Ησαΐας 49 FHB Father's Heart Bible™

49 ¹Ακούστε με, νησιά· προσέξτε, λαοί από μακριά. Ο Πατέρας μας με κάλεσε από την κοιλιά της μητέρας μου· από τα σπλάχνα της μητέρας μου με ονόμασε. ^a a v1 Ο δούλος που μιλάει σε αυτό το κεφάλαιο είναι ο Ιησούς — η Καινή Διαθήκη εφαρμόζει αυτούς τους στίχους απευθείας σε αυτόν (Λουκάς 2:32· Πράξεις 13:47). ²Έκανε το στόμα μου σαν κοφτερό σπαθί· στη σκιά του χεριού του με έκρυψε. Με έκανε βέλος γυαλισμένο· στη φαρέτρα του με φύλαξε κρυμμένο.

³Και μου είπε: «Εσύ είσαι ο δούλος μου, ο Ισραήλ, στον οποίο θα φανερώσω το μεγαλείο μου». ^b b v3 Ο Δούλος, ο αληθινός Ισραήλ, εκπληρώνεται στον Ιησού — Λουκάς 2:32· Πράξεις 13:47.

⁴Εγώ όμως είπα: «Κουράστηκα μάταια· ξόδεψα τη δύναμή μου για το τίποτα και χωρίς κανένα όφελος. Όμως σίγουρα το δίκιο μου είναι στον Πατέρα μου, και η ανταμοιβή μου στον Πατέρα μου».

⁵Και τώρα ο Πατέρας μας λέει —αυτός που με έπλασε από την κοιλιά της μητέρας μου για να είμαι δούλος του, για να φέρω πίσω τον Ιακώβ σ' αυτόν, ώστε να συναχθεί σ' αυτόν ο Ισραήλ, γιατί είμαι τιμημένος στα μάτια του, και ο Πατέρας μου έγινε η δύναμή μου,

⁶λέει: «Είναι πολύ λίγο για σένα να είσαι δούλος μου για να ανορθώσεις τις φυλές του Ιακώβ και να φέρεις πίσω αυτούς που διατηρήθηκαν στον Ισραήλ· θα σε κάνω και φως για τα έθνη, για να φτάσει η σωτηρία μου ως τα πέρατα της γης». ^c c v6 Ο Συμεών κράτησε τον νεογέννητο Ιησού και τον ονόμασε «φως για τα έθνη» (Λουκάς 2:32), και ο Παύλος εφάρμοσε τον ίδιο αυτό λόγο στην αποστολή του προς τους εθνικούς (Πράξεις 13:47). ⁷Αυτά λέει ο Πατέρας μας, ο Λυτρωτής του Ισραήλ, ο Άγιός του, σ' αυτόν που είναι βαθιά περιφρονημένος, μισητός στο έθνος, στον δούλο των αρχόντων: Βασιλιάδες θα δουν και θα σηκωθούν· άρχοντες θα προσκυνήσουν, εξαιτίας του Πατέρα σου που είναι πιστός, του Αγίου του Ισραήλ, που σε διάλεξε.

Μια Διαθήκη για τον Λαό

⁸Αυτά λέει ο Πατέρας μας: Σε καιρό ευνοίας σου απάντησα, και σε μέρα σωτηρίας σε βοήθησα· θα σε φυλάξω και θα σε δώσω ως διαθήκη για τον λαό, για να αποκαταστήσεις τη γη, για να μοιράσεις τις ερημωμένες κληρονομιές, ⁹λέγοντας στους φυλακισμένους: “Βγείτε έξω”, και σ' αυτούς που βρίσκονται στο σκοτάδι: “Φανερωθείτε”. Κατά μήκος των δρόμων θα βόσκουν, και σε όλα τα γυμνά υψώματα θα είναι η βοσκή τους.

¹⁰Δεν θα πεινάσουν ούτε θα διψάσουν, ούτε θα τους χτυπήσει καυτός άνεμος ή ήλιος, γιατί αυτός που η καρδιά του σπλαχνίζεται γι' αυτούς θα τους οδηγήσει, και κοντά σε πηγές νερών θα τους καθοδηγήσει. ¹¹Και θα κάνω όλα τα βουνά μου δρόμο, και οι λεωφόροι μου θα υψωθούν. ¹²Κοίτα —αυτοί θα έρθουν από μακριά· και κοίτα, αυτοί από τον βορρά και τη δύση, και αυτοί από τη γη Σινείμ. ^d d v12 Η Σινείμ είναι μια μακρινή χώρα, πιθανότατα η Συήνη (το σημερινό Ασουάν) στη νότια Αίγυπτο — ονομάζοντας το μακρινό άκρο απ' όπου επιστρέφουν τα παιδιά του Πατέρα μας. ¹³Τραγουδήστε από χαρά, ουρανοί, και αγάλλου, γη· ξεσπάστε σε τραγούδι, βουνά! Γιατί ο Πατέρας μας παρηγόρησε τον λαό του, και η καρδιά του σπλαχνίζεται τους ταλαιπωρημένους του.

