بيل او نبو سجده کوى
د بابل خدایان باید د ستړو څارویو په ګاډو کې کش شي او ځانونه نشي ژغورلی. د دې انځور په مقابل کې زموږ پلار وايي چې هغه اسرائیل له زېږون مخکې راهیسې وړی دی او تر سپینو ویښتو به یې لا هم وړي. بت یو بار دی؛ پورته کول هغه کوي.
46 1بيل ټيټيږى، نبو سر ټيټوى؛ د هغوئ بتان په ژويو او څارويو باندې بار شوى دى. هغه څيزونه چې تاسو يې وړئ پورته کړى شوى دى، د ستړو حېواناتو دپاره يو بار. a a v1 بيل او نبو د بابل مشران بتان دى؛ دا منظره داسې انځوروى چې د هغوئ مجسمې د ښار د نسکورېدو په وخت کښې په ګاډو باندې بار کيږى. 2دوئ يو ځائ سر ټيټوى، ټيټيږى؛ هغوئ خپل ځانونه نۀ شى بچ کولے، او په اسيرۍ کښې ځى.
3”زما خبره واورئ، اے د يعقوب کوره، د اِسرائيل د کور ټول پاتې شوى خلق — تاسو چې ما ستاسو د پېدا کېدو نه مخکښې راوړئ، د ګېډې نه مې پورته کړئ. 4ان ستاسو د بوډاتوب پورې هم زۀ هغه يم، او ستاسو د سپينو وېښتو پورې به زۀ تاسو وړم. ما تاسو جوړ کړئ، او زۀ به تاسو پورته کوم؛ زۀ به تاسو وړم او زۀ به تاسو خلاص کوم. b b v4 د هغه بتانو برخلاف چې د هغوئ عبادت کوونکى يې وړل په کار دى، زمونږ پلار خپل بچى وړى — د ګېډې نه تر بوډاتوبه، هغه هيڅکله هم هغوئ نۀ ږدى.
5”زۀ به د چا سره ورته کړئ يا برابر وشمئرئ؟ زۀ به د چا سره پرتله کړئ، چې مونږ يو شان شُو؟ 6ځنې خلق سره زر د کڅوړې نه راوباسى او چاندى په تله تلى؛ هغوئ يو زرګر په کرايه نيسى، او هغه يې يو بُت جوړوى — بيا هغوئ ورته سجده کوى، هو، د هغۀ عبادت کوى. 7هغوئ هغه په خپلو اوږو باندې پورته کوى او وړى يې؛ هغه په خپل ځائ کښې ږدى، او هلته ولاړ وى — د خپل ځايه نه خوزيږى. کۀ څوک هغۀ ته چغې ووهى، نو هغه نۀ شى جواب ورکولے او نۀ يې د تکليف نه خلاصولے شى.
8”دا په ياد ولرئ او ټينګ ودرېږئ؛ دا په زړۀ کښې وساتئ، اے باغيانو. 9هغه پخوانى څيزونه په ياد ولرئ چې ډېر وخت مخکښې تېر شوى دى، ځکه چې زۀ ستاسو پلار يم، او بل هيڅوک نشته؛ زۀ ستاسو پلار يم، او زما په شان هيڅوک نشته. 10زۀ د شروع نه آخر بيانوم، او د پخوا زمانو نه هغه څۀ چې لا تر اوسه نۀ دى شوى، وايم چې، ’زما اراده به قائمه وى، او زۀ به هر هغه څۀ پوره کوم چې زما خوښ وى.‘ 11زۀ د مشرق نه يو ښکارى مرغه رابلم، هغه سړے چې زما اراده د يو لرې ملک نه پوره کوى. څۀ چې ما وئيلى دى، هغه به زۀ پوره کوم؛ څۀ چې ما ارادى کړى دى، هغه به زۀ کوم. c c v11 د مشرق نه هغه ښکارى مرغه د فارس خورس دے، چې بابل يې فتح کړو او د خُدائ پاک خلق يې آزاد کړل.
12”زما خبره واورئ، اے د سخت زړۀ خلقو، تاسو چې د صداقت نه لرې يئ: 13زۀ خپل صداقت نزدې راوړم — دا لرې نۀ دے — او زما خلاصون به ځنډ نۀ کوى. زۀ به په صيون کښې خلاصون ورکوم، زما لوئى به اِسرائيل ته ورکوم.“
