Yesaya 48 FHB Father's Heart Bible™

48 ¹Regepkeun ieu, eh wangsa Yakub, maraneh anu disebut ku ngaran Israil sarta anu asalna tina turunan Yuda; maraneh anu sumpah demi jenengan Rama urang sarta nyambat ka Rama urang — tapi henteu kalawan kayaktian atawa kaadilan. ²Sabab maranehna nyarebut dirina urang kota suci sarta sumarande ka Rama urang — Rama balad sawarga jenengan-Na.

³“Perkara-perkara anu bihari geus ti lila diembarkeun ku Kami; kaluar tina lesan Kami, sarta ku Kami diwartakeun. Tuluy ujug-ujug Kami ngalampahkeun, tur sakabehna laksana. ⁴Sabab Kami terang kumaha bedegongna maraneh — urat beuheung maraneh kaku lir beusi, tarang maraneh teuas lir tambaga.’ ⁵Perkara-perkara eta geus ti baheula dibejakeun ku Kami ka maraneh; memeh kajadian ge ku Kami geus diwawarkeun ka maraneh, supaya maraneh ulah bisa ngomong, ‘Brahala kuring anu migawe; arca ukiran kuring jeung patung tuangan kuring anu marentahkeun.” ⁶Maraneh geus ngadenge eta; ayeuna tempo sakabeh eta. Naha maraneh moal ngaku? Ti ayeuna Kami rek ngabejaan maraneh perkara-perkara anyar, perkara-perkara anu disumputkeun nu tacan kungsi kanyahoan ku maraneh.’ ⁷Eta diciptakeun ayeuna, lain ti baheula; memeh poe ieu maraneh tacan kungsi ngadengena, nepi ka maraneh teu bisa ngomong, ‘Kuring mah geus nyaho ti tadi.’ ⁸Maraneh tacan kungsi ngadenge, tacan kungsi nyaho; ti baheula ceuli maraneh teu dibuka. Sabab Kami terang kumaha hianatna paripolah maraneh — maraneh geus disebut nu barontak ti barang lahir. ⁹Demi jenengan Kami sorangan, Kami nahan bebendu Kami; demi pamuji ka Kami, ku Kami ditahan ka maraneh, supaya maraneh henteu ku Kami dipegatkeun. ¹⁰Tenjo, maraneh geus dimurnikeun ku Kami, tapi lain kawas perak; maraneh geus diuji ku Kami dina pawon sangsara. ¹¹Demi Kami sorangan, demi Kami sorangan, Kami midamel — sabab naha jenengan Kami kudu dihina? Kamulyaan Kami moal dibikeun ka nu sejen.

Kami Nu Awal jeung Nu Ahir

¹²“Regepkeun ka Kami, eh Yakub, jeung Israil, anu ku Kami disaur: Kami ieu; Kami Nu Awal, sarta Kami Nu Ahir. ¹³Leungeun Kami sorangan anu masang pademen bumi, sarta panangan katuhu Kami anu ngampar langit; waktu disaur ku Kami, kabeh nangtung babarengan.”

¹⁴Kumpul kabeh, maraneh, sarta regepkeun: saha ti antara maranehna anu geus ngembarkeun perkara-perkara ieu? Jalma nu dipikaasih ku Kami bakal ngalaksanakeun pikersa Kami ngalawan Babul, sarta leungeunna bakal ngalawan urang Babul. ^a a v14 “Jalma nu dipikaasih ku Kami” nujul ka Koresy, raja Persia anu keur disiapkeun ku Allah pikeun ngelehkeun Babul sarta ngabebaskeun Israil.

¹⁵Kami, Kami ku anjeun, geus ngandika; enya, Kami geus nyaur manehna. Kami geus mawa manehna, sarta manehna bakal hasil dina jalanna.

¹⁶Daratang ka Kami, regepkeun ieu: ti awal mula Kami henteu ngandika kalawan susumputan; ti barang eta aya, Kami geus aya di dinya. Jeung ayeuna Rama Nu Maha Kawasa geus ngutus Kami — jeung Roh-Na. ^b b v16 Loba nu ngadenge Yesus ngandika dina baris ieu — nya eta Abdi anu rek diembarkeun ku Rama urang dina pasal-pasal saterusna, diutus jeung Roh Suci anu ngarencangan.

¹⁷Kieu dawuhan Rama urang — Panebus maraneh, Nu Maha Suci ti Israil: Kami teh Rama maraneh, anu ngawuruk maraneh pikeun kahadean maraneh, anu nungtun maraneh dina jalan anu kudu dijugjug ku maraneh. ¹⁸“Mun bae maraneh geus ngesto parentah-parentah Kami! Tangtu karahayuan maraneh bakal ngalir lir walungan, sarta kaadilan maraneh lir ombak di laut. ¹⁹Turunan maraneh bakal loba lir keusik, sarta anak incu maraneh lir butir-butirna; ngaranna moal pernah dipegatkeun atawa dibasmi ti payuneun Kami.”

²⁰Kaluar ti Babul! Kabur ti urang Babul! Kalawan surak bungah embarkeun eta, wawarkeun eta; sebarkeun nepi ka tungtung bumi. Ucapkeun, ‘Rama urang geus nebus Yakub abdi-Na!’ ²¹Maranehna henteu halabhab waktu dituntun ku Mantenna ngaliwatan gurun keusik; cai dijadikeun ngocor keur maranehna ku Mantenna tina cadas. Cadas dibeulah ku Mantenna, tuluy caina ngaburial kaluar.

²²“Moal aya karahayuan,” saur Rama urang, “pikeun jalma jahat.”