¹⁴Η Σιών όμως είπε: «Ο Πατέρας μας με εγκατέλειψε· ο Κυρίαρχος Πατέρας με ξέχασε».

¹⁵«Μπορεί μια γυναίκα να ξεχάσει το βρέφος που θηλάζει, να μη σπλαχνιστεί η καρδιά της τον γιο της κοιλιάς της; Ακόμα κι αυτές μπορεί να ξεχάσουν, εγώ όμως δεν θα σε ξεχάσω. ^e e v15 Απ' όλα τα εδάφια που φανερώνουν την καρδιά του Πατέρα μας, αυτό συγκαταλέγεται στα πιο τρυφερά. Ακόμα και η αγάπη της πιο πιστής μητέρας μπορεί να αποτύχει — του Πατέρα μας ποτέ δεν θα αποτύχει. ¹⁶Κοίτα —σε χάραξα στις παλάμες των χεριών μου· τα τείχη σου είναι πάντοτε μπροστά μου. ¹⁷Τα παιδιά σου βιάζονται να γυρίσουν πίσω· αυτοί που σε γκρέμισαν και σε ρήμαξαν φεύγουν μακριά σου. ¹⁸Σήκωσε τα μάτια σου ολόγυρα και δες: όλοι τους μαζεύονται και έρχονται σ' εσένα. Όσο σίγουρα ζω, λέει ο Πατέρας μας, θα τους φορέσεις όλους σαν στολίδι· θα τους δέσεις πάνω σου σαν νύφη. ¹⁹Σίγουρα τα ερείπιά σου και οι ερημωμένοι τόποι σου και η κατεστραμμένη σου γη —σίγουρα τώρα θα είσαι πολύ στενή για τους κατοίκους σου, και αυτοί που σε κατάπιαν θα είναι μακριά. ²⁰Τα παιδιά που γεννήθηκαν στον καιρό του πένθους σου θα πουν ακόμα μέσα στα αυτιά σου: «Αυτός ο τόπος είναι πολύ στενός για μένα· κάνε μου χώρο να κατοικήσω». ²¹Τότε θα πεις μέσα στην καρδιά σου: «Ποιος γέννησε αυτά για μένα; Ήμουν πενθούσα και στείρα, εξόριστη και παραπεταμένη —ποιος τα μεγάλωσε αυτά; Έμεινα ολομόναχη· από πού ήρθαν αυτά;»

²²Αυτά λέει ο Κυρίαρχος Πατέρας: Κοίτα —θα υψώσω το χέρι μου προς τα έθνη και θα σηκώσω το σύνθημά μου προς τους λαούς· και θα φέρουν τους γιους σου στην αγκαλιά τους, και οι κόρες σου θα μεταφερθούν στους ώμους τους. ²³Βασιλιάδες θα είναι οι θετοί πατέρες σου, και οι βασίλισσές τους οι τροφοί σου. Με τα πρόσωπα στο χώμα θα σε προσκυνήσουν και θα γλείψουν τη σκόνη των ποδιών σου. Τότε θα μάθεις ότι εγώ είμαι ο Πατέρας σου· αυτοί που με περιμένουν δεν θα ντροπιαστούν».

²⁴Μπορεί να αρπαχτεί η λεία από τον ισχυρό, ή να γλιτώσουν οι αιχμάλωτοι ενός τυράννου;

²⁵Όμως αυτά λέει ο Πατέρας μας: Ακόμα και οι αιχμάλωτοι του ισχυρού θα παρθούν, και η λεία του τυράννου θα γλιτώσει· γιατί εγώ ο ίδιος θα παλέψω μ' αυτούς που σε πολεμούν, και θα σώσω τα παιδιά σου. ²⁶Θα κάνω τους καταπιεστές σου να φάνε τις ίδιες τους τις σάρκες, και θα μεθύσουν με το ίδιο τους το αίμα σαν με γλυκό κρασί. Τότε κάθε σάρκα θα μάθει ότι εγώ είμαι ο Σωτήρας σου —ο Πατέρας σου— και ο Λυτρωτής σου, ο Ισχυρός του Ιακώβ.