Isaias 47

47 ¹"Bumaba ka, umupo ka sa alabok, birheng anak na babae ng Babilonia; umupo ka sa hubad na lupa, walang trono, anak na babae ng mga Caldeo. Hindi ka na tatawaging mahinhin at maselan.

²"Kunin mo ang mga gilingang-bato at gumiling ka ng harina; alisin mo ang iyong belo, hubarin mo ang iyong balabal, ilantad mo ang iyong mga binti, tumawid ka sa mga ilog. ³Malalantad ang iyong kahubaran, at makikita ang iyong kahihiyan. Magdadala ako ng katarungan, at wala akong ililigtas na sinuman."

⁴Ang ating Manunubos—ang Ama ng mga hukbo ng langit ang kanyang pangalan—ang Banal ng Israel, ang ating Ama.

⁵Umupo ka sa katahimikan, at pumasok ka sa kadiliman, anak na babae ng mga taga-Babilonia; sapagkat hindi ka na tatawaging reyna ng mga kaharian. ⁶Nagalit ako sa aking mga anak; dinungisan ko ang aking pamana at ibinigay ko sila sa iyong kamay. Hindi mo sila kinaawaan; nagpataw ka ng napakabigat na pamatok maging sa mga matatanda. ⁷Sinabi mo, "Magiging reyna ako magpakailanman"—kaya hindi mo isinapuso ang mga bagay na ito ni inalala kung paano ito magwawakas.

⁸Ngayon nga, pakinggan mo ito, ikaw na maibigin sa mga kalayawan na nakaupo nang panatag, na nagsasabi sa kanyang puso, "Ako nga, at wala nang iba maliban sa akin; hindi ako mauupong tulad ng isang balo ni makararanas ng pagkawala ng mga anak." ⁹Ngunit ang dalawang bagay na ito ay darating sa iyo sa isang saglit, sa iisang araw: ang pagkawala ng mga anak at pagkabalo. Darating ito sa iyo nang buong-buo, sa kabila ng iyong maraming panggagaway at ng dakilang kapangyarihan ng iyong mga engkanto.

¹⁰Nagtiwala ka sa iyong sariling kasamaan; sinabi mo, 'Walang nakakakita sa akin.' Iniligaw ka ng iyong karunungan at kaalaman, kaya inisip mo, 'Ako lamang ang mayroon, at wala nang iba pa maliban sa akin.' ¹¹Kaya darating sa iyo ang isang sakuna na hindi mo malalamang paglahuin sa pamamagitan ng gaway; babagsak sa iyo ang isang kapahamakan na hindi mo maiiwasan; darating sa iyo nang biglaan ang pagkawasak, bago mo pa ito mabatid.

¹²Magpatuloy ka nga sa iyong mga engkanto at sa iyong maraming panggagaway na iyong pinaghirapan mula pa sa iyong kabataan. Marahil ay magtatagumpay ka; marahil ay magdudulot ka ng lagim. ¹³Napapagal ka na sa iyong maraming payo. Tumindig sila at iligtas ka—silang gumuguhit ng mga langit, na nagmamasid sa mga bituin, na sa bawat bagong buwan ay nanghuhula kung ano ang darating sa iyo. ¹⁴Tingnan mo, sila'y tulad ng dayami; nilalamon sila ng apoy. Hindi nila maililigtas ang kanilang sarili mula sa kapangyarihan ng liyab. Ang mga ito'y hindi baga para sa pag-init, walang apoy na matatabihan. ¹⁵Ito ang kanilang kahihinatnan sa iyo—silang iyong pinaghirapan at pinakikipagkalakalan mula pa sa iyong kabataan. Bawat isa'y napapalayo sa kanyang sariling landas; walang sinumang makapagliligtas sa iyo.