ઊતરી આવ, બાબિલની દીકરી
બાબિલને કહેવામાં આવે છે કે તે પોતાના સિંહાસન પરથી ઊતરે, દાસીની ઘંટી હાથમાં લે અને ધૂળમાં બેસે. આપણા પિતાએ ઇઝરાયલને શિક્ષા કરવા તેનો ઉપયોગ કર્યો, પણ તેણે વૃદ્ધો પર પણ દયા બતાવી નહિ, અને પોતાને કહ્યું કે કોઈ જોતું નથી. તેના જ્યોતિષીઓ ખૂંપરાની જેમ બળી જાય છે; તેને કોઈ છોડાવતું નથી.
47 1“નીચે ઊતર, ધૂળમાં બેસ, બાબિલની કુંવારી દીકરી; ઉઘાડી જમીન પર બેસ, રાજ્યાસન વિના, ખાલદીઓની દીકરી. હવે તને કોમળ અને સુકુમાર કહેવાશે નહિ.
2“ઘંટી લઈને લોટ દળ; તારો ઘૂમટો દૂર કર, તારું વસ્ત્ર ઉતાર, તારા પગ ઉઘાડા કર, નદીઓમાં થઈને જા. 3તારી નગ્નતા ઉઘાડી થશે, અને તારી શરમ દેખાશે. હું ન્યાય લાવીશ, અને કોઈને છોડીશ નહિ.”
4આપણા ઉદ્ધારક—આકાશનાં સૈન્યોના પિતા એ તેમનું નામ છે— ઇઝરાયલના પવિત્ર, આપણા પિતા.
5ચૂપચાપ બેસ, અને અંધકારમાં જા, બાબિલવાસીઓની દીકરી; કારણ, હવે તું રાજ્યોની રાણી કહેવાશે નહિ. 6હું મારાં બાળકો પર ગુસ્સે થયો; મેં મારો વારસો અપવિત્ર કર્યો અને તેઓને તારા હાથમાં સોંપ્યા. તેં તેઓ પર દયા દાખવી નહિ; વૃદ્ધો પર પણ તેં ઘણી ભારે ઝૂંસરી મૂકી. 7તેં કહ્યું, “હું સદાકાળ રાણી રહીશ”—તેથી તેં આ બાબતો મન પર લીધી નહિ અને તેનો અંત કેવો આવશે તે યાદ રાખ્યું નહિ.
8તો હવે, આ સાંભળ, હે ભોગવિલાસની ચાહનારી, તું જે નિશ્ચિંત બેસી રહે છે, જે પોતાના મનમાં કહે છે, “હું જ છું, અને મારા સિવાય બીજું કોઈ નથી; હું કદી વિધવા તરીકે બેસીશ નહિ કે સંતાનોની ખોટ જાણીશ નહિ.” 9પણ આ બંને બાબતો એક ક્ષણમાં, એક જ દિવસે તારા પર આવી પડશે: સંતાનોની ખોટ અને વૈધવ્ય. તારાં ઘણાં જાદુટોણાં અને તારા મંત્રોના મહાન બળ છતાં, તે પૂરેપૂરાં તારા પર આવી પડશે.
10તેં પોતાની દુષ્ટતા પર ભરોસો રાખ્યો; તેં કહ્યું, ‘મને કોઈ જોતું નથી.’ તારાં ડહાપણ અને જ્ઞાને તને ભુલાવ્યું, તેથી તેં વિચાર્યું, ‘હું એકલી જ છું, અને મારા સિવાય બીજું કોઈ નથી.’ 11તેથી તારા પર એવી આફત આવી પડશે જેને મંત્રથી દૂર કરતાં તને આવડશે નહિ; તારા પર એવી વિપત્તિ પડશે જેને તું ટાળી શકીશ નહિ; તારા જાણ્યા પહેલાં, અચાનક તારા પર વિનાશ આવી પડશે.
12તો હવે, તારા મંત્રતંત્ર અને તારાં ઘણાં જાદુટોણાં સાથે ચાલુ રાખ, જેમાં તું તારી જુવાનીથી મથતી આવી છે. કદાચ તું સફળ થાય; કદાચ તું ભય પમાડે. 13તારી ઘણી સલાહોથી તું થાકી ગઈ છે. તેઓ ઊભા થઈને તને બચાવે—જેઓ આકાશનો નકશો બનાવે છે, જેઓ તારાઓ નિહાળે છે, જેઓ દર નવા ચંદ્રે તારા પર શું આવી પડશે તે ભાખે છે. 14જો, તેઓ ભૂસા જેવા છે; આગ તેઓને ભસ્મ કરે છે. તેઓ જ્વાળાના બળથી પોતાને બચાવી શકતા નથી. આ કોલસા તાપવા માટેના નથી, પાસે બેસવા જેવી આગ નથી. 15તારે માટે તેઓ એવા જ છે—જેઓની સાથે તું તારી જુવાનીથી મથી અને વેપાર કરતી આવી છે. દરેક પોતપોતાની દિશામાં ભટકી જાય છે; તને બચાવનાર કોઈ નથી.
