ଯୋହନ 21 FHB Father's Heart Bible™

21 ¹ଏଥିଉତ୍ତାରେ ଯୀଶୁ ତିବିରୀୟା ସମୁଦ୍ର ନିକଟରେ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପୁନର୍ବାର ଆପଣାକୁ ଦେଖାଇଲେ; ସେ ଏହିପରି ଆପଣାକୁ ଦେଖାଇଲେ। ²ଶିମୋନ ପିତର, ଯମଜ ନାମରେ ଖ୍ୟାତ ଥୋମା, ଗାଲିଲୀର କାନ୍ନା ନିବାସୀ ନିଥନିୟେଲ, ଜେବଦୀଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ଓ ଅନ୍ୟ ଦୁଇ ଜଣ ଶିଷ୍ୟ ଏକତ୍ର ଥିଲେ। ³ଶିମୋନ ପିତର ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୁଁ ମାଛ ଧରିବାକୁ ଯାଉଅଛି।” ସେମାନେ କହିଲେ, “ଆମ୍ଭେମାନେ ମଧ୍ୟ ଆପଣଙ୍କ ସହିତ ଯିବୁ।” ଏଣୁ ସେମାନେ ବାହାରିଯାଇ ନୌକାରେ ଚଢ଼ିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେହି ରାତ୍ରିରେ କିଛି ଧରିଲେ ନାହିଁ।

⁴ପ୍ରଭାତ ହୁଅନ୍ତେ ଯୀଶୁ କୂଳରେ ଠିଆ ହେଲେ, ତଥାପି ସେ ଯେ ଯୀଶୁ, ଏହା ଶିଷ୍ୟମାନେ ଜାଣିଲେ ନାହିଁ।

⁵ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ବତ୍ସମାନେ, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପାଖରେ କିଛି ମାଛ ଅଛି କି?” ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ନାହିଁ।”

⁶ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ନୌକାର ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ଵରେ ଜାଲ ପକାଅ, ତେବେ ମାଛ ପାଇବ।” ଏଣୁ ସେମାନେ ଜାଲ ପକାଇଲେ, ପୁଣି ମାଛର ବହୁଳତା ହେତୁ ଆଉ ତାହା ଟାଣି ପାରିଲେ ନାହିଁ।

⁷ଯୀଶୁ ଯେଉଁ ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କରୁଥିଲେ, ସେ ପିତରଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଏ ତ ପ୍ରଭୁ।” ଏ ଯେ ପ୍ରଭୁ, ଏହା ଶୁଣି ଶିମୋନ ପିତର ଆପଣା ଅଙ୍ଗରଖା ଦେହରେ ଗୁଡ଼ାଇ ନେଲେ — କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ନିମନ୍ତେ ସେ ତାହା କାଢ଼ି ରଖିଥିଲେ — ଆଉ ସମୁଦ୍ରକୁ ଡେଇଁ ପଡ଼ିଲେ। ⁸ଅନ୍ୟ ଶିଷ୍ୟମାନେ ମାଛରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଜାଲ ଟାଣି ଟାଣି ନୌକାରେ ଆସିଲେ, କାରଣ ସେମାନେ କୂଳଠାରୁ ପ୍ରାୟ ଶହେ ଗଜ ଦୂରରେ ଥିଲେ। ⁹ସେମାନେ କୂଳକୁ ଆସି ଅଙ୍ଗାର ନିଆଁ, ପୁଣି ତାʼ ଉପରେ ମାଛ ଓ ରୁଟି ଦେଖିଲେ।

¹⁰ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେମାନେ ଏବେ ଯେଉଁ ମାଛ ଧରିଅଛ, ତହିଁରୁ କେତେକ ଆଣ।”

¹¹ଏଣୁ ଶିମୋନ ପିତର ନୌକାରେ ଚଢ଼ି ୧୫୩ଟି ବଡ଼ ମାଛରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଜାଲ କୂଳକୁ ଟାଣି ଆଣିଲେ; ଏତେ ଅଧିକ ହେଲେ ହେଁ ତାହା ଚିରିଗଲା ନାହିଁ।

