Dakeve, Keça Babîlê
Ji Babîlê tê gotin ku ji textê xwe dakeve, kevirê destarê koleyekê hilde, û di xweliyê de rûne. Bavê me ew bi kar anî ku Îsraêl ceza bike, lê wê tu dilovanî nîşan neda, hetta ji kalan re jî, û di dilê xwe de got ku tu kesî wê nedît. Stêrnasên wê wek kayê dişewitin; tu kes wê rizgar nake.
Bavê me di ayetan de dipeyive 1–3, 5–15
47 1“Dakeve, di xweliyê de rûne, keça keçîn a Babîlê; li ser erdê rût rûne, bê text, keça Keldaniyan. Êdî ew tu re nazik û nîgar nagotin.
2“Kevirên destar bigire û ard hûr bike; peçeya xwe rake, kincê xwe ji ser xwe rake, çîpên xwe tazî bike, di nav çeman re derbas bibe. 3Tazîtiya te wê were eşkerekirin, û şerma te wê were dîtin. Ezê dadperweriyê bînim, û ezê li tu kesî nebuhurim.”
4Rizgarkarê me—Bavê artêşên ezmanan navê wî ye— Pîrozê Îsraêl, Bavê me.
5Bêdeng rûne, û here nav tariyê, keça Babîliyan; çimkî êdî tu re şahbanûya padîşahiyan nagotin. 6Ez li zarokên xwe hêrs bûm; min mîrata xwe gemar kir û ew dan destê te. Te tu dilovanî nîşanî wan neda; te nîrek pir giran li ser kalan jî danî. 7Te got: “Ezê heta hetayê şahbanû bim”—loma te ev tişt neanîn dilê xwe û te nehat bîra xwe ka wê çawa biqede.
8Niha jî, guhê xwe bide vê, ya evîndara xweşiyan a ku bi ewletî rûdine, ya ku di dilê xwe de dibêje: “Ez im, û ji bilî min tu kes tuneye; ez tu caran wek jinebiyekê rûnanên û windakirina zarokan nabînim.” 9Lê herdu ev tişt wê di kêlîkekê de, di rojekê de bên ser te: windakirina zarokan û jinebîtî. Bi tevahî wê bên ser te, tevî ku sêrbaziyên te gelek in û hêza efsûnên te mezin e.
10Te pişta xwe bi xerabiya xwe girê da; te got: “Tu kes min nabîne.” Şehrezayî û zanîna te tu şaş kirî, loma te fikirî: “Bi tenê ez im, û ji bilî min tu kes tuneye.” 11Loma felaket wê bê ser te ya ku tu nizanî çawa bi efsûnê jê xilas bibî; bela wê bikeve ser te ya ku tu nikarî jê biparêzî; wêranî wê ji nişkê ve bê ser te, berî ku tu pê bihesî.
12Îcar, berdewam bike bi efsûnên xwe û bi sêrbaziyên xwe yên gelek ên ku te ji xortaniya xwe ve li ser wan xebitiye. Belkî tu bi ser bikevî; belkî tu tirsê çêbikî. 13Tu ji şêwirên xwe yên gelek bêzar bûyî. Bila ew rabin û te xilas bikin—ew ên ku ezmanan dipîvin, ên ku li steyrkan dinêrin, ên ku her hîva nû pêşbînî dikin ka çi wê bê ser te. 14Va ye, ew wek qûşaxê ne; agir wan dişewitîne. Ew nikarin xwe ji hêza alava agir xilas bikin. Ev ne komir in ji bo germbûnê, ne agir e ku li ba wî rûnî. 15Ev e tiştê ku ew ji bo te ne—ew ên ku te ji xortaniya xwe ve bi wan re xebitiye û bazirganî kiriye. Her yek bi aliyê xwe ve belav dibe; tu kes tuneye ku te xilas bike.
