Yesaya 48 FHB Father's Heart Bible™

48 ¹Rungokna iki, he turune Yakub, kowe kang katelah kanthi jeneng Israel lan kang asale saka tedhake Yehuda; kowe kang sumpah demi asmane Rama kita lan nyebut asmane Rama kita—nanging ora kanthi kayekten utawa kabeneran. ²Awit wong-wong mau padha ngaku dadi warga kutha suci lan padha sumendhe marang Rama kita—Rama Gustining wadyabala swarga iku asmane.

³“Prakara-prakara kang dhisik wis Dakwartakake wiwit biyen; kabeh mau metu saka lesanKu, lan Dakwedharake. Banjur dumadakan Aku tumindak, temah kabeh kelakon. ⁴Awit Aku wis ngerti sepira wangkotmu —otot gulumu kaku kaya wesi, batukmu atos kaya tembaga.’ ⁵Prakara iki wis Dakkandhakake marang kowe wiwit biyen; sadurunge kelakon, wis Dakwartakake marang kowe, supaya kowe ora bisa ngucap, ‘Kabeh iki ditindakake dening brahalaku; recaku tatahan lan recaku cithakan kang mrentahake.” ⁶Kowe wis krungu bab iku; saiki delengen kabeh mau. Apa kowe ora gelem ngakoni? Wiwit saiki Aku bakal ngandhakake prakara-prakara anyar marang kowe, prakara kang sinengker, kang durung tau kokngerteni.’ ⁷Prakara iku dititahake saiki, dudu wiwit biyen; sadurunge dina iki kowe durung tau krungu bab iku, mula kowe ora bisa ngucap, ‘Aku wis ngerti kabeh iku.’ ⁸Kowe durung tau krungu, durung tau ngerti; wiwit biyen kupingmu ora kabukak. Awit Aku wis ngerti sepira anggonmu bakal cidra—kowe wis katelah dadi wong mbalela wiwit lair. ⁹Marga saka asmaKu dhewe, Aku ngampet bebenduKu; marga saka pangalembanaKu, Dakampet tumrap kowe, supaya kowe ora Daktumpes. ¹⁰Lah, kowe wis Daklebur, nanging ora kaya salaka; kowe wis Dakuji ana ing pawoning kasangsaran. ¹¹Marga saka kaperluanKu dhewe, marga saka kaperluanKu dhewe, Aku tumindak—awit kena apa asmaKu kudu dicemerake? KamulyanKu ora bakal Dakwenehake marang liyan.

Aku iku Kang Wiwitan lan Kang Wekasan

¹²“Rungokna Aku, he Yakub, lan Israel, kang wis Daktimbali: Aku iki iya iku; Aku iki Kang Wiwitan, lan Aku iki Kang Wekasan. ¹³AstaKu dhewe kang masang dhasaring bumi, lan asta tengenKu kang njereng langit; samangsa Aku nimbali, kabeh padha ngadeg bebarengan.”

¹⁴Padha nglumpuka, kowe kabeh, lan rungokna: sapa ing antarane kang wis ngandharake prakara iki? Wong kang Daktresnani bakal nindakake karsaKu tumrap Babil, lan lengene bakal nglawan wong Babil. ^a a v14 “Wong kang Daktresnani” iku nuduhake Kores, raja Persia kang disamektakake dening Gusti Allah kanggo nelukake Babil lan mardikakake Israel.

¹⁵Aku, Aku dhewe, kang wis ngandika; iya, Aku wis nimbali dheweke. Aku wis nggawa dheweke, lan dheweke bakal kasil ing dalane.

¹⁶Padha nyedhaka marang Aku, rungokna iki: wiwit wiwitan Aku ora tau ngandika kanthi sesidheman; wiwit nalika prakara iku dumadi, Aku wis ana ing kono. Lan saiki Rama Kang Mahakwasa wis ngutus Aku—lan Rohe. ^b b v16 Akeh wong kang krungu Gusti Yesus ngandika ing ukara iki—Abdi kang bakal kawedharake dening Rama kita ing bab-bab sabanjure, kang kautus kanthi kadherekake Sang Roh Suci.

¹⁷Mangkene pangandikane Rama kita—Sang Panebusmu, Kang Mahasuci Allahe Israel: Aku iki Ramamu, kang mulang kowe supaya becik, kang nuntun kowe ing dalan kang kudu koklakoni. ¹⁸“Saupama kowe gelem nggatekake dhawuh-dhawuhKu! Mesthi katentremanmu bakal mili kaya bengawan, lan kabeneranmu kaya aluning samodra. ¹⁹Anak-anakmu mesthi bakal kaya wedhi akehe, lan turunmu dhewe kaya gluguting wedhi; jenenge ora bakal tau kasirnakake utawa katumpes saka ngarsaKu.”

²⁰Padha metua saka Babil! Padha mlayua saka wong Babil! Kanthi surak-surak bungah wartakna, undhangna iku; sebarna tekan pungkasaning bumi. Ucapna, ‘Rama kita wis nebus Yakub abdine!’ ²¹Wong-wong mau padha ora ngelak nalika dituntun dening Panjenengane ngliwati pasamunan; Panjenengane njalari banyu mili saka watu parang kanggo wong-wong mau. Panjenengane mecah watu parang, lan banyune mancur metu.

²²“Ora ana katentreman,” mangkono pangandikane Rama kita, “tumrap wong duraka.”