Isaia 48 FHB Father's Heart Bible™

48 ¹Henoy izao, ry taranak’i Jakoba, ianareo izay nantsoina amin’ny anaran’i Israely sy nipoitra tamin’ny taranak’i Joda; ianareo izay mianiana amin’ny anaran’i Raintsika ary miantso an’i Raintsika—nefa tsy amin’ny marina na amin’ny fahamarinana. ²Fa manao ny tenany ho olona any amin’ny tanàna masina izy ireo ary miankina amin’i Raintsika—ny Ray Tompon’ny tafika any an-danitra no anarany.

³«Efa nambarako hatramin’ny ela ny zavatra taloha; nivoaka tamin’ny vavako izy ireo, ary nampahafantariko. Dia nanao zavatra tampoka Aho, ary tonga izy ireo. ⁴Satria fantatro fa tena mpiziriziry ianao—ny hozatry ny vozonao tahaka ny vy, ary ny handrinao tahaka ny varahina. ⁵Efa nambarako taminao hatramin’ny ela ireo zavatra ireo; talohan’ny nitrangany dia nambarako taminao izy ireo, mba tsy hahazoanao miteny mihitsy hoe: “Ny sampiko no nanao azy ireo; ny sarako voasokitra sy ny sarako nafoy no nandidy azy ireo.”» ⁶Efa renao izany; ankehitriny dia jereo ny rehetra. Tsy hekenao va? Manomboka izao dia holazaiko aminao ny zava-baovao, zava-miafina izay tsy fantatrao mihitsy. ⁷Vao noforonina izao izy ireo, fa tsy hatry ny ela; talohan’ity andro ity dia tsy mbola renao mihitsy izy ireo, mba tsy hahazoanao miteny hoe: “Efa fantatro izy ireo.” ⁸Tsy mbola renao, tsy mbola fantatrao; hatry ny ela dia tsy novohana ny sofinao. Fa fantatro fa hamitaka mafy ianao— ary antsoina hoe mpikomy hatramin’ny teraka ianao. ⁹Noho ny anarako ihany no mampihemotra ny fahatezerako Aho; noho ny fiderana Ahy no mamehy azy aminao, mba tsy hanapahako anao. ¹⁰Indro, efa nodioviko ianao, nefa tsy tahaka ny volafotsy; efa notsapako tao amin’ny lafaoron’ny fahoriana ianao. ¹¹Noho ny tenako, noho ny tenako ihany no manao izany Aho— fa nahoana no hataon’ny olona ho tsy masina ny anarako? Ny voninahitro dia tsy homeko olon-kafa.

Izaho no Voalohany sy Farany

¹²«Henoy Aho, ry Jakoba, ary ianao Israely, izay nantsoiko: Izaho no Izy; Izaho no voalohany, ary Izaho no farany. ¹³Nanorina ny tany ny tanako ihany, ary namelatra ny lanitra ny tanako havanana; rehefa miantso azy ireo Aho, dia mijoro miaraka izy ireo.»

¹⁴Mivoria, ianareo rehetra, ka henoy: iza amin’ireo no efa nanambara izany zavatra izany? Ilay tiako no hanatanteraka ny fikasako hamely an’i Babylona, ary hamely ny mponina any Babylona ny sandriny. ^a a v14 «Ilay tiako» dia manondro an’i Kirosy, ilay mpanjaka persiana izay natsangan’Andriamanitra handresy an’i Babylona sy hanafaka an’i Israely.

¹⁵Izaho, Izaho ihany no efa niteny; eny, efa niantso azy Aho. Efa nitondra azy Aho, ary hambinina amin’ny lalany izy.

¹⁶Manatòna Ahy, henoy izao: hatramin’ny voalohany dia tsy niteny tamin’ny miafina Aho; hatramin’ny nisiany dia teo Aho. Ary ankehitriny dia nirahin’ny Ray Tompo Aho—mbamin’ny Fanahiny. ^b b v16 Maro no mihevitra fa i Jesosy no miteny amin’ity andalana ity — ilay Mpanompo ho asehon’i Raintsika amin’ireo toko manaraka, nirahina miaraka amin’ny Fanahy Masina eo anilany.

¹⁷Izao no lazain’i Raintsika—Mpanavotrao, ilay Masin’i Israely: Izaho no Rainao, izay mampianatra anao ho soa ho anao, izay mitarika anao amin’ny lalana tokony alehanao. ¹⁸«Enga anie ka nihaino ny didiko ianao! Dia nikoriana tahaka ny ony ny fiadananao, ary ny fahamarinanao tahaka ny onjan’ny ranomasina. ¹⁹Ho tahaka ny fasika ny zanakao, ary ny taranakao ihany tahaka ny lantony; ny anarany tsy ho voapaka na ho levona eo anatrehako mihitsy.»

²⁰Mivoaha eto Babylona! Mandosira ny mponina any Babylona! Amin’ny kiakiaky ny hafaliana dia ambarao, ampahafantaro; alefaso hatrany amin’ny faran’ny tany. Lazao hoe: “Efa nanavotra ny mpanompony Jakoba i Raintsika!” ²¹Tsy nangetaheta izy ireo rehefa nitondra azy namaky ny efitra Izy; nampikoriana rano avy tamin’ny vatolampy ho azy ireo Izy. Notrohany ny vatolampy, dia nitsoka ny rano.

²²«Tsy misy fiadanana» hoy i Raintsika, «ho an’ny ratsy fanahy.»