ኢሳይያስ 47

47 ¹ውረጂ፣ በትቢያ ላይ ተቀመጪ፤ የባቢሎን ድንግል ሴት ልጅ ሆይ፤ ዙፋን አጥተሽ መሬት ላይ ተቀመጪ፤ የከለዳውያን ሴት ልጅ ሆይ። ከእንግዲህ ለዛ ያለሽና ናዛ ተብለሽ አትጠሪም።

²የወፍጮ ድንጋይ ይዘሽ ዱቄት ፍጪ፤ መሸፈኛሽን አንሺ፤ ቀሚስሽን ገፈፊ፣ ጭኖችሽን ግለጪ፣ ወንዞችን ተሻገሪ። ³ዕራቁትነትሽ ይገለጣል፣ ኀፍረትሽም ይታያል። ፍርድን አመጣለሁ፣ ማንንም አልራራም።

⁴ተቤዣችን — የሰማይ ሠራዊት አባት ስሙ ነው — የእስራኤል ቅዱስ፣ አባታችን።

⁵ዝም ብለሽ ተቀመጪ፣ ወደ ጨለማም ግቢ፤ የባቢሎናውያን ሴት ልጅ ሆይ፤ ከእንግዲህ ወዲያ የመንግሥታት ንግሥት ተብለሽ አትጠሪም። ⁶በልጆቼ ተቈጣሁ፤ ርስቴን አርክሼ በእጅሽ አሳልፌ ሰጠኋቸው። ምሕረትን አላሳየሻቸውም፤ በሽማግሌዎች ላይ እንኳ እጅግ ከባድ ቀንበር ጫንሽ። ⁷እንዲህ አልሽ፤ “ለዘላለም ንግሥት እሆናለሁ”፤ ስለዚህ እነዚህን ነገሮች ልብ አላልሽም፣ መጨረሻውም ምን እንደሚሆን አላሰብሽም።

⁸እንግዲህ ይህን ስሚ፤ ተድላን የምትወጂ፣ በሰላም የተቀመጥሽ ሆይ፤ በልብሽ እንዲህ የምትዪ፤ “እኔ ነኝ፣ ከእኔም ሌላ ማንም የለም፤ ፈጽሞ እንደ መበለት አልቀመጥም፣ የልጅ ማጣትንም አላውቅም።” ⁹ነገር ግን እነዚህ ሁለቱ ነገሮች በቅጽበት፣ በአንዲት ቀን ይመጡብሻል፤ የልጅ ማጣትና መበለትነት። ጥንቆላሽ ብዙ ቢሆንም፣ የድግምትሽም ኀይል ታላቅ ቢሆንም፣ በሙላት ይደርሱብሻል።

¹⁰በራስሽ ክፋት ታመንሽ፤ እንዲህ አልሽ፤ ‘ማንም አያየኝም።’ ጥበብሽና ዕውቀትሽ አሳሳቱሽ፤ ስለዚህ ‘እኔ ብቻ ነኝ፣ ከእኔም በቀር ማንም የለም’ ብለሽ አሰብሽ። ¹¹ስለዚህ ልታስወግጂው የማትችዪው መቅሠፍት ይመጣብሻል፤ ልትመልሺው የማትችዪው መዓት ይወድቅብሻል፤ ሳታውቂው ጥፋት በድንገት ይደርስብሻል።

¹²እንግዲህ ከወጣትነትሽ ጀምሮ የለፋሽባቸው በድግምትሽና በብዙ ጥንቆላሽ ቀጥዪ። ምናልባት ትሳኪ ይሆናል፤ ምናልባት ድንጋጤን ታመጪ ይሆናል። ¹³በብዙ ምክርሽ ደክመሻል። ሰማያትን የሚመረምሩ፣ ከዋክብትን የሚመለከቱ፣ በየወሩ መባቻ የሚመጣብሽን አስቀድመው የሚናገሩ ይነሡና ያድኑሽ። ¹⁴እነሆ፣ እንደ ገለባ ናቸው፤ እሳት ያቃጥላቸዋል። ራሳቸውን ከነበልባሉ ኀይል ማዳን አይችሉም። ይህ የሚሞቁበት ፍም አይደለም፣ በአጠገቡ የሚቀመጡበት እሳትም አይደለም። ¹⁵ከወጣትነትሽ ጀምሮ አብረሽ የለፋሽባቸውና የነገድሽባቸው ለአንቺ የሆኑት ይህ ነው። እያንዳንዱ ወደየ መንገዱ ይባዝናል፤ የሚያድንሽ ማንም የለም።