ஏசாயா 47

47 ¹"இறங்கி வந்து புழுதியில் உட்காரு, பாபிலோன் என்னும் கன்னிகையான குமாரத்தியே; சிங்காசனமின்றி வெறுந்தரையில் உட்காரு, கல்தேயரின் குமாரத்தியே. மென்மையானவள் என்றும் சுகபோகியானவள் என்றும் இனி உன்னை அழைப்பதில்லை.

²"திரிகைக்கற்களை எடுத்து மாவரை; உன் முக்காட்டை நீக்கு, உன் மேலங்கியைக் களைந்துபோடு, உன் கால்களைத் திறந்துவை, ஆறுகளைக் கடந்துபோ. ³உன் நிர்வாணம் திறந்துகாட்டப்படும், உன் வெட்கம் வெளிப்படும். நான் நீதியைக் கொண்டுவருவேன், ஒருவரையும் தப்பவிடேன்."

⁴எங்கள் மீட்பர்—பரலோக சேனைகளின் பிதா என்பது அவருடைய நாமம்— இஸ்ரவேலின் பரிசுத்தர், எங்கள் பிதா.

⁵மவுனமாய் உட்கார்ந்து இருளுக்குள் போ, பாபிலோனியரின் குமாரத்தியே; ஏனெனில் இனி நீ அழைக்கப்படமாட்டாய் ராஜ்யங்களின் அரசி என்று. ⁶நான் என் பிள்ளைகள்மேல் கோபங்கொண்டேன்; என் சுதந்தரத்தைத் தீட்டுப்படுத்தி, அவர்களை உன் கையில் ஒப்புக்கொடுத்தேன். நீ அவர்களுக்கு இரக்கம் காட்டவில்லை; முதியோர்மேலும் மிகவும் பாரமான நுகத்தடியை வைத்தாய். ⁷"நான் என்றென்றைக்கும் அரசியாய் இருப்பேன்" என்று நீ சொன்னாய்—ஆகையால் இவைகளை நீ மனதில் வைக்கவுமில்லை, இதின் முடிவு எப்படியிருக்கும் என்று நினைக்கவுமில்லை.

⁸இப்போதும் இதைக் கேள், சுகபோகங்களில் ஆசைகொண்டு நிச்சிந்தையாய் உட்கார்ந்திருக்கிறவளே, "நானே இருக்கிறேன், என்னைத்தவிர வேறொருவரும் இல்லை; நான் ஒருபோதும் விதவையாய் உட்காரேன், பிள்ளையிழந்த துக்கத்தையும் அறியேன்" என்று உன் இருதயத்தில் சொல்லுகிறவளே. ⁹ஆனாலும் இவ்விரண்டும் ஒரு நொடியில் உன்மேல் வரும், ஒரே நாளில்: பிள்ளையிழத்தலும் விதவைத்தன்மையும். அவை உன்மேல் நிறைவாய் வரும், உன் மந்திரவாதங்கள் மிகுதியாயிருந்தும், உன் ஜாலவித்தைகளின் பேராற்றல் மிகுந்திருந்தும்.

¹⁰உன் சொந்தத் தீமையை நீ நம்பினாய்; 'என்னை ஒருவரும் காணவில்லை' என்று சொன்னாய். உன் ஞானமும் அறிவும் உன்னை வழிதப்பப்பண்ணின, ஆகையால் 'நானே இருக்கிறேன், என்னைத்தவிர வேறொருவரும் இல்லை' என்று நினைத்தாய். ¹¹ஆகையால் உன்மேல் அழிவு வரும், அதை மந்திரத்தால் நீக்கிவிட நீ அறியாய்; உன்னால் தடுத்துவிட முடியாத ஆபத்து உன்மேல் விழும்; நீ அறியுமுன்னே திடீரென்று பாழ் உன்மேல் வரும்.

¹²இப்போதும், உன் ஜாலவித்தைகளோடும் உன் திரளான மந்திரவாதங்களோடும் நிலைத்திரு, உன் இளமைமுதல் நீ பிரயாசப்பட்டவைகளோடே. ஒருவேளை நீ வெற்றிபெறுவாய்; ஒருவேளை பயத்தை உண்டாக்குவாய். ¹³உன் திரளான ஆலோசனைகளால் நீ சோர்ந்துபோனாய். அவர்கள் எழுந்து உன்னை இரட்சிக்கட்டும்— வானத்தை வரைபவர்களும், நட்சத்திரங்களை நோக்குகிறவர்களும், மாதப்பிறப்புதோறும் உன்மேல் வரப்போகிறதை முன்னறிவிக்கிறவர்களும். ¹⁴இதோ, அவர்கள் தாளடிக்கு ஒப்பாயிருக்கிறார்கள்; அக்கினி அவர்களைச் சுட்டெரிக்கும். அவர்கள் தங்களையே காப்பாற்றிக்கொள்ளமாட்டார்கள் ஜுவாலையின் வல்லமையினின்று. இது குளிர்காயத்தக்க தழலுமல்ல, அருகில் உட்காரத்தக்க நெருப்புமல்ல. ¹⁵இப்படியாயிருப்பார்கள் உனக்கு அவர்கள்—உன் இளமைமுதல் நீ பிரயாசப்பட்டு வியாபாரம்பண்ணினவர்கள். அவனவன் தன்தன் திசையை நோக்கி அலைந்துபோகிறான்; உன்னை இரட்சிப்பார் ஒருவருமில்லை.