Ο Βηλ και ο Νεβώ σκύβουν
Οι θεοί της Βαβυλώνας πρέπει να σέρνονται πάνω σε κάρα από εξαντλημένα ζώα και δεν μπορούν να σώσουν τον εαυτό τους. Απέναντι σε αυτή την εικόνα ο Πατέρας μας λέει ότι βαστάζει τον Ισραήλ από πριν γεννηθεί και θα τους βαστάζει ακόμη ως τα άσπρα μαλλιά. Το είδωλο είναι φορτίο· εκείνος είναι που σηκώνει.
46 1Ο Βηλ σκύβει, ο Νεβώ χαμηλώνει· τα είδωλά τους φορτώνονται σε ζώα και βόδια. Αυτά που κουβαλάτε σηκώνονται ψηλά, φορτίο για τα κουρασμένα ζώα. a a v1 Ο Βηλ και ο Νεβώ είναι οι κύριοι θεοί της Βαβυλώνας· η σκηνή εικονίζει τα αγάλματά τους να φορτώνονται σε κάρα καθώς πέφτει η πόλη. 2Μαζί σκύβουν, λυγίζουν· δεν μπορούν να σώσουν τον εαυτό τους, και πηγαίνουν στην αιχμαλωσία.
3«Ακούστε με, οίκε του Ιακώβ, όλο το υπόλοιπο του οίκου του Ισραήλ — εσείς που σας βάσταξα από πριν γεννηθείτε, που σας σήκωσα από τη μήτρα. 4Ως τα γεράματά σας εγώ είμαι ο ίδιος, και ως τα άσπρα σας μαλλιά θα σας βαστάξω. Εγώ σας έκανα, κι εγώ θα σας σηκώνω· θα σας βαστάξω και θα σας σώσω. b b v4 Σε αντίθεση με τα είδωλα που οι προσκυνητές τους πρέπει να κουβαλούν, ο Πατέρας μας κουβαλάει τα παιδιά του — από τη μήτρα ως τα γεράματα, ποτέ δεν τα αφήνει κάτω.
5«Με ποιον θα με παρομοιάσετε ή θα με θεωρήσετε ίσο; Με ποιον θα με συγκρίνετε, για να είμαστε όμοιοι; 6Μερικοί αδειάζουν χρυσάφι από το πουγκί και ζυγίζουν ασήμι στη ζυγαριά· πληρώνουν έναν χρυσοχόο, κι εκείνος το κάνει θεό — κι έπειτα σκύβουν, ναι, το προσκυνούν. 7Το σηκώνουν στους ώμους τους και το κουβαλούν· το στήνουν στη θέση του, κι εκεί στέκεται — από τον τόπο του δεν κουνιέται. Αν κάποιος του φωνάξει, δεν μπορεί να απαντήσει ούτε να τον σώσει από τη συμφορά του.
8«Θυμηθείτε το αυτό και σταθείτε σταθεροί· βάλτε το στην καρδιά σας, εσείς οι αποστάτες. 9Θυμηθείτε τα περασμένα, αυτά που έγιναν παλιά, γιατί εγώ είμαι ο Πατέρας σας, και δεν υπάρχει άλλος· εγώ είμαι ο Πατέρας σας, και δεν υπάρχει κανένας όμοιός μου. 10Εγώ αναγγέλλω το τέλος από την αρχή, κι από τα αρχαία χρόνια αυτά που δεν έχουν γίνει ακόμα, λέγοντας: “Το σχέδιό μου θα σταθεί, και θα κάνω ό,τι θέλω”. 11Καλώ ένα αρπακτικό πουλί από την ανατολή, τον άνθρωπο που εκτελεί το σχέδιό μου από μια μακρινή χώρα. Αυτό που είπα, θα το πραγματοποιήσω· αυτό που σχεδίασα, θα το κάνω. c c v11 Το αρπακτικό πουλί από την ανατολή είναι ο Κύρος ο Πέρσης, που κατέκτησε τη Βαβυλώνα κι ελευθέρωσε τον λαό του Θεού.
12«Ακούστε με, εσείς οι σκληρόκαρδοι, εσείς που είστε μακριά από τη δικαιοσύνη: 13Φέρνω κοντά τη δικαιοσύνη μου — δεν είναι μακριά — και η σωτηρία μου δεν θα αργήσει. Θα δώσω σωτηρία στη Σιών, τη δόξα μου στον Ισραήλ».