يسعياه 48 FHB Father's Heart Bible™

48 ¹اي يعقوب جا گھراڻا، هي ٻڌ، تون جيڪو اسرائيل جي نالي سان سڏجين ٿو ۽ يهوداه جي نسل مان آيو آهين، تون جيڪو اسان جي پيءُ جي نالي جو قسم کڻين ٿو ۽ اسان جي پيءُ کي سڏين ٿو، پر نہ سچ سان نہ سچائيءَ سان. ²ڇاڪاڻ تہ اهي پاڻ کي پاڪ شهر جا ماڻهو سڏائين ٿا ۽ اسان جي پيءُ تي ڀروسو ڪن ٿا — آسمان جي لشڪرن جو پيءُ سندس نالو آهي.

³”اڳيون ڳالهيون مون گھڻو اڳ ٻڌايون؛ اهي منهنجي وات مان نڪتيون ۽ مون اهي ظاهر ڪيون. پوءِ اوچتو مون ڪم ڪيو ۽ اهي پوريون ٿيون. ⁴ڇاڪاڻ تہ مون ڄاتو تہ تون ڪيڏو ضدي آهين — تنهنجي ڳچيءَ جا پٺا لوهہ وانگر سخت ۽ تنهنجي پيشاني ڪانسيءَ وانگر سخت آهي.‘ ⁵مون اهي ڳالهيون تو کي گھڻو اڳ ٻڌايون؛ اهي ٿيڻ کان اڳ مون تو کي اعلان ڪري ٻڌايون، تہ جيئن تون ڪڏهن نہ چوين تہ ’منهنجي بت اهي ڪيون؛ منهنجي ڪوريل مورتي ۽ ڍاريل بت اهي حڪم ڏنا.“ ⁶تو اهو ٻڌو آهي؛ هاڻي اهو سڀ ڏس. ڇا تون اقرار نہ ڪندين؟ هاڻي کان وٺي مان تو کي نيون، لڪل ڳالهيون ٻڌائيندس، جيڪي تو ڪڏهن نہ ڄاتيون.‘ ⁷اهي هاڻي پيدا ڪيل آهن، گھڻو اڳ نہ؛ اڄ کان اڳ تو انهن بابت ڪڏهن نہ ٻڌو هو، تہ جيئن تون نہ چوين تہ ’مون اهي اڳ ئي ڄاتيون هيون.‘ ⁸تو ڪڏهن نہ ٻڌو، ڪڏهن نہ ڄاتو؛ گھڻو اڳ تنهنجو ڪن کليل نہ هو. ڇاڪاڻ تہ مون ڄاتو تہ تون ڪيڏي دغابازي ڪندين — تو کي ڄمڻ کان ئي باغي سڏيو ويو آهي. ⁹پنهنجي نالي جي خاطر مان پنهنجو غضب روڪيان ٿو؛ پنهنجي واکاڻ جي خاطر تو تي ان کي ضبط ڪيان ٿو، تہ جيئن مان تو کي ڪٽي نہ ڇڏيان. ¹⁰ڏس، مون تو کي صاف ڪيو آهي، پر چانديءَ وانگر نہ؛ مون تو کي مصيبت جي ڀٽيءَ ۾ پرکيو آهي. ¹¹پنهنجي ئي خاطر، پنهنجي ئي خاطر مان اهو ڪريان ٿو — ڇاڪاڻ تہ منهنجو نالو ڇو بي حرمت ٿئي؟ پنهنجو جلوو مان ٻئي کي نہ ڏيندس.

مان پهريون ۽ آخري آهيان

¹²”اي يعقوب، مون ڏانهن ٻڌ، ۽ اي اسرائيل، جنهن کي مون سڏيو: مان اهو ئي آهيان؛ مان پهريون آهيان ۽ مان ئي آخري آهيان. ¹³منهنجي ئي هٿ زمين جو بنياد رکيو، ۽ منهنجي ساڄي هٿ آسمان کي پکيڙيو؛ جڏهن مان انهن کي سڏيان ٿو تڏهن اهي گڏجي اٿي بيهن ٿا.“

¹⁴اوهين سڀ گڏ ٿيو ۽ ٻڌو: انهن مان ڪنهن اهي ڳالهيون ٻڌايون؟ جنهن سان مون کي پيار آهي، سو بابل خلاف منهنجو ارادو پورو ڪندو، ۽ سندس ٻانهن ڪلدين خلاف ٿيندي. ^a a v14 ”جنهن سان مون کي پيار آهي“ مان مراد ڪورس آهي، فارس جو بادشاهه، جنهن کي خدا بابل کي فتح ڪرڻ ۽ اسرائيل کي آزاد ڪرڻ لاءِ اٿاري رهيو هو.

¹⁵مان، مون پاڻ ئي چيو آهي؛ ها، مون ئي کيس سڏيو آهي. مون کيس آندو آهي ۽ هو پنهنجي راهه ۾ ڪامياب ٿيندو.

¹⁶مون وٽ ويجھو اچو، هي ٻڌو: شروع کان مون ڳجھ ۾ ڪجھ نہ چيو؛ جڏهن کان اهو ٿيو، مان اتي هوس. هاڻي حاڪم پيءُ مون کي ۽ سندس روح کي موڪليو آهي. ^b b v16 ڪيترائي ماڻهو هن سٽ ۾ يسوع کي ڳالهائيندي ٻڌن ٿا — اهو خادم جنهن کي اسان جو پيءُ ايندڙ بابن ۾ ظاهر ڪرڻ وارو آهي، جيڪو پاڪ روح سان گڏ موڪليو ويو آهي.

¹⁷اسان جو پيءُ، جيڪو تنهنجو ڇوٽڪارو ڏيندڙ ۽ اسرائيل جو پاڪ ذات آهي، هيئن ٿو فرمائي تہ مان تنهنجو پيءُ آهيان، جيڪو تو کي تنهنجي ڀلائيءَ لاءِ سيکاريان ٿو ۽ جنهن واٽ تي تو کي هلڻ گھرجي، انهيءَ تي هلايان ٿو. ¹⁸”ڪاش تو منهنجن حڪمن تي ڌيان ڏنو هجي ها! تڏهن تنهنجي سلامتي دريا وانگر وهي ها، ۽ تنهنجي سچائي سمنڊ جي لهرن وانگر. ¹⁹تنهنجا ٻار ريتيءَ جيان ٿين ها ۽ تنهنجي پنهنجي اولاد ان جي داڻن جيان؛ سندن نالو منهنجي اڳيان ڪڏهن نہ ڪٽجي ها ۽ نہ ناس ٿئي ها.“

²⁰بابل مان نڪري وڃو! ڪلدين کان ڀڄو! خوشيءَ جي آواز سان اعلان ڪريو، پڌرو ڪريو؛ ان کي زمين جي ڇيڙي تائين پهچايو. چئو تہ ’اسان جي پيءُ پنهنجي ٻانهي يعقوب کي ڇوٽڪارو ڏنو آهي!‘ ²¹جڏهن هن کين ريگستانن مان هلايو، تڏهن کين اڃ نہ لڳي؛ هن سندن لاءِ پٿر مان پاڻي وهايو. هن پٿر کي چيريو ۽ پاڻي ڦٽي نڪتو.

²²”سلامتي ناهي،“ اسان جو پيءُ فرمائي ٿو، ”شرير ماڻهن لاءِ.“