Isaias 49

49 ¹Paminaw kamo kanako, kamong mga kabaybayonan; patalinghogi ninyo, kamong mga katawhan gikan sa halayo. Ang atong Amahan nagtawag kanako—si Jesus—gikan sa tagoangkan; gikan sa sulod sa akong inahan iyang gihinganlan ako. ^a a v1 Ang Alagad nga nagasulti niini nga kapitulo mao si Jesus — ang Bag-ong Tugon nagpadapat niini nga mga bersikulo direkta kaniya (Lucas 2:32; Buhat 13:47). ²Gihimo niya ang akong baba nga sama sa mahait nga espada; sa landong sa iyang kamot iyang gitagoan ako. Gihimo niya ako nga gipasinaw nga udyong; sa iyang baslayan iyang gitago ako.

³Ug miingon siya kanako, “Ikaw ang akong alagad—si Jesus, ang tinuod nga Israel—nga pinaagi kanimo ipakita ko ang akong himaya.”

⁴Apan miingon ako, “Naghago ako sa kawang; gigugol ko ang akong kusog sa walay kapuslanan ug sa kakawangan. Apan sa pagkatinuod ang akong katarong anaa sa akong Amahan, ug ang akong ganti anaa sa akong Amahan.”

⁵Ug karon ang atong Amahan nag-ingon—siya nga naghulma kanako gikan sa tagoangkan aron mahimong iyang alagad, aron dad-on pagbalik si Jacob ngadto kaniya, aron matigom ang Israel ngadto kaniya, kay gipasidunggan ako sa iyang panan-aw, ug ang akong Amahan nahimong akong kusog,

⁶nag-ingon siya: “Gamay ra kaayo nga butang alang kanimo nga mahimong akong alagad aron bangonon ang mga tribo ni Jacob ug ibalik ang mga gitipigan sa Israel; himoon ko usab ikaw nga kahayag alang sa mga nasod, aron ang akong kaluwasan makaabot sa mga kinatumyan sa yuta.” ^b b v6 Gikugos ni Simeon ang batang si Jesus ug gitawag siya nga “kahayag alang sa mga nasod” (Lucas 2:32), ug gipadapat ni Pablo kini nga pulong sa iyang misyon ngadto sa mga Hentil (Buhat 13:47). ⁷Mao kini ang giingon sa atong Amahan, ang Manunubos sa Israel, ang iyang Balaan, ngadto sa usa nga gitamay pag-ayo, gikasilagan sa nasod, ngadto sa alagad sa mga magmamando: Ang mga hari makakita ug motindog; ang mga prinsipe moyukbo, tungod sa imong Amahan nga matinud-anon, ang Balaan sa Israel, nga nagpili kanimo.

Usa ka Kasabotan alang sa Katawhan

⁸Mao kini ang giingon sa atong Amahan: Sa panahon sa kahimuot gitubag ko ikaw, ug sa adlaw sa kaluwasan gitabangan ko ikaw; ampingan ko ikaw ug ihatag ko ikaw ingon nga kasabotan alang sa katawhan, aron ipasig-uli ang yuta, aron bahinbahinon ang biniyaan nga mga panulondon, ⁹nga nagaingon sa mga binilanggo, ‘Gawas kamo,’ ug sa mga anaa sa kangitngit, ‘Ipakita ninyo ang inyong kaugalingon.’ Subay sa mga dalan sila manibsib, ug sa tanang hawan nga kabungtoran anaa ang ilang sibsibanan.

¹⁰Dili sila gutmon o uhawon, ni hampakon sila sa makasunog nga hangin o adlaw, kay siya nga ang kasingkasing giabot ug kaluoy alang kanila maoy mogiya kanila, ug pinaagi sa mga tuboran sa tubig iyang tultolan sila. ¹¹Ug himoon ko ang tanan kong kabukiran nga dalan, ug ang akong mga agianan igapataas. ¹²Tan-awa—kini sila moabot gikan sa halayo; ug tan-awa, kini sila gikan sa amihanan ug sa kasadpan, ug kini sila gikan sa yuta sa Sinim. ^c c v12 Ang Sinim usa ka halayong yuta, lagmit mao ang Syene (ang modernong Aswan) sa habagatang Ehipto — nga nagngalan sa halayong utlanan diin mobalik ang mga anak sa atong Amahan. ¹³Pag-awit sa kalipay, kamong kalangitan, ug paglipay, kalibotan; panagawit kamo, kabukiran! Kay gihupay sa atong Amahan ang iyang katawhan, ug ang iyang kasingkasing giabot ug kaluoy alang sa iyang mga sinakit.

