Disaur Ti Jero Kandungan
Abdi nu geus dingaranan ku Rama urang ti jero kandungan ngaku yén manéhna geus digawé méakkeun tanaga tanpa hasil, sarta dibéré tugas nu leuwih gedé: jadi caang pikeun bangsa-bangsa. Waktu Sion nyebutkeun yén manéhna geus dipopohokeun, waleranana nyaéta indung nu keur nyusuan nu moal bisa poho, jeung dampal leungeun nu diukir ngaranna.
49 1Darengekeun Kami, eh pulo-pulo; regepkeun, eh bangsa-bangsa anu jarauh. Rama urang geus nyaur Kami ti kandungan; ti jero kandungan indung Kami, Mantenna geus maparin ngaran ka Kami. a a v1 Abdi anu nyarios dina pasal ieu nya eta Yesus — Perjangjian Anyar nerapkeun ayat-ayat ieu langsung ka Anjeunna (Lukas 2:32; Rasul 13:47). 2Baham Kami ku Mantenna dijadikeun lir pedang nu seukeut; dina kalangkang panangan-Na Kami disumputkeun. Kami dijadikeun jamparing nu ngagurilap; dina wadah jamparing-Na Kami disumputkeun.
3Tuluy saur Mantenna ka Kami, “Anjeun teh Abdi Kami, Israil, anu ku Kami baris dianggo nembongkeun kaagungan Kami.” b b v3 Abdi, Israil nu sajati, kalaksanakeun dina Yesus — Lukas 2:32; Rasul 13:47.
4Tapi Kami ngalahir, “Kami digawe teh mubah; tanaga Kami geus dipake teu aya gunana sarta mubah. Tapi saestuna hak Kami aya di Ama Kami, sarta ganjaran Kami aya di Ama Kami.”
5Ayeuna Rama urang ngandika—nya Mantenna anu geus ngawangun Kami ti kandungan sangkan jadi Abdi-Na, pikeun mulangkeun Yakub ka Mantenna, sangkan Israil dikumpulkeun ka Mantenna, karana Kami mulya dina pangtingal Mantenna, sarta Ama Kami geus jadi kakuatan Kami,
6Mantenna ngandika, “Teh enteng teuing lamun Anjeun ngan jadi Abdi Kami pikeun ngadegkeun deui kaom-kaom Yakub sarta mulangkeun jalma-jalma anu diraksa di Israil; Anjeun ku Kami rek dijieun deuih caang pikeun bangsa-bangsa, sangkan kasalametan ti Kami tepi ka tungtung bumi.” c c v6 Simeon nangkeup orok Yesus sarta nyebat Anjeunna “caang pikeun bangsa-bangsa” (Lukas 2:32), sarta Paulus ngalarapkeun ieu kekecapan anu sarua kana pancen anjeunna ka bangsa-bangsa sejen (Rasul 13:47). 7Kieu dawuhan Rama urang, Panebus Israil, Nu Maha Suci kagungan-Na, ka Anjeunna anu kacida dihinana, anu dipikageuleuh ku bangsa, ka Abdi para pangawasa: Raja-raja bakal narenjo tuluy narangtung; para pangagung bakal tarapak sujud, ku karana Rama Anjeun anu satia, Nu Maha Suci di Israil, anu geus milih Anjeun.
Hiji Perjangjian pikeun Umat
8Kieu dawuhan Rama urang: Dina waktu kurnia, Kami geus ngawaler Anjeun, sarta dina poe kasalametan Kami geus nulungan Anjeun; Anjeun ku Kami rek dijaga sarta dijadikeun perjangjian pikeun umat, pikeun mulihkeun deui tanah, pikeun ngabagikeun warisan-warisan anu geus suwung, 9bari ngandika ka nu dikurung, “Geura karaluar,” sarta ka nu araya di nu poek, “Geura narembongan.” Di sapanjang jalan maranehna baris nyaratuan, sarta di sakur pasir nu gundul baris aya pangonanana.
