Κατέβα, θυγατέρα της Βαβυλώνας
Στη Βαβυλώνα λέγεται να κατέβει από τον θρόνο της, να πιάσει τον μυλόλιθο της δούλης και να καθίσει στο χώμα. Ο Πατέρας μας τη χρησιμοποίησε για να τιμωρήσει τον Ισραήλ, όμως εκείνη δεν έδειξε έλεος ούτε στους ηλικιωμένους, και έλεγε μέσα της ότι κανείς δεν βλέπει. Οι αστρολόγοι της καίγονται σαν καλαμιά· κανείς δεν τη σώζει.
47 1«Κατέβα, κάθισε στη σκόνη, παρθένα θυγατέρα της Βαβυλώνας· κάθισε στο γυμνό έδαφος, χωρίς θρόνο, θυγατέρα των Χαλδαίων. Δεν θα σε αποκαλούν πια τρυφερή και ευαίσθητη.
2«Πάρε τις μυλόπετρες και άλεσε αλεύρι· βγάλε το πέπλο σου, γδύσου το φόρεμά σου, γύμνωσε τα πόδια σου, πέρασε μέσα από τα ποτάμια. 3Η γύμνια σου θα ξεσκεπαστεί, και η ντροπή σου θα φανεί. Θα φέρω δικαιοσύνη, και δεν θα λυπηθώ κανέναν».
4Ο Λυτρωτής μας —ο Πατέρας των ουράνιων στρατιών είναι το όνομά του— ο Άγιος του Ισραήλ, ο Πατέρας μας.
5Κάθισε σιωπηλή, και βυθίσου στο σκοτάδι, θυγατέρα των Βαβυλωνίων· γιατί δεν θα σε αποκαλούν πια βασίλισσα των βασιλείων. 6Θύμωσα με τα παιδιά μου· βεβήλωσα την κληρονομιά μου και τα παρέδωσα στο χέρι σου. Δεν τους έδειξες έλεος· φόρτωσες έναν πολύ βαρύ ζυγό ακόμη και στους ηλικιωμένους. 7Είπες: «Θα είμαι βασίλισσα για πάντα»—έτσι δεν έβαλες αυτά τα πράγματα στην καρδιά σου ούτε θυμήθηκες πώς θα τελείωνε.
8Τώρα λοιπόν, άκουσε τούτο, εσύ που αγαπάς τις απολαύσεις και κάθεσαι ασφαλής, εσύ που λες μέσα στην καρδιά σου: «Εγώ είμαι, και δεν υπάρχει άλλη εκτός από μένα· ποτέ δεν θα καθίσω χήρα ούτε θα γνωρίσω την απώλεια των παιδιών μου». 9Όμως και τα δύο αυτά θα σε βρουν σε μια στιγμή, μέσα σε μία μόνο μέρα: η απώλεια των παιδιών και η χηρεία. Θα σε βρουν στο ακέραιο, παρά τα πολλά σου μάγια και τη μεγάλη δύναμη των ξορκιών σου.
10Εμπιστεύτηκες την ίδια σου την κακία· είπες: «Κανείς δεν με βλέπει». Η σοφία σου και η γνώση σου σε παραπλάνησαν, κι έτσι σκέφτηκες: «Μόνο εγώ υπάρχω, και κανείς άλλος δεν υπάρχει εκτός από μένα». 11Έτσι θα έρθει πάνω σου συμφορά που δεν θα ξέρεις πώς να την ξορκίσεις· θα πέσει πάνω σου καταστροφή που δεν μπορείς να αποτρέψεις· ξαφνικά θα σε βρει όλεθρος, προτού το καταλάβεις.
12Συνέχισε, λοιπόν, με τα ξόρκια σου και τα πολλά σου μάγια που μόχθησες γι’ αυτά από τα νιάτα σου. Ίσως πετύχεις· ίσως προκαλέσεις τρόμο. 13Έχεις εξαντληθεί από τις πολλές σου συμβουλές. Ας σηκωθούν να σε σώσουν αυτοί που χαρτογραφούν τους ουρανούς, που παρατηρούν τα άστρα, που σε κάθε νέο φεγγάρι προλέγουν τι θα σε βρει. 14Δες, είναι σαν άχυρο· η φωτιά τους κατακαίει. Δεν μπορούν να σωθούν από τη δύναμη της φλόγας. Αυτά δεν είναι κάρβουνα για να ζεσταθείς, ούτε φωτιά για να κάτσεις δίπλα της. 15Αυτό είναι όλο κι όλο που αξίζουν για σένα αυτοί με τους οποίους μόχθησες και εμπορεύτηκες από τα νιάτα σου. Ο καθένας ξεστρατίζει στον δικό του δρόμο· δεν υπάρχει κανείς να σε σώσει.