¹²ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଆସ, ଜଳଖିଆ କର।” ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି ତାହାଙ୍କୁ, “ଆପଣ କିଏ?” ବୋଲି ପଚାରିବାକୁ ସାହସ କଲେ ନାହିଁ, କାରଣ ସେ ଯେ ପ୍ରଭୁ, ଏହା ସେମାନେ ଜାଣିଥିଲେ।

¹³ଯୀଶୁ ଆସି ରୁଟି ନେଇ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଲେ, ପୁଣି ସେହିପରି ମାଛ ମଧ୍ୟ ଦେଲେ। ¹⁴ମୃତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଉତ୍ଥିତ ହେବା ପରେ ଯୀଶୁ ଏହି ତୃତୀୟ ଥର ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଆପଣାକୁ ପ୍ରକାଶ କଲେ।

¹⁵ସେମାନେ ଜଳଖିଆ କଲା ପରେ ଯୀଶୁ ଶିମୋନ ପିତରଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ହେ ଯୋହନଙ୍କ ପୁତ୍ର ଶିମୋନ, ତୁମ୍ଭେ କି ଏମାନଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ଆପଣା ସମସ୍ତ ଅନ୍ତଃକରଣ ସହିତ ମୋତେ ପ୍ରେମ କରୁଅଛ?” ସେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ହଁ ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ଯେ ବନ୍ଧୁ ଭାବରେ ଆପଣଙ୍କୁ ସ୍ନେହ କରେ, ଏହା ଆପଣ ଜାଣନ୍ତି।” ଯୀଶୁ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୋହର ମେଷଶାବକମାନଙ୍କୁ ଚରାଅ।”

¹⁶ଦ୍ଵିତୀୟ ଥର ଯୀଶୁ ପଚାରିଲେ, “ହେ ଯୋହନଙ୍କ ପୁତ୍ର ଶିମୋନ, ତୁମ୍ଭେ କି ଆପଣା ସମସ୍ତ ଅନ୍ତଃକରଣ ସହିତ ମୋତେ ପ୍ରେମ କରୁଅଛ?” ସେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ହଁ ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ଯେ ବନ୍ଧୁ ଭାବରେ ଆପଣଙ୍କୁ ସ୍ନେହ କରେ, ଏହା ଆପଣ ଜାଣନ୍ତି।” ଯୀଶୁ କହିଲେ, “ମୋହର ମେଷମାନଙ୍କର ଯତ୍ନ ନିଅ।”

¹⁷ତୃତୀୟ ଥର ଯୀଶୁ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ହେ ଯୋହନଙ୍କ ପୁତ୍ର ଶିମୋନ, ତୁମ୍ଭେ କି ବନ୍ଧୁ ଭାବରେ ମୋତେ ସ୍ନେହ କରୁଅଛ?” “ତୁମ୍ଭେ କି ବନ୍ଧୁ ଭାବରେ ମୋତେ ସ୍ନେହ କରୁଅଛ?” ବୋଲି ଯୀଶୁ ତୃତୀୟ ଥର ପଚାରିବାରୁ ପିତର ଦୁଃଖିତ ହେଲେ, ଆଉ କହିଲେ, “ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ସବୁ ଜାଣନ୍ତି; ମୁଁ ଯେ ବନ୍ଧୁ ଭାବରେ ଆପଣଙ୍କୁ ସ୍ନେହ କରେ, ଏହା ଆପଣ ଜାଣନ୍ତି।” ଯୀଶୁ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୋହର ମେଷମାନଙ୍କୁ ଚରାଅ।”

