योहान 21

21 ¹ यानंतर येशूने तिबिर्याच्या समुद्रकाठी शिष्यांना पुन्हा आपले दर्शन दिले; त्याने कसे दर्शन दिले ते असे: ² शिमोन पेत्र, ज्याला जुळा म्हणत तो थोमा, गालीलातील काना गावचा नथनेल, जब्दीचे पुत्र आणि आणखी दोघे शिष्य एकत्र होते. ³ शिमोन पेत्र त्यांना म्हणाला, “मी मासे धरायला जातो.” ते म्हणाले, “आम्हीही तुझ्याबरोबर येतो.” मग ते बाहेर जाऊन होडीत बसले, पण त्या रात्री त्यांना काहीच सापडले नाही.

⁴ पहाट होताच येशू किनाऱ्यावर उभा राहिला; तरीही तो येशूच आहे हे शिष्यांना कळले नाही.

⁵ येशू त्यांना म्हणाला, “मुलांनो, तुमच्याजवळ काही मासे आहेत का?” त्यांनी त्याला उत्तर दिले, “नाही.”

⁶ तो त्यांना म्हणाला, “होडीच्या उजव्या बाजूला जाळे टाका, म्हणजे तुम्हांला मासे सापडतील.” तेव्हा त्यांनी जाळे टाकले, आणि माशांच्या इतक्या मोठ्या संख्येमुळे त्यांना ते ओढून काढणे शक्य होईना.

⁷ ज्याच्यावर येशूची प्रीती होती त्या शिष्याने पेत्राला सांगितले, ‘हा तर प्रभु आहे!’ तो प्रभु आहे हे ऐकताच शिमोन पेत्राने आपला अंगरखा—काम करण्यासाठी त्याने तो काढून ठेवला होता—अंगाभोवती गुंडाळला आणि तो समुद्रात उडी टाकून पडला. ⁸ इतर शिष्य होडीतून आले, आणि माशांनी भरलेले जाळे ओढत आणले; कारण ते किनाऱ्यापासून सुमारे शंभर वार अंतरावरच होते. ⁹ ते किनाऱ्यावर उतरले तेव्हा त्यांनी विस्तवाच्या निखाऱ्यांवर मासे ठेवलेले आणि भाकर पाहिली.

¹⁰ येशू त्यांना म्हणाला, “तुम्ही आत्ताच धरलेल्या माशांतले काही आणा.”

¹¹ तेव्हा शिमोन पेत्र होडीत चढला आणि एकशे त्रेपन्न मोठ्या माशांनी भरलेले जाळे किनाऱ्यावर ओढून आणले; इतके मासे असूनही ते फाटले नाही.

¹² येशू त्यांना म्हणाला, “या, न्याहारी करा.” “तू कोण आहेस?” असे विचारण्याचे धैर्य शिष्यांपैकी कोणालाही झाले नाही, कारण तो प्रभुच आहे हे त्यांना ठाऊक होते.

¹³ येशू आला, त्याने भाकर घेतली आणि ती त्यांना दिली, तसेच मासेही दिले. ¹⁴ मेलेल्यांतून उठविला गेल्यावर येशूने शिष्यांना अशा प्रकारे आपले दर्शन देण्याची ही तिसरी वेळ होती.

¹⁵ न्याहारी झाल्यावर येशूने शिमोन पेत्राला विचारले, “योहानाच्या मुला शिमोना, तू यांच्यापेक्षा अधिक, आपल्या संपूर्ण हृदयाने माझ्यावर प्रीती करतोस का?” त्याने उत्तर दिले, “होय प्रभु, मी तुझ्यावर मित्राप्रमाणे प्रीती करतो हे तुला ठाऊक आहे.” येशू त्याला म्हणाला, “माझ्या कोकरांना चारा.”

¹⁶ दुसऱ्यांदा येशूने विचारले, “योहानाच्या मुला शिमोना, तू आपल्या संपूर्ण हृदयाने माझ्यावर प्रीती करतोस का?” त्याने उत्तर दिले, “होय प्रभु, मी तुझ्यावर मित्राप्रमाणे प्रीती करतो हे तुला ठाऊक आहे.” येशू म्हणाला, “माझ्या मेंढरांची काळजी घे.”

¹⁷ तिसऱ्यांदा येशू त्याला म्हणाला, “योहानाच्या मुला शिमोना, तू माझ्यावर मित्राप्रमाणे प्रीती करतोस का?” येशूने तिसऱ्यांदा, “तू माझ्यावर मित्राप्रमाणे प्रीती करतोस का?” असे विचारल्यामुळे पेत्राला दुःख झाले, आणि तो म्हणाला, “प्रभु, तुला सर्वकाही ठाऊक आहे; मी तुझ्यावर मित्राप्रमाणे प्रीती करतो हेही तुला ठाऊक आहे.” येशू त्याला म्हणाला, “माझ्या मेंढरांना चारा.

¹⁸ “मी तुला खरे खरे सांगतो: तू तरुण होतास तेव्हा तू स्वतःच कमर बांधून जिथे इच्छा तिथे जात होतास; पण म्हातारा झाल्यावर तू आपले हात पसरशील, आणि दुसरा कोणी तुला कमर बांधील व जिथे तुला जायचे नाही तिथे तुला नेईल.” ¹⁹ कोणत्या प्रकारच्या मरणाने पेत्र आमच्या पित्याचे गौरव करील, हे दाखवण्यासाठी येशूने हे सांगितले. मग तो त्याला म्हणाला, “माझ्यामागे चल.”

²⁰ पेत्राने मागे वळून पाहिले, तेव्हा ज्याच्यावर येशूची प्रीती होती तो शिष्य मागोमाग येत असलेला त्याने पाहिला—हाच तो होता जो भोजनाच्या वेळी येशूच्या छातीशी टेकून, “प्रभु, तुझा विश्वासघात कोण करणार आहे?” असे विचारत होता. ²¹ त्याला पाहून पेत्र येशूला म्हणाला, “प्रभु, या माणसाचे काय?”

²² येशू त्याला म्हणाला, “मी येईपर्यंत त्याने राहावे अशी माझी इच्छा असली, तर त्याचे तुला काय? तू माझ्यामागे चल.” ²³ म्हणून हा शिष्य मरणार नाही अशी गोष्ट बंधुभगिनींमध्ये पसरली. तरीही, तो मरणार नाही असे येशूने त्याला सांगितले नव्हते, तर, “मी येईपर्यंत त्याने राहावे अशी माझी इच्छा असली, तर त्याचे तुला काय?” एवढेच म्हटले होते.

²⁴ या गोष्टींविषयी साक्ष देणारा आणि त्या लिहिणारा हाच तो शिष्य; आणि त्याची साक्ष खरी आहे हे आम्हांला ठाऊक आहे. ²⁵ येशूने आणखीही पुष्कळ गोष्टी केल्या. जर त्यांतली प्रत्येक गोष्ट लिहून ठेवली, तर लिहिलेली पुस्तके खुद्द जगातही मावणार नाहीत असे मला वाटते.