10Maranehna moal lapar atawa halabhab, sarta moal ditarajang ku angin panas atawa panonpoe, sabab Mantenna anu manah-Na trenyuh ku welas ka maranehna bakal nungtun maranehna, sarta ka sumber-sumber cai Mantenna bakal mingpin maranehna. 11Jeung sakabeh gunung Kami ku Kami rek dijadikeun jalan, sarta jalan-jalan gede Kami bakal ditinggikeun. 12Tuh—maranehna bakal daratang ti nu jauh; jeung tuh, aya nu ti kaler jeung ti kulon, sarta aya nu ti tanah Sinim. d d v12 Sinim teh hiji tanah anu jauh, panglobana kamungkinan nya eta Syene (Aswan jaman ayeuna) di beulah kidul Mesir — nuduhkeun wates anu pangjauhna ti mana putra-putra Rama urang baralik. 13Geura ngawih bakating ku bungah, eh langit, sarta geura suka bungah, eh bumi; geura haleuang ku kawih, eh gunung-gunung! Sabab Rama urang geus ngalilipur umat-Na, sarta manah-Na trenyuh ku welas ka umat-Na nu keur sangsara.
14Tapi Sion sasambat, “Rama parantos nilar abdi; Rama Nu Maha Kawasa parantos hilap ka abdi.”
15“Naha bisa hiji awewe poho ka orok anu keur disusuan, nepi ka hatena teu trenyuh ku welas ka anak anu dikandungna? Najan maranehna bisa poho, tapi Kami mah moal rek poho ka maneh. e e v15 Ti antara sakabeh ayat anu nembongkeun eusi manah Rama urang, ieu kaasup anu pangnyentugna kana ati. Kanyaah indung anu pangsatiana oge bisa luntur — ari kanyaah Rama urang mah moal pisan-pisan. 16Tuh—maneh ku Kami geus diukir dina dampal panangan Kami; tembok-tembok maneh salawasna aya di payuneun Kami. 17Anak-anak maneh bururu-buru baralik; ari anu ngaruntuhkeun jeung ngaburak-barik maneh baris nyaringkah ti maneh. 18Tingali ka sakuriling maneh tuluy awaskeun: maranehna kabeh ngariung sarta daratang ka maneh. Demi Kami anu jumeneng, dawuhan Rama urang, maneh bakal make maranehna kabeh lir papaes; maneh bakal nyangkutkeunana lir panganten awewe. 19Saestuna ruruntuhan maneh jeung tempat-tempat maneh anu suwung sarta tanah maneh anu geus ruksak—saestuna ayeuna mah bakal kacida heureutna pikeun nu caricing di maneh, sarta anu geus nguluhkeun maneh bakal jaraauh. 20Anak-anak anu dilahirkeun dina mangsa maneh keur kaleungitan bakal ngaromong nepi ka kadenge ku maneh, ‘Ieu tempat teh heureut teuing pikeun kuring; sadiakeun tempat pikeun kuring matuh.’ 21Geus kitu maneh bakal ngomong dina jero hate, ‘Saha anu geus ngalahirkeun ieu kabeh pikeun kuring? Kuring tadina kaleungitan anak jeung gabug, dibuang jeung ditampik—saha anu geus ngagedekeun ieu kabeh? Kuring ditinggalkeun nyorangan; ti mana ieu kabeh asalna?’
22Kieu dawuhan Rama Nu Maha Kawasa: Tuh—Kami rek ngacungkeun panangan Kami ka bangsa-bangsa sarta ngangkat panji Kami ka bangsa-bangsa; tuluy maranehna bakal mawa anak-anak lalaki maneh dina rangkulanana, sarta anak-anak awewe maneh bakal dipunggu dina taktakna. 23Raja-raja bakal jadi bapa pangasuh maneh, sarta parameswari-parameswarina jadi indung anu nyusuan maneh. Bari raray nyuuh kana taneuh maranehna bakal sujud ka maneh sarta ngaletakan lebu dampal suku maneh. Harita maneh bakal nyaho yen Kami teh Rama maneh; sing saha anu ngarep-ngarep ka Kami moal rek era.”
24Naha bisa rampasan direbut ti nu gagah perkasa, atawa tawanan ti nu lalim bisa diluputkeun?
25Tapi kieu dawuhan Rama urang: Najan tawanan nu gagah perkasa oge bakal direbut, sarta rampasan nu lalim bakal diluputkeun; sabab Kami sorangan anu rek ngalawan sakur anu ngalawan maneh, sarta Kami bakal nyalametkeun anak-anak maneh. 26Jalma-jalma anu nindes maneh ku Kami rek disina ngadahar daging sorangan, sarta maranehna bakal marabok ku getihna sorangan lir ku anggur amis. Harita sakabeh manusa bakal nyaho yen Kami teh Jurusalamet maneh—Rama maneh—sarta Panebus maneh, Nu Maha Kawasa ti Yakub.