Geura Turun, Eh Putri Babul
Babul dititah turun tina tahtana, nyekel batu panggilingan budak, sarta diuk dina lebu. Rama urang ngagunakeun manéhna pikeun ngahukum Israil, tapi manéhna teu boga rasa welas asih sanajan ka nu geus kolot, sarta ngomong ka dirina sorangan yén taya nu ningali. Ahli-ahli nujumna kaduruk lir jarami; taya nu nyalametkeun manéhna.
47 1“Geura turun, diuk dina lebu, eh parawan putri Babul; diuk dina taneuh gundul, teu boga tahta, eh putri urang Kaldea. Maneh moal disebut deui anu hipu tur lemes.
2“Cokot batu panggilesan, tuluy giling gandum jadi tipung; buka cindung maneh, laan jubah maneh, ebrehkeun pingping maneh, meuntas walungan. 3Kabulrian maneh bakal dibuka, jeung kaeraan maneh bakal katembong. Kami rek ngalaksanakeun kaadilan, jeung Kami moal nyesakeun saurang ge.”
4Panebus urang—Rama balatentara sawarga jenengan-Na—Nu Maha Suci Israil, Rama urang.
5Diuk cicing, tuluy asup kana poek, eh putri urang Babul; sabab maneh moal disebut deui ratu sagala karajaan. 6Kami ngambek ka murangkalih Kami; Kami ngarurujit pusaka Kami tuluy masrahkeun maranehna kana leungeun maneh. Maneh teu welas asih ka maranehna; maneh numpukeun pasangan nu kacida beuratna, malah ka nu geus karolot. 7Maneh ngomong, “Kuring bakal jadi ratu salalanggengna”—jadi maneh teu ngasupkeun ieu perkara kana hate atawa inget kana kumaha engke ahirna.
8Ayeuna, geura regepkeun ieu, eh maneh nu resep kasenangan nu diuk reujeung aman, nu ngomong dina hatena, “Kuring teh aya, jeung euweuh deui salian ti kuring; kuring moal pisan-pisan diuk jadi randa atawa ngarasa kaleungitan anak.” 9Tapi ieu dua perkara bakal tumiba ka maneh ngan sakeudeung, dina ngan sapoe: kaleungitan anak jeung karandaan. Kabehanana bakal tumiba ka maneh sapinuhna, sanajan loba pisan sihir maneh jeung gede kakuatan jampe-jampe maneh.
10Maneh ngandelkeun kajahatan maneh sorangan; maneh ngomong, “Taya nu nenjo kuring.” Kapinteran jeung pangaweruh maneh geus nyasarkeun maneh, nepi ka maneh nyangka, “Ngan kuring nu aya, jeung euweuh deui salian ti kuring.” 11Ku sabab eta, bancang pakewuh bakal tumiba ka maneh anu moal kanyahoan kumaha nyinglarkeunana ku jampe; balai bakal labuh ka maneh anu teu bisa ditangkis ku maneh; karuksakan bakal datang ka maneh ujug-ujug, samemeh maneh nyahoeun.
12Ku sabab eta, teruskeun bae jampe-jampe maneh jeung loba sihir maneh anu geus digarap ku maneh ti ngongora keneh. Meureun maneh bakal hasil; meureun maneh bakal matak sieun. 13Maneh geus hoream ku loba nasehat maneh. Sina narangtung tuluy nyalametkeun maneh—nya eta anu nyieun peta langit, anu niten-niten bentang, anu unggal bulan anyar ngaramalkeun naon anu bakal tumiba ka maneh. 14Tenjo, maranehna teh ibarat jarami; seuneu ngaduruk nepi ka beak. Maranehna teu bisa nyalametkeun dirina tina kakuatan letah seuneu. Ieu teh lain bara pikeun nyaneut awak, lain seuneu pikeun diuk gigireunana. 15Sakitu ayana maranehna pikeun maneh—nya eta anu diajak digawe jeung dagang ku maneh ti ngongora keneh. Masing-masing ngaleos ka jurusanana sorangan; euweuh saurang ge anu nyalametkeun maneh.