یوحنا 21

21 ¹پس از آن، عیسی بار دیگر خود را در کنارهٔ دریای طبریه به شاگردان نمایان ساخت؛ و اینچنین خود را نمایان کرد. ²شمعون پطرس، توما که او را دوقلو می‌خواندند، نَتَنائیل از قانای جلیل، پسران زِبِدی و دو شاگرد دیگر با هم بودند. ³شمعون پطرس به آنان گفت: «من به ماهیگیری می‌روم.» گفتند: «ما نیز با تو می‌آییم.» پس بیرون رفتند و سوار قایق شدند، اما در آن شب چیزی صید نکردند.

⁴چون سپیده دمید، عیسی بر ساحل ایستاده بود؛ اما شاگردان درنیافتند که عیسی است.

⁵عیسی به آنان گفت: «فرزندان، آیا ماهی دارید؟» پاسخ دادند: «نه.»

⁶به آنان گفت: «تور را به سمت راست قایق بیفکنید، ماهی خواهید یافت.» پس تور را افکندند و از فراوانی ماهی دیگر نتوانستند آن را بکشند.

⁷آن شاگردی که عیسی او را دوست می‌داشت به پطرس گفت: «این خداوند است!» چون شمعون پطرس شنید که خداوند است، جامهٔ خود را که برای کار درآورده بود بر خود پیچید و خود را به دریا افکند. ⁸شاگردان دیگر با قایق آمدند و تور پر از ماهی را می‌کشیدند، زیرا از ساحل تنها حدود صد یارد فاصله داشتند. ⁹چون به خشکی رسیدند، آتشی از زغال دیدند با ماهی بر آن، و نان.

¹⁰عیسی به آنان گفت: «چند ماهی از آنچه هم‌اکنون صید کردید بیاورید.»

¹¹پس شمعون پطرس سوار شد و تور را که پر از صد و پنجاه و سه ماهی بزرگ بود به خشکی کشید؛ و با آنکه اینچنین بسیار بودند، تور پاره نشد.

¹²عیسی به آنان گفت: «بیایید و صبحانه بخورید.» هیچ‌یک از شاگردان جرأت نکرد از او بپرسد: «تو کیستی؟» زیرا می‌دانستند که خداوند است.

¹³عیسی آمد و نان را برگرفت و به آنان داد، و همچنین ماهی را. ¹⁴این اکنون سومین بار بود که عیسی پس از برخاستن از مردگان، خود را به شاگردان نمایان ساخت.

¹⁵چون صبحانه خوردند، عیسی از شمعون پطرس پرسید: «شمعون، پسر یوحنا، آیا مرا با تمام دل خود دوست می‌داری، بیش از اینان؟» او پاسخ داد: «آری خداوندا، تو می‌دانی که تو را چون دوستی دوست می‌دارم.» عیسی به او گفت: «بره‌های مرا خوراک ده.»

¹⁶بار دوم عیسی پرسید: «شمعون، پسر یوحنا، آیا مرا با تمام دل خود دوست می‌داری؟» پاسخ داد: «آری خداوندا، تو می‌دانی که تو را چون دوستی دوست می‌دارم.» عیسی گفت: «از گوسفندان من مراقبت کن.»

¹⁷بار سوم عیسی به او گفت: «شمعون، پسر یوحنا، آیا مرا چون دوستی دوست می‌داری؟» پطرس رنجید که عیسی بار سوم از او پرسید: «آیا مرا چون دوستی دوست می‌داری؟» و گفت: «خداوندا، تو همه‌چیز را می‌دانی؛ تو می‌دانی که تو را چون دوستی دوست می‌دارم.» عیسی به او گفت: «گوسفندان مرا خوراک ده.»

¹⁸«آمین، آمین، به تو می‌گویم: هنگامی که جوان بودی، خود کمر می‌بستی و به هر جا که می‌خواستی می‌رفتی؛ اما چون پیر شوی، دستان خود را دراز خواهی کرد و دیگری تو را کمر خواهد بست و به جایی خواهد برد که نمی‌خواهی.» ¹⁹عیسی این را گفت تا نشان دهد پطرس با چه‌گونه مرگی پدر ما را جلال خواهد داد. سپس به او گفت: «از پی من بیا.»

²⁰پطرس روی گرداند و آن شاگردی را که عیسی دوستش می‌داشت، در پی دید؛ همان که هنگام شام بر سینهٔ عیسی تکیه زده و پرسیده بود: «خداوندا، کیست که به تو خیانت خواهد کرد؟» ²¹چون پطرس او را دید، به عیسی گفت: «خداوندا، این مرد چه خواهد شد؟»

²²عیسی به او گفت: «اگر بخواهم تا زمان آمدنم بماند، تو را با آن چه کار؟ تو از پی من بیا.» ²³پس این سخن در میان برادران و خواهران پراکنده شد که آن شاگرد نخواهد مرد. اما عیسی به او نگفت که نخواهد مرد، بلکه گفت: «اگر بخواهم تا زمان آمدنم بماند، تو را با آن چه کار؟»

²⁴این همان شاگردی است که بر این چیزها شهادت می‌دهد و آنها را نوشت؛ و ما می‌دانیم که شهادت او راست است. ²⁵عیسی کارهای بسیار دیگری نیز کرد. اگر هر یک از آنها نوشته می‌شد، گمان نمی‌کنم که جهان خود گنجایش کتاب‌هایی را که نوشته می‌شد، می‌داشت. ^a a v25 آرایه‌ای سخنورانه و آگاهانه برای بیان بزرگیِ آنچه عیسی انجام داد — نه اندازه‌گیری‌ای به‌معنای واقعی.