زما په نوم بلل شوى
زموږ پلار هغو خلکو ته چې د اوسپنې په څېر سرکښه یې بولي، وايي چې هغه هر څه مخکې له مخکې اعلان کړي ترڅو هیڅکله یې خپلو بتانو ته منسوب نه کړي. هغه یې د مصیبت په کوره کې پاک کړل، او د هغې سولې غم خوري چې دوی یې لرلی شوه. بیا هم کلام دا دی: له بابل ووځئ، او ووایئ چې هغه دوی خلاص کړي دي.
48 1اے د يعقوب کوره، دا واورئ، تاسو چې د اِسرائيل په نامه بلل کيږئ او د يهوداه د نسل نه راغلى يئ؛ تاسو چې د زمونږ پلار په نامه قسم خورئ او زمونږ پلار يادوئ — خو نۀ په رښتيا سره او نۀ په صداقت سره. 2ځکه چې هغوئ ځان د پاک ښار خلق بولى او په زمونږ پلار باندې تکيه کوى — د آسمانى لښکرو پلار د هغۀ نوم دے.
3”ما ډېر مخکښې پخوانۍ خبرې ښکاره کړې؛ زما د خولې نه ووتلې، او ما هغه معلومې کړې. بيا ناڅاپه ما عمل وکړو، او هغه رښتيا شوې. 4ځکه چې ما پوهېدم چې تۀ څومره ضدى يې — ستا د غاړې رګ د اوسپنې په شان کلک، ستا تندے د پيتل په شان سخت دے.‘ 5ما دا خبرې تا ته ډېر مخکښې وکړې؛ د هغو د پېښېدو نه مخکښې ما تا ته خبر درکړو، دې دپاره چې تۀ هيچرې ونۀ شې وئيلے، ’زما بت دا وکړل؛ زما تراشلې مجسمه او زما ډاله شوې مورتۍ دا حُکم وکړو.“ 6تا دا واورېدل؛ اوس دا ټول وګوره. آيا تۀ به دا ونۀ منې؟ له اوسه نه به زۀ تا ته نوې خبرې درکوم، پټې خبرې چې تا هيچرې نۀ دى معلومې کړې.‘ 7دا اوس پېدا شوې دى، نۀ د ډېر مخکښې؛ د نن نه مخکښې تا د دې هيڅ اورېدلے نۀ وو، نو تۀ نۀ شې وئيلے، ’ما دا د مخکښې نه پېژندلې.‘ 8تا هيچرې نۀ دى اورېدلى، هيچرې نۀ دى پېژندلى؛ د ډېر مخکښې نه ستا غوږ نۀ وو خلاص شوے. ځکه چې ما پوهېدم چې تۀ به څومره بېوفايى کوې — تۀ د پېدائش نه راهيسې باغى بلل شوے يې. 9د خپل نوم دپاره زۀ خپل غضب ايساروم؛ د خپلې ستائينې دپاره زۀ هغه ستا په مقابله کښې ايساروم، دې دپاره چې زۀ تۀ ونۀ پرېکوم. 10وګوره، ما تۀ پاک کړے، خو نۀ د سپينو زرو په شان؛ ما تۀ د مصيبت په بټۍ کښې آزمويلے. 11د خپل ځان دپاره، د خپل ځان دپاره، زۀ دا کوم — ځکه چې زما نوم ولې پليت شى؟ زۀ خپله لوئى بل چا ته نۀ ورکوم.
زۀ اول او آخر يم
12”ما ته غوږ ونيسه، اے يعقوبه، او اے اِسرائيله، چې ما راوبللے: زۀ هغه يم؛ زۀ اول يم، او زۀ آخر يم. 13زما خپل لاس د زمکې بنياد کېښودو، او زما ښى لاس آسمانونه وغزول؛ کله چې زۀ هغوئ ته آواز وکړم، نو هغه ټول په يوځائ ودريږى.“
14تاسو ټول راجمع شئ او واورئ: د هغوئ په مينځ کښې چا دا خبرې ښکاره کړې دى؟ هغه څوک چې زۀ ورسره مينه لرم، هغه به زما مقصد د بابل خلاف پوره کړى، او د هغۀ لاس به د بابليانو خلاف وى. a a v14 ”هغه څوک چې زۀ ورسره مينه لرم“ د خورس اشاره ده، هغه فارسى بادشاه چې خُدائ پاک يې د بابل د فتح کولو او د اِسرائيل د آزادولو دپاره راپورته کولو.
15ما، ما پخپله، وفرمائيل؛ هو، ما هغه راوبللو. ما هغه راوستلو، او هغه به په خپله لار کښې کامياب شى.
16ما ته رانزدې شئ، دا واورئ: د شروع نه ما په پټه خبرې نۀ دى کړې؛ د هغه وخت نه چې دا وشول، زۀ هلته وم. او اوس اختياروال پلار زۀ لېږلے يم — او د هغۀ روح. b b v16 ډېر خلق په دې کرښه کښې عيسىٰ اورى چې خبرې کوى — هغه خادم چې زمونږ پلار يې په راتلونکو بابونو کښې څرګندول غواړى، چې د روحُ القُدس سره يوځائ لېږلے شوے دے.
17زمونږ پلار داسې فرمائى — ستا خلاصونکے، د اِسرائيل پاک ذات: زۀ ستا پلار يم، چې ستا د ګټې دپاره تا ته ښوونه کوم، چې په هغه لار دې بوځم چې تا ته پرې تلل پکار دى. 18”کاش چې تا زما حُکمونو ته پام کړے وَى! نو ستا سلامتى به د سيند په شان بهېدله، او ستا صداقت به د سمندر د څپو په شان وو. 19ستا اولاد به د شګو په شان وو، او ستا خپله ذُريت به د هغو د دانو په شان وه؛ د هغوئ نوم به هيچرې نۀ ختمېدو او نۀ به زما د حضور نه هلاکېدو.“
20د بابل نه ووځئ! د بابليانو نه وتښتئ! د خوشحالۍ په نارې سره دا اعلان کړئ، خپور يې کړئ؛ دا د زمکې تر پايه ورسوئ. ووايئ، ’زمونږ پلار خپل خادم يعقوب خلاص کړو!‘ 21کله چې هغۀ هغوئ د بيابانونو نه بوتلل، نو هغوئ تږى نۀ شول؛ هغۀ د دوئ دپاره د ګټې نه اوبۀ روانې کړې. هغۀ ګټه وچاودوله، او اوبۀ راوبهېدلې.
22زمونږ پلار فرمائى، ”د بدکارانو دپاره هيڅ سلامتى نشته.“
