Bel jeung Nebo Tumungkul
Déwa-déwa Babul kudu diangkut dina gorobag ku sato nu geus capé pisan, sarta teu bisa nyalametkeun dirina sorangan. Sabalikna tina gambaran éta, Rama urang nyebutkeun yén Mantenna geus ngagandong Israil ti saméméh lahir sarta bakal tetep ngagandong maranéhna nepi ka buukna huis. Brahala téh beban; Mantenna nu ngangkat.
46 1Bel tumungkul, Nebo ngarumpuyuk; brahala-brahalana dimuatkeun kana sato jeung ingon-ingon. Barang anu diparanggul ku maraneh teh diangkat, jadi momotan pikeun sasatoan anu geus lesu. a a v1 Bel jeung Nebo teh dewa-dewa utama di Babul; adegan ieu ngagambarkeun arca-arcana anu keur dimuatan kana roda nalika eta kota ancur. 2Bareng-bareng maranehna ngarumpuyuk, tumungkul; teu bisa nyalametkeun maneh, tuluy dibawa jadi tawanan.
3“Darengekeun ka Kami, eh turunan Yakub, sakabeh sesa turunan Israil — maraneh anu ku Kami geus digandong ti memeh dijurukeun, dijungjung ti jero beuteung indung. 4Nepi ka maraneh geus kolot ge Kami tetep Kami, jeung nepi ka huis maraneh, Kami bakal ngagandong maraneh. Kami anu geus nyieun maraneh, sarta Kami bakal manggul maraneh; Kami bakal ngagandong jeung bakal nyalametkeun maraneh. b b v4 Beda jeung brahala anu kudu dipanggul ku nu nyembahna, Rama urang mah anu ngagandong putra-putra-Na — ti jero kandungan nepi ka kolot, Mantenna tara neundeun maranehna.
5“Rek dibandingkeun jeung saha Kami ku maraneh, atawa disaruakeun jeung saha? Jeung saha Kami rek dipapandekeun, nepi ka cenah sarua? 6Aya jalma anu ngaburalkeun emas tina pundi-pundi sarta nimbang perak dina timbangan; maranehna nyewa tukang emas, tuluy ku eta tukang dijieun dewa — geus kitu maranehna tumungkul, enya, nyembah ka dinya. 7Eta dewa dipanggul dina taktak tuluy dibawa; diteundeun dina tempatna, ngajega di dinya — tina tempatna teh teu bisa ngised. Lamun aya nu sasambat ka dinya, moal bisa ngajawab atawa nyalametkeun manehna tina karerepetna.
8“Inget-inget ieu sarta sing pengkuh; lebetkeun kana hate, eh maraneh nu barontak. 9Inget-inget kana perkara-perkara baheula anu geus kaliwat, sabab Kami teh Rama maraneh, taya deui anu sejen; Kami teh Rama maraneh, taya anu nandingan Kami. 10Kami nerangkeun ahir ti awal keneh, jeung ti jaman baheula keneh perkara anu can kajadian, dawuhan Kami, ‘Pangersa Kami bakal tetep ngadeg, sarta Kami bakal ngalaksanakeun sagala anu dipikahayang ku Kami.’ 11Kami nyaur hiji manuk heulang ti wetan, nya eta jelema anu ngalaksanakeun pangersa Kami ti nagri anu jauh. Naon anu geus diucapkeun ku Kami, tangtu bakal dilaksanakeun; naon anu geus dirarancang ku Kami, tangtu bakal dijalankeun. c c v11 Manuk heulang ti wetan teh nya eta Koresh ti Persia, anu ngelehkeun Babul sarta ngabebaskeun umat Allah.
12“Darengekeun ka Kami, eh maraneh nu teuas hate, maraneh anu jauh ti kabeneran: 13Kami keur ngadeukeutkeun kabeneran Kami — eta teh teu jauh — sarta kasalametan ti Kami moal talangke. Kami bakal maparin kasalametan di Sion, kamulyaan Kami ka Israil.”