Isaias 48

48 ¹Paminawa kini, balay ni Jacob, kamo nga gitawag sa ngalan sa Israel ug nga naggikan sa kaliwat ni Juda; kamo nga nanumpa sa ngalan sa atong Amahan ug nagtawag sa atong Amahan—apan dili sa kamatuoran o sa pagkamatarong. ²Kay gitawag nila ang ilang kaugalingon nga katawhan sa balaang siyudad ug nagsalig sa atong Amahan—ang Amahan sa mga kasundalohan sa langit mao ang iyang ngalan.

³“Gipahayag ko ang mga nahiuna nga butang sa dugay nang panahon; nanggawas kini gikan sa akong baba, ug akong gipaila kini. Unya sa kalit mibuhat ako, ug kini natuman. ⁴Tungod kay nahibalo ako kon unsa kagahi ka—ang ugat sa imong liog tikig sama sa puthaw, ang imong agtang gahi sama sa bronse.’ ⁵Gisultihan ko ikaw niining mga butanga sa dugay nang panahon; sa wala pa kini mahitabo gipahibalo ko kini kanimo, aron dili ka gayod makaingon, ‘Ang akong dios-dios maoy nagbuhat niini; ang akong kinulit nga larawan ug ang akong tinunaw nga larawan maoy nagsugo niini.” ⁶Nadungog mo na kini; karon tan-awa ang tanan niini. Dili mo ba kini angkonon? Sukad karon suginlan ko ikaw sa bag-ong mga butang, mga tinago nga wala mo mahibaloi.’ ⁷Gibuhat kini karon, dili sa dugay nang panahon; sa wala pa ang karong adlawa wala ka pa gayod makadungog niini, busa dili ka makaingon, ‘Nahibaloan ko na kini.’ ⁸Wala ka pa gayod makadungog, wala ka pa makaila; sa dugay nang panahon wala maablihi ang imong dalunggan. Kay nahibalo ako kon unsa kamabudhion ang imong buhaton—ikaw gitawag nga masinupakon sukad sa pagkahimugso. ⁹Tungod sa akong kaugalingong ngalan gipugngan ko ang akong kasuko; alang sa akong pagdayeg gipugngan ko kini batok kanimo, aron dili ko ikaw pagaputlon. ¹⁰Tan-awa, giulay ko ikaw, apan dili sama sa plata; gisulayan ko ikaw sa hudno sa kasakitan. ¹¹Alang sa akong kaugalingon, alang sa akong kaugalingon, mobuhat ako—kay nganong pasipalahan man ang akong ngalan? Ang akong himaya dili ko ihatag sa lain.

Ako ang Nahauna ug ang Naulahi

¹²“Paminaw kanako, Jacob, ug Israel, nga akong gitawag: Ako mao siya; ako ang nahauna, ug ako ang naulahi. ¹³Ang akong kaugalingong kamot maoy nagpahimutang sa patukoranan sa yuta, ug ang akong tuong kamot maoy nagbukhad sa kalangitan; sa dihang tawgon ko sila, mobarog silang tanan.”

¹⁴Pagtigom kamong tanan, ug paminaw: kinsa kanila ang nagpahayag niining mga butanga? Ang akong gihigugma magatuman sa akong katuyoan batok sa Babilonia, ug ang iyang bukton mahimong batok sa mga taga-Babilonia. ^a a v14 Ang “akong gihigugma” nagtumong kang Ciro, ang Persianhong hari nga gipatindog sa Dios aron sa pagsakop sa Babilonia ug paghatag ug kagawasan sa Israel.

¹⁵Ako, ako gayod, maoy nagsulti; oo, gitawag ko siya. Gidala ko siya, ug magmalamposon siya sa iyang dalan.

¹⁶Dumol kanako, paminawa kini: sukad sa sinugdan wala ako magsulti sa tago; sukad sa panahon nga kini nahitabo, atua ako didto. Ug karon ang Soberanong Amahan nagpadala kanako—ug sa iyang Espiritu. ^b b v16 Daghan ang nakadungog kang Jesus nga nagsulti niini nga linya — ang Alagad nga hapit nang ibutyag sa atong Amahan diha sa mosunod nga mga kapitulo, nga gipadala uban kaniya ang Espiritu Santo.

¹⁷Mao kini ang giingon sa atong Amahan—ang imong Manunubos, ang Balaan sa Israel: Ako ang imong Amahan, nga nagatudlo kanimo alang sa imong kaayohan, nga nagagiya kanimo sa dalan nga imong pagalaktan. ¹⁸“Kon naminaw ka pa lang sa akong mga sugo! Nan ang imong kalinaw modagayday unta sama sa suba, ug ang imong pagkamatarong sama sa mga balod sa dagat. ¹⁹Ang imong mga anak mahisama unta sa balas, ug ang imong kaugalingong kaliwat sama sa mga lugas niini; ang ilang ngalan dili gayod pagaputlon o pagalaglagon gikan sa akong atubangan.”

²⁰Gawas gikan sa Babilonia! Kalagiw gikan sa mga taga-Babilonia! Uban sa singgit sa kalipay ipahayag kini, imantala kini; ipakaylap kini hangtod sa kinatumyan sa yuta. Ingna, ‘Gitubos sa atong Amahan ang iyang alagad nga si Jacob!’ ²¹Wala sila uhawa sa dihang gigiyahan niya sila latas sa mga disyerto; gipatubod niya alang kanila ang tubig gikan sa bato. Gipikas niya ang bato, ug mibuhagay ang tubig.

²²“Walay kalinaw,” miingon ang atong Amahan, “alang sa mga daotan.”