora ngandika yen dheweke ora bakal mati, nanging: “Saupama Aku ngarsakake dheweke tetep urip nganti Aku rawuh, iku apa prelune tumrap kowe?”
24Yaiku sakabat iku kang nekseni bab-bab iki lan kang wis nulis iku kabeh; lan aku padha ngreti yen paseksene iku bener. 25Gusti Yesus isih nindakake akeh prakara liyane maneh. Saupama kabeh iku ditulis siji mbaka siji, mesthine jagad iki dhewe ora bakal cukup kanggo nampung buku-buku kang ditulis mau. a a v25 Iki pepindhan kang disengaja kanggo nggambarake sapira akehe pakaryane Gusti Yesus—dudu ukuran kang satemene.