¹⁸“ସତ୍ୟ ସତ୍ୟ ମୁଁ ତୁମ୍ଭକୁ କହୁଅଛି, ଯେତେବେଳେ ତୁମ୍ଭେ ଯୁବା ଥିଲ, ସେତେବେଳେ ଆପେ ଆପଣାକୁ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧାଇ ଯେଉଁଠାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିଲ, ସେଠାକୁ ଯାଉଥିଲ; କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ତୁମ୍ଭେ ବୃଦ୍ଧ ହେବ, ସେତେବେଳେ ଆପଣା ହସ୍ତ ବିସ୍ତାର କରିବ, ଆଉ ଅନ୍ୟ ଜଣେ ତୁମ୍ଭକୁ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧାଇ, ଯେଉଁଠାକୁ ଯିବାକୁ ତୁମ୍ଭର ଇଚ୍ଛା ନାହିଁ, ସେଠାକୁ ନେଇଯିବ।” ¹⁹ପିତର କେଉଁ ପ୍ରକାର ମୃତ୍ୟୁ ଦ୍ଵାରା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ମହିମାନ୍ଵିତ କରିବେ, ଏହା ସୂଚାଇବା ନିମନ୍ତେ ଯୀଶୁ ଏହା କହିଲେ। ତତ୍ପରେ ସେ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୋହର ଅନୁଗମନ କର।”

²⁰ପିତର ବୁଲିପଡ଼ି, ଯୀଶୁ ଯେଉଁ ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କରୁଥିଲେ, ତାହାଙ୍କୁ ପଛେ ପଛେ ଆସୁଥିବା ଦେଖିଲେ — ଯେ ଭୋଜନ ସମୟରେ ଯୀଶୁଙ୍କ ବକ୍ଷରେ ଆଉଜି ପଡ଼ି ପଚାରିଥିଲେ, “ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କୁ କିଏ ଶତ୍ରୁ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପଣ କରିବ?” ²¹ପିତର ତାହାଙ୍କୁ ଦେଖି ଯୀଶୁଙ୍କୁ କହିଲେ, “ପ୍ରଭୁ, ଏହାଙ୍କର କʼଣ ହେବ?”

²²ଯୀଶୁ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୁଁ ଆସିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ରହୁ ବୋଲି ଯଦି ମୁଁ ଇଚ୍ଛା କରେ, ତେବେ ସେଥିରେ ତୁମ୍ଭର କଅଣ? ତୁମ୍ଭେ ମୋହର ଅନୁଗମନ କର।” ²³ଏଣୁ ସେହି ଶିଷ୍ୟ ମରିବେ ନାହିଁ ବୋଲି ଏହି କଥା ଭାଇଭଉଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ୟାପିଗଲା। ତଥାପି ସେ ମରିବେ ନାହିଁ ବୋଲି ଯୀଶୁ ତାହାଙ୍କୁ କହି ନ ଥିଲେ, ମାତ୍ର କହିଥିଲେ, “ମୁଁ ଆସିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ରହୁ ବୋଲି ଯଦି ମୁଁ ଇଚ୍ଛା କରେ, ତେବେ ସେଥିରେ ତୁମ୍ଭର କଅଣ?”

²⁴ଯେ ଏହିସବୁ ବିଷୟରେ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଉଅଛନ୍ତି ଓ ଏହିସବୁ ଲେଖିଅଛନ୍ତି, ସେ ଏହି ଶିଷ୍ୟ; ଆଉ ତାହାଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଯେ ସତ୍ୟ, ଏହା ଆମ୍ଭେମାନେ ଜାଣୁ। ²⁵ଯୀଶୁ ଆଉ ମଧ୍ୟ ଅନେକ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ। ଯଦି ପ୍ରତ୍ୟେକ କଥା ଲେଖାଯାଆନ୍ତା, ତେବେ ଲିଖିତ ପୁସ୍ତକସବୁ ଜଗତ ନିଜେ ମଧ୍ୟ ଧାରଣ କରି ପାରନ୍ତା ନାହିଁ ବୋଲି ମୋର ବୋଧ ହୁଏ। ^a a v25 ଯୀଶୁ କେତେ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ, ତାହା ବୁଝାଇବା ନିମନ୍ତେ ଏହା ଏକ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟମୂଳକ ଅଳଙ୍କାରିକ ଉକ୍ତି — ଆକ୍ଷରିକ ପରିମାପ ନୁହେଁ।