Tiberiya koʻli boʻyida

Shogirdlar yana baliq oviga chiqishadi, lekin hech narsa tutishmaydi. Bir notanish kishining soʻzi bilan bir yuz ellik uchta baliq tortib chiqarishadi va qirgʻoqda nonushta allaqachon pishayotganini koʻrishadi. Yana bir koʻmir olovi yonida Iso Butrusdan uch marta Meni sevasanmi deb soʻraydi, unga boqish uchun qoʻylarini topshiradi va ochiq aytadi: ortimdan yur.

21-bob.

Bundan keyin Iso Tiberiya koʻli boʻyida shogirdlariga yana Oʻzini koʻrsatdi. U Oʻzini mana shunday koʻrsatdi. Simun Butrus, Egizak deb atalgan Toʻma, Jaliladagi Kana shahridan boʻlgan Natanael, Zabadiyning oʻgʻillari va yana ikki shogird birga edilar. Simun Butrus ularga dedi: “Men baliq ovlagani boraman.” Ular: “Biz ham sen bilan boramiz,” dedilar. Shunday qilib, ular chiqib, qayiqqa tushdilar, lekin oʻsha kecha hech narsa tutmadilar.

Tong otganda Iso qirgʻoqda turardi, biroq shogirdlar Uning Iso ekanini bilishmadi.

Iso ularga dedi: “Bolalarim, baliqlaringiz bormi?” Ular Unga: “Yoʻq,” deb javob berdilar.

U ularga: “Toʻrni qayiqning oʻng tomoniga tashlanglar, shunda baliq topasizlar,” dedi. Ular toʻrni tashladilar va baliqning koʻpligidan uni tortib ololmay qoldilar.

Iso sevgan shogird Butrusga: “Bu Rabbimizdir!” dedi. Simun Butrus Uning Rabbimiz ekanini eshitib, ishlash uchun yechib qoʻygan choponini kiyib oldi-da, oʻzini koʻlga tashladi. Boshqa shogirdlar esa baliqqa toʻla toʻrni sudrab, qayiqda keldilar, chunki ular qirgʻoqdan taxminan yuz metr uzoqlikda edilar. Ular qirgʻoqqa chiqishgach, choʻgʻ ustida baliq va non turganini koʻrdilar.

Iso ularga: “Hozirgina tutgan baliqlaringizdan bir nechtasini olib kelinglar,” dedi.

Simun Butrus qayiqqa chiqib, bir yuz ellik uchta katta baliqqa toʻla toʻrni qirgʻoqqa sudrab chiqardi. Shuncha koʻp boʻlishiga qaramay, toʻr yirtilmadi.

Iso ularga: “Kelinglar, nonushta qilinglar,” dedi. Shogirdlardan hech biri Undan: “Sen kimsan?” deb soʻrashga jurʼat etolmadi, chunki ular Uning Rabbimiz ekanini bilardilar.

Iso kelib, nonni oldi-da, ularga berdi; baliqni ham berdi. Bu Isoning oʻlimdan tirilganidan keyin shogirdlariga uchinchi marta Oʻzini koʻrsatishi edi.

Ular nonushta qilib boʻlgach, Iso Simun Butrusdan soʻradi: “Yuhanno oʻgʻli Simun, Meni bulardan koʻra butun qalbing bilan sevasanmi?” U: “Ha, Hazratim, Sizni doʻst sifatida sevishimni bilasiz,” deb javob berdi. Iso unga: “Qoʻzilarimni boqgin,” dedi.

Iso ikkinchi marta soʻradi: “Yuhanno oʻgʻli Simun, Meni butun qalbing bilan sevasanmi?” U: “Ha, Hazratim, Sizni doʻst sifatida sevishimni bilasiz,” deb javob berdi. Iso: “Qoʻylarimga gʻamxoʻrlik qilgin,” dedi.

Iso uchinchi marta unga: “Yuhanno oʻgʻli Simun, Meni doʻst sifatida sevasanmi?” dedi. Iso uchinchi marta: “Meni doʻst sifatida sevasanmi?” deb soʻragani uchun Butrusning dili ogʻridi va u: “Hazratim, Siz hamma narsani bilasiz; Sizni doʻst sifatida sevishimni ham bilasiz,” dedi. Iso unga: “Qoʻylarimni boqgin,” dedi.

“Chinini, chinini aytay senga: yosh boʻlganingda oʻzingni oʻzing kiyintirib, xohlagan joyingga borarding; lekin qariganingda qoʻllaringni choʻzasan, boshqa birov seni kiyintirib, borishni xohlamagan joyingga olib boradi.” Iso buni Butrusning qanday oʻlim bilan Otamizni ulugʻlashini bildirish uchun aytdi. Soʻngra U unga: “Menga ergashgin,” dedi.

Butrus orqasiga oʻgirilib, Iso sevgan shogirdning ergashib kelayotganini koʻrdi. Bu shogird kechki ovqat paytida Isoning koʻksiga suyanib: “Hazratim, Sizga kim xiyonat qiladi?” deb soʻragan edi. Butrus uni koʻrib, Isoga: “Hazratim, bu odam-chi?” dedi.

Iso unga: “Agar Men kelgunimcha uning qolishini istasam, sening nima ishing bor? Sen Menga ergashgin,” dedi. Shunday qilib, bu shogird oʻlmaydi, degan gap birodarlar orasida tarqaldi. Lekin Iso unga oʻlmaydi demagan, balki: “Agar Men kelgunimcha uning qolishini istasam, sening nima ishing bor?” degan edi.

Bularga guvohlik beradigan va bularni yozib qoldirgan shogird mana shudir. Uning guvohligi rost ekanini biz bilamiz. Iso yana koʻplab boshqa ishlar ham qildi. Agar ularning har biri yozib chiqilsa, yozilgan kitoblarni butun olam ham sigʻdira olmas edi, deb oʻylayman. ^a