¹⁴Apan miingon ang Zion, “Gibiyaan ako sa atong Amahan; gikalimtan ako sa Soberanong Amahan.”

¹⁵“Malimot ba ang usa ka babaye sa iyang masuso, nga ang iyang kasingkasing dili maabot ug kaluoy alang sa anak sa iyang tagoangkan? Bisan kini sila mahimong malimot, apan dili ko ikaw malimtan. ^d d v15 Sa tanang mga bersikulo nga nagpadayag sa kasingkasing sa atong Amahan, kini maoy usa sa labing malumo. Bisan ang gugma sa labing matinud-anong inahan mahimong mapakyas — apan ang iya sa atong Amahan dili gayod. ¹⁶Tan-awa—gikulit ko ikaw sa mga palad sa akong mga kamot; ang imong mga paril ania kanunay sa akong atubangan. ¹⁷Ang imong mga anak nagdali sa pagbalik; sila nga naglumpag kanimo ug naglaglag kanimo mobiya gikan kanimo. ¹⁸Ilingi ang imong palibot ug tan-awa: silang tanan nagtigom ug mangabot kanimo. Ingon nga buhi ako, nag-ingon ang atong Amahan, pagasul-obon mo silang tanan sama sa alahas; ibugkos mo sila sama sa usa ka pangasaw-onon. ¹⁹Sa pagkatinuod ang imong mga guba ug ang imong mga biniyaang dapit ug ang imong nalaglag nga yuta—sa pagkatinuod karon masigpit ka na alang sa imong mga molupyo, ug sila nga naglamoy kanimo mahilayo na. ²⁰Ang mga anak nga natawo sa panahon sa imong pagbangotan mosulti pa nga imong madungog, “Kini nga dapit sigpit ra kaayo alang kanako; hatagi akog luna aron ako mopuyo.” ²¹Unya moingon ka sa imong kasingkasing, “Kinsa ang nanganak niini alang kanako? Nawad-an ako sa mga anak ug baw-as ako, hininginlan ug sinalikway—kinsa ang nagmatuto niini? Nahibilin ako nga nag-inusara; diin kini sila gikan?”

²²Mao kini ang giingon sa Soberanong Amahan: Tan-awa—ibayaw ko ang akong kamot ngadto sa mga nasod ug ipataas ko ang akong bandila ngadto sa mga katawhan; ug dad-on nila ang imong mga anak nga lalaki diha sa ilang mga bukton, ug ang imong mga anak nga babaye pagasapwangon sa ilang mga abaga. ²³Ang mga hari mahimong imong mga tig-alima nga amahan, ug ang ilang mga rayna mahimong imong mga inahan nga magpasuso. Uban sa ilang mga nawong ngadto sa yuta sila moyukbo kanimo ug motilap sa abog sa imong mga tiil. Unya mahibalo ka nga ako mao ang imong Amahan; sila nga nagahulat kanako dili maulawan.”

²⁴Makuha ba ang inilog gikan sa gamhanan, o maluwas ba ang mga bihag sa usa ka malupigon?

²⁵Apan mao kini ang giingon sa atong Amahan: Bisan ang mga bihag sa gamhanan pagakuhaon, ug ang inilog sa malupigon pagaluwason; kay ako gayod makigbisog batok niadtong makigbisog kanimo, ug luwason ko ang imong mga anak. ²⁶Pakan-on ko ang imong mga madaugdaugon sa ilang kaugalingong unod, ug mangahubog sila sa ilang kaugalingong dugo sama sa tam-is nga bino. Unya masayod ang tanang unod nga ako mao ang imong Manluluwas—ang imong Amahan—ug ang imong Manunubos, ang Gamhanan ni Jacob.